หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 40
ตอนที่ 40 : ศึกอีกครา
ตอนที่ 40
“ขอบคุณพี่อวี่ ที่(@NameIsNovel)ช่วยข้าได้(@NameIsNovel)ทันเวลา”
เซินลั่วฝืนยันกายลุกขึ้น ร่างยังโงนเงนแทบจะล้ม โชคดีที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)องครักษ์คนหนึ่งคอยประคองไว้ด้านข้าง
ศีรษะของเขา(@NameIsNovel)ยังคงหมุนเวียนพร่ามัว แต่ก็พอเข้าใจได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)ต้องเป็น(@NameIsNovel)อวี่เมิ่งที่(@NameIsNovel)ใช้วิธีใดบางอย่างช่วยกระตุ้นปลุกเขา(@NameIsNovel)ขึ้นมา
“น้องเซิน บาดแผลเจ้าหนักนัก อย่าฝืนเลยจะดีกว่า(@NameIsNovel)” อวี่เมิ่งถอนหายใจเฮือกใหญ่ กล่าวด้วยความกังวล
เซินลั่วสูดลมหายใจลึกหนึ่งครา ศีรษะจึงแจ่มใสขึ้นบ้าง เขา(@NameIsNovel)เหลียวมองรอบด้าน
การรบที่(@NameIsNovel)หน้าประตูเมืองยังคงดุเดือด เสียงฆ่าฟันกระหึ่มสะท้อน ดาบและ(@NameIsNovel)ทวนวูบไหววาบวับ เสียงตะโกนสังหารผสานกับเสียงโลหะปะทะกันดังไม่ขาดสาย
เมื่อเหล่าชายฉกรรจ์ในเมืองต่างเร่งรีบมาช่วยกำลัง หนทางบุกทะลวงของหมาป่าอสูรดำก็ค่อยๆ ถูกหยุดยั้ง สถานการณ์เริ่มเอนเอียงกลับคืนสู่ฝ่ายผู้พิทักษ์เมือง
เห็นดังนั้น เซินลั่วก็ถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก ก่อนหันไปมองอวี่เมิ่ง
“พี่อวี่ หน้าตาท่านซีดเซียวไม่น้อย เกิดจากยันต์เมื่อครู่นี้ใช่หรือไม่?” เซินลั่วถามพลางขมวดคิ้ว
“นั่นเป็น(@NameIsNovel)ยันต์ลูกศรโลหิต ที่(@NameIsNovel)สืบทอดในตระกูลอวี่ ต้องใช้โลหิตของตระกูลเราเป็น(@NameIsNovel)สื่อเปิดใช้ แต่ก็มิใช่ไร้ค่า…แลกมาด้วยครึ่งหนึ่งของพลังชีวิตในกาย” อวี่เมิ่งยังคงหน้าแดงก่ำไม่จาง หอบหายใจพลางเอ่ยอธิบาย
ในดวงตาเซินลั่วฉายแววตระหนัก แต่เขา(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)ถามอะไรต่อ เพียงแต่เงยหน้ามองขึ้นฟ้า
ชะตากรรมของเมือง เวลานี้มิใช่จะตัดสินกันที่(@NameIsNovel)หน้าประตูเมืองอีกแล้ว หากอยู่ที่(@NameIsNovel)ศึกในห้วงเวหาด้านบน
บนท้องนภา เหล่าเซียนอาจารย์เช่นลุงอวี่ยังคงต่อกรกับอสูรหัวหมาป่า แสงวิญญาณสีสัน นานาประการปะทะกันอย่างดุเดือด จนร่างของผู้คนบนฟากฟ้าถูกบดบังมิดชิด มองจากเบื้องล่างแทบไม่อาจเห็นได้(@NameIsNovel)ชัด
เสียงปะทะถี่ยิบประดุจสายฝน ก่อเกิดพายุหมุนหมุนวน พลังปะทะครั้งนี้ยิ่งรุนแรงเกินกว่า(@NameIsNovel)คราใดก่อนหน้า
“ราชาหมาป่าดำ เหล่าลูกน้องของเจ้าก็เพียงเท่านี้ ต่อให้พยายามมากเพียงไร ผลลัพธ์ก็ยังไร้ความหมาย!”
เสียงใสกังวานดังขึ้นพร้อมกับเสียงหัวเราะร่า แฝงความยินดี
“หึ! ตราบใดที่(@NameIsNovel)ข้ายังฆ่าเจ้าทั้งหมดได้(@NameIsNovel) เมืองตงไหลก็ยังต้องเป็น(@NameIsNovel)ของข้าอยู่ดี ข้าจะใช้โลหิตวิญญาณของชาวเมืองพวกนี้มาหล่อหลอม ตันเถียนของข้า!”
ท่ามกลางเมฆดำ เสียงแหบกร้าวตอบโต้ด้วยความเย็นเยียบ
ไม่ทันขาดคำ แสงสีแดงเข้มพลันแลบ วาบออกมาจากห้วงเมฆดำที่(@NameIsNovel)หมุนวน
เพียงพริบตาเดียว เมฆดำก็กระเพื่อมปั่นป่วน ขยายใหญ่ขึ้นหลายเท่าตัว แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)หมาป่ายักษ์สีดำขนาดมหึมา ราวกับภูผาบดบังครึ่งค่อนฟ้า
หมาป่ายักษ์ยืนตระหง่านด้วยสี่เท้า กู่หอนสั่นสะเทือนขึ้นสู่ท้องนภา เงามหึมาของมันปกคลุมพื้นที่(@NameIsNovel)รอบประตูเมืองให้มืดมิด จนแทบมองไม่เห็นแม้เงื้อมมือของตนเอง
พลัน ลมกระโชกแรงก็พัดกรูจากรอบประตูเมือง ทำให้หน้าต่างสั่นสะท้าน ฝุ่นผงปลิวฟุ้งกระจาย
เมื่อได้(@NameIsNovel)เห็นภาพนี้ เซินลั่วก็พลันหน้าซีดเผือด หัวใจเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น
อำนาจเวทของอสูรหมาป่าหัวคนตนนั้นน่าหวาดกลัวยิ่งนัก พลังราวกับสั่นสะเทือนฟ้าดินเช่นนี้ แม้แต่ในตำราก็ไม่เคยพบเห็น เขา(@NameIsNovel)อด มิได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะคิดว่า(@NameIsNovel) ลุงอวี่และ(@NameIsNovel)เหล่าเซียนอาจารย์ทั้งหลาย จะสามารถต้านทานได้(@NameIsNovel)หรือไม่?
ในห้วงเวลาเดียวกัน หมาป่ายักษ์ดำก็ก้มร่างลง กดสี่เท้าบนสุญญตา แล้วพุ่งทะยานด้วยพลังกระหน่ำดั่งอัสนี
ลุงอวี่และ(@NameIsNovel)เหล่าเซียนอาจารย์รีบถอยร่นไปพร้อมกัน พลางร่ายเวทปล่อยลูกไฟกับสายฟ้าถล่มลงบนร่างหมาป่ายักษ์ดำ
เสียงระเบิดดังกึกก้อง หมาป่ายักษ์ดำถูกโจมตีจนกรงเล็บคู่หน้าและ(@NameIsNovel)ศีรษะแตกสลายไปบางส่วน หากแต่ถึงร่างจะบอบช้ำสาหัส มันกลับไม่หยุดยั้ง และ(@NameIsNovel)ยังคงพุ่งทะยานเข้าหาพวกเขา(@NameIsNovel)
จากซากเมฆดำรูปหมาป่า พลันพลุ่งพล่านด้วยพลังอันมองไม่เห็น ดุจภูผาถล่มใส่ ก่อให้เกิดระลอกคลื่นในห้วงอากาศเบื้องหน้า
ลุงอวี่กับพวกต่างตกตะลึง พวกเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เดิมยืนรวมกลุ่มกันก็รีบกระจายตัวออกไปทันที
เมฆดำรูปหมาป่ามี(@NameIsNovel)ขนาดใหญ่โตนัก ความว่องไวเป็น(@NameIsNovel)รองพวกเขา(@NameIsNovel)มาก จึงสามารถหลบเลี่ยงการพุ่งชนของซากหมาป่ายักษ์นั้นไปได้(@NameIsNovel)
ทว่า(@NameIsNovel)ในห้วงขณะนั้นเอง เสียงหัวเราะเย้ยหยันก็ดังลอด ออกมาจากกลางเมฆดำ เส้นแสงดำสามเส้นแลบออกมา ยิงตรงเข้าสู่ร่างบุคคลผู้หนึ่ง—เป้าหมายคือ ลุงอวี่!
แท้จริงแล้วเส้นแสงทั้งสาม คือกิ้งกือหลังดำสามตัว ตัวโตสามฉื่อ กรงเล็บขยับไหวราวเหล็กดำสนิท สามารถบินลอยอยู่กลางเวหาได้(@NameIsNovel)ชัดเจนว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)สัตว์เวท ที่(@NameIsNovel)ผ่านการกลั่นร่างด้วยวิถีปีศาจ บนกรงเล็บยังแลบวาบแสงเขียวเรืองโรจน์ แสดงชัดว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)พิษร้ายแรงแฝงอยู่
กิ้งกือหลังดำทั้งสามพุ่งรวดเร็วปานสายฟ้า เพียงชั่วพริบตาก็มาถึงเบื้องหน้าลุงอวี่ กำลังจะกัดฉีกทั้งลำคอ มือ และ(@NameIsNovel)เท้าของเขา(@NameIsNovel)ในคราวเดียว
ลุงอวี่ดูราวกับตั้งตัวไม่ทัน คล้ายจะบาดเจ็บภายใต้การจู่โจมของแมลงอสูรร้ายกาจนี้
เห็นภาพดังกล่าว เซินลั่วก็พลันหน้าตึงเคร่งเครียด ส่วนอวี่เมิ่งที่(@NameIsNovel)ยืนอยู่ข้างเขา(@NameIsNovel) ร่างสั่นสะท้าน กำลังจะร้องตะโกนออกมา
แต่เสียง “ตุบ” อันหนักแน่นดังขึ้นจากเบื้องบน กิ้งกือหลังดำทั้งสามถูกกระแทกกระเด็นลอยออกไป ทำเอาเซินลั่วกับอวี่เมิ่งถึงกับชะงักงันด้วยความตื่นตะลึง
ร่างลุงอวี่แผ่แสงแดงสว่า(@NameIsNovel)ง พลันกลั่นกลายเป็น(@NameIsNovel)โล่แสงทรงเปลือกหอย ห่อหุ้มร่างของเขา(@NameIsNovel)ไว้โดยรอบ
โดยไม่ทันตั้งตัว ธงสีแดงขนาดเล็กผืนหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในมือของลุงอวี่ แสงแดงจากโล่พลังเมื่อครู่พลันสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นมาจากธงเล็กผืนนั้น
“ธงเล็กๆ ผืนนี้เป็น(@NameIsNovel)ของวิเศษอันใดกันแน่? หรือว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel) ศาสตราวุธวิเศษ ที่(@NameIsNovel)เล่าลือกัน?” ดวงตาของเซินลั่วพลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบ
เมื่ออาศัยอยู่ใน สำนักชุนชิว มานานกว่า(@NameIsNovel)สองปี เขา(@NameIsNovel)ก็พอจะเข้าใจเรื่องการบำเพ็ญเพียรอยู่บ้าง ศาสตราวุธวิเศษเช่นนี้ ล้วนถูกสร้างขึ้นโดยผู้บำเพ็ญเพียรที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)พลังลึกล้ำ สามารถทวีพลังของผู้ใช้นับทวีคูณ
ขณะที่(@NameIsNovel)เซินลั่วกำลังตกตะลึงที่(@NameIsNovel)ลุงอวี่อาจใช้ศาสตราวุธวิเศษขับไล่การลอบโจมตีจาก ราชาหมาป่าดำ อยู่เบื้องบน ทว่า(@NameIsNovel)เหตุการณ์บนท้องนฟ้า กลับเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลัน
เหล่าจอมเซียนทั้งหลายที่(@NameIsNovel)เมื่อครู่ยังตื่นตระหนกแตกกระเจิง พลันหยุดกายเรียงรายเป็น(@NameIsNovel)วงล้อมรอบเมฆาดำก้อนใหญ่
นอกจากลุงอวี่แล้ว เหลืออีกห้าคนก็ล้วนถือธงแดงเล็กในมือเช่นกัน ต่างก็เปล่งแสงแดงสั่นไหวออกมา
ธงทั้งหกเหมือนถักทอถึงกัน แสงแดงที่(@NameIsNovel)ปลดปล่อยออกมาส่องประสานกันกลางอากาศ ก่อเป็น(@NameIsNovel) ม่านพลังสีแดง ครอบคลุมเมฆาดำรูปหมาป่าเอาไว้
“กระบวนค่ายกลศักดิ์สิทธิ์!”
ทันทีที่(@NameIsNovel)เมฆาดำรูปหมาป่าถูกคลุมไว้ด้วยแสงแดง ก็เหมือนถูกกักขังขยับเขยื้อนไม่ได้(@NameIsNovel) เสียงหอนอันเกรี้ยวกราดของราชาหมาป่าดำดังสะท้านออกมาจากภายใน
บนผิวของเมฆาดำปรากฏแสงดำปั่นป่วน พลังอันบ้าคลั่งแผ่ซ่านพยายามจะฉีกกระชากพันธนาการสีแดง ทำให้ม่านพลังสั่นสะท้านไม่หยุด
“เร่งขับเคลื่อน กระบวนเพลิงหก ผสาน อย่าปล่อยให้มันหนีรอด!” เซียนเฒ่าในชุดเขียวตะโกนขึ้น ทั้งสองมือร่ายอักขระอย่างรวดเร็วเกินตา
อีกห้าคนก็เร่งผนึกมือสะบัดธงมิได้(@NameIsNovel)หยุด แสงแดงจากธงทั้งหกพลันสว่า(@NameIsNovel)งเจิดจ้า ท่ามกลางม่านพลังสีแดง ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)กลุ่มแสงสีชาดหมุนวนอยู่ภายใน
“ลงมือเดี๋ยวนี้!”
เซียนเฒ่าในชุดเขียวสะบัดธงในมือ ชี้ตรงไปยังกระจุกแสงสีแดงที่(@NameIsNovel)กำลังหมุนวนกลางอากาศ
ลำแสงแดงสายหนึ่งพุ่งออกจากธง ทะลวงม่านพลังสีแดงเข้าไปหลอมรวมกับกลุ่มแสงภายใน
อีกห้าคนก็ทำตามทันที แสงแดงห้าสายพุ่งเข้ามาจากรอบด้าน หลอมรวมเข้ากับกลุ่มแสงเช่นกัน
กลุ่มแสงสีแดงขยายใหญ่ขึ้นราวกับได้(@NameIsNovel)กลืนกินโอสถชั้นสูง ปล่อยเสียงคำรามดังกึกก้อง
“ตูม!”
กลุ่มแสงสีแดงระเบิดออก แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)เปลวเพลิงสีชาดพุ่งออกมา ตกกระทบลงบนหัวเมฆาดำรูปหมาป่า แล้วแทรกซึมหายเข้าไป
เสียงระเบิดสะท้านก้องดังขึ้นจากภายในเมฆาดำ ตามด้วยเสียงหอนโหยหวน แหลมสูงปานวิญญาณถูกฉีกกระชากออกมา
------------
.ขอบพระคุณทุกท่านที่(@NameIsNovel)สนับสนุนและ(@NameIsNovel)ติดตามเรา