ตอนที่ 59 : กระโจนสูงหนึ่งจั้ง

เซินลั่วรีบยันกายขึ้นจากสายน้ำ สายตากวาดสำรวจรอบด้าน แล้วชำเลืองมองเข้าไปในห้องเรือครู่หนึ่ง ก่อนค่อยๆ จมร่างกลับลงไปในน้ำอีกครั้ง สีหน้ามืดหม่นเคร่งเครียด

ดูท่าคงเป็น(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เองที่(@NameIsNovel)พลาดเผลอ ปลดปล่อยสิ่ง อัปมงคล บางอย่างออกมา… สิ่งที่(@NameIsNovel)มิสมควร ถูกปลดปล่อยเลยแม้แต่น้อย [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

คิ้วของเซินลั่วขมวดแน่น เขา(@NameIsNovel)ยกมือขึ้นลูบรอยเขี้ยวบนหัวไหล่ขวาเบาๆ กลับไม่พบความเจ็บปวดใดๆ แม้แต่น้อย อีกทั้งผิวนั้นมิได้(@NameIsNovel)ฉีกขาดหรือมี(@NameIsNovel)โลหิตซึมออกมา ราวกับรอยเขี้ยวนั้นเป็น(@NameIsNovel)เพียงภาพวาดที่(@NameIsNovel)ติดอยู่บนร่างกาย

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] แต่เขา(@NameIsNovel)จำได้(@NameIsNovel)อย่างชัดเจน ก่อนที่(@NameIsNovel)ตนจะสลบไป ไหล่ขวาถูก กะโหลกผี อสุรา กัดฝังเขี้ยวลงจริงๆ ความหนาวเย็นที่(@NameIsNovel)แล่นเข้าสู่ผิวหนังยังตรึงอยู่ในความทรงจำไม่จางหาย

เซินลั่วขบคิดอยู่ชั่วครู่ จึงตักน้ำจากแม่น้ำขึ้นมารดลงบนรอยเขี้ยว ลูบถูแรงขึ้นเล็กน้อย ผลกลับทำให้เพียงผิวรอบด้านขึ้นสีแดงจัด แต่รอยเขี้ยวนั้นยังคงไม่เปลี่ยนแปลงอันใด

สีแดงคล้ำบนรอยนั้นดูราวกับเป็น(@NameIsNovel)โลหิตคั่ง เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)แต่คิดว่า(@NameIsNovel)บางทีวันหนึ่งมันอาจจะค่อยๆ จางหายไปเอง

ครุ่นคิดเนิ่นนานก็ยังหาคำตอบไม่ได้(@NameIsNovel) เซินลั่วจึงได้(@NameIsNovel)แต่ละวางความสงสัยไว้ก่อน

เขา(@NameIsNovel)รอจนความร้อนรุ่มภายในกายค่อยๆ สงบลง จากนั้นจึงคว้าขอบท้ายเรือ ใช้สองแขนออกแรงหมายจะปีนขึ้นกลับไปบนเรือ

ทว่า(@NameIsNovel)ไม่คาดคิดเลย—เพียงออกแรง ขอบท้ายเรือทั้งแถบกลับจมฮวบ ลงไปราวกับถูกหิน มหึมาทับถม ร่างเรือส่วนท้ายดำดิ่งลงใต้น้ำ ส่วนหัวเรือพร้อมครึ่งลำกลับยกสูงขึ้นสู่ฟากฟ้า! (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ภายในห้องเรือ ข้าวของเครื่องใช้ต่างๆ ไหลหล่นกระแทกกันเสียงดังสนั่นเพราะแรงเอียงกะทันหันของเรืออ่านตอนต่อไปฟรี

เคราะห์ยังดีที่(@NameIsNovel)เซินลั่ว ไหวพริบ เร็วรีบออกแรงยกท้ายเรือขึ้น ทำให้หัวเรือที่(@NameIsNovel)เชิดสูงร่วงกลับลงสู่ผิวน้ำดังตูมใหญ่ สาดน้ำกระจายเป็น(@NameIsNovel)คลื่นซัดออกไป

[Source: NameIsNovel] “นี่มัน…เกิดอันใดขึ้นกันแน่?”

เซินลั่วรีบประคองเรือที่(@NameIsNovel)โยกไหวให้มั่นคง ดวงตาจับจ้องสองมือของตนเองด้วยความเหลือเชื่อ [Source: NameIsNovel]

ถัดมาเขา(@NameIsNovel)หันหน้าสู่สายน้ำเชี่ยว ฝั่งตรงข้าม ยกฝ่ามือขึ้นแล้วฟาดลงบนผิวน้ำอย่างแรง เพียงแรงเล็กน้อยเท่านั้น (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ตู้ม!”

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เสียงทึบหนักสะท้อนก้องออกจากผิวน้ำ ราวกับหินหนักหลายร้อยจิน ถูกทุ่มลงไปทันที สายน้ำพลันปั่นป่วนเกรี้ยวกราด คลื่นสูงหลายฉื่อพลิกซัดต้านทิศทางน้ำ ผลักคลื่นขนาดมหึมาสูงหลายฉื่อพุ่งย้อนขึ้นไปตามลำน้ำ!

คลื่นนั้นยังคงพุ่งไปได้(@NameIsNovel)อีกหลายฉื่อจึงอ่อนแรงลง ก่อนจะตกกลับสู่สายน้ำ ทิ้งไว้เพียงวังวนลึกจุดหนึ่งตรงตำแหน่งที่(@NameIsNovel)ฝ่ามือเขา(@NameIsNovel)ตบลง วังวนค่อยๆ จางหายไปในเวลาไม่กี่ลมหายใจถัดมา

“เหตุใดกำลังข้าถึงได้(@NameIsNovel)มหาศาลเช่นนี้กัน?” เซินลั่วจ้องฝ่ามือของตน สายตายังเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เขา(@NameIsNovel)อ้อมเรือแล้วปีนขึ้นมายังชายหาดหิน พบว่า(@NameIsNovel)เชือกผูกเรือที่(@NameIsNovel)ใช้ตรึงไว้ได้(@NameIsNovel)ขาดสะบั้นเพราะแรงยกหัวเรือเมื่อครู่ รีบเข้าไปมัดตรึงใหม่อย่างรวดเร็ว มิให้เรือลอยหายไป

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) จากนั้นเซินลั่วหันกายสำรวจไปรอบๆ ริมหาดหิน พลันเห็นก้อนหินขนาดเท่าศีรษะคน ผิวด้านบนแบนราบพอสมควร เขา(@NameIsNovel)จึงนั่งยองๆ ลงข้างก้อนหินนั้น

เขา(@NameIsNovel)ยกฝ่ามือขึ้นลองกะระยะบนหิน ก่อนจะตะโกนฮึดหนึ่งเสียงแล้วฟาดลงไปเต็มแรง! (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“เพี๊ยะ!”

เสียงกระแทกใสกังวานดังขึ้น [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เซินลั่วขมวดคิ้วแน่น ฝ่ามือเจ็บแปลบขึ้นมาจนต้องรีบชักกลับ [Source: NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เขา(@NameIsNovel)ก้มมองก้อนหิน เห็นเพียงรอยฝ่ามือชัดเจนปรากฏขึ้น ผงฝุ่นที่(@NameIsNovel)เคลือบ อยู่ถูกตบหลุดออก ทว่า(@NameIsNovel)ตัวหินกลับไม่บุบสลายแม้แต่น้อย

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เซินลั่วลูบฝ่ามือ พลางค่อยๆ ลุกขึ้นยืน รอยยิ้มอายๆ ปรากฏบนใบหน้า

“แกร๊ก…”

แต่ทันใดนั้นเอง ขณะที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)กำลังจะหันหลังกลับไปยังเรือ พลันมี(@NameIsNovel)เสียงแผ่วเบาดังลอดออกมาจากใต้เท้า

เขา(@NameIsNovel)ขมวดคิ้วเล็กน้อย โน้มกายลง ใช้นิ้วแตะเบาๆ บนหิน ก้อนหินที่(@NameIsNovel)เหมือนยังคงสมบูรณ์พลันปรากฏรอยร้าวเล็กละเอียดดุจใยแมงมุม ก่อนจะแตกกระจายกลายเป็น(@NameIsNovel)เศษหินร่วงลงพื้น [Source: NameIsNovel]

ดวงตาเซินลั่วพลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบ รีบกอบเศษหินขึ้นมา ถูเบาๆ ในมือ มุมปากก็อดยกยิ้มขึ้นไม่ได้(@NameIsNovel) [Source: NameIsNovel]

เขา(@NameIsNovel)นึกย้อนกลับไปเมื่อครั้งแรกเข้าสู่ สำนักชุนชิว ตอนนั้น เถี่ยนเถี่ยเซิง เคยสาธิต “ฝ่ามือฉิงหยาง” ให้ดู ภาพฝ่ามือที่(@NameIsNovel)ทุบโต๊ะหินจนสลายยังตราตรึงในใจอย่างลึกซึ้ง และ(@NameIsNovel)บัดนี้พลังฝ่ามือของเขา(@NameIsNovel)… หาได้(@NameIsNovel)ด้อยไปกว่า(@NameIsNovel)นั้นเลย! [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? ตอนที่(@NameIsNovel)ข้าสลบไป… เกิดเหตุใดขึ้นกับร่างกายของข้า?”

เซินลั่วยิ่งคิดยิ่งสับสนหนัก (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“หรือว่า(@NameIsNovel)…” (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ความคิดหนึ่งที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ไม่กล้าแม้แต่จะครุ่นคิดมาก่อน พลันแล่นวาบขึ้นในใจ!

[Source: NameIsNovel] เพื่อพิสูจน์ความคิดนี้ เซินลั่วรีบนั่งขัดสมาธิลง สวดมนตคาถาแห่ง วิชาแปรหยาง พลังหยางบริสุทธิ์ภายในร่างพลันถูกกระตุ้นให้หมุนเวียนขึ้นมาเอง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ทันทีที่(@NameIsNovel)เริ่มบำเพ็ญ แสงแดงก็พวยพุ่งออกมาระหว่า(@NameIsNovel)งสองมือ ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)เส้นด้ายแดงทึบ ยาวราวสามชุ่น ไขว้พันกันไปมาดุจมังกร สุดท้ายรวมกันเป็น(@NameIsNovel)กลมโตก้อนหนึ่ง

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ลูกกลมสีแดงนั้นแผ่คลื่นความอบอุ่นออกมาอย่างต่อเนื่อง จนแฝงกลิ่นไอร้อนแรงเผาผลาญ เพียงไม่กี่ลมหายใจ ก็ระเหยไอน้ำทั้งหมดออกจากร่าง ทำให้เสื้อผ้าของเซินลั่วแห้งสนิทด้วยพลังความร้อนนั้น

เมื่อผ่านไปสิบกว่า(@NameIsNovel)ลมหายใจ เซินลั่วสูดลมหายใจลึก เส้นด้ายแดงทั้งหมดพลันหมุนกลับ เข้าไปทางปากและ(@NameIsNovel)จมูก ทำให้ทั่วใบหน้าของเขา(@NameIsNovel)ส่องประกายแดงปลั่ง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ครั้นเมื่อแสงแดงบนใบหน้าค่อยๆ จางหายไป เซินลั่วก็ลดแขนลง ค่อยๆ ลืมตาขึ้น (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

รอยยิ้มที่(@NameIsNovel)กดไม่อยู่พลันปรากฏบนริมฝีปาก เขา(@NameIsNovel)กระโจนขึ้นสูงหลายฉื่อในพริบตา! เมื่อเท้าตกลงเหยียบบนหินกรวดเสียง “ตูม” ดังก้องกังวาน [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“กำลังเปี่ยมล้น กระดูกเบาสบาย พลังหยางควบแน่นภายนอกดังตะวันอัสดง ขณะที่(@NameIsNovel)พลังแก่นหยาง หดกลับภายในสะท้อนให้ใบหน้าสว่า(@NameIsNovel)งแดง… นี่คือสภาวะถึงขีดสมบูรณ์แบบแล้ว” เซินลั่วกำหมัดแน่น ท่องเนื้อหาในคัมภีร์ วิชาแปรหยาง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

สิ่งที่(@NameIsNovel)เปลี่ยนแปลงในร่างเขา(@NameIsNovel)เวลานี้ พิสูจน์ได้(@NameIsNovel)เพียงข้อเดียว—วิชาแปรหยางของเขา(@NameIsNovel) บรรลุถึงขอบเขตสมบูรณ์แบบแล้วจริงๆ!

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ถึงขั้นสมบูรณ์แล้ว! ฮ่าๆๆ สำเร็จแล้วจริงๆ!” เขา(@NameIsNovel) กลั้นไม่อยู่ กระโจนลุกขึ้นโห่ร้องด้วยความยินดีอีกครั้ง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ทว่า(@NameIsNovel)ทันทีที่(@NameIsNovel)ขยับร่าง เขา(@NameIsNovel) กลับรู้สึกเจ็บระบมแผ่วเบาในเส้นปราณทั่วทั้งกาย

ความเจ็บนั้นทำให้เขา(@NameIsNovel)จำต้องกดความยินดีไว้ พลางนึกใคร่ครวญ—เหตุใดจากผู้ที่(@NameIsNovel)เพิ่งเริ่มต้นฝึก วิชาแปรหยาง อยู่ๆ ถึงกลายเป็น(@NameIsNovel)บรรลุขั้นสมบูรณ์ในชั่วข้ามคืน? [Source: NameIsNovel]

“หรือว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)เพราะภาพมายาของอสูรผีนั่น?” เซินลั่วเงยตามองไปยังรอยเขี้ยวบนหัวไหล่อีกครั้งโดยสัญชาตญาณ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ก็หลังจากที่(@NameIsNovel)ถูกอสูรผีนั้นกัด เขา(@NameIsNovel)ถึงได้(@NameIsNovel)สลบไป และ(@NameIsNovel)เมื่อฟื้นขึ้นมากลับเป็น(@NameIsNovel)เช่นนี้ เหตุผลที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)มากที่(@NameIsNovel)สุด ก็คือสิ่งนี้เอง

[Source: NameIsNovel] แต่สาเหตุแท้จริงเพราะอะไร เขา(@NameIsNovel)ก็ยังไม่อาจเข้าใจได้(@NameIsNovel)

[Source: NameIsNovel] ทว่า(@NameIsNovel)ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะอย่างไร การที่(@NameIsNovel) วิชาแปรหยาง บรรลุขั้นสมบูรณ์แบบ ถือเป็น(@NameIsNovel)ข่าวดีโดยแท้

ตามที่(@NameIsNovel)ท่านอาจารย์เฟิงหยางเคยคาดการณ์ไว้ นี่หมายความว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ยังมี(@NameIsNovel)เวลาอยู่บนโลกนี้ได้(@NameIsNovel)อีกหลายปี [Source: NameIsNovel]

ตราบเท่าที่(@NameIsNovel)ในช่วงเวลานี้ เขา(@NameIsNovel)สามารถฝึก วิชากระบี่หยางบริสุทธิ์ ได้(@NameIsNovel)สำเร็จ หรือไม่ก็ได้(@NameIsNovel)รับสิ่งล้ำค่าบางอย่างจาก คัมภีร์สวรรค์ไร้นาม ก็ย่อมมี(@NameIsNovel)ความเป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)สูงที่(@NameIsNovel)จะยืดอายุขัยของตนออกไปอีก อาจแม้กระทั่งมี(@NameIsNovel)โอกาสเหยียบย่างสู่เส้นทางแห่งการบำเพ็ญเพียรเป็น(@NameIsNovel)เซียนอย่างแท้จริง!

-------------