ตอนที่ 1,445 : การหลอมรวม

ร่างแยกของหยวนเทียนกังทอดสายตามองศัตรูทั้งสอง ก่อนจะถอนหายใจในใจ โอกาสที่(@NameIsNovel)อุตส่าห์สร้างขึ้นจากการแสร้งอ่อนแอมาโดยตลอด บัดนี้กลับต้องสูญสิ้นไปอย่างน่าเสียดาย

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ทันใดนั้นเอง ร่างหนึ่งก็ทะยานข้ามโถงใหญ่มา พุ่งตรงมาทางพวกเขา(@NameIsNovel)ทั้งสาม

ผู้มาใหม่ย่อมมิใช่ผู้ใดอื่น นอกจากเซินลั่ว

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เซินลั่วกวาดสายตามองสภาพการณ์บนแท่นบูชา ก่อนจะร่อนลงเคียงข้างร่างหลักของหยวนเทียนกังอย่างว่องไวราวสายฟ้า

“ราชครู เกิดอะไรขึ้นหรือ?” เซินลั่วส่งเสียงถามผ่านทางจิต

หยวนเทียนกังจึงเล่าเรื่องราวให้ฟังอย่างย่นย่อ

“ยากนัก...” เซินลั่วพึมพำ [Source: NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] “ทางฝั่งสำนักหลวงเป็น(@NameIsNovel)อย่างไรบ้าง? เหตุใดเจ้าถึงมาเพียงลำพัง?” หยวนเทียนกังรีบถามกลับ

“สถานการณ์ที่(@NameIsNovel)นั่นเกิดจากอสูรพฤกษาเถาเยาเยา... ด้วยเหตุนี้ จึงยังไม่มี(@NameIsNovel)ผู้ใดออกมาได้(@NameIsNovel) ท่านเจ้าเมืองเทียนจีและ(@NameIsNovel)คุณชายน้อย ได้(@NameIsNovel)สอนเคล็ดวิชาหนึ่งให้ข้า และ(@NameIsNovel)ส่งข้ามาหาท่าน เผื่อว่า(@NameIsNovel)จะสามารถคลี่คลายเภทภัยในเมืองฉางอันได้(@NameIsNovel)” เซินลั่วรีบอธิบายสถานการณ์วุ่นวายในสำนักหลวงต้าถัง [Source: NameIsNovel]

“เคล็ดวิชาอันใด? รีบบอกมา” หยวนเทียนกังเร่งเร้าด้วยใจร้อนรน

[Source: NameIsNovel] “คุณชายน้อยกล่าวว่า(@NameIsNovel) พวกเราสามารถใช้แผนที่(@NameIsNovel)สมบัติสวรรค์แห่งภูเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)แม่น้ำเพื่อจับกุมร่างจริงของเถาเยาเยาได้(@NameIsNovel) แต่เถาเยาเยามี(@NameIsNovel)ระดับบำเพ็ญถึงระดับไท่อี่ เกรงว่า(@NameIsNovel)ลำพังข้าเพียงผู้เดียวคงยากจะสำเร็จ ดังนั้นจึงส่งข้ามาขอความช่วยเหลือจากท่าน” เซินลั่วส่งเสียงผ่านทางจิต

“ช้าก่อน... เจ้าจะบอกว่า(@NameIsNovel)แผนที่(@NameIsNovel)สมบัติสวรรค์แห่งภูเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)แม่น้ำอยู่ในมือเจ้าหรือนี่?” หยวนเทียนกังอุทานด้วยความประหลาดใจ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “เรื่องนี้ขออธิบายภายหลัง ผู้อาวุโสโปรดรีบช่วยด้วย” เซินลั่วกล่าว

“ตอนนี้ร่างหลักของข้าเคลื่อนย้ายมิได้(@NameIsNovel) หากค่ายกลกาลเวลาสี่สัญลักษณ์พังทลายลง การกระทำอื่นใดย่อมไร้ความหมาย เพราะเมืองฉางอันจะต้องพินาศย่อยยับ ในเมื่อคุณชายน้อยรู้เคล็ดวิชานี้ เหตุใดเขา(@NameIsNovel)จึงไม่ลงมือช่วยเหลือเจ้าเล่า?” หยวนเทียนกังถอนหายใจ

“มิใช่เขา(@NameIsNovel)ไม่เต็มใจ หากแต่ทำมิได้(@NameIsNovel)ต่างหาก ประการหนึ่ง พวกเรามิอาจให้เผ่าปีศาจ เผ่ามาร หรือแม้แต่เผ่าเซียนรู้ได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)แผนที่(@NameIsNovel)อยู่ในมือข้า มิฉะนั้นเกรงว่า(@NameIsNovel)ชีวิตข้าภายภาคหน้าจะตกอยู่ในภยันตราย อีกประการหนึ่งคือขณะนั้นข้ายังอยู่ในค่ายกลของเถาเยาเยา การเคลื่อนไหวของข้าจึงถูกจำกัดอย่างยิ่ง หากฝืนใช้แผนที่(@NameIsNovel)สมบัติสวรรค์แห่งภูเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)แม่น้ำ เถาเยาเยาอาจตอบโต้ด้วยการทำลายเส้นพลังปฐพีใต้เมืองฉางอัน ซึ่งจะก่อผลเสียร้ายแรงยิ่งกว่า(@NameIsNovel)ผลดี” เซินลั่วอธิบาย

ขณะที่(@NameIsNovel)ทั้งสองกำลังลอบสนทนากันทางจิต โหยวควงและ(@NameIsNovel)โหยวทงก็ยังคงโต้เถียงกันไม่หยุดหย่อน

“เจ้าสารเลวไร้ประโยชน์เอ๊ย! แค่ผู้บำเพ็ญระดับเซียนแท้ก็ยังถูกตีจนตกอยู่ในสภาพอันน่าสมเพชเช่นนี้ ช่างน่าอัปยศยิ่งนัก!” โหยวควงจิ๊ปากด้วยความขัดเคือง

“เจ้าก็กล่าวเช่นนั้นได้(@NameIsNovel) หากเมื่อครู่ข้าไม่ลงมือ ป่านนี้เจ้าคงสิ้นชีพไปแล้วมิใช่หรือ?” โหยวทงโต้กลับอย่างไม่ลดละ

[Source: NameIsNovel] ทันใดนั้นเอง เซินลั่วพลันเคลื่อนไหว ร่างพลันเลือนหายไปในพริบตา พร้อมกับกระบี่หยางบริสุทธิ์ที่(@NameIsNovel)พุ่งทะลวงตรงมาด้วยพลังเต็มเปี่ยม ก่อนจะพุ่งตรงไปยังโหยวทง

โหยวทงมี(@NameIsNovel)ขนาดเล็กและ(@NameIsNovel)ว่องไวเป็น(@NameIsNovel)ยิ่งนัก จึงหลบหลีกไปได้(@NameIsNovel)อย่างง่ายดายดุจเงา (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ดีนัก! ดีเหลือเกิน! เจ้าเหล่ามดปลวก กล้าลอบโจมตีข้าหรือ?” โหยวควงตะโกนก้องอย่างเกรี้ยวกราดด้วยโทสะ

[Source: NameIsNovel] เซินลั่วเรียกกระบี่หยางบริสุทธิ์กลับคืน สีหน้าฉายแววเสียดายเล็กน้อย หลังจากได้(@NameIsNovel)ฟังถ้อยคำของราชครูหยวนเทียนกัง ก็พลันตระหนักในทันทีว่า(@NameIsNovel) เพื่อให้หยวนเทียนกังมี(@NameIsNovel)โอกาสเปิดใช้แผนที่(@NameIsNovel)สมบัติสวรรค์แห่งภูเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)แม่น้ำ จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องสังหารโหยวควงลงเสียก่อน

หยวนเทียนกังทอดสายตามองฉากเหตุการณ์นี้ด้วยความชื่นชมอย่างยิ่งในใจ

คาดไม่ถึงว่า(@NameIsNovel)ขณะที่(@NameIsNovel)กำลังสนทนาเรื่องสำคัญกับตนเองอยู่ เซินลั่วจะยังสามารถแบ่งแยกจิตและ(@NameIsNovel)ลงมือลอบสังหารโหยวควงได้(@NameIsNovel)อย่างเด็ดเดี่ยว

“ฮ่าๆ เห็นหรือไม่? เด็กมนุษย์ผู้นั้นเจ้าเล่ห์เพทุบายนัก...” โหยวทงหัวเราะด้วยความสะใจ

ราวกับว่า(@NameIsNovel)สิ่งนี้สามารถพิสูจน์ได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)ความล้มเหลวครั้งก่อนของตนนั้นสมควรแก่เหตุแล้ว (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “พี่ใหญ่ อย่ามัวแต่โต้เถียงกับข้าอยู่เลย สิ่งเร่งด่วนในยามนี้คือต้องกำจัดพวกมันเสียก่อน เนื้อและ(@NameIsNovel)โลหิตของผู้บำเพ็ญระดับไท่อี่และ(@NameIsNovel)ระดับเซียนแท้ หากพวกเราได้(@NameIsNovel)กลืนกินทั้งสองผู้นั้น ย่อมเป็น(@NameIsNovel)ยาบำรุงชั้นเลิศยิ่งนัก!” โหยวควงกล่าวพลางสงบจิตใจลง

“เหอๆ เจ้ากล่าวได้(@NameIsNovel)ถูกต้อง กินให้อิ่มก่อน แล้วค่อยมาเถียงกันให้พอใจ” โหยวทงกล่าวพร้อมรอยยิ้ม พลันยินดีนักที่(@NameIsNovel)ถูกเรียกว่า(@NameIsNovel) “พี่ใหญ่”

กล่าวจบ ร่างหนอนของโหยวทงก็เริ่มบิดพลิ้วไปมา เคลื่อนเข้าใกล้โหยวควง ก่อนจะลงไปเกาะอยู่บนไหล่ของอีกฝ่าย [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

หลังจากนั้น ท่ามกลางความประหลาดใจของเซินลั่วและ(@NameIsNovel)หยวนเทียนกัง ร่างหนอนของโหยวทงก็เริ่มเลือนหายไปทีละน้อยท่ามกลางแสงโลหิตกลุ่มหนึ่ง ค่อยๆ หลอมรวมเข้ากับร่างของโหยวควง [Source: NameIsNovel]

ใบหน้าของโหยวควงพลันแปรเปลี่ยนในบัดดล ริ้วรอยแห่งวัยปรากฏขึ้นทั่วใบหน้า ราวกับร่วงโรยไปร้อยปีในชั่วพริบตา ใบหน้าอันเคยหล่อเหลาและ(@NameIsNovel)เปี่ยมเสน่ห์ชั่วร้าย กลับกลายเป็น(@NameIsNovel)อัปลักษณ์และ(@NameIsNovel)ดุดันยิ่ง

ท่อนล่างอันเป็น(@NameIsNovel)หางเนื้อคล้ายงูก็พลันโป่งพองขึ้น พร้อมกับงอกขาแข็งแรงสองข้างออกมา พลังปราณของมันพลันพุ่งทะยานขึ้นอย่างรุนแรง รูปลักษณ์โดยรวมคล้ายอสูรกิ้งก่ายักษ์ที่(@NameIsNovel)ยืนตระหง่าน

ทว่า(@NameIsNovel)สิ่งที่(@NameIsNovel)ทำให้เซินลั่วประหลาดใจถึงที่(@NameIsNovel)สุดคือระดับบำเพ็ญของอสูรตนนั้น ซึ่งได้(@NameIsNovel)ก้าวข้ามขอบเขตจากที่(@NameIsNovel)เคยใกล้เคียงระดับไท่อี่เข้าสู่ระดับไท่อี่ขั้นต้นแล้ว (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“เป็น(@NameIsNovel)อย่างไรเล่า! หยวนเทียนกัง! เจ้ายังไม่ยอมทิ้งค่ายกลขนาดใหญ่เทอะทะนั่นอีกหรือ? หรือจะเข้าต่อกรกับข้าด้วยร่างแยกเพียงร่างเดียวหรือ? ไม่ว่า(@NameIsNovel)ทางใด เจ้าก็ต้องตาย!” โหยวควงประกาศก้อง ความมั่นใจของมันพลันพุ่งทะยานสูงส่งขึ้น หลังจากระดับบำเพ็ญเพิ่มพูน ไม่เห็นเซินลั่วอยู่ในสายตาแม้แต่น้อย (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ถ้าเช่นนั้นก็ลองดูเถิด!” ร่างแยกของหยวนเทียนกังหัวเราะเยาะอ่านตอนต่อไปฟรี

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) สิ้นคำ แสงสีขาวพลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบจากใต้ฝ่าเท้า ร่างของราชครูพลันหายลับไปจากที่(@NameIsNovel)เดิม และ(@NameIsNovel)ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าโหยวควงในชั่วพริบตา กระจกวิเศษในมือก็พลันสาดแสงสีขาวเจิดจ้าอีกครา เข้าโอบล้อมร่างของอสูรตนนั้นไว้

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “เร็วมาก!”

ความเร็วในครานี้เหนือกว่า(@NameIsNovel)คราก่อนเสียอีก โหยวควงมิอาจหลบหลีกได้(@NameIsNovel)ทัน และ(@NameIsNovel)ถูกแสงวิเศษตรึงร่างไว้ได้(@NameIsNovel)อีกครา

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ในเพลานั้นเอง ร่างเงาหนึ่งก็พลันปรากฏขึ้นเบื้องหลัง—ย่อมมิใช่ผู้ใดอื่นนอกจากเซินลั่ว

[Source: NameIsNovel] กระบี่หยางบริสุทธิ์ในมือของเซินลั่วถูกเปลวเพลิงห่อหุ้มไว้ พุ่งแทงตรงไปยังแผ่นหลังของอสูรตนนั้น ปลายกระบี่ส่งเสียงกังวานแหลมคมบาดหู และ(@NameIsNovel)พลังเพลิงก็พลันปะทุขึ้นอย่างรุนแรง เตรียมพร้อมจะฉีกร่างของมันให้ขาดสะบั้น

ขณะที่(@NameIsNovel)โหยวควงซึ่งดูคล้ายจะตื่นตระหนก กลับพลันเผยรอยยิ้มหยันเยาะ บิดกายเล็กน้อย แสงสีขาวราวหิมะที่(@NameIsNovel)โอบคลุมร่างพลันแตกกระจายราวกับกระจกแตกร้าว พร้อมเสียง ‘เพล้ง’ ดังลั่น

หางยาวของอสูรตนนั้นพลันสะบัดไปด้านหลัง เข้าโอบรัดรอบเอวของเซินลั่วในบัดดล และ(@NameIsNovel)รัดแน่นจนร่างของเซินลั่วพลันลอยขึ้นสู่กลางอากาศ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เซินลั่วดิ้นรนอยู่ชั่วอึดใจ พลันสัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงพลังมหาศาลที่(@NameIsNovel)รัดแน่น จนกระดูกซี่โครงลั่นด้วยความเจ็บปวดรวดร้าว และ(@NameIsNovel)หายใจติดขัด

ในเพลานั้นเอง โหยวควงโบกสะบัดกระบี่หยกดำทั้งสองเล่มไปเบื้องหน้า คมกระบี่ปะทะกันเกิดเสียงดังสนั่นลั่น และ(@NameIsNovel)อัสนีสีดำสายหนาก็พลันพุ่งออกมา เข้าโจมตีร่างแยกของราชครูหยวนเทียนกัง

อีกฝ่ายร่ายคาถาบทหนึ่งเบาๆ และ(@NameIsNovel)ตบกระจกวิเศษในมืออย่างหนักหน่วง ลำแสงสีขาวกลุ่มมหึมาก็พุ่งทะยานออกมา ก่อเกิดเป็น(@NameIsNovel)โล่แสงแปดเหลี่ยมขึ้นเบื้องหน้า พร้อมเสียงระเบิดดังกึกก้องสะท้าน

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) โล่แสงสีขาวแตกสลายลงในบัดดล และ(@NameIsNovel)คลื่นอัสนีสีดำก็แผ่กระจายไปทุกทิศา ทว่า(@NameIsNovel)มันกลับมิได้(@NameIsNovel)มลายหาย หากแต่แผ่ขยายออกดุจใยแมงมุม เข้าปกคลุมร่างแยกของราชครูหยวนเทียนกังไว้จากเบื้องบน

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ราชครูหยวนเทียนกังพลันรีบร่นถอยไปด้านหลัง

[Source: NameIsNovel] ทว่า(@NameIsNovel)ในชั่วพริบตาที่(@NameIsNovel)ราชครูเคลื่อนกาย ลมกรรโชกหนึ่งก็พลันพัดมาจากเบื้องหลัง พร้อมกับร่างของโหยวควงที่(@NameIsNovel)พุ่งเข้ามาประชิดติดกาย คมกระบี่อัสนีในมือของมันเล็งตรงไปยังแผ่นหลัง

ในภาวะคับขันนั้นเอง ร่างของโหยวควงก็พลันชะงักงันไป และ(@NameIsNovel)คมกระบี่ยาวในมือก็หยุดชะงักลง ห่างจากแผ่นหลังของร่างแยกเพียงไม่กี่ฉื่อ

เมื่อหันกลับไปพินิจมอง ก็พบว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วกลับลงมายืนหยัดบนพื้นได้(@NameIsNovel)อีกครั้งตั้งแต่เมื่อใดก็ไม่อาจทราบ ยามนี้เซินลั่วกำลังยึดจับหางของโหยวควงไว้แน่นหนา ดึงรั้งร่างของอสูรตนนั้นไว้จนมันไม่อาจเคลื่อนที่(@NameIsNovel)ไปเบื้องหน้าได้(@NameIsNovel)อีก (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

-------------------