หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 1,055
ตอนที่ 1,055 : จัดระเบียบสำนักใหม่
ตอนที่ 1055
เซินฉือมองขวดโอสถและ(@NameIsNovel)ศาสตราเวทในมือของเซินมู่มู่และ(@NameIsNovel)เซินหลี่ด้วยความฉงน เซินหลี่จึงเล่าถึงที่(@NameIsNovel)มาของสมบัติล้ำค่าเหล่านั้นด้วยน้ำเสียงนอบน้อม
“ท่านพี่ใหญ่ ในยามนี้ท่านแข็งแกร่งเพียงใดกันแน่? ข้ามิอาจหยั่งถึงได้(@NameIsNovel)เลย” เซินฉืออดมิได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะอุทานด้วยความชื่นชม
“ดินแดนเสินโจวกว้างใหญ่ไพศาลไร้ขอบเขต มี(@NameIsNovel)ยอดฝีมือนับไม่ถ้วน พลังบำเพ็ญของข้า เพียงพอจะสร้างชื่อเสียงได้(@NameIsNovel)ในมณฑลเล็กๆ เท่านั้น ในราชวงศ์ต้าถังยังมี(@NameIsNovel)ผู้ที่(@NameIsNovel)แข็งแกร่งกว่า(@NameIsNovel)ข้ามากมาย หากก้าวพ้นขอบเขตต้าถังออกไป ข้าก็เป็น(@NameIsNovel)เพียงเม็ดทรายในมหาสมุทร” เซินลั่วมิปรารถนาให้เซินฉือและ(@NameIsNovel)ผู้คนในตระกูล หลงลำพองในพลังของตน จึงกล่าวถ่อมตน
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น แววตาของเซินฉือพลันฉายความตื่นตระหนกและ(@NameIsNovel)เกรงขามขึ้นมาทันที
หลายปีมานี้ เขา(@NameIsNovel)บริหารกิจการของตระกูลเซินอย่างขยันขันแข็งและ(@NameIsNovel)รอบคอบ มิได้(@NameIsNovel)ประสบความสำเร็จอันใดในเส้นทางการบำเพ็ญ นิสัยระมัดระวังได้(@NameIsNovel)ฝังรากลึกในใจมานานแล้ว ครั้นได้(@NameIsNovel)ล่วงรู้ถึงโลกของผู้บำเพ็ญอันกว้างใหญ่ไพศาลและ(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยภยันตราย ก็อดรู้สึกหวาดหวั่นมิได้(@NameIsNovel)
ทว่า(@NameIsNovel)ในทางกลับกัน เซินมู่มู่กลับมิหวาดกลัว ดวงตาที่(@NameIsNovel)สดใสของนางกลับฉายแววปรารถนาแรงกล้าต่อโลกภายนอกของผู้บำเพ็ญ
“เซินหลี่ พวกเราอยู่ในนี้มานานเกินไปแล้ว เจ้าจงออกไปดูแลแขกเหรื่อข้างนอกเถิด อย่าได้(@NameIsNovel)ละเลย” เซินฉือกลับคืนสู่ความสงบ และ(@NameIsNovel)เอ่ยกับเซินหลี่ที่(@NameIsNovel)ยืนอยู่ข้างกาย
แม้เซินหลี่จะใคร่ฟังเรื่องราวจากโลกภายนอกที่(@NameIsNovel)เซินลั่วเอ่ยถึง แต่ก็มิกล้าขัดคำสั่ง จึงจำต้องขอตัวลาออกไป
เซินลั่วและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ มิได้(@NameIsNovel)รอช้า พากันตรงไปยังศาลบรรพบุรุษ เพื่อคารวะเซินเยวียนเกอผู้เป็น(@NameIsNovel)บิดา และ(@NameIsNovel)ท่านแม่รอง
“ท่านพ่อ บุตรอกตัญญูผู้นี้ มิได้(@NameIsNovel)ตื่นขึ้นมาพบหน้าท่านก่อนกาล บัดนี้ภัยพิบัติอสูรได้(@NameIsNovel)ถูกขจัดสิ้นแล้ว ข้าจักมิเร่ร่อนอีกต่อไป จักมาเยี่ยมเยือนท่านบ่อยครั้งขึ้น” เซินลั่วจุดธูปสามดอกคารวะเซินเยวียนเกอผู้เป็น(@NameIsNovel)บิดา ก่อนสวดภาวนาเงียบๆ ในใจ
“ท่านพี่ใหญ่ โปรดอย่าได้(@NameIsNovel)เศร้าเสียใจ ด้วยเคล็ดวิชาและ(@NameIsNovel)สมบัติล้ำค่าที่(@NameIsNovel)ท่านทิ้งไว้และ(@NameIsNovel)ส่งกลับคืนมาในภายหลัง บิดาจึงมี(@NameIsNovel)ชีวิตยืนยาวเกินหนึ่งร้อยปีอย่างมี(@NameIsNovel)ความสุข และ(@NameIsNovel)ล่วงลับไปอย่างสงบโดยปราศจากความเสียดายอันใด” เซินฉือกล่าว
เซินลั่วพยักหน้ารับคำ
เมื่อเสร็จสิ้นพิธีคารวะ ทั้งสามจึงพากันไปยังห้องโถงด้านข้างเพื่อสนทนา
“ท่านพี่ใหญ่ ในยามนี้ ท่านมี(@NameIsNovel)แผนการอันใด?” เซินฉือรินชาให้เซินลั่วด้วยตนเอง ก่อนเอ่ยถาม
“บัดนี้ภัยพิบัติอสูรสิ้นสุดลงแล้ว โลกกลับคืนสู่ความสงบ ข้าก็มิจำเป็น(@NameIsNovel)ต้องร่อนเร่อีกต่อไป จึงตั้งใจจะกลับไปยังสำนักชุนชิว เพื่อจัดระเบียบสำนักขึ้นใหม่” เซินลั่วกล่าว
ในกาลนั้น บรรพชนผู้อาวุโสได้(@NameIsNovel)มอบคัมภีร์หยางบริสุทธิ์ไว้ให้ และ(@NameIsNovel)กำชับให้สืบทอดเจตนารมณ์ของสำนักชุนชิว น่าเสียดายที่(@NameIsNovel)ตลอดหลายปีมานี้ ตนต้องวุ่นวายกับการรับมือภัยพิบัติอสูร จนมิมี(@NameIsNovel)เวลาจัดการเรื่องนี้เลย บัดนี้เมื่อภัยพิบัติอสูรสิ้นสุดลง ก็ถึงเวลาที่(@NameIsNovel)ตนต้องกระทำตามคำสาบานนั้นแล้ว
อีกทั้งยังตั้งใจจะปิดด่านบำเพ็ญที่(@NameIsNovel)สำนักชุนชิว เพื่อบ่มเพาะพลังอยู่ชั่วระยะหนึ่ง
ด้วยมี(@NameIsNovel)น้ำทิพย์กิ่งหลิวสองหยดอยู่ในครอบครอง จึงสามารถดูดซับพลังวิญญาณจากน้ำทิพย์นั้นเพื่อการบำเพ็ญได้(@NameIsNovel)โดยตรง มิมี(@NameIsNovel)ความต้องการสูงนักในด้านพลังปราณแห่งฟ้าดินโดยรอบ จึงสามารถบำเพ็ญเพียรที่(@NameIsNovel)สำนักชุนชิวได้(@NameIsNovel)
“สำนักชุนชิวถูกเหล่าอสูรทำลายสิ้นในชั่วข้ามคืนเมื่อร้อยปีก่อน และ(@NameIsNovel)เสื่อมถอยลงนับแต่นั้นมา ทว่า(@NameIsNovel)หลายปีมานี้ มี(@NameIsNovel)ศิษย์ที่(@NameIsNovel)กระจัดกระจายบางส่วนหวนกลับมารวมตัวและ(@NameIsNovel)สร้างสำนักชุนชิวขึ้นใหม่ พลังของสำนักยังอ่อนแอ มี(@NameIsNovel)เพียงผู้บำเพ็ญระดับชำระปราณเพียงสองท่านเท่านั้น ซึ่งห่างไกลจากความรุ่งเรืองในอดีตอย่างลิบลับ” เซินมู่มู่กล่าวขึ้น
“เป็น(@NameIsNovel)เช่นนั้นหรือนี่? มู่มู่ เจ้ารู้เรื่องสถานการณ์ของสำนักชุนชิวดีทีเดียว” เซินลั่วจึงหันไปมองน้องสาวของตน
“สำนักชุนชิวอยู่ไม่ไกลจากเมืองชุนฮวา เหล่าผู้บำเพ็ญในแถบนี้มักจะมารวมตัวกันเพื่อแลกเปลี่ยนสิ่งของ กะสวยเหินหยกเขียวที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ศาสตราประทับของข้านั้น ก็ได้(@NameIsNovel)มาจากสหายฉินแห่งสำนักชุนชิว” เซินมู่มู่กล่าวพร้อมกับหยิบกะสวยเหินสีเขียวออกมา
“สหายฉิน?” อีกฝ่ายมิได้(@NameIsNovel)ใคร่ครวญนานนัก เขา(@NameIsNovel)ก็นึกถึงอดีตศิษย์ร่วมสำนัก นับรวมศิษย์สายนอกแล้ว ก็มี(@NameIsNovel)คนแซ่ฉินอยู่หลายคน มิรู้ว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ผู้ใดกันแน่
ไม่นานนัก อีกฝ่ายมิได้(@NameIsNovel)ใคร่ครวญนาน และ(@NameIsNovel)หันไปมองเซินมู่มู่ “พูดถึงเรื่องนี้ เคล็ดวิชาที่(@NameIsNovel)ข้าทิ้งไว้ ณ บ้านในกาลนั้น มี(@NameIsNovel)เพียงวิชาแปรหยางและ(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาค้ำฟ้าเสริมรากฐานเท่านั้น ซึ่งล้วนเป็น(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาขั้นพื้นฐาน ข้ามิได้(@NameIsNovel)ทิ้งเคล็ดวิชาบำเพ็ญระดับชำระปราณไว้ให้เลยแม้แต่น้อย มู่มู่ เจ้าบำเพ็ญจนถึงระดับนี้ได้(@NameIsNovel)อย่างไร?”
“ในกาลนั้น ข้าบำเพ็ญเคล็ดวิชาค้ำฟ้าเสริมรากฐานที่(@NameIsNovel)ท่านทิ้งไว้ และ(@NameIsNovel)ด้วยพลังของจี้หยกศิลาสุริยะ จึงบังเอิญเข้าใจเมล็ดเต๋า ก่อนจะออกเดินทางมา นับว่า(@NameIsNovel)โชคดีอยู่บ้าง ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของภูเขา(@NameIsNovel)เฉิงหวง ข้าบังเอิญพบคฤหาสน์ของนักบำเพ็ญอิสระที่(@NameIsNovel)ล่วงลับไปแล้ว จากที่(@NameIsNovel)นั่น ข้าก็ได้(@NameIsNovel)ครอบครองเคล็ดวิชาบำเพ็ญและ(@NameIsNovel)โอสถบางส่วน หลังจากบำเพ็ญเพียรมาหลายปี ในที่(@NameIsNovel)สุดข้าก็บรรลุระดับนี้” นางกล่าวพร้อมกับหยิบแผ่นหยกแผ่นหนึ่งออกมาและ(@NameIsNovel)ยื่นให้เขา(@NameIsNovel)
เซินลั่วรับแผ่นหยกมา ก่อนใช้สัมผัสจิตเทวะตรวจสอบ แผ่นหยกนั้นบรรจุเคล็ดวิชาบำเพ็ญธรรมดาที่(@NameIsNovel)ชื่อว่า(@NameIsNovel) “เคล็ดวิชาไม้เขียว” ซึ่งมิมี(@NameIsNovel)สิ่งใดโดดเด่น
มี(@NameIsNovel)เพียงจุดที่(@NameIsNovel)น่าสังเกตประการเดียวคือ เมื่อสตรีบำเพ็ญวิชานี้ จะสามารถหมุนเวียนพลังแก่นแท้แห่งสตรีเพศไปทั่วร่างได้(@NameIsNovel) ซึ่งมี(@NameIsNovel)ผลในการรักษาความเยาว์วัยได้(@NameIsNovel)
“ต้องขอบใจเคล็ดวิชาทั้งสองที่(@NameIsNovel)ท่านทิ้งไว้ และ(@NameIsNovel) ‘เคล็ดวิชาไม้เขียว’ นี้ ทำให้ตระกูลเซินของเราสามารถพัฒนามาจนถึงสถานะปัจจุบัน ทว่า(@NameIsNovel)ในช่วงหลายปีมานี้ ในบรรดาบุรุษแห่งตระกูล นอกเหนือจากเซินหลี่แล้ว ก็มิมี(@NameIsNovel)ผู้ใดเข้าใจเมล็ดเต๋าได้(@NameIsNovel)อีกเลย สงสัยว่า(@NameIsNovel)เคล็ดวิชานี้จักเหมาะสมกับสตรีเพศมากกว่า(@NameIsNovel)กระมัง?” เซินฉือก็เอ่ยถาม
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น รอยยิ้มบางเบาก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเซินลั่ว จี้หยกศิลาสุริยะที่(@NameIsNovel)ตนส่งกลับมานั้นบริสุทธิ์อย่างยิ่ง และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ผลในการบำรุงร่างกาย การสวมใส่เป็น(@NameIsNovel)ระยะเวลานานจักช่วยเพิ่มโอกาสในการเข้าใจเต๋าได้(@NameIsNovel) จึงทำให้ตระกูลเซินมี(@NameIsNovel)หลายคนเข้าใจเมล็ดเต๋าได้(@NameIsNovel)ในเวลาอันสั้น
ความเร็วเช่นนี้ถือว่า(@NameIsNovel)รวดเร็วมากแล้ว ทว่า(@NameIsNovel)เซินฉือและ(@NameIsNovel)ผู้คนที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ความเข้าใจในการบำเพ็ญจำกัด กลับยังมิพอใจ
“‘เคล็ดวิชาไม้เขียว’ นี้เหมาะสมกับสตรีเพศในการบำเพ็ญ แต่เป็น(@NameIsNovel)เพียงวิชาธรรมดาทั่วไป มิอาจนำไปสู่ความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ได้(@NameIsNovel) น้องสาม เจ้าไม่ควรบำเพ็ญเคล็ดวิชานี้อีกต่อไปแล้ว ที่(@NameIsNovel)นี่ ข้ามี(@NameIsNovel) ‘เคล็ดวิชาวิญญาณวารี’ ซึ่งทั้งบุรุษและ(@NameIsNovel)สตรีสามารถบำเพ็ญได้(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)ยังมี(@NameIsNovel)ผลในการรักษาความเยาว์วัย นับจากนี้ไป ให้ลูกหลานในตระกูลล้วนบำเพ็ญเคล็ดวิชานี้เถิด” กล่าวพร้อมกับหยิบสมุดหยกเล่มหนึ่งออกมาและ(@NameIsNovel)ยื่นให้น้องสาว
‘เคล็ดวิชาวิญญาณวารี’ นี้ดัดแปลงมาจากเคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นาม โดยแก้ไขส่วนที่(@NameIsNovel)ยากเกินกำลัง ให้ง่ายขึ้น เพื่อให้แม้แต่ผู้มี(@NameIsNovel)พรสวรรค์ธรรมดาก็สามารถก้าวหน้าได้(@NameIsNovel)อย่างรวดเร็ว
ด้านหลังของสมุดหยก ยังได้(@NameIsNovel)บรรจุเคล็ดลับที่(@NameIsNovel)ใช้ประโยชน์ได้(@NameIsNovel)จริง และ(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาห้าธาตุบางส่วน เพื่อเพิ่มความสามารถในการต่อสู้กับศัตรูให้แก่ลูกหลานแห่งตระกูลเซิน
เซินมู่มู่รับสมุดหยกมา ก่อนจมดิ่งลงสู่ ‘เคล็ดวิชาวิญญาณวารี’ ทันที คาถาแต่ละประโยคล้วนแฝงความลึกลับซับซ้อน ถ้อยคำเรียบง่ายทว่า(@NameIsNovel)ลึกซึ้ง แฝงความละเอียดอ่อนมากกว่า(@NameIsNovel) ‘เคล็ดวิชาไม้เขียว’ เป็น(@NameIsNovel)อันมาก
หลังจากเวลาผ่านไปหนึ่งเค่อเต็ม ในที่(@NameIsNovel)สุดนางก็เบือนสายตาออกอย่างไม่เต็มใจนัก
“เคล็ดวิชาอันล้ำเลิศเช่นนี้ ท่านพี่ใหญ่ได้(@NameIsNovel)มาแต่หนใด?” นางเอ่ยถามด้วยความสงสัยยิ่ง
“ไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องซักถามมากความ เคล็ดวิชานี้มิใช่วิชาธรรมดา โปรดจดจำไว้ให้ดีว่า(@NameIsNovel) จงส่งต่อให้เฉพาะลูกหลานที่(@NameIsNovel)ไว้ใจได้(@NameIsNovel)ในตระกูลเท่านั้น” เซินลั่วส่ายหน้าและ(@NameIsNovel)ตักเตือนด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“เจ้าค่ะ/ขอรับ” เซินมู่มู่และ(@NameIsNovel)เซินฉือผู้เปี่ยมประสบการณ์ ย่อมทราบถึงความสำคัญของเรื่องเช่นนี้เป็น(@NameIsNovel)อย่างดี จึงตอบรับด้วยท่าทีเคร่งขรึม
“วัตถุดิบวิญญาณ ศาสตราประทับ และ(@NameIsNovel)ศาสตราเวทเหล่านี้ ยามนี้ข้ามิมี(@NameIsNovel)ประโยชน์อันใด สามารถทิ้งไว้ให้ตระกูล เพื่อใช้ในการพัฒนาได้(@NameIsNovel)ทั้งหมด” เซินลั่วหยิบศาสตราเวทสำหรับเก็บของออกมาอีกชิ้น และ(@NameIsNovel)ยื่นให้เซินฉือ
“ขอบพระคุณท่านพี่ใหญ่สำหรับการดูแลเอาใจใส่” เซินฉือรับสิ่งของเหล่านั้นมาพลางกล่าวขอบคุณ
“ท่านพี่ใหญ่ ตลอดหลายปีที่(@NameIsNovel)ผ่านมา ท่านท่องเที่(@NameIsNovel)ยวไป ณ ที่(@NameIsNovel)แห่งใด? ช่วยเล่าให้พวกเราฟังได้(@NameIsNovel)หรือไม่?” เซินมู่มู่เอ่ยถามด้วยความสงสัยใคร่รู้ และ(@NameIsNovel)เซินฉือเองก็มองมาเช่นกัน เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)ทั้งสองต่างก็สนใจเรื่องราวประสบการณ์ของเซินลั่วในช่วงเวลานี้เป็น(@NameIsNovel)อย่างมาก
--------------------