หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 1,477
ตอนที่ 1,477 : เคราะห์กรรมเยือนชิงชิว
ตอนที่ 1477
"ผู้บำเพ็ญวิถีภูตผีเช่นพวกเรา หากต้องการก้าวสู่ระดับเซียนแท้ จะต้องผ่านด่านเคราะห์อัสนีหยิน ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)ภัยพิบัติที่(@NameIsNovel)อุบัติขึ้นจากภายในจิตใจ มิได้(@NameIsNovel)ปรากฏให้เห็นจากภายนอก" จ้าวเฟยจีกล่าว
"เป็น(@NameIsNovel)เช่นนี้นี่เอง" เซินลั่วไม่เคยรับรู้เรื่องราวดังกล่าวมาก่อน จึงรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
ทว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ก็ระงับความสงสัยได้(@NameIsNovel)อย่างรวดเร็ว พลางมองแม่ทัพผีแล้วกล่าวว่า(@NameIsNovel) "เจ้าเพิ่งบรรลุระดับเซียนแท้ รากฐานยังไม่มั่นคงนัก เข้าไปปรับลมปราณในถุงเฉียนคุนเสียเถิด ในนั้นมี(@NameIsNovel)ซากสัตว์อสูรหยินอยู่บ้าง เหมาะที่(@NameIsNovel)เจ้าจะใช้บำรุงพลังปราณให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้น"
จ้าวเฟยจีก็มี(@NameIsNovel)เจตนานี้อยู่แล้ว จึงแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ลำแสงทมิฬสายหนึ่ง พุ่งทะยานเข้าสู่ถุงเฉียนคุน
เซินลั่วลอบยินดีในใจที่(@NameIsNovel)วิญญาณอสูรตนนั้นบรรลุระดับเซียนแท้แล้ว พลันมุ่งหน้าสู่เขา(@NameIsNovel)ห้านิ้วในทันที
"แย่แล้ว สหายเซิน! จู่ๆ ก็มี(@NameIsNovel)พลังปราณปีศาจระเบิดขึ้นภายในจิตวิญญาณเทวะของท่านย่าชิว กลืนกินจนดับสิ้น! และ(@NameIsNovel)ชายหนุ่มเผ่าจิ้งจอกอีกคนก็เช่นกัน!
มี(@NameIsNovel)คนวางอาคมไว้ในร่างของทั้งสองก่อนหน้านี้ เพื่อปิดปากสังหาร!" เสียงของเด็กน้อยวิญญาณเพลิงดังขึ้นกะทันหัน
"ว่า(@NameIsNovel)กระไรนะ!" เซินลั่วตกใจเมื่อได้(@NameIsNovel)ยิน ในใจพลันเกิดลางสังหรณ์อันเลวร้าย ชั่วพริบตาเดียวก็ปรากฏกายขึ้นเบื้องหน้าภูเขา(@NameIsNovel)ห้านิ้ว
ณ เชิงเขา(@NameIsNovel)ห้านิ้ว ดวงตาของราชามังกรแห่งแม่น้ำจิงเบิกโพลงค้าง สิ้นลมหายใจแล้ว
"เกิดอันใดขึ้น?" เซินลั่วหันไปถามราชาศพสวรรค์อิงหลัวที่(@NameIsNovel)อยู่ใกล้กัน
"เมื่อครู่นี้ กลุ่มแสงปีศาจพร้อมลวดลายสีดำเลือนรางพลันปรากฏขึ้นบนหน้าผากของมัน จากนั้นจิตวิญญาณเทวะก็ดับสิ้นไปในชั่วพริบตา
ข้าพยายามใช้ไข่มุกรวบรวมวิญญาณแล้ว แต่ไม่ทันการณ์" ราชาศพสวรรค์อิงหลัวกล่าวด้วยน้ำเสียงไร้ความรู้สึก
"ลวดลายเช่นใด?" เซินลั่วขมวดคิ้วถาม
ราชาศพสวรรค์อิงหลัวยกมือขึ้น ปล่อยกลุ่มแสงสีเหลืองออกมา เผยให้เห็นลวดลายปีศาจอันซับซ้อน ดุจผีเสื้อกำลังสยายปีกโผบิน
เซินลั่วไม่เคยเห็นลวดลายปีศาจนี้มาก่อน จึงเล่าเรื่องราวที่(@NameIsNovel)เกิดขึ้นให้เด็กน้อยวิญญาณเพลิงฟัง ไม่นานนัก เด็กน้อยวิญญาณเพลิงก็ยืนยันว่า(@NameIsNovel)ท่านย่าชิวและ(@NameIsNovel)ชายหนุ่มเผ่าจิ้งจอกก็ปรากฏลวดลายเดียวกันนี้ก่อนสิ้นใจ
"ดูท่าแล้ว การโจมตีเมืองฉางอันทั้งสองครั้งคงมิใช่ฝีมือของราชามังกรแห่งแม่น้ำจิงแต่เพียงผู้เดียว จะต้องมี(@NameIsNovel)ยอดฝีมืออื่นอยู่เบื้องหลัง" เซินลั่วกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
"ลวดลายปีศาจดังกล่าวนั้น เมื่อพิจารณาดูแล้ว น่าจะเป็น(@NameIsNovel)ตราผนึกใจผีเสื้ออสูร" เด็กน้อยวิญญาณเพลิงกล่าวขึ้นอีกครั้ง
"ตราผนึกใจผีเสื้ออสูร?" เซินลั่วเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
"เป็น(@NameIsNovel)พลังปีศาจชนิดหนึ่งของเผ่าปีศาจ สามารถฝังเมล็ดพันธุ์ผีเสื้ออสูรไว้ในจิตวิญญาณเทวะของผู้อื่นได้(@NameIsNovel) เพียงผู้ใช้วิชานึกคิดในใจ
เมล็ดพันธุ์นั้นก็จะแตกหน่อ ก่อเกิดเป็น(@NameIsNovel)ผีเสื้ออสูรนับไม่ถ้วน กัดกินจิตวิญญาณเทวะของเจ้าของร่างจากภายใน นับเป็น(@NameIsNovel)ยอดเคล็ดวิชาลับเพื่อการปิดปากสังหารอย่างแท้จริง" เด็กน้อยวิญญาณเพลิงอธิบาย
"ในเผ่าปีศาจยังมี(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาลับเช่นนี้อยู่อีกหรือ" เซินลั่วพึมพำกับตนเอง สีหน้ากลับกลายเป็น(@NameIsNovel)เคร่งขรึม
หลังจากได้(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาของฉือโย่วมา เขา(@NameIsNovel)ก็คิดว่า(@NameIsNovel)ตนเองเข้าใจพลังของเผ่าปีศาจอย่างลึกซึ้งแล้ว ไม่คาดคิดเลยว่า(@NameIsNovel)ในเผ่าปีศาจยังคงมี(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาพิสดารมากมายที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ไม่เคยล่วงรู้มาก่อน
"เผ่าปีศาจต่อกรกับเผ่าพันธุ์ต่างๆ ในสามภพมาตั้งแต่โบราณกาล ย่อมต้องมี(@NameIsNovel)รากฐานอันมั่นคงเป็น(@NameIsNovel)ธรรมดา สหายเซิน ไม่ใช่ว่า(@NameIsNovel)ข้าไม่พยายาม แต่บุคคลทั้งสองสิ้นใจด้วยฝีมือของผีเสื้ออสูร ข้าจนปัญญาที่(@NameIsNovel)จะช่วยเหลือจริงๆ" เด็กน้อยวิญญาณเพลิงกล่าว
"ในเมื่อตายไปแล้ว ก็ช่างเถิด" เซินลั่วถอนหายใจ พลางสะบัดแขนเสื้อ
เปลวเพลิงสีทองพุ่งเข้าห่อหุ้มศีรษะของราชามังกรแห่งแม่น้ำจิง ลุกโชนอย่างเกรี้ยวกราด นั่นคือเพลิงสุริยันแท้จริง
ศีรษะของราชามังกรแห่งแม่น้ำจิงแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)เถ้าธุลีในชั่วพริบตา พร้อมกันนั้น เขา(@NameIsNovel)มังกรสีดำชิ้นหนึ่งก็ร่วงหล่นลงมา
เซินลั่วประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อหยิบมันขึ้นมา เมื่อใช้สัมผัสจิตเทวะตรวจสอบอย่างรวดเร็ว สีหน้าเขา(@NameIsNovel)ก็พลันฉายแววยินดี เพราะเขา(@NameIsNovel)มังกรชิ้นนี้กลับกลายเป็น(@NameIsNovel)ศาสตราเวทเก็บของ
ตอนที่(@NameIsNovel)ใช้ตราพลิกฟ้าทลายร่างราชามังกรแห่งแม่น้ำจิงจนแหลกสลาย เขา(@NameIsNovel)แอบเสียดายว่า(@NameIsNovel)สมบัติติดกายของราชามังกรอาจถูกทำลายสิ้น ไม่คาดคิดว่า(@NameIsNovel)ศาสตราเวทเก็บของจะอยู่บนศีรษะ จึงรอดพ้นจากหายนะมาได้(@NameIsNovel)
เมื่อเซินลั่วใช้สัมผัสจิตเทวะสอดเข้าไปในศาสตราเวทเก็บของ ก็พบว่า(@NameIsNovel)ภายในเต็มไปด้วยสมบัติมากมาย ส่วนใหญ่เป็น(@NameIsNovel)ศาสตราปีศาจ ซึ่งมี(@NameIsNovel)ประโยชน์ต่อเขา(@NameIsNovel)น้อย
แต่มี(@NameIsNovel)สิ่งของชิ้นหนึ่งที่(@NameIsNovel)ดึงดูดความสนใจ คือหุ่นฟางที่(@NameIsNovel)ราชามังกรแห่งแม่น้ำจิงเคยใช้ลอบโจมตีหยวนเทียนกัง บนหุ่นฟางนั้นยังมี(@NameIsNovel)คันธนูขนาดเล็กกับลูกธนูแขวนอยู่
ดวงตาของเขา(@NameIsNovel)ทอประกายขึ้นเมื่อหยิบหุ่นฟางนั้นออกมา พลันปรากฏกระแสเจตนาร้ายไหลทะลักเข้าสู่จิตใจ บ่งบอกถึงวิธีการใช้คัมภีร์ตะปูเจ็ดศรอย่างชัดเจน
หุ่นฟางนี้มี(@NameIsNovel)ชื่อว่า(@NameIsNovel)หุ่นเชิดไร้วิญญาณ ทำจากหญ้าวิญญาณโบราณ คันธนูทองเรียกว่า(@NameIsNovel)คันธนูยิงวิญญาณ และ(@NameIsNovel)ลูกธนูเรียกว่า(@NameIsNovel)ศรดับวิญญาณ ทั้งสามสิ่งนี้รวมกันเป็น(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาอำมหิตอันลือเลื่องมาตั้งแต่โบราณกาล ซึ่งทำให้ศัตรูต้องขวัญผวา
เคล็ดวิชาอำมหิตนี้มี(@NameIsNovel)สองวิธีในการใช้งาน วิธีแรกคือต้องได้(@NameIsNovel)โลหิตของเป้าหมายมาเจิมบนหุ่นเชิดไร้วิญญาณ จากนั้นใช้คันธนูยิงวิญญาณและ(@NameIsNovel)ศรดับวิญญาณเพื่อดับสามวิญญาณเจ็ดจิตของเป้าหมาย
ส่วนวิธีที่(@NameIsNovel)สองนั้นลึกลับยิ่งกว่า(@NameIsNovel) เพียงแค่เขียนชื่อของเป้าหมายลงบนกระดาษ จากนั้นนำไปวางไว้บนศีรษะของหุ่นเชิด จุดโคมไฟอัคคีทั้งด้านบนและ(@NameIsNovel)ด้านล่างของหุ่นเชิด บูชาวันละสามครั้งต่อเนื่องเป็น(@NameIsNovel)เวลายี่สิบเอ็ดวัน
เมื่อถึงเที่(@NameIsNovel)ยงวันของวันที่(@NameIsNovel)ยี่สิบเอ็ด สามวิญญาณเจ็ดจิตของศัตรูก็จะแตกสลายกระจัดกระจายในทันที จากนั้นยิงธนูใส่หุ่นฟาง ก็จะสามารถสังหารเป้าหมายได้(@NameIsNovel)โดยไร้ร่องรอย
"ช่างเป็น(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาอำมหิตนัก" เซินลั่วคิดในใจ พลางรู้สึกหวาดหวั่นอยู่ภายใน
เคล็ดวิชานี้ชั่วร้ายยิ่งนัก ทุกครั้งที่(@NameIsNovel)ใช้จะบั่นทอนโชคชะตาของผู้ใช้ นับเป็น(@NameIsNovel)ของอัปมงคลอย่างแท้จริง
ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เซินลั่วก็ยังตัดสินใจเก็บสมบัตินี้ไว้
ยามปกติเขา(@NameIsNovel)คงไม่อาจนำออกมาใช้ได้(@NameIsNovel)โดยง่าย แต่หากเผชิญหน้ากับศัตรูที่(@NameIsNovel)แข็งแกร่งจนรับมือได้(@NameIsNovel)ยาก ก็คงจำต้องเลือกหนทางที่(@NameIsNovel)เลวร้ายน้อยที่(@NameIsNovel)สุด
กานเจี้ยงและ(@NameIsNovel)โม่เย่, คัมภีร์ไร้อักษร, และ(@NameIsNovel)คัมภีร์สวรรค์สะกดมาร สมบัติทั้งสามชิ้นก็อยู่ภายในนั้นเช่นกัน เปล่งประกายแสงแห่งวิญญาณอย่างเจิดจ้า โดดเด่นอยู่ท่ามกลางศาสตราปีศาจทั้งมวล
เซินลั่วหยิบสมบัติทั้งสามชิ้นออกมา หมายจะนำไปคืนให้หยวนเทียนกัง แต่หยวนเทียนกังเพิ่งกล่าวถึงเรื่องเวรกรรมไปเมื่อครู่ เกรงว่า(@NameIsNovel)อีกฝ่ายอาจไม่ยอมรับคืน
ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขา(@NameIsNovel)จึงเก็บสมบัติทั้งสามชิ้นไว้ในแหวนหลินหลาง แล้วก้าวออกจากแผนที่(@NameIsNovel)สมบัติสวรรค์แห่งภูเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)แม่น้ำ
เมื่อเห็นว่า(@NameIsNovel)กระบวนอาคมมังกรแท้ไร้ขีดจำกัด ณ แท่นบูชาฟ้าดินได้(@NameIsNovel)สลายไปแล้ว สีหน้าเซินลั่วพลันแปรเปลี่ยนไปเล็กน้อย แสดงว่า(@NameIsNovel)หยวนเทียนกังได้(@NameIsNovel)ชำระล้างปราณอัปมงคลในเส้นชีพจรมังกรจนหมดสิ้น และ(@NameIsNovel)ส่งคืนสู่ยมโลกแล้ว
บนแท่นบูชาฟ้าดินมี(@NameIsNovel)ร่างมนุษย์นับสิบคน ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)ขุนนางในราชสำนักและ(@NameIsNovel)เหล่าบุรุษจากสำนักหลวงต้าถัง กำลังล้อมรอบเฉิงเหย่าจิน
โดยมี(@NameIsNovel)หยวนเทียนกังเป็น(@NameIsNovel)แกนนำในการตั้งค่ายกล พยายามขับไล่พลังปราณปีศาจที่(@NameIsNovel)ยังคงหลงเหลืออยู่ในกายาของเฉิงเหย่าจิน
ข้างแท่นบูชาบนพื้นดิน มี(@NameIsNovel)ปีศาจและ(@NameIsNovel)เหล่าชนเผ่าจิ้งจอกจำนวนมากถูกพันธนาการไว้ ท่านปู่ฮวาก็อยู่ในกลุ่มนั้นด้วย และ(@NameIsNovel)ทั้งหมดก็สิ้นใจแล้ว
ม่านตาของเซินลั่วหดเล็กลง รีบบินไปยังจุดหนึ่งนอกแท่นบูชาแล้วหยุดนิ่ง เพื่อไม่ให้รบกวนหยวนเทียนกังและ(@NameIsNovel)หมู่ชนที่(@NameIsNovel)กำลังประกอบพิธีอยู่
นอกแท่นบูชามี(@NameIsNovel)ผู้คนยืนอออยู่มากมาย ส่วนใหญ่เป็น(@NameIsNovel)เหล่าผู้บำเพ็ญที่(@NameIsNovel)เดินทางมาจากนอกแดน เหล่าผู้บำเพ็ญมี(@NameIsNovel)สีหน้าโศกเศร้าและ(@NameIsNovel)โกรธแค้น
บรรยากาศตึงเครียดอย่างยิ่ง ประดุจพายุมหึมากำลังจะโหมกระหน่ำ มี(@NameIsNovel)คนไม่มากนักที่(@NameIsNovel)สังเกตเห็นเซินลั่ว
เซินลั่วไม่ทราบว่า(@NameIsNovel)เกิดเรื่องใดขึ้น กวาดสายตามองไปรอบๆ แล้วเร่งฝีเท้าไปยังมุมหนึ่ง เข้าหาสหายผู้หนึ่งนามว่า(@NameIsNovel)หูปู้กุย แต่หูปู้กุยได้(@NameIsNovel)ปลอมแปลงกายเพื่อปกปิดอัตลักษณ์ของเผ่าจิ้งจอกเอาไว้
"สหายหู เกิดเรื่องอันใดขึ้น?" เซินลั่วส่งกระแสจิตถาม
"สหายเซิน เกรงว่า(@NameIsNovel)สถานการณ์จะเลวร้ายแล้ว ในการโจมตีเมืองฉางอันครั้งนี้ มี(@NameIsNovel)ชนเผ่าจิ้งจอกชิงชิวจำนวนมากช่วยเหลือเหล่ามารปีศาจ จนถูกจับกุมไปเป็น(@NameIsNovel)จำนวนมาก
สำนักหลวงต้าถังและ(@NameIsNovel)สำนักต่างๆ ล้วนลงความเห็นตรงกันว่า(@NameIsNovel)การโจมตีเมืองฉางอันทั้งสองครั้งเป็น(@NameIsNovel)ฝีมือของเผ่าจิ้งจอกชิงชิว
คณะผู้บำเพ็ญต่างๆ ตกลงกันว่า(@NameIsNovel)จะเดินทางไปยังแคว้นชิงชิวในอีกไม่กี่วันนี้ เพื่อทวงถามความจริง" สหายหูถอนหายใจ
"เผ่าจิ้งจอกชิงชิว! ปีศาจจิ้งจอกเหล่านั้นมาจากชิงชิวงั้นหรือ? แล้วชายหนุ่มเผ่าจิ้งจอกที่(@NameIsNovel)ข้าจับได้(@NameIsNovel)ก่อนหน้านี้ก็มาจากที่(@NameIsNovel)นั่นเช่นกันหรือ? สหายหู ดูท่าท่านจะรู้จักชายหนุ่มผู้นั้น?" เซินลั่วพึมพำก่อนจะเอ่ยถาม
-------------------