หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 1,323
ตอนที่ 1,323 : คำเชิญจากคุณชายน้อย
ตอนที่ 1323
เซินลั่วพยักหน้าเล็กน้อย สะบัดมือครั้งหนึ่ง วงแหวนยักษ์สีดำก็หดเล็กลงกลับสู่ขนาดเดิม เปลวเพลิงปีศาจม้วนกลับเข้าไปจนหมดสิ้น ก่อนจะลอยลงสู่ฝ่ามือ
วงแหวนเก้าปรภพวงนี้ดูไม่สะดุดตา แต่กลับสามารถขยายและ(@NameIsNovel)หดได้(@NameIsNovel)ตามใจนึก ทั้งวัสดุยังแข็งแกร่งเป็น(@NameIsNovel)พิเศษ เทียบเท่าเหล็กกล้าเก้าหลอมอย่างแท้จริง เปลวเพลิงปีศาจที่(@NameIsNovel)พวยพุ่งออกมาไม่ใช่เพลิงธรรมดา หากแต่เป็น(@NameIsNovel)การหลอมรวมเพลิงหลายชนิดเข้าด้วยกัน ทำให้มี(@NameIsNovel)ความร้อนสูงลิ่ว มิเพียงเผาผลาญเนื้อหนังมังสาให้เป็น(@NameIsNovel)เถ้าถ่านได้(@NameIsNovel)โดยง่าย แม้ศาสตราเวทที่(@NameIsNovel)คุณภาพด้อยกว่า(@NameIsNovel) ก็ยังมอดไหม้เป็น(@NameIsNovel)จุลได้(@NameIsNovel)ในพริบตา
เก้าปรภพวงนี้เป็น(@NameIsNovel)ศาสตราสังหารผู้คนโดยแท้จริง!
เซินลั่วเก็บเก้าปรภพ ก่อนจะหยิบกล่องอาคมสีดำใบสุดท้ายขึ้นมา ใช้เคล็ดวิชาหลอมรวมสมบัติแรกกำเนิดเพื่อหลอมละลายมันเช่นกัน ไม่นานก็หลอมผนึกป้องกันส่วนใหญ่ภายในได้(@NameIsNovel)สำเร็จ
“สมบัติชิ้นนี้เดิมทีมี(@NameIsNovel)ชื่อว่า(@NameIsNovel)กล่องพิษกาฬผยอง...” เขา(@NameIsNovel)เรียนรู้ชื่อของมันจากผนึกป้องกันที่(@NameIsNovel)สลักไว้ภายใน
เซินลั่วเคยประจักษ์ในฤทธานุภาพของกล่องพิษกาฬผยองมาแล้ว มันสามารถปลดปล่อยพิษกาฬที่(@NameIsNovel)ไร้รูปและ(@NameIsNovel)ไร้ร่องรอย ซึ่งแม้แต่ผู้ทรงพลังดุจบรรพบุรุษกะโหลกโลหิตยังไม่อาจตรวจจับได้(@NameIsNovel) ถึงขั้นเคยมี(@NameIsNovel)ผู้ถูกลอบโจมตีมาแล้ว
ในช่วงที่(@NameIsNovel)ระดับบำเพ็ญยังอ่อนด้อย เซินลั่วก็มักจะใช้พิษในการต่อสู้กับศัตรูอยู่บ่อยครั้ง เขา(@NameIsNovel)จึงไม่รังเกียจวิธีการเช่นนี้ บางที ในช่วงเวลาสำคัญ อาจนำมาใช้ประโยชน์ได้(@NameIsNovel)อย่างไม่คาดคิด
ขณะครุ่นคิด เซินลั่วก็เก็บกล่องพิษกาฬผยองอย่างระมัดระวัง จากนั้นจึงแบ่งสมาธิเริ่มหลอมรวมศาสตราอสูรทั้งสามชิ้นและ(@NameIsNovel)กระจกไร้พันธนาการไปพร้อมกัน
วันต่อมาก็ผ่านพ้นไปในชั่วพริบตา
กระจกไร้พันธนาการลอยนิ่งอยู่กลางอากาศ อักขระผนึกป้องกันวงสุดท้ายที่(@NameIsNovel)ล้อมรอบก็สลายไป กลายเป็น(@NameIsNovel)ดวงแสงดุจดาราโปรยปรายหายไป หมอกควันสายหนึ่งปกคลุมผิวกระจก ก่อนจะแผ่คลื่นพลังอันอ่อนโยนออกมาคล้ายการถือกำเนิดใหม่
“สำเร็จแล้ว!” เซินลั่วอุทานออกมาด้วยความยินดี
“หลอมสำเร็จสมบูรณ์แล้วหรือ?” ฟู่ตงไหลซึ่งฟื้นฟูร่างกายจนหายเป็น(@NameIsNovel)ปกติแล้วเดินเข้ามาเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเสียงและ(@NameIsNovel)เอ่ยถาม
“ใช่แล้ว ผนึกป้องกันสุดท้ายถูกทำลายสิ้นแล้ว พื้นที่(@NameIsNovel)ภายในกระจกไร้พันธนาการน่าจะเปิดออกสมบูรณ์แล้วโดยแท้” เซินลั่วกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
“ตอนที่(@NameIsNovel)ข้าอยู่ข้างใน มี(@NameIsNovel)เพียงป่าไผ่เท่านั้น ตอนนี้ไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)เช่นไร” ฟู่ตงไหลกล่าวอย่างสงสัย
“เช่นนั้นท่านเข้าไปดูด้วยตนเองเลยดีหรือไม่” เซินลั่วหยอกล้อพร้อมกับหัวเราะเบาๆ แล้วสะบัดมือ
ลวดลายเมฆาวารีบนกระจกไร้พันธนาการสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นในทันใด ลำแสงสีแดงสายหนึ่งพุ่งออกจากผิวกระจก ห่อหุ้มร่างของฟู่ตงไหลแล้วดึงเขา(@NameIsNovel)เข้าไปในมิติของกระจก
เมื่อเข้าไปด้านใน ร่างของฟู่ตงไหลก็ปรากฏขึ้นกลางป่าไผ่เช่นเดิม หลังจากมองไปรอบๆ ก็พบว่า(@NameIsNovel)หมอกที่(@NameIsNovel)เคยปกคลุมพื้นที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)จางหายไปจนหมดสิ้น และ(@NameIsNovel)สัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงสายลมที่(@NameIsNovel)พัดผ่านรอบกาย
พลังปราณฟ้าดินที่(@NameIsNovel)เคยรวมตัวกันอยู่ในป่าไผ่ก็สลายหายไปเช่นกัน
ฟู่ตงไหลเดินผ่านป่าไผ่ออกไป ไม่นานก็เห็นลานกว้างด้านนอก ซึ่งมี(@NameIsNovel)หอไผ่สองชั้นตั้งตระหง่านเด่นเป็น(@NameIsNovel)สง่า
ไม่ไกลจากด้านหลังหอไผ่คือความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า ปรากฏกำแพงแสงไร้รูปกั้นอยู่ ซึ่งสั่นสะเทือนด้วยคลื่นพลังมิติอย่างรุนแรง
ฟู่ตงไหลไม่ได้(@NameIsNovel)เข้าไปในหอไผ่ แต่กลับเดินเลียบกำแพงแสงไปรอบๆ ขอบเขตของพื้นที่(@NameIsNovel)ทั้งหมดในกระจกไร้พันธนาการ จึงตระหนักว่า(@NameIsNovel)พื้นที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)แท้จริงกลับเล็กกว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)คาดไว้มาก มี(@NameIsNovel)ขนาดราวกับคฤหาสน์ธรรมดาหลังหนึ่งเท่านั้น
ขณะที่(@NameIsNovel)ฟู่ตงไหลกำลังครุ่นคิดเงียบๆ ร่างจิตวิญญาณเทวะร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นข้างกายเขา(@NameIsNovel)
“พี่ใหญ่ฟู่ ท่านคิดว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)อย่างไร แดนลับแห่งนี้ไม่เลวเลยใช่หรือไม่?” ร่างนั้นคือร่างจิตวิญญาณเทวะของเซินลั่ว
กระจกไร้พันธนาการเป็น(@NameIsNovel)สมบัติวิเศษ แต่ก็มี(@NameIsNovel)ข้อเสียเปรียบที่(@NameIsNovel)สำคัญประการหนึ่งคือ ผู้ที่(@NameIsNovel)ถือกระจกจำเป็น(@NameIsNovel)ต้องค้ำจุนมิติภายในให้สมดุลกับโลกภายนอก ดังนั้นร่างจริงจึงไม่สามารถเข้ามาได้(@NameIsNovel)
“แน่นอน เป็น(@NameIsNovel)สมบัติชั้นเลิศยิ่งนัก” ฟู่ตงไหลพยักหน้าอย่างจริงใจ
“แปะ”
ร่างจิตวิญญาณเทวะของเซินลั่วดีดนิ้ว ทันใดนั้นทิวทัศน์ก็แปรเปลี่ยน ทั้งสองถูกเคลื่อนย้ายมาปรากฏอยู่หน้าหอไผ่ทันที
ทั้งสองผลักประตูหอไผ่เข้าไป พบว่า(@NameIsNovel)ภายในตกแต่งอย่างเรียบง่ายงดงาม ชั้นแรกเป็น(@NameIsNovel)ห้องรับแขกสำหรับดื่มชา ส่วนชั้นสองมี(@NameIsNovel)ห้องพักสองห้อง นอกจากโต๊ะไม้ไผ่ริมหน้าต่างและ(@NameIsNovel)แท่นบรรทมชิดผนังแล้ว ก็ไม่มี(@NameIsNovel)สิ่งอื่นใดหลงเหลืออยู่อีก
“ดูเหมือนเจ้าของเดิมจะเป็น(@NameIsNovel)คนสมถะยิ่งนัก นอกจากกระจกไร้พันธนาการบานนี้แล้ว ก็ไม่ได้(@NameIsNovel)ทิ้งของวิเศษล้ำค่าสิ่งใดไว้อีกเลย” เซินลั่วถอนหายใจ
“กระจกไร้พันธนาการบานนี้ก็คือสมบัติล้ำค่าที่(@NameIsNovel)สุดแล้วไม่ใช่หรือไร สามารถเก็บสิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตได้(@NameIsNovel) เกือบจะเทียบเท่ากับถ้ำสวรรค์ขนาดย่อมเยาแล้ว ท่านยังจะติอะไรอีกเล่า” ฟู่ตงไหลกล่าวอย่างเหลือเชื่อ
“ฮ่าๆ ถ้าเป็น(@NameIsNovel)เรื่องสมบัติ ข้าเชื่อเสมอว่า(@NameIsNovel)ยิ่งมี(@NameIsNovel)มากยิ่งดี”
ขณะที่(@NameIsNovel)พูด เซินลั่วก็สะบัดแขนเสื้อ ทันใดนั้นห้องที่(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)งเปล่าก็เปี่ยมล้นด้วยไอพลังวิญญาณ กองโอสถวิญญาณและ(@NameIsNovel)วัตถุดิบต่างๆ นานาก็ปรากฏขึ้นจนเต็มพื้นที่(@NameIsNovel)ห้อง
ในห้องอีกฟากของหอไผ่ เกิดระลอกคลื่นขึ้น โลงศพสีดำใบหนึ่งปรากฏออกมา ทว่า(@NameIsNovel)ก็ไม่ได้(@NameIsNovel)ดึงดูดความสนใจของฟู่ตงไหล
ชั้นแสงจากศิลาวิญญาณหนาทึบปรากฏขึ้นบนผนังรอบห้อง ห่อหุ้มทุกสิ่งภายในห้องอย่างมิดชิด
โลงศพนี้เกี่ยวข้องกับคัมภีร์สวรรค์ไร้นาม เซินลั่วจึงไม่ต้องการให้ใครล่วงรู้
เมื่อมองดูสมบัติสวรรค์ที่(@NameIsNovel)เต็มพื้นที่(@NameIsNovel)ห้อง ใบหน้าของฟู่ตงไหลก็แข็งทื่อทันที ก่อนจะเอ่ยถามว่า(@NameIsNovel)
“น้องเซิน ท่านไปได้(@NameIsNovel)สมบัติทั้งหมดนี้มาจากที่(@NameIsNovel)ใดกัน?”
“ทั้งหมดนี้เป็น(@NameIsNovel)ของที่(@NameIsNovel)ภูตหยานรวบรวมไว้ในถ้ำวิญญาณ แต่คาดไม่ถึงว่า(@NameIsNovel)ข้าจะบังเอิญไปพบคลังสมบัติของมันเข้าพอดี จึงได้(@NameIsNovel)ย้ายสมบัติทั้งหมดออกมา” เซินลั่วกล่าวพลางหัวเราะ
“น้องเซิน ท่านไปได้(@NameIsNovel)วาสนาใดมากันแน่?” เมื่อมองกองสมบัติบนพื้นห้อง ฟู่ตงไหลก็อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะอุทานออกมา
“ฮ่าๆ นี่คือโชคชะตา เป็น(@NameIsNovel)สิ่งที่(@NameIsNovel)ไม่อาจเรียนรู้เลียนแบบกันได้(@NameIsNovel)หรอก!” เซินลั่วหัวเราะอย่างไม่ใส่ใจกับคำพูดนั้น
ฟู่ตงไหลไม่ได้(@NameIsNovel)อยากสนทนาต่อ จึงเริ่มสำรวจสมบัติสวรรค์แต่ละชิ้นที่(@NameIsNovel)เรียงรายอยู่เต็มห้องจนละลานตา
“เทียนปู้เหลา ศิลาจื่ออิง บัวเจ็ดใบ แมลงเก้ากลิ่นหอม หญ้าหนวดมังกร...”
ฟู่ตงไหลมี(@NameIsNovel)ความรู้กว้างขวางในด้านสมุนไพรและ(@NameIsNovel)วัตถุดิบวิญญาณ สามารถจดจำของหลายชิ้นที่(@NameIsNovel)แม้แต่เซินลั่วเองก็ยังไม่รู้จักได้(@NameIsNovel)
เมื่อเห็นเช่นนั้น เซินลั่วจึงรีบขอคำแนะนำและ(@NameIsNovel)เรียนรู้ชื่อและ(@NameIsNovel)วิธีใช้งานของวัตถุดิบวิญญาณกว่า(@NameIsNovel)สิบชนิด
เซินลั่วจึงเลือกวัตถุดิบวิญญาณสองสามอย่างที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ประโยชน์แก่ฟู่ตงไหลและ(@NameIsNovel)มอบให้ ทำให้ฟู่ตงไหลยินดียิ่งนัก
จากนั้นทั้งสองก็สำรวจสถานที่(@NameIsNovel)ต่างๆ ภายในกระจกไร้พันธนาการก่อนจะจากไป
ทันทีที่(@NameIsNovel)ออกจากกระจกไร้พันธนาการ คิ้วของเซินลั่วก็ขมวดมุ่นเล็กน้อย เขา(@NameIsNovel)หยิบแผ่นหยกดำจากเมืองเทียนจีออกมา
แสงบนแผ่นหยกดำก็สว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นมา เซินลั่วจึงรีบแปรเปลี่ยนมือเป็น(@NameIsNovel)มุทรา ส่งกระแสปราณเต๋าสายหนึ่งเข้าไป
ทันใดนั้น ภาพฉายของคุณชายน้อยก็ปรากฏขึ้นบนแผ่นหยกดำ และ(@NameIsNovel)เอ่ยถามว่า(@NameIsNovel) “สหายเต๋าเซิน หลายวันนี้ข้าไม่ได้(@NameIsNovel)รับข่าวคราวจากท่านเลย ท่านสบายดีหรือไม่?”
“ขอบคุณความเป็น(@NameIsNovel)ห่วงของท่านคุณชายน้อย ตอนที่(@NameIsNovel)หนีออกจากถ้ำอเวจีทมิฬ ข้าได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บค่อนข้างหนัก จึงต้องรักษาตัวอยู่ในที่(@NameIsNovel)ลับตาผู้คนแถบนี้มาตลอดหลายวัน” เซินลั่วกล่าว
“เช่นนี้นี่เอง แล้วอาการบาดเจ็บของท่านเป็น(@NameIsNovel)อย่างไรบ้าง?” คุณชายน้อยถามต่อ
“ข้าเพิ่งจะฟื้นฟูร่างกายได้(@NameIsNovel)ไม่นาน ตอนนี้อาการคงที่(@NameIsNovel)แล้ว กำลังจะออกเดินทางพอดี” เซินลั่วตอบ
“เช่นนั้นก็ดีแล้ว เมื่ออาการบาดเจ็บของท่านหายเป็น(@NameIsNovel)ปกติแล้ว ก็รีบกลับมาที่(@NameIsNovel)เมืองเทียนจีโดยเร็วเถิด ครานี้ท่านได้(@NameIsNovel)ช่วยเหลือเมืองเทียนจีของเราไว้มาก คำสัญญาที่(@NameIsNovel)จะช่วยซ่อมแซมศาสตราเวทให้ท่านก็ถึงเวลาที่(@NameIsNovel)ต้องตอบแทนแล้ว” คุณชายน้อยกล่าว
“ได้(@NameIsNovel) ข้าจะรีบกลับไปยังเมืองเทียนจีในทันที” เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น เซินลั่วก็รู้สึกฮึกเหิมขึ้นมาทันที
หลังจากภาพฉายบนแผ่นหยกดำสลายไป เซินลั่วจึงออกเดินทางพร้อมกับฟู่ตงไหลกลับไปยังเมืองเทียนจีทันที
-------------------