ตอนที่ 1,101 : งานเลี้ยงผลไม้อมตะร้อยชนิดและผลเกล็ดมังกร

[Source: NameIsNovel] “สหายอ้าวหง ไม่ได้(@NameIsNovel)พบพานกันเสียนาน” เซินลั่วเอ่ยทักทายบุรุษอาภรณ์เกราะทองพร้อมแย้มยิ้ม

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เดิมทีสีหน้าของอ้าวหงเคร่งขรึมและ(@NameIsNovel)คิ้วขมวดเล็กน้อย ครั้นเซินลั่วเอ่ยขึ้น จึงหันไปมองยังอีกฝ่าย

“ท่านคือสหายเซินหรือ ไม่ได้(@NameIsNovel)พบกันนานนัก” อ้าวหงพินิจพิเคราะห์เซินลั่วอย่างถี่ถ้วน ในที่(@NameIsNovel)สุดก็พลันจำได้(@NameIsNovel) แลแย้มยิ้มออกมา

“ใช่แล้ว ไม่คาดคิดว่า(@NameIsNovel)จะได้(@NameIsNovel)พบพานสหายอ้าวหง ณ ที่(@NameIsNovel)แห่งนี้ ท่านบำเพ็ญเพียรรุดหน้าไปไกลยิ่งนัก บรรลุถึงระดับเซียนแท้แล้ว ยินดียิ่งนัก” เซินลั่วกล่าวด้วยรอยยิ้ม [Source: NameIsNovel]

“เหตุใดสหายเซินจึงมาที่(@NameIsNovel)วัดอู๋จวง หรือท่านก็มาเพื่องานเลี้ยงผลไม้อมตะร้อยชนิดเช่นกัน” อ้าวหงเปลี่ยนเรื่องพลางเอ่ยถาม [Source: NameIsNovel]

“งานเลี้ยงผลไม้อมตะร้อยชนิด… ที่(@NameIsNovel)วัดอู๋จวงมี(@NameIsNovel)งานใหญ่เช่นนี้ด้วยหรือ ข้ามิได้(@NameIsNovel)มาเพื่องานเลี้ยง หากแต่มี(@NameIsNovel)ธุระสำคัญอื่น ต้องการเข้าพบผู้อาวุโสเจิ้นหยวนจื่อ” ดวงตาของเซินลั่วทอประกายขึ้นเล็กน้อย

เซินลั่วกำลังกังวลอยู่ตลอดทางว่า(@NameIsNovel)จะเข้าพบเจิ้นหยวนจื่อได้(@NameIsNovel)อย่างไร แต่ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)บัดนี้ที่(@NameIsNovel)วัดอู๋จวงกำลังจัดงานใหญ่ เรื่องราวอาจคลี่คลายลงได้(@NameIsNovel)ง่ายดายขึ้น

“โอ้ ท่านเซียนเจิ้นหยวนจื่อปกติแล้วจะบำเพ็ญฌานทำความเข้าใจเต๋าแห่งสวรรค์อยู่ในวัดอู๋จวง ไม่ค่อยพบปะแขกเหรื่อเท่าใดนัก สหายเซิน เกรงว่า(@NameIsNovel)ท่านคงเข้าพบได้(@NameIsNovel)ยากยิ่ง” อ้าวหงกล่าวด้วยสีหน้าประหลาดใจ

“วัดอู๋จวงกำลังจะจัดงานเลี้ยงผลไม้อมตะร้อยชนิดมิใช่หรือ ท่านเซียนเจิ้นหยวนจื่อจะไม่ปรากฏตัวในงานประชุมเลยหรือ” เซินลั่วถามอย่างร้อนรน

“งานเลี้ยงผลไม้อมตะร้อยชนิดมิได้(@NameIsNovel)จัดโดยท่านเซียนเจิ้นหยวนจื่อโดยตรง หากแต่เป็น(@NameIsNovel)ศิษย์ผู้อื่นในวัดอู๋จวงเป็น(@NameIsNovel)ผู้จัด ท่านไม่เคยปรากฏตัวเลย” อ้าวหงอธิบาย

“เป็น(@NameIsNovel)เช่นนี้นี่เอง” เซินลั่วกล่าวอย่างผิดหวัง พลางครุ่นคิดหาวิธีอื่นเพื่อขอเข้าพบเจิ้นหยวนจื่อ

“เช่นนั้นแล้ว เข้าไปข้างในกันก่อนเถิด” อ้าวหงเสนอ

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เซินลั่วพยักหน้า

ทั้งสองรุดหน้าไปยังประตูทางเข้าวัดอู๋จวง

“สหายทั้งสองมาเพื่องานเลี้ยงผลไม้อมตะร้อยชนิดใช่หรือไม่” เด็กน้อยศิษย์วัดในอาภรณ์เขียวที่(@NameIsNovel)หน้าประตูเอ่ยถามอย่างนอบน้อม พร้อมประสานมือคารวะต่อเซินลั่วและ(@NameIsNovel)อ้าวหง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

แม้ศิษย์ผู้นี้มี(@NameIsNovel)ระดับการบำเพ็ญเพียงระดับอิงปราณ หากแต่กลับมี(@NameIsNovel)ท่วงท่าสง่าผ่าเผย สมเป็น(@NameIsNovel)ผู้ที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับการอบรมมาจากตระกูลใหญ่ ไม่กระด้างกระเดื่องเกินไป ไม่นอบน้อมจนน่าอึดอัด [Source: NameIsNovel]

“ใช่แล้ว ข้าคืออ้าวหงจากทะเลตะวันออก และ(@NameIsNovel)นี่คือสหายของข้า เซินลั่ว” อ้าวหงตอบพร้อมยื่นเทียบเชิญให้

“ที่(@NameIsNovel)แท้ก็คือผู้อาวุโสอ้าวหงจากทะเลตะวันออก ยินดีต้อนรับอย่างยิ่ง แต่ในเทียบเชิญนี้มี(@NameIsNovel)เพียงชื่อของท่านเท่านั้น ตามกฎของงานประชุม พวกเราสามารถให้ท่านเข้าไปได้(@NameIsNovel)เพียงผู้เดียว” เด็กน้อยศิษย์วัดเหลือบมองเซินลั่วแล้วกล่าวขออภัย

“บังอาจนัก! เพียงแค่งานเลี้ยงผลไม้อมตะร้อยชนิด ข้าจะพาสหายมาร่วมงานด้วยไม่ได้(@NameIsNovel)เชียวหรือ” สีหน้าอ้าวหงพลันเย็นชาลง พลางตวาดออกไป

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ขอผู้อาวุโสโปรดอภัย งานเลี้ยงผลไม้อมตะร้อยชนิดปีนี้จัดโดยผู้อาวุโสเจียอิ่น และ(@NameIsNovel)ท่านได้(@NameIsNovel)เพิ่มกฎข้อนี้เข้ามา” เด็กน้อยศิษย์วัดรีบขอโทษ

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ผู้อาวุโสเจียอิ่น?” อ้าวหงขมวดคิ้ว แสดงความกังวลต่อบุคคลผู้นี้

“หากไม่สะดวกให้สหายอ้าวพาข้าไปด้วย เช่นนั้นข้าจะหาทางอื่นเข้าไปเอง สหายอ้าวไม่ต้องลำบากเพื่อข้าหรอก” เซินลั่วเห็นสถานการณ์จึงเอ่ยขึ้น (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“จะเป็น(@NameIsNovel)เช่นนั้นได้(@NameIsNovel)อย่างไร เรามาด้วยกัน จะให้ข้าทิ้งเจ้าไว้ข้างหลังได้(@NameIsNovel)อย่างไร” อ้าวหงส่ายหน้า กำลังจะเอ่ยอะไรบางอย่างกับเด็กน้อยศิษย์วัด

“เอ๊ะ! เซินลั่ว? ท่านคือเซินลั่วผู้ชนะคนสุดท้ายในงานประชุมประลองยุทธ์สามภพใช่หรือไม่” หนุ่มรูปหน้าคมสันผู้หนึ่งปรากฏกายออกมาจากประตูอย่างเร่งรีบ พลางมองเซินลั่วด้วยความสงสัย

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “งานประชุมประลองยุทธ์หรือ สหายเซิน ท่านเข้าร่วมด้วย แถมยังเป็น(@NameIsNovel)ผู้ชนะอีกหรือ” อ้าวหงอุทานด้วยความประหลาดใจเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น

[Source: NameIsNovel] ช่วงไม่กี่วันที่(@NameIsNovel)ผ่านมาประสบปัญหาบางอย่าง จึงมิได้(@NameIsNovel)ให้ความสนใจกับงานประชุมประลองยุทธ์สามภพอ่านตอนต่อไปฟรี

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ในการประชุมยุทธ์นั้นมี(@NameIsNovel)ผู้คนเก่งกาจมากมายนับไม่ถ้วน ข้าเพียงโชคดีที่(@NameIsNovel)ชนะในท้ายที่(@NameIsNovel)สุด สหายท่านยกยอเกินไปแล้ว” เซินลั่วตอบอย่างถ่อมตนพลางประสานมือคารวะให้ผู้มาเยือน

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] หนุ่มผู้นี้รูปลักษณ์ดูเรียบง่าย ทว่า(@NameIsNovel)ระดับการบำเพ็ญกลับสูงส่งอย่างยิ่ง บรรลุถึงระดับมหาโพธิญาณ ขั้นสมบูรณ์แล้ว ห่างจากระดับเซียนแท้เพียงหนึ่งก้าว

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “สหายเซิน ท่านถ่อมตนเกินไปแล้ว ใครบ้างจะไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)กฎของงานประชุมประลองยุทธ์สามภพนั้นเข้มงวดและ(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)การหลอกลวงใดๆ

ต้องอาศัยเพียงความแข็งแกร่งในการแข่งขัน ชื่อเสียงอันยิ่งใหญ่ของท่านได้(@NameIsNovel)ขจรขจายไปทั่วสามภพแล้ว หากยังถ่อมตนเช่นนี้อีกคงดูไม่จริงใจนัก” หนุ่มรูปหน้าคมสันกล่าวพร้อมหัวเราะเบาๆ

[Source: NameIsNovel] เซินลั่วได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้นก็ยิ้มเล็กน้อย มิได้(@NameIsNovel)กล่าวอะไรอีก

“สหายชิงเฟิง ไม่ได้(@NameIsNovel)พบกันนาน” อ้าวหงทักทายหนุ่มรูปหน้าคมสัน แสดงให้เห็นว่า(@NameIsNovel)ทั้งสองเป็น(@NameIsNovel)คนรู้จักเก่าแก่

ผู้นั้นประสานมือคารวะตอบ จากนั้นหันไปหาเด็กน้อยศิษย์วัด น้ำเสียงเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)เข้มงวด “เมื่อครู่นี้เกิดอะไรขึ้น เหตุใดจึงขวางสหายทั้งสองไม่ให้เข้าประตู”

[Source: NameIsNovel] “สหายชิงเฟิง โปรดอย่าตำหนิสหายผู้น้อยเลย สหายอ้าวหงกับข้ามาเพื่อเข้าร่วมงานเลี้ยงผลไม้อมตะร้อยชนิด แต่เนื่องจากข้ามาที่(@NameIsNovel)นี่เป็น(@NameIsNovel)ครั้งแรก จึงไม่มี(@NameIsNovel)เทียบเชิญ ไม่ทราบว่า(@NameIsNovel)จะพออลุ่มอล่วยได้(@NameIsNovel)หรือไม่” เซินลั่วกล่าวด้วยรอยยิ้ม

“ชื่อเสียงของสหายเซินเลื่องลือไปทั่ว การมาของท่านถือเป็น(@NameIsNovel)เกียรติแก่วัดอู๋จวงของเรา เชิญเข้ามาข้างในเถิด” ชิงเฟิงเหลือบมองเด็กน้อยศิษย์วัดที่(@NameIsNovel)เฝ้าประตูแล้วเอ่ยเชิญด้วยรอยยิ้ม

เซินลั่วประสานมือคารวะเพื่อขอบคุณ และ(@NameIsNovel)เดินเข้าประตูวัดอู๋จวงไปพร้อมกับอ้าวหง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ด้านหลังประตูเป็น(@NameIsNovel)โถงใหญ่โอ่อ่า บนเสาหินสองข้างของโถงมี(@NameIsNovel)โคลงคู่หนึ่งจารึกไว้ว่า(@NameIsNovel) “อมตสถานอายุยืนยาว เคียงคู่เต๋าแห่งสวรรค์ บ้านแห่งเต๋าคงอยู่ชั่วนิรันดร์” [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“ช่างโอ่อ่าและ(@NameIsNovel)เปี่ยมด้วยความทะเยอทะยานยิ่งนัก แต่ในเมื่อเจิ้นหยวนจื่อคือบรรพชนแห่งเซียนปฐพี ย่อมคู่ควรกับคำกล่าวนี้อย่างแท้จริง” เซินลั่วคิดในใจ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ทั้งสามเดินเข้าสู่โถงใหญ่ ไม่นานก็เดินออกมาจากประตูใหญ่ด้านใน ตามด้วยศาลาและ(@NameIsNovel)หอคอยที่(@NameIsNovel)เชื่อมต่อกัน มี(@NameIsNovel)เมฆมงคลล่องลอยและ(@NameIsNovel)ฝูงนกกระเรียนร่อนบิน

“งานเลี้ยงผลไม้อมตะร้อยชนิดจัดขึ้นที่(@NameIsNovel)หอเคลือบกระเบื้อง สหายทั้งสองโปรดตามข้ามา” ชิงเฟิงนำทางอยู่ข้างหน้า

“สหายอ้าว บอกข้าทีว่า(@NameIsNovel)งานเลี้ยงผลไม้อมตะร้อยชนิดนี้คืออะไรกันแน่” เซินลั่วส่งกระแสจิตสอบถาม [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“สหายเซินคงจะทราบดีว่า(@NameIsNovel)ภายในวัดอู๋จวงมี(@NameIsNovel)ผลไม้อมตะและ(@NameIsNovel)ผลไม้ทิพย์นานาชนิด บางชนิดได้(@NameIsNovel)สูญพันธุ์ไปจากดินแดนอื่นในสามภพแล้ว นักบวชจากสำนักและ(@NameIsNovel)นิกายต่างๆ มักจะมาที่(@NameIsNovel)วัดอู๋จวงเพื่อขอผลไม้ไปบ้าง

ในตอนแรกวัดอู๋จวงไม่ต้องการรับมือกับสหายที่(@NameIsNovel)หลั่งไหลมาไม่ขาดสาย จึงตัดสินใจจัดงานประชุมแลกเปลี่ยนทุกสิบปี โดยนำผลไม้จากในวัดออกมาแลกเปลี่ยน [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

แต่เมื่อการประชุมมี(@NameIsNovel)ชื่อเสียงมากขึ้น ผู้บำเพ็ญจากนิกายอื่นก็นำผลไม้และ(@NameIsNovel)สมบัติของตนมาแลกเปลี่ยนด้วย จนค่อยๆ กลายเป็น(@NameIsNovel)งานเลี้ยงผลไม้อมตะร้อยชนิดในปัจจุบัน” อ้าวหงอธิบายผ่านกระแสจิต

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “สหายอ้าวหง ท่านมาที่(@NameIsNovel)นี่เพื่อตามหาผลไม้อมตะหรือ” เซินลั่วพยักหน้าอย่างเข้าใจแล้วถามต่อผ่านกระแสจิต

“ใช่แล้ว บิดาของข้าเพิ่งล้มป่วย และ(@NameIsNovel)ต้องการผลไม้อมตะที่(@NameIsNovel)หายากยิ่งจากในวัดอู๋จวงเพื่อรักษา” อ้าวหงกล่าว สีหน้าพลันเศร้าหมองลง

“ราชามังกรทะเลตะวันออกหรือ หากมี(@NameIsNovel)สิ่งใดที่(@NameIsNovel)ข้าพอจะช่วยได้(@NameIsNovel) สหายอ้าวบอกมาได้(@NameIsNovel)เลย” เซินลั่วชะงักไปครู่หนึ่งแล้วส่งกระแสจิตตอบกลับอย่างจริงจัง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

หากเมื่อครู่อ้าวหงมิได้(@NameIsNovel)ช่วยไว้ เซินลั่วก็คงยากที่(@NameIsNovel)จะเข้ามาในวัดอู๋จวงได้(@NameIsNovel)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ข้าจะไม่เกรงใจสหาย และ(@NameIsNovel)จะเอ่ยปากเมื่อถึงเวลาที่(@NameIsNovel)ต้องการ เช่นเดียวกับท่าน สหายเซิน” อ้าวหงเหลือบมองเซินลั่ว รอยยิ้มปรากฏขึ้นที่(@NameIsNovel)มุมปากพร้อมกับพยักหน้า

“พวกท่านทั้งสองมาได้(@NameIsNovel)ถูกเวลาพอดี งานเลี้ยงผลไม้อมตะร้อยชนิดครั้งนี้อยู่ภายใต้การดูแลของผู้อาวุโสเจียอิ่น และ(@NameIsNovel)ทางวัดได้(@NameIsNovel)นำผลไม้ทิพย์ออกมามากกว่า(@NameIsNovel)ปกติถึงสามส่วน พวกท่านทั้งสองควรฉวยโอกาสนี้ไว้” ชิงเฟิงกล่าวด้วยรอยยิ้มขณะนำทาง [Source: NameIsNovel]

“โอ้ ในงานประชุมครั้งนี้จะมี(@NameIsNovel)ผลเกล็ดมังกรด้วยหรือไม่” ดวงตาของอ้าวหงเป็น(@NameIsNovel)ประกายขึ้นมาทันทีเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น พร้อมเอ่ยถามอย่างกระตือรือร้น

--------------------