ตอนที่ 31 : ตำราลงยันต์แห่งเต๋า

“ซื้อมาแล้วขอรับ! ผงชาด ยอดนกกระเรียนอย่างดี กับกระดาษเขียวเยือกแข็งนี่ไง” (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

อวี่เมิ่งรีบหุบรอยยิ้ม สีหน้ากลายเป็น(@NameIsNovel)เคร่งขรึม ควักขวดหยกขนาดเท่าชามกับปึกกระดาษเขียวจาก อกเสื้อ ยกขึ้นสูงส่งไปให้

สีหน้าเขา(@NameIsNovel)ดูประหม่าเล็กน้อย ดวงตาแอบเหลือบมองสีหน้าของเฒ่าผู้นั้นผ่านช่องว่า(@NameIsNovel)งระหว่า(@NameIsNovel)งนิ้ว เหมือนกำลังจับสังเกตปฏิกิริยา (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เซินลั่วเพียงกวาดตามองของในมืออวี่เมิ่ง พลันใจสะท้านขึ้นมา

เขา(@NameIsNovel)คุ้นเคยดีกับกระดาษชนิดนั้น — ใช้สำหรับวาดยันต์โดยเฉพาะ เพียงแต่กระดาษเขียวชนิดนี้หนากว่า(@NameIsNovel)กระดาษเหลืองที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ใช้ชัดเจน ระดับย่อมสูงกว่า(@NameIsNovel)มาก

[Source: NameIsNovel] เฒ่าในอาภรณ์ทองเพียงสะบัดมือ ของในมืออวี่เมิ่งพลันลอยขึ้นกลางอากาศราวกับถูกพลังลี้ลับดึงดูด ข้ามระยะสามสี่ฉื่อ มาตกลงบนมือเฒ่าอย่างแม่นยำ

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ตวัดสิ่งของกลางอากาศ!” ดวงตาเซินลั่วเบิกกว้างเล็กน้อย พลันพึมพำในใจ

เขา(@NameIsNovel)เคยอ่านบันทึกของสำนักชุนชิวที่(@NameIsNovel)กล่าวถึงเคล็ดวิชาตวัดสิ่งของด้วยพลังลมปราณ เคยใฝ่ฝันอยากเห็นด้วยตาตนเอง แต่ก็ไม่รู้จริงหรือไม่… บัดนี้กลับได้(@NameIsNovel)ประจักษ์กับตนเองอย่างใกล้ชิด

เฒ่าอ้วนมิได้(@NameIsNovel)สนใจปึกกระดาษยันต์มากนัก กลับใส่ใจขวดหยกยิ่งกว่า(@NameIsNovel) เขา(@NameIsNovel)เปิดฝาออก ชะโงกดูภายใน ก่อนใช้นิ้วก้อยแตะผงสีแดงขึ้นมาเล็กน้อย ยกขึ้นดม แล้วจึงแตะลิ้นลิ้มรส ครั้นแล้วจึงพยักหน้าออกเสียง “อืม” อย่างพึงพอใจ

เห็นดังนั้น อวี่เมิ่งจึงถอนหายใจโล่งอกออกมา

“ผงชาดที่(@NameIsNovel)เจ้าซื้อครั้งนี้ใช้ได้(@NameIsNovel)ทีเดียว จงรักษามาตรฐานนี้ต่อไป อย่าเอาของด้อยคุณภาพมาอีก ไม่อย่างนั้น…ดูเถิดว่า(@NameIsNovel)ข้าจะจัดการเจ้าอย่างไร…อืม? เจ้าคือผู้ใด?” เฒ่าอ้วนยังพูดไม่ทันจบ ก็เหลือบตาเห็นเซินลั่วที่(@NameIsNovel)ยืนอยู่ด้านหลังอวี่เมิ่ง

“ท่านพ่อ ผู้นี้คือน้องเซินลั่ว วันนี้เขา(@NameIsNovel)ยืนหยัดต่อสู้บนกำแพงเมืองร่วมกับข้า ต่อต้านฝูงหมาป่า เพิ่งมาถึงเมืองนี้ยังหาที่(@NameIsNovel)พำนักมิได้(@NameIsNovel) ข้าจึงเชิญเขา(@NameIsNovel)มาพักที่(@NameIsNovel)จวนเรา น้องเซิน นี่คือบิดาข้า อวี่เอียน เจ้าได้(@NameIsNovel)พบท่านตอนกลางวันแล้ว” อวี่เมิ่งรีบร้อนแนะนำ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ศิษย์เซินลั่ว ขอคารวะท่านอาวุโสอวี่” เซินลั่วก้าวออกมาก้าวหนึ่ง โค้งคำนับด้วยความเคารพ

อวี่เอียนเพียงปรายตามองเขา(@NameIsNovel)เล็กน้อย ก่อนพยักหน้าอย่างไม่ใส่ใจนัก แล้วเก็บกระดาษยันต์กับขวดหยกเข้าหน้าอก (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“วันนี้ข้ามี(@NameIsNovel)วาสนาได้(@NameIsNovel)เห็นท่านอาวุโสอวี่กับเหล่าอาจารย์เซียนหลายท่านลงมือบนกำแพงเมือง นับว่า(@NameIsNovel)ตาได้(@NameIsNovel)เปิดกว้างยิ่งนัก โดยเฉพาะวิชาลงยันต์ของท่านอาวุโสอวี่ ช่างน่าตะลึง ข้าชื่นชมอย่างยิ่ง” เซินลั่วรีบฉวยโอกาสเพื่อสร้างความใกล้ชิดกับอาจารย์เซียนเบื้องหน้า เห็นสีหน้าเย็นชาของอวี่เอียนก็พลิกหัวข้อไปยังเรื่องยันต์ทันที (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“เจ้ารู้เรื่องวิชายันต์ด้วยหรือ?” จริงดังคิด พอเอ่ยถึงยันต์ คิ้วของอวี่เอียนก็กระตุกเล็กน้อย ดวงตาเหลือบมองอาภรณ์เต๋าที่(@NameIsNovel)ขาดรุ่งริ่งของสำนักชุนชิวบนกายเซินลั่วอ่านตอนต่อไปฟรี

[Source: NameIsNovel] “พอรู้อยู่บ้างเล็กน้อยเท่านั้น ข้าโง่เขลา แม้เพียรฝึกมาหลายปีแต่ยังไม่ก้าวหน้าในเต๋าแห่งการลงยันต์เลยสักนิด ไม่อาจเทียบเคียงเทพพลังของท่านอาวุโสอวี่ได้(@NameIsNovel)” เซินลั่วตอบอย่างถ่อมตน พลางประสานมือทำคารวะ

[Source: NameIsNovel] “วิชายันต์นั้นแตกต่างจากคัมภีร์ลี้ลับอื่น ลึกซึ้งและ(@NameIsNovel)น่าเบื่อ ต้องอาศัยเวลาสั่งสมยาวนาน เพียงพากเพียรไม่หยุดยั้งย่อมบรรลุผลสำเร็จ หากเจ้าฝืนทนฝึกได้(@NameIsNovel)จนถึงทุกวันนี้ ความทรหดของเจ้าก็นับว่า(@NameIsNovel)น่าชมเชยแล้ว” อวี่เอียนพยักหน้าน้อยๆ พลางปรายตามองอวี่เมิ่ง

อวี่เมิ่งเกาศีรษะ หันหน้าหลบไปเล็กน้อยด้วยท่าทีรู้สึกผิด [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เห็นดังนั้น อวี่เอียนจึงฮึดฮัดเสียงดังหนึ่งคำ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ท่านอาวุโสอวี่กล่าวเกินไปแล้ว ครั้งหนึ่งข้าเคยถูกพลังหยินเกาะกุม รักษาอย่างไรก็ไม่หาย โชคดีได้(@NameIsNovel)ยันต์ของผู้มี(@NameIsNovel)บารมี(@NameIsNovel)ผู้หนึ่งช่วยชีวิตไว้ นับแต่นั้นข้าจึงเกิดความผูกพันกับเต๋าแห่งการลงยันต์ หวังว่า(@NameIsNovel)สักวันจักบรรลุผลได้(@NameIsNovel)บ้าง” เซินลั่วเห็นสีหน้าทั้งสองพ่อลูก จึงเอ่ยด้วยความอ่อนน้อม

“คนธรรมดาในโลกมากมายนัก ส่วนใหญ่สายตาสั้น คิดว่า(@NameIsNovel)วิชายันต์เป็น(@NameIsNovel)เพียงวิชาย่อย ใช้เวลามากลำบากยากเข็ญไร้ผลตอบแทน หากแต่พวกเขา(@NameIsNovel)หารู้ไม่ ว่า(@NameIsNovel)เมื่อบรรลุวิชายันต์แล้ว ฤทธิ์อัญเชิญวิญญาณ ปราบภูตผี สยบปีศาจ ย่อมเหนือกว่า(@NameIsNovel)คัมภีร์ลี้ลับทั้งหลายเสียอีก!” อวี่เอียนดูถูกกระตุ้นด้วยถ้อยคำนั้น เอ่ยอย่างฮึกเหิม

เซินลั่วนั้นเพิ่งคลุกคลีกับยันต์ได้(@NameIsNovel)ไม่นานนัก ความรู้อันแท้จริงในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรยังไม่ลึกซึ้ง ครั้นได้(@NameIsNovel)ยินว่า(@NameIsNovel)สถานะของวิชายันต์สูงส่งเพียงนี้ก็ อดแปลกใจมิได้(@NameIsNovel) หากแต่บนสีหน้ากลับเผยท่าทางเห็นพ้องต้องกันโดยสมบูรณ์ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“วิชายันต์เน้นย้ำว่า(@NameIsNovel) ฝึกฝนจนชำนาญย่อมนำไปสู่ความสำเร็จ หากเจ้าขยันไม่หยุด วันหน้าผลลัพธ์ย่อมไร้ขอบเขต” อวี่เอียนระบายความรู้สึกออกไปแล้ว สีหน้าก็กลับมาเรียบสงบอีกครั้ง เขา(@NameIsNovel)ตบไหล่เซินลั่วเป็น(@NameIsNovel)เชิงปลอบ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ขอขอบคุณท่านอาวุโสอวี่สำหรับคำชี้แนะ” เซินลั่วประสานมือรับคำด้วยความนอบน้อม

“หลานเซิน คืนนี้เจ้าจะพักที่(@NameIsNovel)นี่ใช่หรือไม่? หากมาถึงแล้ว ก็ถือว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)นี่เป็น(@NameIsNovel)บ้านของตน ไม่ต้องเกรงใจ” อวี่เอียนหัวเราะอย่างอารมณ์ดี ความเย่อหยิ่งเมื่อครู่หายไปสิ้น (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “เมิ่งเอ๋อร์ บิดายังมี(@NameIsNovel)เรื่องต้องไปทำ ฝากเจ้าดูแลหลานเซินให้ดีด้วย” อวี่เอียนกำชับบุตรชาย

“ท่านพ่อ ท่านวางใจเถิด” อวี่เมิ่งรีบขานรับ

อวี่เอียนหันกายก้าวสู่ห้องใน เซินลั่วจึงเดินตามไปสองก้าวทำความเคารพส่ง แล้วหยุดอยู่ตรงนั้น

“ยอดเยี่ยมจริงน้องชาย เจ้าคือคนแรกที่(@NameIsNovel)ทำให้ท่านพ่อข้ายิ้มได้(@NameIsNovel)! เจ้าหาได้(@NameIsNovel)รู้ไม่ ทุกครั้งที่(@NameIsNovel)ข้าพาเพื่อนมาก เขา(@NameIsNovel)แทบไม่เหลือบตามองด้วยซ้ำ” อวี่เมิ่งเมื่อบิดาจากไปก็กลับสู่ท่าทีร่าเริงทันที

[Source: NameIsNovel] “ข้าชื่นชมวิชาลงยันต์ของท่านอาวุโสจริงๆ มิคาดว่า(@NameIsNovel)ท่านจะเป็น(@NameIsNovel)บุตรชายของอาจารย์เซียนเช่นนั้น” เซินลั่วเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม ในห้วงใจยังคิดถึงเทพ พลังอันลี้ลับที่(@NameIsNovel)อวี่เอียนกับเหล่าอาจารย์เซียนแสดงบนกำแพงเมือง ความอิจฉาเกาะกุมเต็มอก

สำนักชุนชิวอาจมี(@NameIsNovel)คัมภีร์ลี้ลับเช่นนี้ แต่โชคร้ายที่(@NameIsNovel)คุณสมบัติของเขา(@NameIsNovel)ยังไม่ถึงขั้น วิชา “แปรหยาง” ยังเพิ่งแตะประตูได้(@NameIsNovel)เพียงนิดเดียว ไหนเลยจะกล่าวถึงการฝึกฝนขั้นลึก … (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“มี(@NameIsNovel)อะไรให้อิจฉากันเล่า? การลงยันต์มันน่าเบื่อเสียจนข้าทนไม่ไหว ใช้ดาบโบกธนู ยิงศร นั่นถึงจะเหมาะกับข้ามากกว่า(@NameIsNovel)” อวี่เมิ่งรีบโบกมือปฏิเสธ

“ถ้าเช่นนั้น ก็น่าเสียดายจริงๆ” เซินลั่วส่ายศีรษะพลางกล่าว (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“พอเถอะๆ ดูสภาพเราสองคนสิ ทั้งเหงื่อทั้งโลหิตเปรอะเปื้อนไปหมด รีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้ากันเถอะ” อวี่เมิ่งเหมือนไม่อยากต่อความยาว จึงสะบัดแขนเสื้อที่(@NameIsNovel)เลอะเทอะเปลี่ยนเรื่องทันที

“ของที่(@NameIsNovel)ห่อไว้ของข้าหายไปในห้วงวุ่นวายเมื่อครู่แล้ว” เซินลั่วมองเสื้อผ้าบนกาย พลันขมวดคิ้ว (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[Source: NameIsNovel] “ก็แค่เสื้อผ้าเท่านั้น เจ้าสวมของข้าไปก่อนเถอะ ไม่ต้องเกรงใจ” อวี่เมิ่งโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ

ทั้งสองเดินไปยังห้องด้านหลัง ระหว่า(@NameIsNovel)งที่(@NameIsNovel)อวี่เมิ่งเข้าไปชำระกาย เสวี่ยนจื่อก็พาเซินลั่วไปยังห้องข้างๆ อ่างไม้อาบน้ำที่(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยน้ำร้อนถูกเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เสวี่ยนจื่อถือถุงหนังหนึ่งใบ เทของเหลวสีเขียวอ่อนรินลงไปในอ่าง น้ำในอ่างพลันกลายเป็น(@NameIsNovel)สีเขียวอ่อนในทันที

“นี่คือน้ำยาสมุนไพรที่(@NameIsNovel)คุณชายปรุงขึ้น ใช้ชำระกายย่อมมี(@NameIsNovel)ผลดีต่อร่างกายยิ่งนัก” เสวี่ยนจื่ออธิบาย เมื่อเห็นเซินลั่วแสดงสีหน้าแปลกใจ

“ขอบใจ” เซินลั่วกล่าวเรียบๆ หากในใจลึกๆ กลับรู้สึกทึ่งไม่น้อย [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ท่านเซิน ที่(@NameIsNovel)จวนเรามี(@NameIsNovel)สาวใช้เพียงคนเดียว ชื่อเสี่ยวฮวา ตอนนี้กำลังช่วยคุณชายอาบน้ำ หากท่านต้องการให้มี(@NameIsNovel)คนช่วยอาบ รอสักครู่ก็ได้(@NameIsNovel) คุณชายไม่ชักช้านักหรอก” เสวี่ยนจื่อเอ่ยถามอีกครั้ง

“ไม่จำเป็น(@NameIsNovel) ข้าทำเองได้(@NameIsNovel)” เซินลั่วส่ายหัวตอบ

เสวี่ยนจื่อพยักหน้ารับอย่างว่า(@NameIsNovel)ง่าย วางเสื้อผ้าสะอาดชุดหนึ่งไว้ด้านข้างก่อนจะออกไป

ทันทีที่(@NameIsNovel)ถอดอาภรณ์กระโจนลงอ่าง ระหว่า(@NameIsNovel)งชำระกาย เซินลั่วก็ย้อนคิดถึงเหตุการณ์ก่อนหน้า

สถานที่(@NameIsNovel)ในความฝันครานี้ เมื่อเทียบกับหมู่บ้านภูตผีที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เคยพบ แม้จะต่างกันสุดขั้ว แต่กลับให้ความรู้สึกเหมือนมี(@NameIsNovel)สิ่งใดเชื่อมโยงอยู่

ส่วนว่า(@NameIsNovel)ความเชื่อมโยงนั้นคือสิ่งใด เขา(@NameIsNovel)ยังคิดไม่ออกเลยแม้แต่น้อย [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ในขณะที่(@NameIsNovel)ความคิดวนเวียนเต็มหัว มือก็ไม่หยุดขัดถู ร่างถูกชำระจนสะอาด เขา(@NameIsNovel)รีบเช็ดกาย เปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่สะอาดเอี่ยม

เมื่อเหลือบมองกระจกเงาทองเหลืองตรงหน้า กลับเห็นภาพตนเองสง่างามผิวพรรณเปล่งปลั่ง ราวบุตรหลานตระกูลใหญ่ในยุคศึกสงคราม อีกทั้งยังแฝงไว้ด้วยกลิ่นอายแห่งพลังวิญญาณ ต่างไปจากร่างจริงอยู่บ้าง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ไม่เพียงเท่านั้น ความเหนื่อยล้าที่(@NameIsNovel)เกาะกุมมาตลอดทั้งวันก็พลันหายไปหมดสิ้น ร่างกายสดชื่นผ่อนคลายอย่างน่าอัศจรรย์

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เขา(@NameIsNovel)นึกถึงน้ำยาสมุนไพรที่(@NameIsNovel)เสวี่ยนจื่อรินลงในอ่าง ความเข้าใจจึงบังเกิด พลันก้าวออกจากห้องไป

---------