หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 1,097
ตอนที่ 1,097 : บาดแผลซ่อนเร้น
ตอนที่ 1097
เซินลั่วครุ่นคิด จากนั้นจึงเรียกแม่ทัพผีที่(@NameIsNovel)คอยอารักขาอยู่ไม่ไกลออกมา พลันปลดปล่อยกระบี่ตัวอ่อนหยางบริสุทธิ์ แล้วทะยานขึ้นสู่ฟากฟ้า
ร่อนวนสำรวจโดยรอบ พบว่า(@NameIsNovel)นอกเทือกเขา(@NameIsNovel)นั้นมี(@NameIsNovel)เมืองเล็กๆ แห่งหนึ่งตั้งอยู่ เมื่อใช้จิตเทวะตรวจสอบ ก็ทราบในทันทีว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)แห่งนี้คือเมืองหนึ่งภายในอาณาเขตของฉีโจว และ(@NameIsNovel)เทือกเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ตนอยู่นี้คือเทือกเขา(@NameIsNovel)ห้าบรรจบ
“ฉีโจว! ใช้เคล็ดวิชาเงาพฤกษาไปเพียงครั้งเดียวก่อนจะถูกจิตปีศาจเข้าครอบงำ แต่กลับมาได้(@NameIsNovel)ไกลถึงเพียงนี้!”
เซินลั่วพึมพำกับตนเองด้วยความตกตะลึงงัน
แม้เติ้งโจวกับฉีโจวจะอยู่ติดกัน ทว่า(@NameIsNovel)สำนักชุนชิวก็ยังอยู่ห่างจากเทือกเขา(@NameIsNovel)ห้าบรรจบแห่งนี้อย่างน้อยสี่ถึงห้าร้อยลี้ ถึงแม้เคล็ดวิชาเงาพฤกษาจะบรรลุถึงขั้นสูงแล้วก็ตาม แต่ต่อให้ใช้ต่อเนื่องกันสิบครั้ง ก็ไม่น่าจะมาได้(@NameIsNovel)ไกลถึงเพียงนี้
“นายท่าน เมื่อครู่ตอนที่(@NameIsNovel)ท่านใช้เคล็ดวิชาเงาพฤกษา พลังปราณปีศาจได้(@NameIsNovel)แทรกซึมเข้าไปในประกายพลังแห่งเคล็ดวิชา ทำให้พลังเพิ่มพูนขึ้นอย่างกะทันหัน น่าจะเป็น(@NameIsNovel)ด้วยเหตุนี้ ท่านจึงเดินทางมายังสถานที่(@NameIsNovel)ห่างไกลเช่นนี้ได้(@NameIsNovel)” เสียงของแม่ทัพผีดังขึ้น
เซินลั่วชะงักไปชั่วครู่ หลังจากครุ่นคิดอยู่พักใหญ่ ก็นำเศษเสี้ยวความทรงจำที่(@NameIsNovel)เลือนรางมาปะติดปะต่อเข้ากับสภาพร่างกายของตนก่อนหน้านี้ ก็พอจะคาดเดาได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ไปตามที่(@NameIsNovel)แม่ทัพผีกล่าวไว้จริงๆ
“หรือว่า(@NameIsNovel)... พลังปราณปีศาจสามารถเสริมพลังของวิชาที่(@NameIsNovel)ใช้ออกไปได้(@NameIsNovel)เช่นนั้นรึ? หากเป็น(@NameIsNovel)เช่นนั้น พลังปราณปีศาจก็พอจะมี(@NameIsNovel)ประโยชน์อยู่บ้าง” เซินลั่วครุ่นคิดในใจ แต่แล้วก็ส่ายหน้าปฏิเสธความคิดนั้นในฉับพลัน
ไม่ว่า(@NameIsNovel)พลังปราณปีศาจตัวนี้จะมี(@NameIsNovel)ประโยชน์เพียงใด แต่มันก็เป็น(@NameIsNovel)มารร้ายนอกรีต แค่การปะทุขึ้นครั้งแรก ก็เกือบจะทำให้เกิดหายนะครั้งใหญ่แล้ว ทางที่(@NameIsNovel)ดีควรรีบหาร่องรอยให้พบ แล้วหาวิธีกำจัดทิ้งเสีย
โดยไม่ลังเลอีก เซินลั่วเร่งพลังกระบี่ตัวอ่อนหยางบริสุทธิ์ แปลงกายเป็น(@NameIsNovel)ลำแสงสีแดง พุ่งตรงไปยังภูเขา(@NameIsNovel)ชิงฮวา
ไม่นานนัก สำนักชุนชิวก็ปรากฏอยู่เบื้องหน้า
ล่วงเลยไปกว่า(@NameIsNovel)หนึ่งเดือน พลังปราณฟ้าดินบนภูเขา(@NameIsNovel)ชิงฮวาได้(@NameIsNovel)หนาแน่นขึ้นอย่างเห็นได้(@NameIsNovel)ชัด และ(@NameIsNovel)ยังคงเพิ่มพูนอย่างต่อเนื่อง
เซินลั่วพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะกลับไปยังถ้ำสวรรค์ของตนอย่างเงียบเชียบ โดยไม่ให้ผู้ใดล่วงรู้
ภายในห้องลับ เกราะอสูรดำยังคงวางอยู่อย่างสงบนิ่ง
ภายในห้องลับที่(@NameIsNovel)ค่ายกลป้องกันพังทลายลง มี(@NameIsNovel)ยันต์สื่อสารสองฉบับล่องลอยอยู่ภายใน ราวกับแมลงวันที่(@NameIsNovel)ไร้ทิศทาง
เซินลั่วโบกแขนเสื้อ ปลดปล่อยลำแสงสีครามออกมา รวบรวมยันต์สื่อสารทั้งสองฉบับเข้ามาหาตน
เมื่อใช้จิตเทวะตรวจสอบ ก็พบว่า(@NameIsNovel)ยันต์ฉบับหนึ่งมาจากฉินหมิง ถามถึงกลิ่นอายชั่วร้ายที่(@NameIsNovel)ปะทุขึ้นอย่างกะทันหันก่อนหน้านี้ ส่วนอีกฉบับก็มาจากฉินหมิงเช่นกัน ถามไถ่ถึงสถานการณ์ เนื่องจากไม่ได้(@NameIsNovel)รับการติดต่อกลับเป็น(@NameIsNovel)เวลานาน
หลังจากครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ จึงใช้จิตเทวะสื่อสารกับฉินหมิงที่(@NameIsNovel)อยู่ภูเขา(@NameIsNovel)ด้านหน้าว่า(@NameIsNovel) “เพราะข้ากำลังเปิดใช้งานศาสตราเวทสายนอกรีต ไม่มี(@NameIsNovel)ปัญหาอันใด ไม่ต้องเป็น(@NameIsNovel)ห่วง”
เรื่องที่(@NameIsNovel)ถูกพลังปราณปีศาจเข้าครอบงำ เซินลั่วไม่ต้องการบอกให้ผู้ใดล่วงรู้
แม้ว่า(@NameIsNovel)เผ่าปีศาจจะปรากฏขึ้นอีกครั้งในสามภพ แต่พวกมันก็เป็น(@NameIsNovel)เผ่าพันธุ์ต่างถิ่นที่(@NameIsNovel)หลายสำนักบำเพ็ญเพียรต่างระแวดระวัง หากผู้อื่นรู้ว่า(@NameIsNovel)ตนมี(@NameIsNovel)พลังปราณปีศาจปนเปื้อนอยู่ ย่อมไม่ใช่เรื่องดีอย่างแน่นอน
ภายในห้องลับแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ ณ ภูเขา(@NameIsNovel)ด้านหน้า ฉินหมิงกำลังพยายามทะลวงสู่ระดับอิงปราณ เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเสียงของเซินลั่วดังขึ้นในใจ ความกังวลที่(@NameIsNovel)เกาะกุมมาหลายวันก็คลายลงในที่(@NameIsNovel)สุด
“แค่เจ้าไม่เป็น(@NameIsNovel)อันใดก็ดีแล้ว”
“ข้าจะพึ่งพาแต่ศิษย์น้องเซินตลอดกาลไม่ได้(@NameIsNovel) ข้าเองก็ต้องเร่งยกระดับการบำเพ็ญเพียรโดยเร็วที่(@NameIsNovel)สุด แล้วค่อยรับศิษย์เพิ่ม เพื่อฟื้นฟูความรุ่งเรืองในอดีตของสำนักชุนชิวกลับคืนมา”
ฉินหมิงตั้งปณิธานกับตนเองในฉับพลัน แล้วหลับตาทำสมาธิต่อไป มุ่งมั่นที่(@NameIsNovel)จะทะลวงคอขวดของระดับอิงปราณให้ได้(@NameIsNovel)
ในถ้ำสวรรค์ซึ่งอยู่ ณ ภูเขา(@NameIsNovel)ด้านหลัง เซินลั่วซ่อมแซมค่ายกลป้องกันที่(@NameIsNovel)เสียหายก่อน จากนั้นก็วางค่ายกลเพิ่มอีกสองชั้น อีกทั้งยังนำกระบวนค่ายกลธุลีสองลักษณ์ออกมาวางไว้นอกถ้ำสวรรค์ด้วย
หลังจากเตรียมการป้องกันทุกประการแล้ว จึงนำเกราะอสูรดำเข้าไปในห้องลับ
เซินลั่วไม่ได้(@NameIsNovel)พยายามใช้เกราะปีศาจเพื่อดึงพลังปราณปีศาจในร่างกายออกมาในฉับพลัน แต่นั่งขัดสมาธิ หลับตาลง และ(@NameIsNovel)เริ่มรักษาอาการบาดเจ็บด้วยการบำเพ็ญเพียร
เส้นลมปราณที่(@NameIsNovel)เคยอุดตันบัดนี้ถูกทะลวงให้ปลอดโปร่งแล้ว ทว่า(@NameIsNovel)ขณะที่(@NameIsNovel)เหินกระบี่กลับมา กลับรู้สึกว่า(@NameIsNovel)ร่างกายหนักอึ้งอยู่บ้าง เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)ผลจากการระเบิดของพลังปราณปีศาจก่อนหน้านี้ยังคงหลงเหลืออยู่ไม่น้อย
ประสานอินโคจรปราณเต๋าให้แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)สายหมอกสีคราม ไหลเวียนไปทั่วทุกอณูในร่างกาย และ(@NameIsNovel)ก็เป็น(@NameIsNovel)จริงดังคาด พบว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)บาดแผลซ่อนเร้นอยู่หลายแห่ง
เมื่อระบุปัญหาได้(@NameIsNovel) การรับมือก็ไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไป เซินลั่วกินโอสถทิพย์รักษาอาการบาดเจ็บ ประกอบกับเคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นามและ(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาผนึกสวรรค์ ก็สามารถรักษาบาดแผลซ่อนเร้นทั้งหมดได้(@NameIsNovel)อย่างรวดเร็ว
โคจรเคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นามต่อไป มี(@NameIsNovel)ลำแสงสีครามไหลเวียนอยู่รอบกาย ทว่า(@NameIsNovel)ความรู้สึกหนักอึ้งยังคงอยู่ไม่หายไป
“บาดแผลซ่อนเร้นรักษาหายหมดแล้ว เหตุใดร่างกายยังคงรู้สึกผิดปกติอยู่?”
เซินลั่วพอจะคาดเดาบางอย่างได้(@NameIsNovel)ในใจ หลับตาลงอีกครั้ง แล้วโคจรวิชาพระคุณแห่งพฤกษาเทวะ ที่(@NameIsNovel)หยวนเทียนกังเคยสอนให้ พร้อมกับลำแสงสีเขียวที่(@NameIsNovel)เปล่งประกายออกมาจากกาย
ไม่นานนัก ก็ลืมตาขึ้น สีหน้ามืดครึ้มคล้ายน้ำหมึก
การคาดเดาถูกต้อง พลังชีวิตที่(@NameIsNovel)เคยบริสุทธิ์ผุดผ่อง บัดนี้กลับมี(@NameIsNovel)ปราณชั่วร้ายสีดำแดงปนเปื้อนอยู่ไม่น้อย เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)เกิดจากการรุกรานของพลังปราณปีศาจ
ทว่า(@NameIsNovel) ปราณชั่วร้ายสีดำแดงเหล่านี้กลับไม่ได้(@NameIsNovel)ส่งผลกระทบต่อการโคจรของพลังชีวิต ด้วยเหตุนี้จึงไม่ทันสังเกตเห็นมาก่อน
ทว่า(@NameIsNovel)การที่(@NameIsNovel)พลังชีวิตเป็น(@NameIsNovel)เช่นนี้ ย่อมไม่ใช่เรื่องดีอย่างแน่นอน
“เคล็ดวิชาพระคุณแห่งพฤกษาเทวะ มี(@NameIsNovel)ผลในการชำระแก่นแท้ของพลังชีวิต จะสามารถหลอมปราณชั่วร้ายเหล่านั้นได้(@NameIsNovel)หรือไม่” เซินลั่วหลับตาลงอีกครั้ง แล้วโคจรวิชาพระคุณแห่งพฤกษาเทวะ
ไอธาตุไม้จากทั่วทุกสารทิศหลั่งไหลมารวมกันเข้าสู่กาย ทำให้แสงสีเขียวบนร่างกายเข้มข้นขึ้นเป็น(@NameIsNovel)ลำดับ เปล่งประกายสีเขียวหยกอันลึกล้ำออกมาจากภายในสู่ภายนอก
“ตั้ว!”
เซินลั่วเปล่งเสียงเบาๆ พ่นลมหายใจขุ่นๆ ออกจากปาก พลังชีวิตจุดประกายเปลวเพลิงสีเขียวกลุ่มหนึ่ง เข้าโอบล้อมปราณชั่วร้ายสีดำแดงเหล่านั้น
นี่ไม่ใช่การเผาผลาญพลังชีวิต แต่เป็น(@NameIsNovel)การผลักดันผลการหลอมแห่งวิชาพระคุณแห่งพฤกษาเทวะให้ถึงขีดสุด เพื่อสร้างเปลวเพลิงแห่งการหลอม
ภายใต้การเผาไหม้ของเปลวเพลิงสีเขียว ปราณชั่วร้ายภายในพลังชีวิตก็เริ่มลดลงอย่างช้าๆ
หลังจากเวลาผ่านไปไม่นานเท่าใดนัก เซินลั่วก็หยุดการบำเพ็ญเพียร และ(@NameIsNovel)แสงสีเขียวบนร่างกายก็ค่อยๆ จางหายไป
ลืมตาขึ้น นิ่งเงียบไปนาน ก่อนจะถอนหายใจออกมา
ปราณชั่วร้ายสีดำแดงในพลังชีวิตถูกขับออกไปเป็น(@NameIsNovel)ส่วนใหญ่แล้ว แต่ยังคงหลงเหลือปราณชั่วร้ายสีดำแดงสายหนึ่งที่(@NameIsNovel)ฝังแน่นอยู่ภายใน ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะโคจรวิชาพระคุณแห่งพฤกษาเทวะ อย่างไร ก็ไม่อาจกำจัดให้หมดสิ้นไปได้(@NameIsNovel)
โชคดีที่(@NameIsNovel)หลังจากขับไล่ปราณชั่วร้ายส่วนใหญ่ออกไปแล้ว ร่างกายก็กลับสู่สภาพเดิม ไม่รู้สึกหนักอึ้งอีกต่อไป
ทว่า(@NameIsNovel) ปราณชั่วร้ายสีดำแดงเพียงสายเดียวนั้นยังคงเหมือนหนามยอกอก ทำให้เซินลั่วรู้สึกไม่สบายใจ
“สิ่งเดียวที่(@NameIsNovel)ทำได้(@NameIsNovel)ตอนนี้คือยกระดับการบำเพ็ญเพียรให้สูงส่งที่(@NameIsNovel)สุด เสริมสร้างจิตวิญญาณให้แข็งแกร่ง และ(@NameIsNovel)ป้องกันไม่ให้พลังปราณปีศาจปะทุขึ้นอีกครา” เซินลั่วครุ่นคิดอยู่นานก็ยังมิอาจหาทางออกได้(@NameIsNovel) จึงตัดสินใจดำเนินตามแผนนี้ไปก่อน
เมื่อพบหลักฐานการรุกรานของพลังปราณปีศาจแล้ว ก็ไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องพยายามยั่วยุพลังปราณปีศาจด้วยเกราะอสูรดำอีกแล้ว
เมื่อคิดได้(@NameIsNovel)ดังนั้น จึงนำเกราะอสูรดำออกมาเก็บไว้ในตันเถียน
สมบัติชิ้นนี้มี(@NameIsNovel)พลังในการสะกดความชั่วร้ายและ(@NameIsNovel)ทำลายปีศาจ ดังนั้นจึงเป็น(@NameIsNovel)การดีที่(@NameIsNovel)สุดที่(@NameIsNovel)จะเก็บไว้ในตันเถียน เผื่อว่า(@NameIsNovel)ภายหน้าพลังปราณปีศาจจะปะทุขึ้นอีกครา การเปิดใช้งานสมบัติชิ้นนี้อาจช่วยสะกดไว้ได้(@NameIsNovel)บ้าง
หลังจากทำทั้งหมดนี้แล้ว อารมณ์ของเซินลั่วก็เริ่มมั่นคงขึ้นเล็กน้อย
--------------------