หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 1,066
ตอนที่ 1,066 : ใจที่ปรารถนา
ตอนที่ 1066
"กฎที่(@NameIsNovel)ประกาศออกมาหาได้(@NameIsNovel)ส่งเสริมการฆ่าฟันโดยตรงไม่ แต่การทดสอบครั้งนี้มี(@NameIsNovel)รางวัลซ่อนอยู่มากมาย ผู้เข้าร่วมย่อมต้องแข่งขันอย่างดุเดือด อีกทั้งยังได้(@NameIsNovel)ลงนามในสัญญาชีวิตและ(@NameIsNovel)ความตาย การแย่งชิงรางวัลย่อมเป็น(@NameIsNovel)ไปอย่างโหดเหี้ยมอำมหิต" ไป๋เสี่ยวเถียนกล่าว
"ข้าไม่คิดว่า(@NameIsNovel)มันจะอันตรายดังที่(@NameIsNovel)ศิษย์พี่กล่าวไม่ การทดสอบในแดนลับนี้หาได้(@NameIsNovel)ระบุว่า(@NameIsNovel)ต้องฆ่าฟันกันจนกว่า(@NameIsNovel)จะเหลือผู้ชนะเพียงหนึ่งเดียวไม่
หากแต่กำหนดให้ผู้เข้าทดสอบต้องค้นหาและ(@NameIsNovel)ครอบครองกุญแจที่(@NameIsNovel)ซ่อนอยู่ในแดนลับเพื่อเปิดทางออก ตราบใดที่(@NameIsNovel)สามารถมี(@NameIsNovel)ชีวิตรอดจนจบ ก็ยังคงได้(@NameIsNovel)รับรางวัลที่(@NameIsNovel)พึงมี(@NameIsNovel)" ไป๋เสี่ยวหยุนไม่เห็นด้วยกับความเห็นของไป๋เสี่ยวเถียน
"เช่นนั้นเมื่อเข้าไปแล้ว ก็สามารถหลีกเลี่ยงความขัดแย้ง และ(@NameIsNovel)รอจนกว่า(@NameIsNovel)การทดสอบจะสิ้นสุดได้(@NameIsNovel)กระมัง" เซินลั่วรำพึงขึ้น
"จะง่ายดายเช่นนั้นได้(@NameIsNovel)อย่างไร การมี(@NameIsNovel)ชีวิตรอดนั้นเป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel) แต่จำนวนรางวัลที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับนั้นเชื่อมโยงโดยตรงกับคะแนนที่(@NameIsNovel)สะสม และ(@NameIsNovel)การจะได้(@NameIsNovel)คะแนนมานั้น ก็ต้องสังหารผู้อื่นเพื่อช่วงชิงเอา" ไป๋เสี่ยวเถียนส่ายหน้า
ได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น เซินลั่วก็ขมวดคิ้ว
แม้จะมี(@NameIsNovel)ผู้ที่(@NameIsNovel)ถูกหลอกล่อให้เข้าร่วมดังเช่นเขา(@NameIsNovel) แต่ส่วนใหญ่น่าจะล่วงรู้กฎและ(@NameIsNovel)เลือกเข้าร่วมด้วยความสมัครใจ จุดประสงค์ของการเข้าสู่แดนลับก็ชัดเจน แล้วไฉนจะไม่เตรียมพร้อมที่(@NameIsNovel)จะสังหารผู้เข้าร่วมคนอื่นเล่า
การพยายามวางตัวเป็น(@NameIsNovel)กลางและ(@NameIsNovel)หลีกเลี่ยงการต่อสู้คงเป็น(@NameIsNovel)เรื่องยากยิ่ง
"ว่า(@NameIsNovel)แต่... ผู้เข้าร่วมทั้งหมดล้วนเป็น(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญระดับมหาโพธิญาณเช่นเดียวกับข้าหรือ" เซินลั่วเอ่ยถาม
"สำหรับงานชุมนุมประลองยุทธ์ครานี้ ระดับการเข้าร่วมสูงสุดกำหนดไว้ที่(@NameIsNovel)ระดับมหาโพธิญาณขั้นปลาย ส่วนระดับต่ำสุด... หาได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)กำหนดไม่" ไป๋เสี่ยวเถียนตอบ
"หาได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ขีดจำกัดต่ำสุดไม่หรือ" เซินลั่วประหลาดใจ
"แม้จะไม่มี(@NameIsNovel)ขีดจำกัดต่ำสุด หากแต่ก็ไม่น่าจะมี(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญระดับชำระปราณคนใดบ้าระห่ำเข้ามาทิ้งชีวิตตน ดังนั้นผู้เข้าร่วมส่วนใหญ่จึงยังคงเป็น(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญระดับมหาโพธิญาณเป็น(@NameIsNovel)หลัก
ยิ่งกว่า(@NameIsNovel)นั้น ยังเล่าลือกันว่า(@NameIsNovel)ในบรรดารางวัลมี(@NameIsNovel)โอสถและ(@NameIsNovel)ยันต์ที่(@NameIsNovel)จำเป็น(@NameIsNovel)สำหรับผู้บำเพ็ญระดับมหาโพธิญาณขั้นปลาย เพื่อทะลวงเข้าสู่ระดับเซียนแท้ เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)อย่างยิ่งที่(@NameIsNovel)จะดึงดูดผู้บำเพ็ญระดับมหาโพธิญาณขั้นปลายให้หลั่งไหลเข้ามาร่วม" ไป๋เสี่ยวเถียนกล่าว
"ข้าไม่คิดเลยว่า(@NameIsNovel)งานประชุมประลองยุทธ์สามภพคราแรกของข้าจะคึกคักถึงเพียงนี้..." เซินลั่วถอนหายใจ
"ก็เพราะนี่เป็น(@NameIsNovel)คราแรกนั่นแหละ จึงมี(@NameIsNovel)กฎที่(@NameIsNovel)ไม่คาดคิดมากมาย เล่าลือกันว่า(@NameIsNovel)งานประชุมประลองยุทธ์สามภพในภายภาคหน้า จะจัดขึ้นสลับหมุนเวียนกันในเผ่าพันธุ์มนุษย์ เซียน และ(@NameIsNovel)ปีศาจ แต่รูปแบบโดยรวมจะถูกกำหนดโดยงานเปิดตัวครานี้" ไป๋เสี่ยวเถียนกล่าว
"เช่นนั้น งานประชุมประลองยุทธ์สามภพครานี้ก็คือการทดสอบพลังของสำนักต่างๆ และ(@NameIsNovel)ข้าก็โชคไม่ดี เป็น(@NameIsNovel)ปลาที่(@NameIsNovel)สำนักภูเขา(@NameIsNovel)หญ้าเล็กจับมาโยนลงน้ำ" เซินลั่วถอนหายใจพร้อมพูดด้วยน้ำเสียงประชดประชัน
"พูดเช่นนั้นก็ไม่ผิดนัก เจตนาเดิมของการจัดตั้งงานประชุมประลองยุทธ์สามภพคือการแข่งขันพลังอำนาจระหว่า(@NameIsNovel)งสามภพ และ(@NameIsNovel)หาได้(@NameIsNovel)ส่งผลกระทบแค่กับผู้เข้าร่วมเท่านั้นไม่" ไป๋เสี่ยวเถียนกล่าวต่อ
"เข้าใจได้(@NameIsNovel)ไม่ยากว่า(@NameIsNovel)สำนักภูเขา(@NameIsNovel)หญ้าเล็กอุตส่าห์หลอกล่อข้ามาที่(@NameIsNovel)นี่ ย่อมต้องมี(@NameIsNovel)ผลประโยชน์ตอบแทน หากข้าชนะ สถานะของสำนักภูเขา(@NameIsNovel)หญ้าเล็กในหมู่สำนักเต๋าก็ย่อมจะสูงขึ้นไม่น้อยใช่หรือไม่" เซินลั่วกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
"เป็น(@NameIsNovel)ธรรมดา หากสามารถช่วงชิงกุญแจแดนลับและ(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ผู้ชนะที่(@NameIsNovel)เปิดทางออกได้(@NameIsNovel) ย่อมได้(@NameIsNovel)รับการสนับสนุนจากสี่เผ่าพันธุ์ ได้(@NameIsNovel)แก่ มนุษย์... เซียน... ปีศาจ... และ(@NameIsNovel)มาร ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)การมอบตำแหน่งเจ้าสำนัก
มอบศาสตราเวท หรือมอบเคล็ดวิชา สิ่งเหล่านี้ย่อมมิใช่ปัญหา สำนักชุนชิวก็สามารถก้าวขึ้นจากสำนักเล็กที่(@NameIsNovel)ไร้ความสำคัญไปเป็น(@NameIsNovel)สำนักขนาดกลางได้(@NameIsNovel)
ในฐานะที่(@NameIsNovel)สำนักภูเขา(@NameIsNovel)หญ้าเล็กมี(@NameIsNovel)ฐานะสูงกว่า(@NameIsNovel) ย่อมได้(@NameIsNovel)รับผลประโยชน์มหาศาลเป็น(@NameIsNovel)แน่" ไป๋เสี่ยวเถียนกล่าวต่อ พลางคลี่พัดออกโบกวาดเบาๆ คลายร้อนให้ตน
"เมื่อกล่าวถึงสิ่งนี้ ข้าก็เริ่มรู้สึกอยากแข่งขันขึ้นมาบ้างแล้ว เหตุใดจะไม่ช่วงชิงเพื่อชัยชนะเล่า" เซินลั่วลูบเคราพร้อมกล่าวอย่างช้าๆ
"มันหาได้(@NameIsNovel)ง่ายดายถึงเพียงนั้นไม่ แม้ว่า(@NameIsNovel)สามเผ่าพันธุ์ มนุษย์ เซียน และ(@NameIsNovel)ปีศาจ จะได้(@NameIsNovel)ก่อตั้งพันธมิตรขึ้นมาแล้ว แต่พวกเขา(@NameIsNovel)ก็หาใช่เผ่าพันธุ์เดียวกันไม่ จึงยังคงมี(@NameIsNovel)ความขัดแย้งต่างๆ อยู่
ทว่า(@NameIsNovel)ด้วยข้อจำกัดของพันธมิตร จึงทำให้ไม่สามารถเข้าร่วมความขัดแย้งขนาดใหญ่ได้(@NameIsNovel) นี่จึงเป็น(@NameIsNovel)เหตุผลที่(@NameIsNovel)งานประชุมประลองยุทธ์สามภพครานี้ถูกจัดตั้งขึ้น
ดังนั้น ฝ่ายที่(@NameIsNovel)ชนะในครานี้จะได้(@NameIsNovel)รับสิทธิ์ในการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทเหล่านี้เป็น(@NameIsNovel)เวลาหนึ่งร้อยปี หรือกล่าวโดยพื้นฐานแล้ว ก็คือจะได้(@NameIsNovel)รับอำนาจในการตัดสินชี้ขาดนั่นเอง" ไป๋เสี่ยวเถียนอธิบาย
"ที่(@NameIsNovel)แท้ก็มี(@NameIsNovel)ความหมายลึกซึ้งถึงเพียงนี้ ในเมื่อเป็น(@NameIsNovel)เช่นนั้น ผู้เข้าร่วมสิบคนจากแต่ละเผ่าพันธุ์จะต้องมี(@NameIsNovel)ตัวแทนหลักที่(@NameIsNovel)ทำหน้าที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ไพ่ตาย เพื่อช่วงชิงตำแหน่งผู้ชนะอย่างแน่นอน" เซินลั่วขมวดคิ้วกล่าว
"ใช่แล้ว ในเผ่าพันธุ์มนุษย์ของเรา มี(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญระดับมหาโพธิญาณขั้นปลายผู้หนึ่งที่(@NameIsNovel)เก็บตัวบำเพ็ญมาหลายปี เดิมมาจากภูเขา(@NameIsNovel)ฟางชุ่น เป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เล่าลือกันว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ผู้ที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)จิตใจดุดัน
ครั้งนั้น ด้วยพลังบำเพ็ญระดับมหาโพธิญาณขั้นต้น ก็สามารถสังหารผู้บำเพ็ญระดับมหาโพธิญาณขั้นกลางจากเผ่ามารได้(@NameIsNovel)ถึงสองคน
โดยได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ทว่า(@NameIsNovel)ไม่กี่สิบปีที่(@NameIsNovel)ผ่านมา เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ปิดด่านบำเพ็ญ เพื่อพยายามทะลวงคอขวดเข้าสู่ระดับเซียนแท้" ไป๋เสี่ยวเถียนกล่าว
"ศิษย์พี่... ผู้ที่(@NameIsNovel)ท่านกำลังกล่าวถึง... จะใช่ศิษย์พี่ฮวงอี้ที่(@NameIsNovel)เคยทำร้ายท่านใช่หรือไม่" ไป๋เสี่ยวหยุนกล่าวพลางกระแอมถาม
"ข้ากำลังคุยกับศิษย์พี่เซิน เจ้าอย่าเข้ามายุ่ง" ไป๋เสี่ยวเถียนกล่าว ใบหน้าแข็งทื่อด้วยความโกรธ
"โอ้... ถึงกับทำร้ายศิษย์พี่ไป๋เลยหรือ" เซินลั่วกล่าวพลางสนใจขึ้นมาทันใดและ(@NameIsNovel)รีบถาม
"เจ้ากลับกระปรี้กระเปร่าเมื่อเป็น(@NameIsNovel)เรื่องน่าอับอายของข้านักนะ" ไป๋เสี่ยวเถียนกล่าวอย่างพูดไม่ออก "ครั้งนั้น ศิษย์พี่ไปกับเหล่าผู้เฒ่าแห่งวัด เพื่อเข้าร่วมการถกเถียงระหว่า(@NameIsNovel)งพุทธและ(@NameIsNovel)เต๋าที่(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)ฟางชุ่น
เดิมทีก็แค่ไปฟังธรรมและ(@NameIsNovel)ชมเหล่าปรมาจารย์ถกเถียงเรื่องเต๋าเท่านั้น ทว่า(@NameIsNovel)เหล่าผู้เฒ่ายังไม่ทันได้(@NameIsNovel)ตัดสินว่า(@NameIsNovel)ผู้ใดเหนือกว่า(@NameIsNovel) เหล่าศิษย์ที่(@NameIsNovel)อยู่ไม่สุขก็เริ่มประลองกันภายนอกแล้ว
ศิษย์พี่กำลังท้าทายเหล่าศิษย์ไร้นามแห่งภูเขา(@NameIsNovel)ฟางชุ่น และ(@NameIsNovel)โดดเด่นอย่างมาก เมื่อศิษย์พี่ฮวงอี้ผู้นั้นเข้าจู่โจม และ(@NameIsNovel)ผลลัพธ์ก็คือ ศิษย์พี่ถูกทำร้ายจนสะบักสะบอม" ไป๋เสี่ยวหยุนรีบเล่าอย่างตื่นเต้น
"ศิษย์พี่ไป๋ หาได้(@NameIsNovel)ประสงค์จะตำหนิท่านไม่ แต่ไปอวดดีในถิ่นของผู้อื่น ท้าทายผู้คนของเขา(@NameIsNovel)หลายคนติดต่อกัน ก็ไม่แปลกที่(@NameIsNovel)จะถูกจัดการ" เซินลั่วกล่าวพร้อมหัวเราะ
"ก็พวกศิษย์ภูเขา(@NameIsNovel)ฟางชุ่นต่างหากที่(@NameIsNovel)ยั่วยุข้าก่อน ข้าเพียงแค่ตอบโต้เท่านั้นเอง เข้าใจหรือไม่ หากเป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)วัดหัวเซิง ข้าอาจจะยอมอ่อนข้อให้บ้างเพื่อเห็นแก่ไมตรีการต้อนรับของพวกเขา(@NameIsNovel)
แต่ในถิ่นของพวกเขา(@NameIsNovel) ข้าจะยืนนิ่งให้พวกเขา(@NameIsNovel)ข่มเหงได้(@NameIsNovel)เยี่ยงไร" ไป๋เสี่ยวเถียนกล่าวพร้อมขมวดคิ้ว
หลังจากกล่าวเช่นนั้น ก็เสริมด้วยความขุ่นเคืองเล็กน้อย "แต่เอาจริงๆ แล้ว เจ้าฮวงอี้ผู้นั้นแข็งแกร่งมากจริงๆ"
"ตราบใดที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญจากเผ่าพันธุ์มนุษย์ของเรา การแข็งแกร่งก็เป็น(@NameIsNovel)เรื่องดี" เซินลั่วกล่าวพลางยิ้มตอบ
"บุรุษผู้นั้นเป็น(@NameIsNovel)คนสันโดษ มี(@NameIsNovel)พฤติกรรมพิกล หากบังเอิญเจอเข้า ก็ควรหลีกเลี่ยงจะดีกว่า(@NameIsNovel)" ไป๋เสี่ยวเถียนเตือน
เซินลั่วพยักหน้าพร้อมรอยยิ้มเห็นด้วย
"งานประชุมประลองยุทธ์สามภพครานี้เพิ่งจะเริ่มต้น และ(@NameIsNovel)เจตนาดีหรือร้าย ข้ามิอาจบอกได้(@NameIsNovel)จริงๆ" เซินลั่วกล่าวหลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง
"ศิษย์พี่เซิน อันที่(@NameIsNovel)จริงแล้ว นี่ถือเป็น(@NameIsNovel)การพัฒนาที่(@NameIsNovel)ดีมากแล้ว ตามเจตนาเดิมของเผ่าปีศาจและ(@NameIsNovel)เผ่ามาร พวกเขา(@NameIsNovel)ต้องการให้เป็น(@NameIsNovel)การต่อสู้ตัดสินชีวิตและ(@NameIsNovel)ความตาย
โดยให้ผู้เข้าร่วมประหัตประหารกันจนกว่า(@NameIsNovel)จะสิ้นชีวิต เหลือเพียงผู้เดียวที่(@NameIsNovel)รอดชีวิต เพื่อรับเกียรติแห่งชัยชนะทั้งหมด" ไป๋เสี่ยวเถียนกล่าว
เซินลั่วขมวดคิ้ว ความรู้สึกรังเกียจพลันพุ่งพล่านในใจเขา(@NameIsNovel)
"โชคดีที่(@NameIsNovel)เผ่าพันธุ์มนุษย์แสดงจุดยืนคัดค้านตั้งแต่แรก เพราะเมื่อเทียบกับสามเผ่าปีศาจแล้ว เผ่าพันธุ์มนุษย์นั้นอ่อนแอโดยธรรมชาติ และ(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)ดุดันเท่าพวกปีศาจ
ในที่(@NameIsNovel)สุด เผ่าเซียนก็แสดงการคัดค้านเช่นกัน จึงนำไปสู่การนำแผนการปัจจุบันมาใช้" ไป๋เสี่ยวเถียนกล่าวต่อ
"หลังจากเรื่องราวนี้ ข้าก็รู้สึกมุ่งมั่นที่(@NameIsNovel)จะช่วงชิงตำแหน่งผู้ชนะมากขึ้นอีกหน่อย" เซินลั่วกล่าว
"อะไรกัน รู้สึกฮึกเหิมที่(@NameIsNovel)จะท้าทายหลังจากถูกสำนักภูเขา(@NameIsNovel)หญ้าเล็กเล่นงาน หวังจะใช้โอกาสนี้เสริมสร้างความแข็งแกร่งให้สำนักชุนชิว และ(@NameIsNovel)ชดเชยความสูญเสียกระนั้นหรือ" ไป๋เสี่ยวเถียนกล่าวพร้อมหัวเราะ
"สำนักชุนชิวก็ยังคงยึดถือสายเต๋าแห่งสำนักภูเขา(@NameIsNovel)หญ้าเล็กอยู่ดี ดังนั้นเรื่องการชดเชยใดๆ ก็จงลืมไปเสียเถิด แต่จากนี้ไป ข้าจะมิยอมตกอยู่ภายใต้อำนาจ ของพวกเขา(@NameIsNovel)อีกแล้ว" เซินลั่วกล่าวอย่างจริงจัง
--------------------