ตอนที่ 41 : จากไปและหวนคืน

หมอกเมฆดำรูปหมาป่าพังทลายแตกกระจาย แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ปราณดำมหาศาลกระจายตัวพุ่งไปทั่วทุกทิศ ดุดันกระแทกใส่โล่แสงแดงที่(@NameIsNovel)กางล้อมอยู่โดยรอบ

[Source: NameIsNovel] หลังจากเปลวเพลิงสีแดง เดือดดาลถูกปล่อยออกมา โล่แสงแดงที่(@NameIsNovel)รวมพลังจากธงเล็กทั้งหกดูราวกับสิ้นเรี่ยวแรงไปกว่า(@NameIsNovel)ครึ่ง แสงสว่า(@NameIsNovel)งพลันหม่นลง ในยามนั้นกลับถูกพลังปราณดำ มหาศาลโจมตีกระหน่ำจนแตกร้าวด้วยเสียง “ฉี่ซี่” ดังสะท้าน อวี่เอียนกับพวกทั้งหมดถูกแรงมองไม่เห็นซัดกระเด็นไปคนละทิศ

พลังปราณดำยังคงปั่นป่วนทะลักออกมาไม่หยุด แฝงไว้ด้วยความร้อนระอุที่(@NameIsNovel)แผ่ซ่านออกไป

แม้แต่ผู้คนเบื้องล่างอย่างเซินลั่วและ(@NameIsNovel)คนอื่นๆ ก็ยังรู้สึกถึงกระแสลมร้อนพัดโหมมาใส่หน้าจนแสบผิว ให้เห็นชัดว่า(@NameIsNovel)เปลวเพลิงสีแดงเมื่อครู่มี(@NameIsNovel)ความรุนแรงเพียงใด

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ทันใดนั้น ร่างหนึ่งพลันทะยานออกจากหมอกพลังปราณดำ พุ่งหนีไปยังห่างไกล นั่นคือราชาหมาป่าดำ!

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เวลานี้ราชาหมาป่าดำกลับคืนร่างครึ่งคนครึ่งหมาป่าเหมือนเดิม ทว่า(@NameIsNovel)ครึ่งกายถูกเผาเกรียมดำ แขนซ้ายขาดหายไป เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)เสียไปในเปลวเพลิงเมื่อครู่

ทันใดนั้น แสงหนึ่งทองหนึ่งเงินพุ่งไล่ขึ้นมาจากด้านล่าง นั่นคือกระบี่ทองและ(@NameIsNovel)กระบี่เงิน แหวกฟ้าดุดันราวกับมังกรคำราม พุ่งฟาดใส่ร่างราชาหมาป่าดำ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) อ่านตอนต่อไปฟรี

ราชาหมาป่าดำสะบัดศีรษะ พลันพ่นลูกแก้วขนาดกำปั้นออกจากปาก เปล่งแสงดำปนแดงเจิดจ้า กระแทกเข้าชนกระบี่ทองและ(@NameIsNovel)เงิน

“บึ้ม!” เสียงระเบิดกึกก้อง!

[Source: NameIsNovel] พายุแรงมหาศาลปะทุซัดออกมา กระบี่ทองและ(@NameIsNovel)กระบี่เงินถูกสะท้อนกลับในทีเดียว ทว่า(@NameIsNovel)บนลูกแก้วสีดำปนแดงนั้นกลับปรากฏรอยร้าว แสงที่(@NameIsNovel)ฉายออกมาก็อ่อนกำลังลงมาก

ราชาหมาป่าดำส่งเสียง “วา!” สำรอกโลหิตสดออกมาอึกหนึ่ง แสงดำพลันห่อหุ้มกายท่อนล่าง กลับกลายเป็น(@NameIsNovel)ขาคู่ของหมาป่าอีกครั้ง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) แววตาของมันฉายความอาฆาตชิงชัง แต่กลับไม่กล้าชักช้าอีก พ่นหมอกพลังปราณดำก้อนหนึ่งออกมาปกคลุมร่าง สร้างเป็น(@NameIsNovel)ลมปีศาจดำหมุนวนพัดห่อหุ้ม ความเร็วเพิ่มขึ้นเป็น(@NameIsNovel)สองเท่า หายลับไปในขอบฟ้าในพริบตา

[Source: NameIsNovel] เมื่อเห็นราชาหมาป่าดำหลบหนี ฝูงหมาป่าสีเทาที่(@NameIsNovel)กำลังตะกุยกำแพงเมือง รวมทั้งหมาป่าดำที่(@NameIsNovel)บุกเข้ามาในเมือง ล้วนสูญเสียขวัญกำลังใจ แตกกระเจิงกันไปในพริบตา ก่อนจะสลายหายไปในป่ารอบนอก

ในเวลานั้นเอง มี(@NameIsNovel)เงาร่างสองสายทะยานเข้ามาจากนอกเมือง เป็น(@NameIsNovel)บุรุษวัยกลางคนในชุดคลุมแดง กับเฒ่าหัวโล้นผู้หนึ่ง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

แม้เซินลั่วจะไม่รู้จักทั้งสอง แต่เมื่อวานในยามป้องกันเมืองยามกลางวัน เขา(@NameIsNovel)เคยเห็นมาก่อนแล้ว

เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)สองคนนี้ดักซุ่มอยู่นอกเมือง เพื่อร่วมมือกับอวี่เอียนและ(@NameIsNovel)พวก หวังจะสังหารราชาหมาป่าดำให้เด็ดขาด เพียงน่าเสียดายที่(@NameIsNovel)มันยังหนีรอดไปได้(@NameIsNovel)

อย่างไรก็ตาม ราชาหมาป่าดำบาดเจ็บสาหัสหนีไป ฝูงหมาป่าก็แตกพ่าย วิกฤตครั้งใหญ่ของเมืองตงไหลก็คลี่คลายลงเช่นกัน [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เมื่อเห็นดังนี้ เซินลั่วก็ผ่อนลมหายใจยาวโล่งอกออกมา

ทันทีที่(@NameIsNovel)ความตึงเครียดคลายลง ความเหนื่อยล้าที่(@NameIsNovel)สะสมมาทั้งหมดก็ประดังระเบิดออกมา เซินลั่วยังไม่ทันได้(@NameIsNovel)ทำสิ่งใด ร่างกายก็ทรุดดับสติไป

ในความมึนงงเลือนลาง เขา(@NameIsNovel)รู้สึกเหมือนตน ล่องลอยอยู่ในห้วงพิศดารแห่งหนึ่ง รอบกายเต็มไปด้วยสีสันพร่าเลือน มองไม่อาจชัดเจน

เขา(@NameIsNovel)พยายามจะยกมือถูตา แต่พลันตระหนักว่า(@NameIsNovel)มือเท้าเคลื่อนไหวไม่ได้(@NameIsNovel)เลยแม้แต่น้อย [Source: NameIsNovel]

ความตระหนกแล่นขึ้นฉับพลัน เขา(@NameIsNovel)อยากเปล่งเสียงร้อง ทว่า(@NameIsNovel)กลับไม่อาจเปล่งเสียงได้(@NameIsNovel)แม้แต่น้อย

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] แล้วทันใดนั้น ความเจ็บปวดแผ่ซ่านเข้ามา ราวกับว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)แรงมหาศาลฉุดกระชากแขนขาของเขา(@NameIsNovel)ออกไปคนละทิศละทาง

ความปวดแสบแล่นจากแขนขากระจายไปทั่วสรรพางค์กาย ราวกับว่า(@NameIsNovel)ร่างกำลังถูกฉีกเป็น(@NameIsNovel)เสี่ยงๆ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เขา(@NameIsNovel)อยากดิ้นรน แต่กลับติดตรึงอยู่ ไม่อาจทำได้(@NameIsNovel)อื่นใด นอกจาก อดทนทุรนทุรายกับความทรมานนั้น (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ไม่รู้เวลาผ่านไปเนิ่นนานเพียงใด รอบกายก็พลันแตกสลายไปเหมือนกระจกถูกทุบ แหลกเป็น(@NameIsNovel)เศษเสี้ยวกระจัดกระจาย (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

…

ภายในห้องพักศิษย์ของสำนักชุนชิว เซินลั่วสะท้านพลันผงกกายลุกขึ้น ดวงตาเบิกกว้าง

ทั้งร่างชุ่มโชกเหงื่อ หน้าอกกระเพื่อมแรงหอบหายใจถี่รัว

เพดานคุ้นตาค่อยๆ ปรากฏชัด เมื่อแสงอุ่นจากดวงตะวันสาดลอดผ่านหน้าต่าง ทอแสงลงบนเตียงของเขา(@NameIsNovel) ห้องทั้งห้องสว่า(@NameIsNovel)งสงบ ตัดกับห้วงโกลาหลในความฝันเมื่อครู่โดยสิ้นเชิง

เขา(@NameIsNovel)ส่ายศีรษะ มองไปรอบกายยืนยันว่า(@NameIsNovel)ตนหลุดออกจากแดนฝันแล้วกลับคืนสู่ความจริง จึงผ่อนลมหายใจยาวโล่งอก

เซินลั่ววางมือลงบนเตียงหมายจะยันกายลุกขึ้น แต่พลันรู้สึกถึงความปวดร้าวแผ่ซ่านจากแขน มือพลันหมดแรง ทรุดกลับลงบนเตียงอีกครั้ง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“ข้ากลับมาแล้ว…” (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เซินลั่วรู้สึกโล่งใจอยู่บ้าง ครานี้ไม่กล้าขยับตัวอีก หลับตาลงตรวจสอบสภาพร่างกายตนเอง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ไม่เพียงแขนเท่านั้น ส่วนอื่นทั่วร่างก็ส่งสัญญาณเจ็บปวดแสนสาหัส ร่างกายยังเย็นเยียบ บ่งบอกว่า(@NameIsNovel)ครั้งนี้สภาพย่ำแย่กว่า(@NameIsNovel)ทุกครั้งที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เคยฟื้นจากแดนฝัน

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เซินลั่วพลันเกิดความกังวล รีบเร่งฝึกวิชาแปรหยาง หมายเยียวยาร่างกาย

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เมื่อพลังหยางบริสุทธิ์พลันก่อเกิดขึ้นจาก ตันเถียน ไหลเวียนรอบ อกและ(@NameIsNovel)ท้อง ความเย็นเยียบในกายก็คลายลงบ้าง

เขา(@NameIsNovel)โล่งใจไปเล็กน้อย แต่พลันระลึกบางสิ่งได้(@NameIsNovel) คิ้วพลันขมวดแน่น

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ในแดนฝันนั้น เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ดื่มสุราดีจากถุงน้ำดีงูของลุงอวี่ ทำให้พลังหยางบริสุทธิ์ในกายเพิ่มพูนขึ้นบ้าง ทว่า(@NameIsNovel)ตอนนี้พลังหยางในกายเขา(@NameIsNovel)กลับถอยคืนสู่สภาพเดิมเสียแล้ว

----------