หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 1,065
ตอนที่ 1,065 : ติดกับดัก
ตอนที่ 1065
"เอาล่ะ ข้าตกลงที่(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)ตัวแทนของสายภูเขา(@NameIsNovel)หญ้าเล็กเพื่อเข้าร่วมงานประชุมประลองยุทธ์สามภพ" เซินลั่วเอ่ยพลางรำลึกถึงคำมั่นที่(@NameIsNovel)ให้ไว้กับปรมาจารย์อาวุโสเมื่อหลายปีก่อน ในที่(@NameIsNovel)สุดก็ปักใจแน่วแน่.
"เยี่ยมยอด! สหายเซินสมเป็น(@NameIsNovel)บุรุษผู้รักษาคำพูดจริงๆ!" เฉินซื่อหยวนดีใจยิ่งนัก ลุกขึ้นยืนพรวดพลางตบหน้าอกรับรอง
"ในส่วนของข้า ข้ารับประกันว่า(@NameIsNovel)สำนักชุนชิวจะกลับมานับญาติกับสายเลือดแห่งภูเขา(@NameIsNovel)หญ้าเล็กอีกครั้ง และ(@NameIsNovel)จะคุ้มครองเจ้าให้พ้นจากภัยคุกคามของสำนักเทียนอิงเป็น(@NameIsNovel)แน่!"
ฉินหมิงลดสายตาลง หัวใจเต้นระรัวด้วยความยินดีพลางชื่นชมน้ำใจของเซินลั่วอยู่ในใจ.
"อีกนานเท่าใดงานประชุมประลองยุทธ์สามภพจึงจะเริ่มขึ้น?" เซินลั่วเอ่ยถาม.
"ราวสิบวัน" เฉินซื่อหยวนกล่าวพลางหยิบแผ่นค่ายกลสื่อสารส่งให้ "สหายเซินสามารถใช้โอกาสนี้เตรียมตัวได้(@NameIsNovel) หากต้องการสิ่งใด ขอเพียงบอกมาได้(@NameIsNovel)เลย."
"ขอบคุณ" เซินลั่วรับมาโดยไม่เอ่ยคำเกรงใจอันใด.
หลังจากหารือเรื่องสำคัญของงานประชุมประลองยุทธ์สามภพอย่างถี่ถ้วนแล้ว เฉินซื่อหยวนก็ขอตัวไปตรวจตราสาขาอื่นๆ ก่อนจะจากไป.
เซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)รั้งไว้ ออกไปส่งด้วยตนเอง.
"ศิษย์น้องเซิน งานประชุมประลองยุทธ์สามภพนั้นอันตรายมิใช่น้อย เจ้ามั่นใจกระนั้นหรือ?" ขณะมองเฉินซื่อหยวนจากไป ฉินหมิงอดถามมิได้(@NameIsNovel).
"ศิษย์พี่ฉิน วางใจเถิด ข้ารู้ดีว่า(@NameIsNovel)กำลังทำสิ่งใดอยู่" เซินลั่วตอบพร้อมรอยยิ้ม.
เห็นดังนั้น ความกังวลในใจของฉินหมิงก็คลายลงเล็กน้อย ทว่า(@NameIsNovel)คิ้วของเขา(@NameIsNovel)ก็ยังคงขมวดแน่นด้วยความห่วงใย.
หลังจากพูดคุยกันได้(@NameIsNovel)ไม่นาน ฉินหมิงก็เอ่ยลาแล้วจากไป.
เซินลั่วเดินวนเวียนในห้องโถงชั่วขณะ ก่อนจะหมุนตัวกลับเข้าไปยังห้องลับทันที.
วันต่อมา เซินลั่วออกจากสำนักชุนชิว และ(@NameIsNovel)ในเวลาไม่นานนักก็กลับมาถึงนครฉางอัน.
นครฉางอันยังคงคึกคักเช่นเคย ผู้คนเนืองแน่นไปทั่วเมือง แม้กระทั่งนอกเมืองก็มี(@NameIsNovel)กระโจมชั่วคราวและ(@NameIsNovel)เรือนพักชั่วคราวตั้งเรียงรายไปไกลหลายลี้ เป็น(@NameIsNovel)ภาพที่(@NameIsNovel)น่าตื่นตาตื่นใจยิ่งนัก.
ณ ประตูเมือง มี(@NameIsNovel)ป้ายประกาศระบุเวลาและ(@NameIsNovel)สถานที่(@NameIsNovel)จัดงานประชุมประลองยุทธ์สามภพไว้อย่างชัดเจน ทว่า(@NameIsNovel)กำหนดการและ(@NameIsNovel)กฎเกณฑ์โดยละเอียดนั้นยังมิได้(@NameIsNovel)ถูกประกาศออกไป.
หลังจากมองดูอยู่ครู่หนึ่ง เซินลั่วก็ก้าวเข้าสู่ประตูเมือง.
ภายในประตูเมือง ผู้คนเบียดเสียดยิ่งกว่า(@NameIsNovel)ยามที่(@NameIsNovel)จากมา เซินลั่วมิอาจทนต่อความแออัดบนถนนสายหลักได้(@NameIsNovel) จึงเลี้ยวเข้าสู่ตรอกที่(@NameIsNovel)ผู้คนบางตากว่า(@NameIsNovel).
"เซินลั่ว..."
ทันทีที่(@NameIsNovel)ก้าวเข้าตรอก เสียงคุ้นเคยก็ดังขึ้นมาจากเบื้องหน้าไม่ไกล.
ขณะกำลังจะตอบรับ อีกผู้หนึ่งก็โผล่ศีรษะพ้นออกมาจากข้างไป๋เสี่ยวเถียน พร้อมรอยยิ้มเต็มใบหน้าเช่นกัน.
"เสี่ยวหยุน?" เซินลั่วเอ่ยอย่างประหลาดใจ.
"พี่ใหญ่เซิน ขึ้นมาเลยขอรับ!" ไป๋เสี่ยวหยุนเรียกอย่างกระตือรือร้น.
เซินลั่วแย้มยิ้ม เลี้ยวเข้าสู่ร้านอาหาร และ(@NameIsNovel)รีบขึ้นไปนั่งยังชั้นสอง.
"พี่ใหญ่เซิน ตั้งแต่แยกทางกันที่(@NameIsNovel)เจี้ยนเย่เมื่อปีก่อน ดูเหมือนพวกเรามิได้(@NameIsNovel)พบหน้ากันอย่างแท้จริงเลยขอรับ?" ไป๋เสี่ยวหยุนรินสุราให้เซินลั่ว พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงซาบซึ้งเล็กน้อย.
ครุ่นคิดย้อนไป เซินลั่วก็ตระหนักว่า(@NameIsNovel)นั่นเป็น(@NameIsNovel)ความจริง การเผชิญหน้ากับไป๋เสี่ยวหยุนหลังจากนั้น ล้วนเป็น(@NameIsNovel)เพียงในห้วงฝัน.
ไป๋เสี่ยวหยุนตรงหน้าเติบโตขึ้นมากเมื่อเทียบกับคราที่(@NameIsNovel)อยู่ในตระกูลไป๋แห่งเจี้ยนเย่ เค้าความอ่อนเยาว์จางหายไป และ(@NameIsNovel)ดูสงบเสงี่ยมขึ้นมาก ทว่า(@NameIsNovel)ยังคงไม่อาจเทียบเท่ากับบรรพชนตระกูลไป๋ที่(@NameIsNovel)เคยพบในห้วงฝัน.
มองดูไป๋เสี่ยวหยุน เซินลั่วก็ตกอยู่ในภวังค์ชั่วขณะ.
"กำลังคิดสิ่งใดอยู่..." ไป๋เสี่ยวเถียนตบไหล่ พลางหยอกล้อด้วยรอยยิ้ม.
"ชั่วพริบตา เสี่ยวหยุนก็เติบโตขึ้นมากแล้ว" เซินลั่วกลับคืนสู่สติ พลางกล่าวต่อด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย.
ได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น ใบหน้าของไป๋เสี่ยวหยุนพลันแข็งค้าง กล่าวอย่างจนใจเล็กน้อยว่า(@NameIsNovel) "พี่ใหญ่เซิน อย่างไรเสีย ข้าก็อายุเกินร้อยปีแล้ว อย่าได้(@NameIsNovel)ปฏิบัติต่อข้าเช่นเด็กที่(@NameIsNovel)ยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมเลยขอรับ..."
"ฮ่าฮ่า...ศิษย์พี่ไป๋ ท่านมิได้(@NameIsNovel)ปิดด่านบำเพ็ญเพื่อทะลวงสู่ระดับต่อไปหรอกหรือ? เหตุใดจึงออกมาเร็วเช่นนี้?" เซินลั่วหัวเราะเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้นแล้วจึงหันไปถาม.
"คราก่อนข้ากำลังจะทะลวงระดับ และ(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ออกมาเร็วกว่า(@NameIsNovel)กำหนดก็เพราะต้องการพบท่าน" ไป๋เสี่ยวเถียนกล่าวอย่างจริงจัง "ไม่นานนัก ข้าก็ทะลวงระดับได้(@NameIsNovel)สำเร็จ พอเสี่ยวหยุนกลับมาด้วย ข้าจึงถือโอกาสออกจากด่านบำเพ็ญ แล้วท่านเล่า? คราก่อนท่านมิได้(@NameIsNovel)ส่งสารมาบอกว่า(@NameIsNovel)กำลังจะเปิดสำนักชุนชิวหรอกหรือ...ถ้าเช่นนั้น ข้าควรเรียกท่านว่า(@NameIsNovel)เจ้าสำนักเซินแล้วกระมัง?"
เซินลั่วได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น ก็ปรับอาภรณ์ นั่งตัวตรงอย่างสง่าผ่าเผย แล้วจับจ้องไป๋เสี่ยวเถียนอย่างตั้งใจ.
ไป๋เสี่ยวเถียนอึ้งไปเล็กน้อย ยังมิเข้าใจนัก.
"พี่รอง พี่ใหญ่เซินเพียงกำลังรอให้ท่านแสดงความเคารพต่อเจ้าสำนักต่างหากเล่า" ไป๋เสี่ยวหยุนกลั้นหัวเราะ พลางใช้มือปิดปากเอ่ย.
ไป๋เสี่ยวเถียนจึงได้(@NameIsNovel)สติ ส่งสายตาผิดหวังให้เซินลั่ว ก่อนจะลุกขึ้นโค้งคำนับอย่างจริงจัง.
ท้ายที่(@NameIsNovel)สุดแล้ว เขา(@NameIsNovel)ก็เคยเป็น(@NameIsNovel)ศิษย์ของสำนักชุนชิวมาก่อน.
"ไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องโค้งคำนับข้าดอก เพียงมี(@NameIsNovel)เวลาไปจุดธูปบูชาให้ก็พอแล้ว" เซินลั่วแสร้งทำเป็น(@NameIsNovel)ประหลาดใจ มุมปากโค้งขึ้นเป็น(@NameIsNovel)รอยยิ้มซุกซน.
ไป๋เสี่ยวเถียนพลันรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย นั่งลงแล้วใช้พัดในมือโบกพัดตัวเองอย่างรวดเร็ว จนไป๋เสี่ยวหยุนอดหัวเราะออกมาอย่างควบคุมมิได้(@NameIsNovel).
"เจ้ามิได้(@NameIsNovel)กลับมาฉางอันเพียงเพื่อร่วมสนุกและ(@NameIsNovel)ชมงานประชุมประลองยุทธ์สามภพหรอกใช่ไหม?" ไป๋เสี่ยวเถียนหยุดชั่วครู่แล้วเอ่ยถาม.
"มิได้(@NameIsNovel)มาชม หากแต่มาเข้าร่วม" เซินลั่วพยักหน้าตอบ.
"เจ้าจะเข้าร่วมงานประชุมประลองยุทธ์สามภพหรือ?" ไป๋เสี่ยวเถียนขมวดคิ้วแน่นจนแทบจะติดกัน เสียงของเขา(@NameIsNovel)เผลอดังขึ้น.
ข้างกาย ไป๋เสี่ยวหยุนก็ขมวดคิ้วพลางมองมาด้วยเช่นกัน.
"เกิดอันใดขึ้น หรือมี(@NameIsNovel)สิ่งผิดปกติเช่นนั้นหรือ?" เซินลั่วถามอย่างงุนงง.
"เหตุใดเจ้าจึงอยากเข้าร่วมงานนี้?" ไป๋เสี่ยวเถียนถามด้วยความสงสัย.
เซินลั่วพอเดาได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)ไป๋เสี่ยวเถียนไม่ปรารถนาให้ตนเข้าร่วมงานประลองยุทธ์ แม้จะรู้สึกแปลกใจ แต่ก็ยังอธิบาย "มิใช่ว่า(@NameIsNovel)ข้าอยากเข้าร่วม หากแต่เป็น(@NameIsNovel)เพราะคนจากสายภูเขา(@NameIsNovel)หญ้าเล็กมาเชื้อเชิญข้า..."
หลังจากฟังคำบอกเล่าของเซินลั่ว ไป๋เสี่ยวเถียนก็ยังคงฉายแววไม่สบายใจ และ(@NameIsNovel)เอ่ยถามว่า(@NameIsNovel) "เจ้ารู้เรื่องงานประชุมประลองยุทธ์สามภพมากน้อยเพียงใด?"
เซินลั่วขมวดคิ้วพลางเล่าเรื่องที่(@NameIsNovel)สายภูเขา(@NameIsNovel)หญ้าเล็กบอกกล่าวแก่ตนมา.
"เจ้า...โอ้ เจ้าเอ๋ย! ครานี้เจ้าต้องติดกับดักเข้าเสียแล้ว" ไป๋เสี่ยวเถียนเก็บพัดพับลง วางถ้วยสุราลง และ(@NameIsNovel)กล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง.
"หมายความว่า(@NameIsNovel)อย่างไร? งานประชุมประลองยุทธ์สามภพนี้มี(@NameIsNovel)ความลับอื่นใดอีกเช่นนั้นหรือ?" เซินลั่วถามอย่างงุนงง.
ไป๋เสี่ยวเถียนส่ายหน้าพลางกล่าวว่า(@NameIsNovel) "ก็มิได้(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ข่าวสาร วงในอันใดมากนัก ทว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เบาะแสบางอย่างที่(@NameIsNovel)เผยแพร่เฉพาะในหมู่สำนักใหญ่เท่านั้น เป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ประจักษ์ชัดว่า(@NameIsNovel)คนจากสายภูเขา(@NameIsNovel)หญ้าเล็กจงใจปกปิดบางสิ่งไว้และ(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)บอกกล่าวแก่เจ้า."
"ข่าวอันใด?" เซินลั่วถามพลางขมวดคิ้ว.
"เกี่ยวกับรายละเอียดของเหตุการณ์ในงานประลองยุทธ์ พวกเขา(@NameIsNovel)คงมิได้(@NameIsNovel)เอ่ยถึงสิ่งเหล่านั้นแก่เจ้ากระมัง?" ไป๋เสี่ยวเถียนถาม.
"พวกเขา(@NameIsNovel)บอกว่า(@NameIsNovel)เนื่องจากเป็น(@NameIsNovel)งานประลองยุทธ์ครั้งแรก และ(@NameIsNovel)การวางกฎเกณฑ์จะมี(@NameIsNovel)ผลกระทบในวงกว้าง จึงมี(@NameIsNovel)ความเห็นไม่ลงรอยกันอย่างมากในหมู่เผ่าพันธุ์ทั้งหลาย ดังนั้นกำหนดการกิจกรรมและ(@NameIsNovel)รายละเอียดอื่นๆ จึงจะถูกกำหนดขึ้นภายหลัง" เซินลั่วพยักหน้าพลางเอ่ย.
"นั่นแหละคือปัญหาที่(@NameIsNovel)แท้จริง!" ไป๋เสี่ยวเถียนอธิบาย "อันที่(@NameIsNovel)จริง หากเจ้าลองพิจารณาเวลาที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)แจ้งเจ้า กฎเกณฑ์ต่างๆ ได้(@NameIsNovel)ถูกกำหนดขึ้นแล้ว
หากแต่ยังมิได้(@NameIsNovel)ประกาศให้โลกภายนอกรับรู้ กฎที่(@NameIsNovel)สำคัญที่(@NameIsNovel)สุดในบรรดาเหล่านั้นคือ ผู้เข้าร่วมงานประลองยุทธ์ครั้งนี้จะต้องลงนามในพันธะแห่งชีวิตและ(@NameIsNovel)ความตาย เมื่อเข้าไปในแดนลับแล้ว เจ้าต้องรับผิดชอบชีวิตและ(@NameIsNovel)ความตายของตนเอง"
"งานประลองยุทธ์ในคราก่อนๆ ส่วนใหญ่จะยุติลงเมื่อฝ่ายหนึ่งพ่ายแพ้ และ(@NameIsNovel)แม้บางครั้งจะมี(@NameIsNovel)ผู้บาดเจ็บล้มตายจากอุบัติเหตุ
ทว่า(@NameIsNovel)ข้ามิเคยได้(@NameIsNovel)ยินเรื่องการลงนามในพันธะแห่งชีวิตและ(@NameIsNovel)ความตายล่วงหน้ามาก่อนเลย" เซินลั่วครุ่นคิดชั่วขณะแล้วเอ่ยถาม "เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)หรือไม่ว่า(@NameIsNovel)กฎเกณฑ์ของงานประลองยุทธ์ครั้งนี้ส่งเสริมให้ต่อสู้กันถึงตาย?"
--------------------