ตอนที่ 1,517 : สลากเทียนจี

"เจ้า... ก็ได้(@NameIsNovel) ขอเพียงเจ้ายอมรับความพ่ายแพ้ เขา(@NameIsNovel)ก็จะปล่อยชิงหูไป" เช่อชิงเทียนปรับสีหน้าให้เป็น(@NameIsNovel)ปกติก่อนกล่าว

"สหายเซิน พอได้(@NameIsNovel)แล้ว" เมื่อเห็นดังนั้น ผู้อาวุโสไร้นามจึงส่งกระแสจิตไปหาเขา(@NameIsNovel)

ทว่า(@NameIsNovel)ภายในม่านแสงวารี เซินลั่วกลับไม่หยุดมือ หนำซ้ำยังก้าวเข้าไปยืนเบื้องหน้าชิงหูซึ่งถูกภูเขา(@NameIsNovel)บดทับ ก่อนจะย่อกายลง

ไม่มี(@NameIsNovel)ผู้ใดล่วงรู้ว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)กำลังกระทำสิ่งใด เห็นเพียงรอยยิ้มประดับอยู่บนใบหน้าบุรุษผู้นั้น

ทว่า(@NameIsNovel)กลับกัน สีหน้าชิงหูกลับดูทุกข์ระทมยิ่งนัก เต็มไปด้วยความขุ่นแค้น

ยิ่งนางโกรธแค้นมากเพียงใด รอยยิ้มเซินลั่วก็ยิ่งเจิดจ้าขึ้นเท่านั้น และ(@NameIsNovel)ภูเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)บดทับร่างชิงหูพลันหนักหน่วงขึ้นไปอีกหลายเท่า [Source: NameIsNovel]

หลังจากคุมเชิงกันอยู่ชั่วครู่ ชิงหูซึ่งใบหน้าเปี่ยมด้วยความขุ่นเคือง ในที่(@NameIsNovel)สุดนางก็จำต้องอ้าปากสูดลมหายใจเข้า (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] พลันปรากฏแสงสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นทั่วบริเวณม่านแสงวารี ก่อนที่(@NameIsNovel)กลุ่มหมอกสีดำจะพวยพุ่งออกมาจากทุกสารทิศไม่ขาดสาย หลั่งไหลมารวมตัวกันที่(@NameIsNovel)ร่างชิงหู

ในหมู่หมอกดำเหล่านั้น กลุ่มหมอกที่(@NameIsNovel)ไหลออกจากร่างผู้อาวุโสโม่หวังหนาแน่นและ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ปริมาณมากที่(@NameIsNovel)สุด (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เมื่อชิงหูดูดกลืนหมอกดำทั้งหมดแล้ว เซินลั่วจึงลุกขึ้นยืน ก่อนจะเดินเข้าไปตรวจสอบจิตวิญญาณเทวะของผู้อาวุโสโม่หวังอีกครั้ง เมื่อยืนยันว่า(@NameIsNovel)พิษสลายไปหมดสิ้น ก็โบกมือเรียกภูเขา(@NameIsNovel)ปู้โจวกลับคืน จากนั้นจึงปัดมือใส่เด็กสาวผู้ภายนอกบริสุทธิ์ทว่า(@NameIsNovel)ภายในซ่อนจิตใจชั่วร้ายอย่างไม่ใส่ใจ แล้วจึงเดินออกจากค่ายกลไป

ทันใดนั้น จิตวิญญาณเทวะของผู้อาวุโสโม่หวังก็คืนร่าง ใบหน้านางซีดเผือดลงอย่างเห็นได้(@NameIsNovel)ชัด แม้พิษจะสลายไป ทว่า(@NameIsNovel)นางก็ยังคงสูญเสียพลังจิตวิญญาณเทวะไปมิใช่น้อย ผู้อาวุโสโม่หวังโค้งคำนับให้เซินลั่วด้วยความขอบคุณ ก่อนที่(@NameIsNovel)ผู้อาวุโสฝูจะเข้ามาประคองพานางออกไป

"ผู้อาวุโสโม่หวัง โปรดรอก่อน..." พลันเสียงเรียกแผ่วเบาก็ดังขึ้นเพื่อหยุดยั้งทั้งสองไว้ [Source: NameIsNovel]

"ผู้อาวุโสโม่หวัง ท่านลืมสิ่งใดไปหรือไม่" เช่อชิงเทียนเอ่ยถาม

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น แววตาผู้อาวุโสโม่หวังก็ไหวระริกเล็กน้อย นางกัดริมฝีปากบางเบา ก่อนจะโบกมือแล้วโยนป้ายผู้อาวุโสตนออกมา แล้วจากไปพร้อมกับผู้อาวุโสฝูโดยไม่แม้แต่จะชายตาแลชิงหูอีกเลย

เช่อชิงเทียนยกมือขึ้นรับป้ายผู้อาวุโสไว้ ตรวจสอบคร่าวๆ แล้วจึงเก็บเข้าถุงมิติ

ยามนี้ ใบหน้าชิงหูก็ทุกข์ระทมอย่างยิ่ง โดยเฉพาะเมื่อสายตาจับจ้องเซินลั่ว ท่าทีไร้พิษสงที่(@NameIsNovel)เคยแสดงอันตรธานหายไปสิ้น เหลือทิ้งไว้เพียงความเคียดแค้นชิงชังเต็มเปี่ยม

"การประลองในวันพรุ่งนี้จะจัดขึ้น ณ โรงหลอมเหลียนเหยียน เป็น(@NameIsNovel)การประลองรอบที่(@NameIsNovel)สอง" ผู้อาวุโสไร้นามมิได้(@NameIsNovel)เอ่ยคำรุนแรงอันใด จากนั้นจึงปล่อยให้เช่อชิงเทียนและ(@NameIsNovel)คณะกลับไปยังที่(@NameIsNovel)พักริมทะเลสาบ

แม้ฝ่ายเช่อชิงเทียนจะชนะไปหนึ่งรอบ แต่เว้นเสียแต่โหวซานผู้เดียวที่(@NameIsNovel)ยังคงยิ้มแย้ม ผู้คนอื่นล้วนฉายแววความเป็น(@NameIsNovel)ปฏิปักษ์

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ด้วยการแทรกแซงอย่างกะทันหันของเซินลั่ว ทำให้เหตุการณ์ที่(@NameIsNovel)ผู้อาวุโสโม่หวังควรจะได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บสาหัสจากพิษ กลับกลายเป็น(@NameIsNovel)เพียงบาดแผลเล็กน้อย ผู้คนต่างจดบัญชีแค้นนี้ไว้ในใจกับเซินลั่วอย่างเงียบงัน

ระหว่า(@NameIsNovel)งทางกลับ ปรมาจารย์เหยียนได้(@NameIsNovel)กล่าวขอบคุณเซินลั่วอย่างจริงใจ [Source: NameIsNovel]

"เป็น(@NameIsNovel)เพียงเรื่องเล็กน้อย อีกอย่าง ข้าก็ไม่ชอบเด็กสาวเสแสร้งผู้นั้นเช่นกัน" เซินลั่วเพียงโบกมือ แสดงท่าทีว่า(@NameIsNovel)มิใช่เรื่องใหญ่อันใด

"ครานี้คนพวกนั้นมี(@NameIsNovel)เจตนาร้ายอย่างชัดเจน อีกทั้งท่านปรมาจารย์ก็กำลังปิดด่านบำเพ็ญอยู่พอดี..." ปรมาจารย์เหยียนเอ่ยด้วยความกังวลให้เห็น

"ไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องกังวลมากนัก ที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เช่นนี้ก็เพราะชิงหูซ่อนเร้นตัวตนได้(@NameIsNovel)ดีเกินไป นางมักแสดงความอ่อนแอและ(@NameIsNovel)ความเมตตาออกมาเสมอ ทำให้ผู้อาวุโสโม่หวังประเมินสตรีผู้นั้นต่ำกว่า(@NameIsNovel)ความเป็น(@NameIsNovel)จริง หากมิใช่วิธีการอันเจ้าเล่ห์เช่นนั้น นางอาจมิอาจเอาชนะผู้อาวุโสโม่หวังได้(@NameIsNovel) อีกอย่าง ตอนนี้ผู้อาวุโสท่านอื่นก็ระวังตัวแล้ว ย่อมมิพ่ายแพ้อีกเป็น(@NameIsNovel)แน่" เซินลั่วปลอบโยน (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

"ใช่แล้ว พรุ่งนี้ผู้อาวุโสหม่านโป๋จะลงประลอง ไม่น่าจะมี(@NameIsNovel)ปัญหาอันใด" ปรมาจารย์เหยียนกล่าว

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] "ทว่า(@NameIsNovel)ก็ไม่อาจประมาทได้(@NameIsNovel) เมื่อดูจากการกระทำของชิงหูและ(@NameIsNovel)คนเหล่านั้นวันนี้แล้ว พวกเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จริงมิได้(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)สุภาพชนผู้ซื่อตรง อีกทั้งจำต้องเตรียมพร้อมรับมือกับกลอุบายสกปรกที่(@NameIsNovel)อีกฝ่ายอาจนำมาใช้" เซินลั่วครุ่นคิดแล้วกล่าวออกมา

"จริงดังท่านว่า(@NameIsNovel) เพื่อป้องกันเหตุไม่คาดฝัน คืนนี้ข้าจะไปเฝ้าผู้อาวุโสหม่านโป๋เอง" ปรมาจารย์เหยียนครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่แล้วจึงเสนอ [Source: NameIsNovel] อ่านตอนต่อไปฟรี

"ข้าจะไปกับท่านด้วย" เซินลั่วกล่าว

หลังจากทั้งสองตกลงกันแล้ว ก็พากันไปยังโรงหลอมเหลียนเหยียน แม้ผู้อาวุโสหม่านโป๋จะมี(@NameIsNovel)คฤหาสน์ตนเอง ทว่า(@NameIsNovel)ส่วนใหญ่แล้ว ผู้อาวุโสผู้นี้กลับใช้เวลาอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่ เพื่อทุ่มเทให้กับการศึกษาเคล็ดวิชาเหยียนอย่างเต็มที่(@NameIsNovel)

ในยามเย็น เมื่อผู้อาวุโสหม่านโป๋เห็นเซินลั่วและ(@NameIsNovel)ปรมาจารย์เหยียนมาถึง ทั้งยังได้(@NameIsNovel)ยินถึงจุดประสงค์ที่(@NameIsNovel)มาเยือน ก็โกรธจนหนวดกระดิกทันที [Source: NameIsNovel]

"อันใดกัน ข้าเป็น(@NameIsNovel)ถึงผู้อาวุโส ยังต้องให้พวกเจ้าเด็กน้อยสองคนมาคอยคุ้มกันอีกหรือ" เขา(@NameIsNovel)เอ่ยอย่างไม่พอใจ หาได้(@NameIsNovel)รู้สึกยินดีเลยแม้แต่น้อยไม่

"ผู้อาวุโสหม่านโป๋ ท่านปรมาจารย์เหยียนเอ่ยผิดไป พวกข้ามิได้(@NameIsNovel)มาเพื่อคุ้มกันท่าน หากแต่เพียงเพื่อเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับการหลอมสร้างเกราะ พวกข้ารู้สึกอับอายเกินกว่า(@NameIsNovel)จะกล่าวตรงไปตรงมา จึงได้(@NameIsNovel)อ้างเหตุผลอันไม่เข้าท่าเช่นนี้ออกมา" เซินลั่วเห็นสถานการณ์ไม่ดีจึงรีบอธิบาย

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น ความโกรธผู้อาวุโสหม่านโป๋ก็ลดลง ทว่า(@NameIsNovel)ก็มองปรมาจารย์เหยียนอย่างสงสัย "จริงหรือ"

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] "ใช่แล้ว เป็น(@NameIsNovel)เช่นนั้น" ปรมาจารย์เหยียนรีบพยักหน้ายืนยัน

"เจ้าหนู ไม่ต้องเกรงใจข้า มี(@NameIsNovel)สิ่งใดไม่เข้าใจก็ถามมาตรงๆ ไฉนต้องอ้อมค้อมด้วยเล่า?" ผู้อาวุโสหม่านโป๋หัวเราะอย่างร่าเริงพลางตบไหล่ปรมาจารย์เหยียน

เซินลั่วและ(@NameIsNovel)ปรมาจารย์เหยียนอยู่เคียงข้าง เฝ้าดูผู้อาวุโสหม่านโป๋เตรียมตัวสำหรับการประลองศาสตราในวันพรุ่งนี้

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) วันรุ่งขึ้น ผู้คนทั้งสองคณะมารวมตัวกัน ณ โรงหลอมเหลียนเหยียน ทว่า(@NameIsNovel)ผู้อาวุโสโม่หวังและ(@NameIsNovel)ชิงหูต่างก็กำลังพักฟื้น จึงมิได้(@NameIsNovel)มาปรากฏตัวที่(@NameIsNovel)นี่

"วันนี้ พวกเราจะจัดการประลองศาสตรา และ(@NameIsNovel)จะตัดสินผู้ชนะโดยใช้วิธีการประลองแบบขัดแย้ง" ผู้อาวุโสไร้นามประกาศ [Source: NameIsNovel]

"วิธีการประลองแบบขัดแย้งคืออันใด" เซินลั่วถามด้วยความประหลาดใจ

"การประลองแบบขัดแย้ง ก็เป็น(@NameIsNovel)ไปตามชื่อเรียกนั่นเอง แต่ละฝ่ายจะส่งตัวแทนหนึ่งคนมาหลอมสร้างเกราะ โดยฝ่ายหนึ่งหลอมเกราะโจมตี และ(@NameIsNovel)อีกฝ่ายหลอมเกราะป้องกัน จากนั้นให้เกราะทั้งสองมาปะทะกัน ฝ่ายใดที่(@NameIsNovel)เกราะถูกทำลายก่อน ย่อมถือว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ผู้แพ้" ปรมาจารย์เหยียนอธิบายให้เซินลั่วฟังอย่างเงียบๆ [Source: NameIsNovel]

"ข้าขอเป็น(@NameIsNovel)ตัวแทนฝ่ายข้าในการประลองครั้งนี้เอง ฮี่ๆ..." โหวซานกระโดดออกมาก่อนที่(@NameIsNovel)ผู้ใดจะทันได้(@NameIsNovel)เอ่ยปาก (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ทุกคนยังคงจดจำกิริยาอันน่าอับอายของโหวซานเมื่อสองวันก่อนได้(@NameIsNovel)อย่างชัดเจน แต่เมื่อเห็นท่าทีที่(@NameIsNovel)ไม่รู้จักละอายของบุรุษผู้นี้แล้ว ก็ยิ่งรู้สึกว่า(@NameIsNovel)บุรุษผู้นี้มิอาจมี(@NameIsNovel)ความสำเร็จใดๆ ในเคล็ดวิชาเหยียนได้(@NameIsNovel)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ทว่า(@NameIsNovel)รูปลักษณ์ภายนอกอาจหลอกลวงได้(@NameIsNovel) ดังนั้นจึงมิอาจประมาทโหวซานได้(@NameIsNovel)

"ผู้อาวุโสหม่านโป๋ พวกเรามาตกลงกันดีหรือไม่ ข้าถนัดหลอมเกราะป้องกัน ท่านเลือกหอก ส่วนข้าเลือกโล่ ดีหรือไม่?" โหวซานชำเลืองมองร่างสูงใหญ่ของผู้อาวุโสหม่านโป๋พร้อมรอยยิ้ม

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] "ได้(@NameIsNovel)" ผู้อาวุโสหม่านโป๋มองอีกฝ่ายครู่หนึ่งแล้วตอบอย่างรบรัด

สำหรับผู้อาวุโสหม่านโป๋แล้ว การหลอมสร้างสิ่งใดก็ล้วนเหมือนกัน เขา(@NameIsNovel)มั่นใจว่า(@NameIsNovel)จะเอาชนะคู่ต่อสู้ได้(@NameIsNovel)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น โหวซานก็ประหลาดใจมิใช่น้อย เดิมทีเพียงแค่ลองหยั่งเชิงดู ไม่คาดคิดว่า(@NameIsNovel)ผู้อาวุโสหม่านโป๋จะตกลงง่ายดายถึงเพียงนี้

"แค่กๆ ข้าแค่ล้อเล่น พวกเรายังคงต้องให้สลากเทียนจีเป็น(@NameIsNovel)เครื่องตัดสิน" โหวซานไอสองครั้งแล้วกล่าว

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)โหวซานมิได้(@NameIsNovel)ต้องการเป็น(@NameIsNovel)ฝ่ายตั้งรับจริงๆ

"เช่นนั้นก็เลิกเอ่ยวาจาไร้สาระ แล้วมาจับสลากเทียนจีกันเถอะ" ผู้อาวุโสหม่านโป๋กล่าวอย่างไม่ใส่ใจ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ผู้อาวุโสไร้นามพลันนำกระบอกสลากสีดำสนิทออกมา ภายในมี(@NameIsNovel)สลากยาวสองอัน พลางกล่าวสั่งว่า(@NameIsNovel) "หัวสลากสีดำเป็น(@NameIsNovel)ฝ่ายรุก หัวสลากสีขาวเป็น(@NameIsNovel)ฝ่ายรับ"

ทั้งสองก้าวออกมาเบื้องหน้าและ(@NameIsNovel)หยิบสลากคนละอัน แล้วแสดงให้ผู้คนทั้งปวงเห็น

หัวสลากของผู้อาวุโสหม่านโป๋เป็น(@NameIsNovel)สีขาว ได้(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ฝ่ายตั้งรับ

"ฮี่ๆ ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)โชคข้าจะไม่สู้ดีเท่าใดนัก ผู้อาวุโสหม่านโป๋ ข้าคงต้องยอมท่านแล้ว" โหวซานกล่าวพร้อมประสานมือคารวะด้วยรอยยิ้ม

ผู้อาวุโสหม่านโป๋หลับตาลงเล็กน้อย ทำราวกับว่า(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)ยิน

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) -------------------