หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 1,478
ตอนที่ 1,478 : อำลาสำนักหลวง
ตอนที่ 1478
"ข้ามิใช่คนของเผ่าจิ้งจอกชิงชิว... แต่ที่(@NameIsNovel)นั่นคือต้นกำเนิดของเผ่าพันธุ์นี้ ข้าเคยย่างกรายไปเยือนหลายครา บุรุษผู้นั้นมี(@NameIsNovel)นามว่า(@NameIsNovel)ถูซานหมิง ข้ากับเขา(@NameIsNovel)ก็เคยพบปะกันมาบ้าง" สหายหูกล่าวพลางถอนหายใจแผ่วเบา
"เช่นนั้นแล้ว สหายหูคิดเห็นเช่นไร? การโจมตีเมืองฉางอันเป็น(@NameIsNovel)ฝีมือของเผ่าจิ้งจอกชิงชิวจริงหรือ?" เซินลั่วถามด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม
"ครั้งก่อน เงาจิ้งจอกมหึมาท้าทายสำนักต่างๆ ในสามภพอย่างเปิดเผย ครั้งนี้เมืองฉางอันถูกโจมตีซ้ำ สมาชิกเผ่าจิ้งจอกชิงชิวยังกล้าช่วยเหลือปีศาจเหล่านั้นอย่างโจ่งแจ้ง ความจริงปรากฏชัดเจน
แม้จะมิใช่ฝีมือโดยตรง พวกเขา(@NameIsNovel)ก็ปฏิเสธความเกี่ยวข้องไม่ได้(@NameIsNovel) สมาชิกทุกสำนักในสามภพล้มตายด้วยน้ำมือของปีศาจเหล่านั้น ดูท่าว่า(@NameIsNovel)เผ่าจิ้งจอกชิงชิวกำลังเผชิญเคราะห์กรรมครั้งใหญ่เสียแล้ว" หูปู้กุยกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
ภาพของราชามังกรแห่งแม่น้ำจิงพลันผุดขึ้นในห้วงความคิดของเซินลั่ว แววตาจึงเปลี่ยนไปเล็กน้อย
"อันใดกัน? สหายเซินมิได้(@NameIsNovel)คิดเช่นนั้นหรือ?" หูปู้กุยถาม
"ทุกท่านที่(@NameIsNovel)อยู่ที่(@NameIsNovel)นี่ล้วนมี(@NameIsNovel)พลังฝีมือสูงส่ง เมื่อจับกุมคนของเผ่าจิ้งจอกชิงชิวได้(@NameIsNovel)มากมายเพียงนี้ การสืบหาความจริงย่อมมิใช่เรื่องยากกระมัง" เซินลั่วกล่าวเชิงย้อนถาม
"นี่แหละคือความประหลาด" หูปู้กุยกล่าวต่อ "ขณะที่(@NameIsNovel)ผู้อาวุโสสองท่านของสำนักหลวงต้าถังกำลังจะใช้วิชาค้นวิญญาณกับคนเหล่านั้น จิ้งจอกและ(@NameIsNovel)ปีศาจกลับสิ้นชีพอย่างกะทันหัน ดวงวิญญาณสลายไปสิ้น ปรากฏชัดว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ผู้ลงอาคมไว้ในร่างของพวกมัน เพื่อฆ่าปิดปากในยามคับขัน"
"เป็น(@NameIsNovel)ความจริงดังว่า(@NameIsNovel) ปีศาจและ(@NameIsNovel)สมาชิกเผ่าจิ้งจอกเหล่านั้นถูกผนึกด้วยตราผนึกใจผีเสื้ออสูรเช่นกัน" เซินลั่วพึมพำกับตนเอง ก่อนสีหน้าจะแปรเปลี่ยนอย่างฉับพลัน เมื่อตระหนักถึงบางสิ่ง
หมี(@NameIsNovel)ซูยังคงอยู่ที่(@NameIsNovel)สำนักหลวงต้าถัง และ(@NameIsNovel)หลายคนล่วงรู้ว่า(@NameIsNovel)นางมี(@NameIsNovel)ความเกี่ยวข้องกับเผ่าจิ้งจอกชิงชิว สำนักหลวงต้าถังสูญเสียศิษย์ไปมากมายจากการโจมตีสองครั้ง
ทั้งเฉิงเหย่าจินยังถูกลอบทำร้าย ไม่ทราบชะตากรรม ความแค้นที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ต่อเผ่าจิ้งจอกชิงชิวนั้นลึกล้ำดั่งมหาสมุทร พวกเขา(@NameIsNovel)อาจลงมือทำร้ายนางก็เป็น(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)
"สหายเซิน เป็น(@NameIsNovel)อันใดไป?" หูปู้กุยถามอย่างร้อนรน
"ข้านึกเรื่องด่วนขึ้นมาได้(@NameIsNovel) ต้องไปจัดการบัดนี้" เซินลั่วกล่าวอย่างเร่งรีบ ร่างพลันพุ่งทะยานหายลับไปในพริบตา
เพียงชั่วลมหายใจ ร่างของเขา(@NameIsNovel)ก็ปรากฏขึ้น ณ ที่(@NameIsNovel)พำนักของสำนักหลวงต้าถัง
ศิษย์สำนักหลวงต้าถังหลายคนบุกรุกเข้ามาในที่(@NameIsNovel)พำนักของเขา(@NameIsNovel) ใบหน้าดุดันล้อมรอบหมี(@NameIsNovel)ซูเอาไว้
หมี(@NameIsNovel)ซูถูกโจมตีจนคืนร่างจิ้งจอกแล้ว ขนทั่วร่างขาวผ่องดุจหิมะ มี(@NameIsNovel)หางจิ้งจอกสองหางงอกออกมาด้านหลัง
"จิ้งจอกขาวหลายหาง! เป็น(@NameIsNovel)คนของตระกูลชิงชิวอย่างแน่นอน! จับตัวนางไว้ แล้วส่งให้ผู้อาวุโสจัดการ!" ชายหนุ่มหูใหญ่เป็น(@NameIsNovel)พิเศษกล่าวอย่างเคียดแค้น พลางโบกมือซัดตาข่ายสีดำขนาดใหญ่ออกไปหวังจับกุมร่างของหมี(@NameIsNovel)ซู
หมี(@NameIsNovel)ซูขดตัวสั่นเทา ดวงตาคลอหน่วยด้วยหยาดน้ำตา ไม่อาจขยับกายต่อต้าน ได้(@NameIsNovel)แต่รอคอยการถูกจับกุม
"หยุดนะ!" เซินลั่วตวาดเสียงเย็น พลางสะบัดแขนเสื้อส่งแสงสีทองออกไปสกัดตาข่ายสีดำเอาไว้
"ผู้ใดกัน!" ศิษย์สำนักหลวงต้าถังสองสามคนอุทานด้วยความตกใจ เมื่อเห็นว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เซินลั่ว
"ที่(@NameIsNovel)แท้ก็คือผู้อาวุโสเซิน ขออภัยที่(@NameIsNovel)บุกรุกเข้ามาในที่(@NameIsNovel)พำนักของท่าน พวกข้าจะไปรับโทษที่(@NameIsNovel)โถงวินัยในภายหลัง แต่เนื่องด้วยเผ่าจิ้งจอกชิงชิวยุยงเหล่าอสูรโจมตีเมืองฉางอัน
ทำให้มี(@NameIsNovel)ผู้บาดเจ็บล้มตายนับไม่ถ้วน พวกมันจึงเป็น(@NameIsNovel)ศัตรูคู่อาฆาตของสำนักหลวงต้าถังเรา ขอผู้อาวุโสอย่าได้(@NameIsNovel)ปกป้องเหล่าอสูรเหล่านี้เลย!" ชายหนุ่มหน้าเหลี่ยมคารวะเซินลั่ว ทว่า(@NameIsNovel)ยังคงกล่าวด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว
"การโจมตีเมืองฉางอันเป็น(@NameIsNovel)ฝีมือของเผ่าจิ้งจอกชิงชิวจริงหรือไม่นั้นยังอยู่ระหว่า(@NameIsNovel)งการสืบสวน จึงไม่ควรด่วนสรุป อีกทั้งหมี(@NameIsNovel)ซูยังเด็กและ(@NameIsNovel)อ่อนแอ ไม่มี(@NameIsNovel)ทางเกี่ยวข้องกับการโจมตีเหล่านั้นได้(@NameIsNovel)
ขอสหายทั้งหลายโปรดเมตตา เรื่องของหมี(@NameIsNovel)ซู ข้าจะไปหารือกับผู้อาวุโสของสำนักท่านเอง" เซินลั่วกล่าว
กล่าวจบ ก็มิรอให้ชายหนุ่มหน้าเหลี่ยมตอบรับ สะบัดแขนเสื้อส่งแสงสีแดงออกมาห่อหุ้มร่างของหมี(@NameIsNovel)ซู แล้วนำนางเข้าไปในกระจกไร้พันธนาการ
"ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)ผู้อาวุโสเซินตั้งใจจะปกป้องเศษเดนของเผ่าจิ้งจอกให้ได้(@NameIsNovel)! แม้ท่านจะมี(@NameIsNovel)พลังบำเพ็ญสูงส่ง พวกข้าไม่อาจทำสิ่งใดได้(@NameIsNovel)
แต่ข้าก็ขอให้ท่านออกจากสำนักหลวงต้าถังไปเสีย บัดนี้ที่(@NameIsNovel)นี่มิยินดีต้อนรับผู้ที่(@NameIsNovel)เกี่ยวข้องกับเผ่าจิ้งจอก" ชายหนุ่มผู้แข็งกร้าวกล่าว ดวงตาแดงก่ำด้วยโทสะ
"ศิษย์พี่ฟางฮุย ผู้อาวุโสเซินเป็น(@NameIsNovel)แขกคนสำคัญของสำนักหลวงต้าถังเรา ท่านช่วยสำนักเราไว้มากในการโจมตีสองครั้ง ท่านจะขับไล่ผู้อาวุโสเช่นนี้ได้(@NameIsNovel)อย่างไร!" ศิษย์หญิงข้างกายกล่าวอย่างตื่นตระหนก สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้(@NameIsNovel)ชัด
"เรื่องนี้ข้าทำเอง หากผู้อาวุโสจะลงโทษ ข้ารับผิดชอบแต่เพียงผู้เดียว มิเกี่ยวกับพวกเจ้า!" ชายหนุ่มตะโกนอย่างดุดัน
ศิษย์หญิงดูจะเกรงกลัวชายหนุ่มผู้นี้อยู่ไม่น้อย จึงมิได้(@NameIsNovel)กล่าวสิ่งใดอีก
เซินลั่วเหลือบมองทุกคนแวบหนึ่ง แล้วมิได้(@NameIsNovel)กล่าวสิ่งใด หันหลังเหินกายจากไป
ด้านนอกสำนักหลวงต้าถัง หูปู้กุยยืนรออยู่เงียบๆ
"ศิษย์ของสำนักหลวงต้าถังโศกเศร้ากับการสูญเสียศิษย์พี่น้อง จึงได้(@NameIsNovel)กล่าววาจาล่วงเกินไปบ้าง สหายเซินอย่าได้(@NameIsNovel)ถือสาเลย" หูปู้กุยกล่าว
เซินลั่วเล่าสถานการณ์ภายนอกให้หมี(@NameIsNovel)ซูฟังคร่าวๆ ขอให้นางอยู่ในกระจกไร้พันธนาการอย่างสงบ จากนั้นก็หลับตาลง เริ่มต้นทำสมาธิเพื่อฟื้นฟูพลังปราณเต๋าที่(@NameIsNovel)สูญเสียไปในการต่อสู้ครั้งใหญ่คืนนี้
จากการต่อสู้อย่างต่อเนื่องในช่วงหลายวันที่(@NameIsNovel)ผ่านมา ทำให้ความเข้าใจในวิชาหวงถิงลึกซึ้งยิ่งขึ้น ระดับพลังบำเพ็ญก็ก้าวหน้าขึ้นเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว
น่าเสียดายที่(@NameIsNovel)ไร้โอสถวิเศษช่วยเหลือ จึงทำได้(@NameIsNovel)เพียงนั่งสมาธิและ(@NameIsNovel)ชำระพลังปราณอย่างเชื่องช้า
"หวังว่า(@NameIsNovel)อสูรหมี(@NameIsNovel)ดำจะเตรียมโอสถบัวอัคคีไว้พร้อมแล้ว" เซินลั่วคิดในใจ ก่อนจะตั้งสมาธิฟื้นฟูพลังต่อไป
ค่ำคืนผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว แสงอรุณสาดส่อง
เซินลั่วลืมตาขึ้น ดวงตาทอประกายเจิดจ้าสองสาย พลังชีวิตฟื้นฟูเต็มเปี่ยม ลุกขึ้นเดินไปยังห้องโถง แล้วก็ต้องเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ
สหายหูตื่นแล้วและ(@NameIsNovel)กำลังดื่มชาอยู่ในห้องโถง แต่ยังมี(@NameIsNovel)คนอีกสองคนอยู่ด้วย นั่นคือสหายหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงและ(@NameIsNovel)ผู้อาวุโสหวงมู่
"สหายหลู่ ผู้อาวุโสหวงมู่ พวกท่านมาที่(@NameIsNovel)นี่ได้(@NameIsNovel)อย่างไร?" เซินลั่วถามด้วยความประหลาดใจ
"สหายเซิน พวกเรามาเพื่อขออภัย ศิษย์ชื่อฟางฮุยที่(@NameIsNovel)กล่าววาจาล่วงเกินท่านเมื่อวานนี้ ถูกพวกเราลงโทษอย่างหนักแล้ว ขอท่านเห็นแก่ความโศกเศร้าที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)สูญเสียศิษย์พี่น้อง โปรดเมตตาด้วย"
สหายหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงลุกขึ้นยืนคารวะอย่างลึกซึ้ง
ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)อาการบาดเจ็บของเขา(@NameIsNovel)จะดีขึ้นบ้างแล้ว ทว่า(@NameIsNovel)ใบหน้ายังคงซีดเซียวอยู่เล็กน้อย
"เป็น(@NameIsNovel)เช่นนั้น เรื่องเมื่อวานข้าเองก็อาจจะวู่วามไปบ้าง แต่ในเมื่อข้าเป็น(@NameIsNovel)คนพาหมี(@NameIsNovel)ซูมาที่(@NameIsNovel)สำนักหลวงต้าถัง ข้าก็ต้องรับผิดชอบนาง หวังว่า(@NameIsNovel)พวกท่านจะให้อภัย" เซินลั่วรีบประคองเขา(@NameIsNovel)ขึ้น พร้อมกับคารวะตอบ
"นั่นเป็น(@NameIsNovel)เรื่องที่(@NameIsNovel)เข้าใจได้(@NameIsNovel) หมี(@NameIsNovel)ซูเป็น(@NameIsNovel)เพียงเด็กน้อย ย่อมมิเกี่ยวข้องกับการโจมตีสองครั้งที่(@NameIsNovel)ผ่านมา แต่หลังจากนี้ นางก็ไม่ควรปรากฏตัวในเมืองฉางอันอีกเลย
นอกจากสำนักหลวงต้าถังของเราแล้ว ในเมืองยังมี(@NameIsNovel)คนจากสำนักอื่นอีกมากที่(@NameIsNovel)เกลียดชังเผ่าจิ้งจอกชิงชิวอย่างยิ่ง" ผู้อาวุโสหวงมู่กล่าว น้ำเสียงเย็นชาลงเล็กน้อยเมื่อเอ่ยถึงเผ่าจิ้งจอกชิงชิว
"วางใจเถิด ผู้อาวุโสหวงมู่ ข้าจะรีบส่งนางกลับไปยังแคว้นชิงชิว ให้คนในเผ่าของนางดูแลจัดการ จะได้(@NameIsNovel)ไม่สร้างความลำบากให้พวกท่านอีก
ว่า(@NameIsNovel)แต่ ท่านเฉิงเป็น(@NameIsNovel)อย่างไรบ้าง เมื่อวานข้ารีบร้อนจากมาจึงมิได้(@NameIsNovel)ดูอาการของเขา(@NameIsNovel)" เซินลั่วพยักหน้าแล้วเอ่ยถาม
-------------------