ตอนที่ 1,200 : วาสนาอันดี

[Source: NameIsNovel] “แค่นี้เพียงพอแล้วหรือ” เซินลั่วก้มมองของเหลวใสไร้สีไร้รสที่(@NameIsNovel)เคลือบอยู่บนกาย เขา(@NameIsNovel)ยังไม่เห็นความพิเศษใดจากยาวิเศษที่(@NameIsNovel)บาเชกล่าวอ้างเลยแม้แต่น้อย

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) บาเชมิได้(@NameIsNovel)ตอบ เพียงหลับตาลง ตั้งสมาธิ และ(@NameIsNovel)พึมพำคาถาบทหนึ่งอย่างแผ่วเบา

ไม่นานนัก แสงเรืองรองจางๆ ก็พลันปรากฏขึ้นบนชั้นของเหลววิญญาณที่(@NameIsNovel)ปกคลุมกายเซินลั่ว ร่างของเขา(@NameIsNovel)พลันเลือนรางกลายเป็น(@NameIsNovel)กึ่งโปร่งใส (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“เท่านี้ก็เพียงพอแล้ว ของเหลววิญญาณแปลงรูปนี้สามารถซ่อนเร้นรูปลักษณ์ของเจ้าได้(@NameIsNovel) ทั้งแสงวิญญาณที่(@NameIsNovel)เปล่งประกายออกมายังสามารถป้องกันการตรวจจับจากวิหคขมิ้นลายโลหิตได้(@NameIsNovel)อีกด้วย [Source: NameIsNovel]

ทว่า(@NameIsNovel)ของเหลววิญญาณชั้นนี้มิอาจทนทานต่อแรงกระแทกจากพลังเวทที่(@NameIsNovel)รุนแรงเกินไปได้(@NameIsNovel) สหายเซิน จากนี้ไปเจ้าสามารถใช้ปราณเต๋าได้(@NameIsNovel)เพียงเจ็ดส่วน

และ(@NameIsNovel)ห้ามใช้ศาสตราเวทโดยเด็ดขาด มิเช่นนั้นอาจทำลายชั้นของเหลววิญญาณนี้เสียได้(@NameIsNovel)” บาเชลืมตาขึ้นและ(@NameIsNovel)กล่าวด้วยน้ำเสียงโล่งอก [Source: NameIsNovel]

แม้เซินลั่วจะยังคงกังขาอยู่บ้าง แต่ด้วยสถานการณ์คับขันเช่นนี้ เขา(@NameIsNovel)จึงไม่มี(@NameIsNovel)ทางเลือกอื่นนอกจากต้องเชื่อใจบาเช

เมื่อมิอาจเรียกใช้ศาสตราเวทหรือวิชากระบี่เหินได้(@NameIsNovel) เซินลั่วก็ทำได้(@NameIsNovel)เพียงใช้เคล็ดวิชาเงาพฤกษาเพื่อเคลื่อนที่(@NameIsNovel)ต่อไปอย่างลับๆ ร่างของเขา(@NameIsNovel)พลันหายลับไปในพงไพรอย่างเงียบเชียบ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[Source: NameIsNovel] ห่างออกไปไม่ไกลนัก ในพงไพรทึบใกล้เคียง มี(@NameIsNovel)วิหคขมิ้นลายโลหิตสี่ห้าตัวบินวนเวียนส่งเสียงหึ่งๆ ทว่า(@NameIsNovel)กลับไม่มี(@NameIsNovel)ตัวใดล่วงรู้เลยว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วเคยอยู่บริเวณนั้น

หลายพันลี้เบื้องหลัง จอมราชันย์เก้าเศียรเคลื่อนคล้อยไปข้างหน้าบนหมู่เมฆาด้วยสีหน้าผ่อนคลาย พลางร่ายกระตุ้นกระจกโบราณในมือ เพื่อควบคุมวิหคขมิ้นลายโลหิต

หลังจากการค้นหาครั้งล่าสุด ก็พอจะคำนวณระยะทางที่(@NameIsNovel)เซินลั่วจะเหินได้(@NameIsNovel)ด้วยเคล็ดวิชาเหินวายุอัสนี จอมราชันย์เก้าเศียรจึงออกคำสั่งให้เหล่าวิหคขมิ้นลายโลหิตที่(@NameIsNovel)อยู่เบื้องหน้า มุ่งเน้นไปยังอาณาเขตที่(@NameIsNovel)เซินลั่วอาจปรากฏกาย เพื่อค้นหาเบาะแสที่(@NameIsNovel)อยู่ของเขา(@NameIsNovel)

กาลเวลาเคลื่อนคล้อยอย่างเชื่องช้า ไม่นานก็ผ่านไปครึ่งชั่วยาม

สีหน้าของจอมราชันย์เก้าเศียรแปรเปลี่ยนจากความผ่อนคลาย เป็น(@NameIsNovel)เคร่งขรึม และ(@NameIsNovel)ในที่(@NameIsNovel)สุดก็หมองคล้ำลงเล็กน้อย

แม้จะรวบรวมเหล่าวิหคขมิ้นลายโลหิตทั้งหมดมาไว้เบื้องหน้าตน แต่ราวกับว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วได้(@NameIsNovel)หายลับไปในอากาศธาตุ ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะพยายามค้นหาเพียงใด ก็มิอาจพบร่องรอยได้(@NameIsNovel)แม้แต่น้อย

“เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)อย่างไร! วิหคขมิ้นลายโลหิตถูกข้าหลอมขึ้นอย่างประณีตเพื่อการสอดแนมโดยเฉพาะ แม้แต่เคล็ดวิชาซ่อนตัวของผู้บำเพ็ญระดับเซียนแท้ก็ยังมิอาจหลุดพ้นการตรวจจับ

เหตุใดมันผู้นั้นซึ่งเป็น(@NameIsNovel)เพียงระดับมหาโพธิญาณ จึงสามารถหลบหนีการค้นหาจากวิหควิญญาณของข้าได้(@NameIsNovel)!” จอมราชันย์เก้าเศียรทั้งตื่นตระหนกและ(@NameIsNovel)เกรี้ยวกราด พลันหวนนึกถึงผู้หนึ่งขึ้นมาได้(@NameIsNovel)ในฉับพลัน

“บาเช! นางอยู่กับเซินลั่วตลอดเวลา ต้องเป็น(@NameIsNovel)สตรีน่าชังผู้นั้นเป็น(@NameIsNovel)แน่ที่(@NameIsNovel)มอบหนทางหลบเลี่ยงวิหคขมิ้นลายโลหิตให้เซินลั่ว!” จอมราชันย์เก้าเศียรพลันตระหนักได้(@NameIsNovel)ถึงสาเหตุที่(@NameIsNovel)เกิดขึ้น [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

แม้ว่า(@NameIsNovel)วิหคขมิ้นลายโลหิตจะถูกหลอมขึ้นโดยตนเองและ(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)ให้บาเชและ(@NameIsNovel)ผู้อื่นเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยแต่อย่างใด แต่ก็มี(@NameIsNovel)ข้อผิดพลาดหลายครั้งในระหว่า(@NameIsNovel)งกระบวนการหลอม ซึ่งตนเองมิอาจจัดการได้(@NameIsNovel)เพียงผู้เดียว จึงต้องเรียกบาเช เหลียนซาน และ(@NameIsNovel)กุ้ยชางมาช่วยเหลือ

หากบาเชมี(@NameIsNovel)เจตนาแอบแฝง ก็เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)นางจะค้นพบจุดอ่อนของวิหคขมิ้นลายโลหิต ในระหว่า(@NameIsNovel)งการช่วยเหลือไม่กี่ครั้งนั้น

“บาเช! เมื่อข้าจับเจ้าได้(@NameIsNovel) ข้าจะถอดจิตกลั่นวิญญาณของเจ้า ทำให้เจ้าต้องเสียใจที่(@NameIsNovel)เคยถือกำเนิดมาบนโลกใบนี้!” จอมราชันย์เก้าเศียรขบเขี้ยวเคี้ยวฟันและ(@NameIsNovel)สาปแช่งในใจ

เขา(@NameIsNovel)ขมวดคิ้ว พร้อมกับหยุดการเหินของตนเองลงอย่างกะทันหัน และ(@NameIsNovel)ร่ายอาคมอย่างรวดเร็วต่อหน้ากระจกโบราณ เหล่าวิหคขมิ้นลายโลหิตทั้งหมดที่(@NameIsNovel)เคยกระจัดกระจายอยู่ทั่วหยุนเหมิงเจ๋อจึงเริ่มหวนคืนกลับมา ราวกับกำลังเตรียมการเคลื่อนไหวครั้งสำคัญ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ในขณะนี้ เซินลั่วได้(@NameIsNovel)ใช้เคล็ดวิชาเงาพฤกษาหลบหนีมาได้(@NameIsNovel)ไกลหลายหมื่นลี้แล้ว

แม้เซินลั่วจะพบพานวิหคขมิ้นลายโลหิตหลายคราวระหว่า(@NameIsNovel)งทาง แต่ของเหลววิญญาณของบาเชก็สามารถยับยั้งความสามารถในการตรวจจับของนกเหล่านั้นได้(@NameIsNovel)อย่างแท้จริง เขา(@NameIsNovel)จึงมิถูกค้นพบ ทำให้ความกังวลในใจพลันคลายลงได้(@NameIsNovel)อย่างสมบูรณ์อ่านตอนต่อไปฟรี

โดยมิหยุดพัก เซินลั่วก็ได้(@NameIsNovel)เคลื่อนที่(@NameIsNovel)ต่อไปอีกพักใหญ่ โดยตั้งใจจะหลบหนีห่างจากจอมราชันย์เก้าเศียรให้ไกลที่(@NameIsNovel)สุดเท่าที่(@NameIsNovel)จะทำได้(@NameIsNovel) ก่อนที่(@NameIsNovel)ร่างเขา(@NameIsNovel)จะปรากฏขึ้นเบื้องหน้าหุบเขา(@NameIsNovel)อันเงียบสงบในท้ายที่(@NameIsNovel)สุด [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เซินลั่ว มิได้(@NameIsNovel)สนใจอันใด เตรียมจะใช้เคล็ดวิชาเงาพฤกษาเพื่อเคลื่อนที่(@NameIsNovel)ต่อไป ทว่า(@NameIsNovel)พลันอุทานออกมาเบาๆ ว่า(@NameIsNovel) “หืม” แล้วมองลึกเข้าไปในหุบเขา(@NameIsNovel)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ม่านหมอกขาวลอยอวลอยู่ภายในหุบเขา(@NameIsNovel) ดูเผินๆ คล้ายหมอกธรรมดาทั่วไป ทว่า(@NameIsNovel)ลึกเข้าไปในม่านหมอกนั้น กลับมี(@NameIsNovel)ความผันผวนของพลังวิญญาณธาตุน้ำอันบริสุทธิ์อย่างยิ่งแผ่ออกมาเป็น(@NameIsNovel)ระลอกคลื่น

“ความผันผวนของพลังวิญญาณนี้ช่างบริสุทธิ์ยิ่งนัก ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)หุบเขา(@NameIsNovel)แห่งนี้จะเป็น(@NameIsNovel)สถานที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เส้นพลังวิญญาณแห่งฟ้าดินมาบรรจบกัน สหายเซิน ปราณเต๋าของเจ้าเหลืออยู่น้อยเต็มทีแล้ว

เหตุใดเจ้าไม่พักฟื้นที่(@NameIsNovel)นี่ก่อน แล้วค่อยเดินทางต่อไปเล่า” บาเชโผล่ศีรษะออกมาจากถุงเฉวียนคุนและ(@NameIsNovel)มองลึกเข้าไปในหุบเขา(@NameIsNovel)แล้วเสนอแนะ

เซินลั่วลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ปราณเต๋าของตนเหลืออยู่น้อยเต็มที และ(@NameIsNovel)เมื่อจอมราชันย์เก้าเศียรไม่อาจหาเบาะแสที่(@NameIsNovel)อยู่ของตนพบแล้ว การหยุดพักที่(@NameIsNovel)นี่เพื่อฟื้่นฟูปราณเต๋าสักครู่ ก็ย่อมไม่เสียหายอันใด [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เซินลั่วจึงเคลื่อนกายและ(@NameIsNovel)เหินเข้าไปในม่านหมอกขาวของหุบเขา(@NameIsNovel)

ใจกลางม่านหมอกนั้น มี(@NameIsNovel)สระน้ำที่(@NameIsNovel)น้ำพุผุดขึ้นมาเป็น(@NameIsNovel)สายสูงครึ่งจั้ง ปลดปล่อยพลังปราณธาตุน้ำอันหนาแน่นและ(@NameIsNovel)มิอาจหาที่(@NameIsNovel)เปรียบได้(@NameIsNovel)ออกมา

เคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นามของเซินลั่วสัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงพลังปราณธาตุน้ำนี้ก็พลันตื่นตัวขึ้นในทันที จนกระทั่งโคจรเร็วขึ้นกว่า(@NameIsNovel)เดิม

“ที่(@NameIsNovel)นี่เป็น(@NameIsNovel)แหล่งเส้นพลังวิญญาณจริงๆ” เซินลั่วกล่าวอย่างยินดี พลางดำดิ่งลงไปในสระน้ำ เพื่อทรุดกายลงนั่งขัดสมาธิ บำเพ็ญเพียรดูดซับพลังวิญญาณของสถานที่(@NameIsNovel)แห่งนี้ พร้อมกับนำโอสถทิพย์ออกมาหลอมกลืน เพื่อเร่งฟื้่นฟูปราณเต๋าอย่างรวดเร็ว

“สหายเซิน ไม่รู้สึกว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)นี่แปลกประหลาดไปบ้างหรือ ภายนอกดูเรียบง่ายธรรมดา แต่พลังวิญญาณภายในหุบเขา(@NameIsNovel)กลับอุดมสมบูรณ์เป็น(@NameIsNovel)พิเศษ ข้าเกรงว่า(@NameIsNovel)จะมี(@NameIsNovel)บางสิ่งผิดปกติ” บาเชกล่าว

[Source: NameIsNovel] “สำหรับข้า หยุนเหมิงเจ๋อเต็มไปด้วยเรื่องแปลกประหลาดนานับประการจนข้าชินชาเสียแล้ว หากสหายบาเชคิดว่า(@NameIsNovel)แปลกก็ลงไปสำรวจดู ข้าต้องรีบฟื้่นฟูปราณเต๋า ไม่มี(@NameIsNovel)เวลาไปใส่ใจเรื่องอื่นใด”

เซินลั่วกล่าวจบก็มิได้(@NameIsNovel)สนใจบาเชอีก เขา(@NameIsNovel)หลับตาลงและ(@NameIsNovel)บำเพ็ญเพียรต่อ

บาเชเชิดริมฝีปากขึ้นเล็กน้อย มิได้(@NameIsNovel)ใส่ใจเซินลั่ว แล้วแหวกว่า(@NameIsNovel)ยออกมาจากถุงเฉวียนคุน (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

รอบกายของนางก็เคลือบด้วยของเหลววิญญาณแปลงรูปเช่นกัน จึงมิได้(@NameIsNovel)เกรงว่า(@NameIsNovel)จะถูกวิหคขมิ้นลายโลหิตตรวจพบ และ(@NameIsNovel)ดำดิ่งลงสู่ก้นสระ

ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)เพราะของเหลววิญญาณแปลงรูปของบาเชนั้นลึกล้ำเกินไป หรือเป็น(@NameIsNovel)เพราะสระน้ำที่(@NameIsNovel)เซินลั่วซ่อนตัวอยู่นั้นเร้นลับเกินไป เหล่าวิหคขมิ้นลายโลหิตจึงไม่เคยค้นพบพวกเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)เลย

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] แสงสีฟ้าจางๆ ส่องประกายเรืองรองอยู่บนร่างของเซินลั่ว และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ประกายใสดุจแก่นผลึกเรืองรองอยู่บนใบหน้า

[Source: NameIsNovel] ด้วยพลังปราณธาตุน้ำอันหนาแน่นของที่(@NameIsNovel)นี่และ(@NameIsNovel)ฤทธิ์โอสถทิพย์ที่(@NameIsNovel)คอยเกื้อหนุน ปราณเต๋าในตันเถียนของเขา(@NameIsNovel)จึงเพิ่มพูนขึ้นอย่างรวดเร็ว และ(@NameIsNovel)ฟื้นคืนกลับมาได้(@NameIsNovel)เกือบทั้งหมดแล้ว

เซินลั่วดีใจอย่างยิ่ง และ(@NameIsNovel)กำลังจะเร่งบำเพ็ญเพียรต่อ ทว่า(@NameIsNovel)ร่างของบาเชก็พุ่งขึ้นมาจากก้นสระ และ(@NameIsNovel)ส่งเสียงผ่านกระแสจิตมาแต่ไกลด้วยความตื่นเต้นยินดี “ฮ่าฮ่า โชคดีอันใดเช่นนี้ ที่(@NameIsNovel)ก้นสระนี้มี(@NameIsNovel)ไขกระดูกหยกหมื่นปีซ่อนอยู่ด้วย! โชคของเราไม่เลวเลยจริงๆ!”

“ไขกระดูกหยกหมื่นปีรึ ใช่ของวิเศษในตำนานที่(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)กันว่า(@NameIsNovel)สามารถฟื้่นฟูปราณเต๋าให้กลับคืนมาได้(@NameIsNovel)ทั้งหมดในฉับพลัน และ(@NameIsNovel)แม้ศิลาเซียนหมื่นก้อนก็มิอาจซื้อหาได้(@NameIsNovel)แม้เพียงหยดเดียวใช่หรือไม่” เซินลั่วหยุดบำเพ็ญเพียรและ(@NameIsNovel)ฉายสีหน้าประหลาดใจ

“ถูกต้อง นั่นแหละ! ที่(@NameIsNovel)ก้นสระนี้มี(@NameIsNovel)สายแร่หยกธาตุน้ำอยู่ หลังจากค้นหาในสายแร่นี้อยู่เนิ่นนาน ข้าก็พบไขกระดูกหยกหมื่นปีอยู่บ้าง” บาเชกล่าวพลางหยุดอยู่ข้างกายเซินลั่วด้วยใบหน้าที่(@NameIsNovel)เปี่ยมล้นไปด้วยความยินดี (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“สายแร่หยกหรือ ไขกระดูกหยกหมื่นปีมาจากสายแร่เช่นนี้ได้(@NameIsNovel)จริงๆ สหายบาเชได้(@NameIsNovel)ไขกระดูกหยกมาเท่าใด” เซินลั่วถามขึ้นหลังจากพยักหน้าเล็กน้อย

[Source: NameIsNovel] “รวมทั้งหมดสิบหยด เผ่าบาเชของข้ามี(@NameIsNovel)วิชาลับที่(@NameIsNovel)สามารถใช้ไขกระดูกหยกหมื่นปีนี้ฟื้นฟูพลังบำเพ็ญได้(@NameIsNovel)อย่างรวดเร็วยิ่ง เช่นนั้นเรามาแบ่งกันคนละครึ่ง เจ้าจะไม่มี(@NameIsNovel)ข้อโต้แย้งใช่หรือไม่” บาเชคายขวดหยกใบหนึ่งออกมา ยื่นให้เซินลั่วพลางกล่าว

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ไขกระดูกหยกเป็น(@NameIsNovel)สิ่งที่(@NameIsNovel)สหายบาเชได้(@NameIsNovel)มาด้วยความยากลำบากยิ่ง ข้าได้(@NameIsNovel)มาห้าหยดโดยมิได้(@NameIsNovel)ออกแรงอันใด ก็นับว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)บุญคุณอันใหญ่หลวงแล้ว จะมี(@NameIsNovel)ข้อโต้แย้งได้(@NameIsNovel)อย่างไรเล่า ขอบคุณท่าน” เซินลั่วรับขวดหยกมา ใช้สัมผัสจิตเทวะสำรวจภายใน และ(@NameIsNovel)ใบหน้าของเขา(@NameIsNovel)ก็เปล่งประกายด้วยความยินดีอีกครั้ง

[Source: NameIsNovel] ด้วยไขกระดูกหยกหมื่นปีเหล่านี้ เซินลั่วก็จะมี(@NameIsNovel)ความมั่นใจในการรับมือกับจอมราชันย์เก้าเศียรมากขึ้น

“กาลเวลาผ่านไปเนิ่นนานเพียงนี้แล้ว วิหคขมิ้นลายโลหิตยังมิอาจหาที่(@NameIsNovel)นี่พบได้(@NameIsNovel)อีกหรือ” บาเชเงยหน้าขึ้นถาม [Source: NameIsNovel]

“ไม่เลย ของเหลววิญญาณแปลงรูปที่(@NameIsNovel)สหายบาเชเตรียมไว้นั้นช่างน่าอัศจรรย์ยิ่งนัก” เซินลั่วกล่าวชม [Source: NameIsNovel]

“สหายเซินกล่าวเกินจริงไปแล้ว ต่อไปเจ้ามี(@NameIsNovel)แผนการอย่างไร” บาเชถาม ดวงตานางฉายแววภาคภูมิใจเพียงแวบหนึ่ง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ในเมื่อที่(@NameIsNovel)นี่ปลอดภัย เราก็จะอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่ต่อไป” เซินลั่วตอบ [Source: NameIsNovel]

“ก็จริง” บาเชพยักหน้า ขดตัวเป็น(@NameIsNovel)ก้อนข้างกายเซินลั่ว และ(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)กลับเข้าไปในถุงเฉวียนคุน

ภายในถุงเฉวียนคุนเต็มไปด้วยพลังปราณหยินอันหนาแน่น การอยู่ที่(@NameIsNovel)นั่นในสภาพที่(@NameIsNovel)พลังบำเพ็ญได้(@NameIsNovel)รับความเสียหายอย่างหนัก ทำให้นางรู้สึกอึดอัดเป็น(@NameIsNovel)อย่างยิ่ง

-------------------