หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 1,098
ตอนที่ 1,098 : พบราชครู
ตอนที่ 1098
ในยามนี้ เซินลั่วสงบจิตใจลงแล้ว เมื่อทบทวนเรื่องราวที่(@NameIsNovel)ประสบพบมาก่อนหน้านี้ จึงพอจะเข้าใจได้(@NameIsNovel)ลางๆ ว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)กายาปนเปื้อนด้วยพลังปราณปีศาจนั้น แท้จริงแล้วน่าจะมาจากแก่นอสูรของมังกรพิภพสุญญตา ซึ่งมี(@NameIsNovel)พลังปราณปีศาจของฉือโย่วแฝงเร้นอยู่ภายใน
“ไหนว่า(@NameIsNovel)กันว่า(@NameIsNovel)ภัยพิบัติจากอสูรได้(@NameIsNovel)ถูกกำจัดไปแล้ว? เหตุใดพลังปราณปีศาจของฉือโย่วจึงยังคงหลงเหลืออยู่ในโลกนี้? หรือว่า(@NameIsNovel)เรื่องนี้จะมี(@NameIsNovel)ความลับซ่อนเร้นอยู่?” เซินลั่วครุ่นคิดพลางสีหน้าเคร่งขรึม
“เดี๋ยวก่อน! ครั้งล่าสุดที่(@NameIsNovel)ข้าประลองกับฉือโย่วในห้วงฝัน หลังจากกลับมาสู่ความเป็น(@NameIsNovel)จริง โลกก็เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)ยากที่(@NameIsNovel)จะกล่าวว่า(@NameIsNovel)มิมี(@NameIsNovel)ความเกี่ยวข้องกับการประลองในห้วงฝันครั้งนั้น
หากสามารถซ่อมแซมหมอนหยกและ(@NameIsNovel)ยืนยันผลลัพธ์สุดท้ายของการประลองในห้วงฝันได้(@NameIsNovel) บางทีอาจจะพอคาดเดาอะไรบางอย่างได้(@NameIsNovel)” เซินลั่วคิดในใจพลางหยิบหมอนหยกที่(@NameIsNovel)แตกร้าวออกมาลูบไล้เบาๆ
“ครั้งก่อนข้าได้(@NameIsNovel)แผ่นหยกแผ่นนั้นมา ซึ่งอาจเป็น(@NameIsNovel)เบาะแสช่วยซ่อมแซมหมอนหยกได้(@NameIsNovel) มิรู้ว่า(@NameIsNovel)เรื่องที่(@NameIsNovel)ให้ปีศาจกระจกไปสอบถามช่างหลอมศาสตราที่(@NameIsNovel)เมืองหลัวซิงเป็น(@NameIsNovel)อย่างไรบ้างแล้ว?”
เมื่อคิดได้(@NameIsNovel)ดังนั้น เซินลั่วจึงร่ายเวทอัญเชิญ ปรากฏโพรงน้ำเวทอัญเชิญเพื่อเรียกปีศาจกระจกออกมา
พลันพลังปราณปีศาจอันเข้มข้นก็พวยพุ่งออกจากโพรงน้ำเวทอัญเชิญ เผยให้เห็นร่างของปีศาจกระจกที่(@NameIsNovel)แผ่กลิ่นอายลึกล้ำของระดับมหาโพธิญาณช่วงกลางออกมา
“นายท่าน” ปีศาจกระจกกล่าวพลางคารวะเซินลั่ว
“ปีศาจกระจก ครั้งก่อนที่(@NameIsNovel)ข้าได้(@NameIsNovel)มอบหมายให้เจ้าไปสืบเรื่องแผ่นหยกในเมืองหลัวซิง เจ้าได้(@NameIsNovel)สืบเบาะแสมาบ้างแล้วหรือไม่?” เซินลั่วไม่กล่าวอ้อมค้อม ถามเข้าประเด็นทันที
“เรียนนายท่าน ข้าได้(@NameIsNovel)ปลอมตัวเข้าไปในเมืองเพื่อสอบถามหลัวซานผู้นั้นแล้ว ทว่า(@NameIsNovel)หลัวซานเองก็มิอาจล่วงรู้ถึงเนื้อหาบนแผ่นหยกนั้นได้(@NameIsNovel)
เพียงแต่คาดการณ์ว่า(@NameIsNovel)อาจเป็น(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาหลอมศาสตราในยุคโบราณเท่านั้น” กล่าวจบ ปีศาจกระจกก็หยิบแผ่นหยกออกมาส่งคืนแก่เซินลั่ว
“เคล็ดวิชาหลอมศาสตราในยุคโบราณรึ? เป็น(@NameIsNovel)ไปตามที่(@NameIsNovel)คาดไว้” เซินลั่วรับแผ่นหยกมา พยักหน้าเบาๆ พลางจมดิ่งสู่ห้วงความคิด
มิรู้ว่า(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาหลอมศาสตรานี้จะเกี่ยวข้องกับหมอนหยกหรือไม่ ค่ายกลที่(@NameIsNovel)สถิตอยู่ในหมอนหยกนั้นลึกล้ำอย่างยิ่ง สามารถเชื่อมโยงกับห้วงเวลาเบื้องหน้าผ่านห้วงฝันได้(@NameIsNovel)
ทำให้ผู้ใช้ได้(@NameIsNovel)สัมผัสประสบการณ์ประดุจอยู่ในเหตุการณ์จริง เรื่องราวที่(@NameIsNovel)ประสบพบเจอนั้นมิใช่เพียงแค่ความฝัน หากแต่ยังเชื่อมโยงกับความเป็น(@NameIsNovel)จริงอย่างลึกซึ้งและ(@NameIsNovel)ซับซ้อน
ตลอดการเดินทางไปมาระหว่า(@NameIsNovel)งภพปัจจุบันและ(@NameIsNovel)ห้วงเวลาเบื้องหน้า ได้(@NameIsNovel)ศึกษาคัมภีร์มานับไม่ถ้วน มี(@NameIsNovel)ความรู้กว้างขวาง ทว่า(@NameIsNovel)ก็ไม่เคยพบเห็นสถานที่(@NameIsNovel)หรือบุคคลใดจารึกข่าวสารเกี่ยวกับหมอนหยกใบนี้ไว้เลย
สมบัติที่(@NameIsNovel)ลึกล้ำและ(@NameIsNovel)มิเป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)รู้จักเช่นนี้ เทียบได้(@NameIsNovel)กับคัมภีร์สวรรค์เลยทีเดียว ความยากลำบากในการซ่อมแซมจึงเป็น(@NameIsNovel)สิ่งที่(@NameIsNovel)พอจะจินตนาการได้(@NameIsNovel)ไม่ยาก
กล่าวโดยรวบรัด ด้วยความสามารถของตนเองเพียงลำพังย่อมมิอาจสำเร็จได้(@NameIsNovel) ต้องขอความช่วยเหลือจากผู้อื่น
ในบรรดาผู้มี(@NameIsNovel)อำนาจมากมายที่(@NameIsNovel)รู้จัก ทั้งเฉิงเหย่าจิน อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำ และ(@NameIsNovel)เซียนชิงเหลียน ดูเหมือนจะมิมี(@NameIsNovel)ผู้ใดเชี่ยวชาญด้านการหลอมศาสตราเลย
มี(@NameIsNovel)เพียงราชครูต้าถัง หยวนเทียนกัง ผู้ลึกลับสุดหยั่งถึง มิอาจคาดเดาถึงความสามารถได้(@NameIsNovel)จนบัดนี้ มิอาจล่วงรู้ได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)บุรุษผู้นี้จะมี(@NameIsNovel)ทักษะด้านการหลอมศาสตราหรือไม่
“ไปพบท่านปรมาจารย์หยวนสักครั้งดีกว่า(@NameIsNovel) ถือโอกาสถามวิธีการขับไล่พลังปราณปีศาจไปด้วยเลย” เซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)ครุ่นคิดนาน จึงตัดสินใจได้(@NameIsNovel)อย่างฉับพลัน
“ปีศาจกระจก ระดับพลังบำเพ็ญของเจ้าก้าวหน้าขึ้นอีกขั้นแล้ว หลังจากนี้มี(@NameIsNovel)ภารกิจเร่งด่วนใดที่(@NameIsNovel)ต้องทำอีกหรือไม่?” เมื่อตัดสินใจได้(@NameIsNovel)ดังนั้น เซินลั่วจึงเงยหน้าถามปีศาจกระจก
“ไม่มี(@NameIsNovel)เจ้าค่ะ” ปีศาจกระจกตอบพลางชะงักครู่หนึ่งแล้วส่ายหน้า
“เช่นนั้นก็สมควร ข้าจะออกจากสำนักสักระยะหนึ่ง ข้าปรารถนาให้เจ้าพำนักอยู่ที่(@NameIsNovel)ตำหนักถ้ำแห่งนี้เพื่อดูแลสำนักชุนชิวให้ข้า
ที่(@NameIsNovel)นี่มี(@NameIsNovel)พลังปราณฟ้าดินอุดมสมบูรณ์ เจ้าสามารถใช้พลังปราณนี้เพื่อเสริมสร้างระดับพลังของเจ้าให้มั่นคงขึ้นได้(@NameIsNovel)” เซินลั่วพยักหน้าพลางกล่าว
พลังอำนาจของสำนักชุนชิวในยามนี้ยังอ่อนแอเกินไปนัก กระจกจันทรากุ้ยฮวาทิพย์ก็ล้ำค่าอย่างยิ่ง ส่วนกระบวนค่ายกลไผ่ครามผนึกเมฆาต้องใช้เวลาเติบโตอีกสองถึงสามปีกว่า(@NameIsNovel)จะมี(@NameIsNovel)พลังอำนาจเต็มที่(@NameIsNovel) ในระหว่า(@NameIsNovel)งนี้ หากต้องจากไป ย่อมมิอาจวางใจได้(@NameIsNovel)จริงๆ
“เจ้าค่ะ” แม้ปีศาจกระจกจะชอบอยู่ที่(@NameIsNovel)ทะเลตะวันออกมากกว่า(@NameIsNovel) ทว่า(@NameIsNovel)ก็มิได้(@NameIsNovel)ปฏิเสธคำสั่งนั้น
“ข้ามิให้เจ้าทำงานโดยไร้ผลตอบแทน สิ่งของเหล่านี้ถือเป็น(@NameIsNovel)ค่าตอบแทนแก่เจ้า” เซินลั่วหยิบม้วนหยกสองม้วนและ(@NameIsNovel)ขวดยาหลายขวดออกมา
ม้วนหยกนั้นบันทึกเคล็ดวิชาน้ำชั้นเลิศสองแขนงและ(@NameIsNovel)คาถาน้ำบางส่วนไว้ ส่วนโอสถทิพย์ก็เหมาะกับปีศาจกระจกอย่างยิ่ง
“ขอบคุณนายท่าน” ปีศาจกระจกตรวจสอบม้วนหยกและ(@NameIsNovel)โอสถทิพย์โดยคร่าวๆ ก็แสดงความประหลาดใจและ(@NameIsNovel)คารวะขอบคุณ ความลังเลเล็กน้อยที่(@NameIsNovel)เคยมี(@NameIsNovel)ในใจพลันมลายหายไปจนหมดสิ้น
จากนั้นเซินลั่วกำชับปีศาจกระจกถึงการดูแลสำนักชุนชิวและ(@NameIsNovel)จุดสำคัญของกระจกจันทรากุ้ยฮวาทิพย์ใต้ดินอีกสองสามประการ
พร้อมมอบยันต์มุดดินหลายแผ่นให้ ปีศาจกระจก ก่อนจะค่อยๆ ออกจากสำนักชุนชิว มุ่งหน้าไปยังเมืองฉางอัน
ด้วยความเร็วของเซินลั่ว มิช้านักก็เดินทางมาถึงเมืองฉางอัน
เซินลั่วเคยพบหยวนเทียนกังเพียงไม่กี่ครา มิได้(@NameIsNovel)คุ้นเคยสนิทสนมกันนัก หากไปเยี่ยมเยียนโดยมิมี(@NameIsNovel)ผู้แนะนำก็คงจะมิเป็น(@NameIsNovel)การสมควร ดังนั้นจึงมุ่งหน้าไปยังสำนักหลวงต้าถังก่อนเพื่อขอให้เฉิงเหย่าจินช่วยแนะนำ
เฉิงเหย่าจินกำลังสาละวนกับการจัดการราชการอยู่ที่(@NameIsNovel)สำนักหลวงต้าถัง เมื่อเห็นเซินลั่วมาเยือนอีกคราในเวลาอันสั้นก็รู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง
ทว่า(@NameIsNovel)ก็มิได้(@NameIsNovel)กล่าวสิ่งใดมากความ เพียงแต่ให้เซินลั่วรออยู่ที่(@NameIsNovel)โถงข้างของสำนักหลวงต้าถัง จากนั้นก็เร่งส่งคนไปเชิญหยวนเทียนกังทันที
ขณะนั่งรออย่างเงียบสงบภายในโถงข้าง เซินลั่วก็กำลังครุ่นคิดถึงเงื่อนไขที่(@NameIsNovel)จะเสนอเพื่อแลกกับความช่วยเหลือจากปรมาจารย์หยวน
“ฮ่าๆ สหายเซิน มิได้(@NameIsNovel)พบกันนานหลายปีแล้วนะ” พลันมี(@NameIsNovel)เสียงหนึ่งดังขึ้น
เซินลั่วพลันลุกขึ้นยืนพลางมองออกไปยังด้านนอกโถง ปรากฏร่างบุรุษผู้หนึ่งซึ่งรูปลักษณ์ยังคงเดิมมิเปลี่ยนแปลง เดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้ม
ใจของเซินลั่วพลันสะท้านวูบ บัดนี้เซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ไอ้งั่งคนเดิมอีกต่อไป พลังบำเพ็ญสูงถึงระดับมหาโพธิญาณช่วงกลาง ถือเป็น(@NameIsNovel)ยอดฝีมือในหมู่ผู้บำเพ็ญเพียรแห่งโลกมนุษย์ ทว่า(@NameIsNovel)กลับมิอาจรับรู้ได้(@NameIsNovel)เลยว่า(@NameIsNovel)ปรมาจารย์หยวนมาถึงเมื่อใด
“ท่านปรมาจารย์หยวน ข้ามี(@NameIsNovel)เรื่องหนึ่งใคร่จะขอความช่วยเหลือจากท่าน ทว่า(@NameIsNovel)เนื่องจากมิสะดวกที่(@NameIsNovel)จะเข้าไปพบท่านในวังหลวง จึงจำต้องรบกวนให้ท่านมาที่(@NameIsNovel)นี่ โปรดอภัยในความเสียมารยาทของข้าด้วยเถิด” เซินลั่วลุกขึ้นยืนคารวะอีกฝ่าย
“มิเป็น(@NameIsNovel)ไร มี(@NameIsNovel)เรื่องอันใดก็กล่าวมาเถิด... เอ๊ะ! กายาของเจ้าแปดเปื้อนด้วยพลังปราณปีศาจ!” หยวนเทียนกังโบกมือพลางนั่งลงข้างเซินลั่ว ก่อนจะกล่าวขึ้นด้วยสายตาอันจับจ้อง
“ท่านปรมาจารย์หยวนช่างมี(@NameIsNovel)สายตาเฉียบคมดุจเทพเซียน เส้นลมปราณของข้าปนเปื้อนด้วยพลังปราณปีศาจจริงดังว่า(@NameIsNovel)” เซินลั่วกล่าวด้วยรอยยิ้มขื่น พลางบังเกิดความนับถือในสายตาอันเฉียบคมของปรมาจารย์หยวนขึ้นในใจ
หยวนเทียนกังมิได้(@NameIsNovel)กล่าวสิ่งใด เพียงสะบัดแส้ปัดฝุ่นในหัตถ์ ลำแสงสีเงินหลายสายก็พลันพุ่งออกมา แทรกซึมเข้าสู่กายาของเซินลั่วโดยมิได้(@NameIsNovel)สร้างความเจ็บปวดมากนัก
คิ้วของเซินลั่วกระตุกวูบเล็กน้อย ทว่า(@NameIsNovel)ก็ยังคงนิ่งเฉย ปล่อยให้ปรมาจารย์หยวนกระทำการต่อไป
ลำแสงสีเงินหลายสายแทรกซึมเข้าไปในเส้นลมปราณ พลังอันแปลกประหลาดสายหนึ่งพลันไหลเวียนออกมาจากลำแสงสีเงิน โคจรอยู่ภายในกาย
เซินลั่วพลันรู้สึกร้อนผ่าวในเส้นลมปราณ พลังปราณปีศาจสีดำแดงหลายสายก็พลันปรากฏขึ้นและ(@NameIsNovel)ขยายตัวอย่างรวดเร็ว
พลังปราณปีศาจกำลังจะปะทุขึ้นอีกครา!
“แย่แล้ว!” เซินลั่วพลันตื่นตระหนก เร่งโคจรวิชากระบี่หยางบริสุทธิ์ ขับเคลื่อนกระบี่หักสังหารปีศาจที่(@NameIsNovel)สถิตอยู่ภายในตันเถียนทันที
กระบี่หักสังหารปีศาจพลันสาดแสงสีทองเจิดจ้า พลังหยางบริสุทธิ์ที่(@NameIsNovel)ร้อนแรงดุจดวงตะวันก็พวยพุ่งออกมา ไหลเวียนไปทั่วกายาอย่างรวดเร็ว
พลังปราณปีศาจที่(@NameIsNovel)ขยายตัวอย่างรวดเร็วนั้นปะทะเข้ากับพลังหยางบริสุทธิ์ ประดุจน้ำกับเพลิงที่(@NameIsNovel)มิอาจเข้ากันได้(@NameIsNovel) ต่างห้ำหั่นกันอย่างดุเดือดโดยมิมี(@NameIsNovel)ฝ่ายใดยอมถอยแม้แต่น้อย
กายาของเซินลั่วพลันสั่นสะท้านอย่างรุนแรง พลังทั้งสองสายแปรเปลี่ยนเส้นลมปราณให้กลายเป็น(@NameIsNovel)สมรภูมิรบ ห้ำหั่นกันอย่างมิหยุดยั้ง เส้นลมปราณพลันเจ็บปวดประดุจกำลังจะฉีกขาดเป็น(@NameIsNovel)เสี่ยงๆ
หากมิใช่เพราะเซินลั่วได้(@NameIsNovel)ฝึกฝนเคล็ดวิชาหวงถิงถึงสองขั้น ซึ่งช่วยเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้เส้นลมปราณจนเหนียวแน่นทนทานอย่างยิ่งยวด เกรงว่า(@NameIsNovel)คงมิอาจทนทานต่อการปะทะนั้นและ(@NameIsNovel)แตกสลายไปแล้วเป็น(@NameIsNovel)แน่
แสงสีดำพลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบบนกายาของเซินลั่ว พลังชั่วร้ายอันลึกล้ำก็พลันแผ่กระจายออกไปโดยรอบ
อาจเป็น(@NameIsNovel)เพราะครั้งนี้มี(@NameIsNovel)พลังหยางบริสุทธิ์คอยต่อต้านพลังปราณปีศาจ พลังกดดันของอัปมงคลจึงรุนแรงน้อยกว่า(@NameIsNovel)ครั้งก่อนเป็น(@NameIsNovel)อันมาก
พลันปรากฏแสงสีขาวสายหนึ่ง ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)ม่านแสงสีขาวกางกั้นอยู่ภายในโถง พลังชั่วร้ายอันมหาศาลพุ่งเข้าปะทะกับม่านแสงนั้น ซึ่งสั่นสะท้านครู่หนึ่งก่อนจะคืนสู่สภาพเดิม ปรากฏว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ปรมาจารย์หยวนที่(@NameIsNovel)ลงมือสกัดไว้ได้(@NameIsNovel)ทันท่วงที
ปรมาจารย์หยวนมองดูเซินลั่ว พลางขมวดคิ้วมุ่นด้วยความสงสัย
พลังปราณปีศาจนี้ปะทุขึ้นจากภายในกายา เซินลั่ว ต่อให้ปรารถนาจะช่วยเหลือ ก็มิอาจล่วงรู้ว่า(@NameIsNovel)จะเริ่มจากจุดใด
--------------------