ตอนที่ 77 : ควบคุมน้ำด้วยตนเอง

แววตาเซินลั่วส่องประกายยินดี ยิ่งแน่วแน่ยิ่งขึ้น ฝ่ามือพลิกเบาๆ

สายน้ำมหึมาที่(@NameIsNovel)ลอยค้างอยู่เหนือศีรษะพลัน “แตกกระจาย” ด้วยเสียงดัง ป๊อบ แล้วมี(@NameIsNovel)หัวสัตว์ยาวๆ เจ็ดแปดหัวโผล่พรวดจากละอองน้ำ พริ้วแพลงไปมาซ้ายขวา ก่อนจะพุ่งทะยานออกมาทั้งตัว (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

สิ่งนั้นคือม้าใสน้ำเจ็ด–แปดตัว รูปร่างเท่าหมาล่าเนื้อ สี่กีบโปรยวิ่งอยู่ในความว่า(@NameIsNovel)งรอบตัวเซินลั่ว

ฝูงม้าน้ำวิ่งวนเวียนรอบเขา(@NameIsNovel) กายาแทรกกระแทกจนละลายรวมกันเป็น(@NameIsNovel)สายกระเซ็น แต่หยาดน้ำหาได้(@NameIsNovel)ร่วงกลับลงสระไม่ หากแต่หลอมประสานกลายเป็น(@NameIsNovel)ร่างที่(@NameIsNovel)สมบูรณ์ใหญ่กว่า(@NameIsNovel)เดิม ท้ายที่(@NameIsNovel)สุดหลอมรวมกลายเป็น(@NameIsNovel) อาชาน้ำตัวผู้สมบูรณ์

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ม้าน้ำรูปร่างบึกบึน แผงคอปรากฏลายเส้นเป็น(@NameIsNovel)ริ้วงามสะบัด กายาใสพิสุทธิ์คล้ายผลึก ภายในมี(@NameIsNovel)สายน้ำไหลวนราวแกะสลักงดงามหาที่(@NameIsNovel)เปรียบมิได้(@NameIsNovel)

แต่ยังไม่ทันไร จิตเซินลั่วพลันขยับอีกคำรบ—อาชาน้ำนั้นสะบัดกีบตีนก่อเกิดละอองกระเซ็น ร่างทั้งร่างราวกับ “ดำดิ่ง” กลับลงในสระ ค่อยๆ จมลงไป

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ทว่า(@NameIsNovel)หัวมันกลับยืดยาวขึ้นเรื่อยๆ แผงคอกับใบหูตั้งหายไป กลายร่างเป็น(@NameIsNovel) อสรพิษน้ำใสพิสุทธิ์ เคลื่อนเลื้อยซ้ายขวาบนผิวน้ำ ท่าทางคล้ายอสรพิษมี(@NameIsNovel)ชีวิตสมจริงยิ่งนัก

เซินลั่วสะบัดมือขึ้น อสรพิษน้ำบิดกายแผ่เลื้อยทะยานขึ้นฟ้า พลันมี(@NameIsNovel)ระลอกน้ำสองสายพุ่งผุดขึ้นด้านหลังมัน ค่อยๆ แผ่กางกลายเป็น(@NameIsNovel)ม่านน้ำใสสองผืน คล้ายปีกโปร่งแสง

ร่างอสรพิษค่อยๆ หดเล็กลง หัวคมแหลมขึ้นเรื่อยๆ ในที่(@NameIsNovel)สุดพลันกลายเป็น(@NameIsNovel) พญาเผิงน้ำ กางปีกเหินทะยานสู่เวหา

กรงเล็บแหลมคมดังตะขอเงิน ขนปีกแต่ละเส้นชัดเจนราวแกะสลัก ผลึกใสแจ่ม แต่กลับให้ความรู้สึกสมจริงดุจสิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิต

ทว่า(@NameIsNovel)ความสูงที่(@NameIsNovel)พญาเผิงน้ำเหินขึ้นได้(@NameIsNovel) กลับมี(@NameIsNovel)เพียงสิบกว่า(@NameIsNovel)ฉือ ก่อนจะตกวูบลงดังหมดแรง ร่วงกระแทกผิวน้ำก่อระลอกกระเพื่อม แล้วค่อยๆ สงบลง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “แปลกนัก…เหตุใดง่ายปานนี้?” เซินลั่วผู้สูญสิ้นปราณเต๋าไปมากเอ่ยพลางหยุดร่ายเวท ดวงใจกลับเต็มไปด้วยความ ฉงนปนยินดี

นี่คือครั้งแรกที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ทดลองควบคุมน้ำ หลังจากบำเพ็ญเพียรด้วย คัมภีร์สวรรค์ไร้นาม ไฉนถึงประสบผลลัพธ์ราบรื่นถึงเพียงนี้? [Source: NameIsNovel]

น้ำเป็น(@NameIsNovel)สิ่งมี(@NameIsNovel)ธรรมชาติลื่นไหล แปรเปลี่ยนได้(@NameIsNovel)ง่าย แต่กลับยากที่(@NameIsNovel)สุดในการ “ควบคุมให้เปลี่ยนรูป” การเพียงแต่ชักนำให้สายน้ำไหลไปตามใจปรารถนา มิใช่เรื่องลำบากนักในวิชาควบคุมน้ำ ทว่า(@NameIsNovel)หากจะบันดาลให้มัน “กลายรูป” กลับต้องอาศัยการฝึกฝนยาวนาน (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ก่อนหน้านี้ เซินลั่วเพียงลองควบคุมน้ำเล่นๆ ก็สามารถพลิกแพลงให้เกิดการแปรเปลี่ยนมากมาย นี่ย่อมมิใช่เรื่องง่ายไปแล้ว ที่(@NameIsNovel)น่าประหลาดกว่า(@NameIsNovel)คือแต่ละร่างแปรสภาพนั้นกลับสมจริง มี(@NameIsNovel)เสน่ห์ลักษณะของสัตว์ดั้งเดิมซ่อนอยู่ด้วย

เขา(@NameIsNovel)คาดเดาว่า(@NameIsNovel)หากเป็น(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญเพียรทั่วไป เกรงว่า(@NameIsNovel)คงต้องฝึกฝนซ้ำไปซ้ำมาเป็น(@NameIsNovel)ล้านครั้ง จึงจะบรรลุถึงระดับเช่นนี้ได้(@NameIsNovel)

“หรือว่า(@NameIsNovel) ข้ามี(@NameIsNovel)พรสวรรค์พิเศษต่อวิชาธาตุน้ำ? หรือว่า(@NameIsNovel)ร่างกายมี(@NameIsNovel)คุณสมบัติประหลาด ที่(@NameIsNovel)สอดคล้องกับ พลังปราณน้ำวิญญาณ โดยธรรมชาติ?” เซินลั่วครุ่นคิดในใจด้วยความฉงน

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ทว่า(@NameIsNovel)คิดไปครู่หนึ่ง เขา(@NameIsNovel)ก็ปฏิเสธตนเอง หากเขา(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)พรสวรรค์โดดเด่นแท้จริงก็ควรเผยให้เห็นมานานแล้ว มิใช่เอาแต่ล้าหลังเช่นนี้—แม้แต่ วิชาแปรหยาง เขา(@NameIsNovel)ยังใช้เวลาถึงสองปีเต็มกว่า(@NameIsNovel)จะฝึกสำเร็จ

สิ่งที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)สุด คงเกี่ยวข้องกับกระแสความเย็นลึกลับที่(@NameIsNovel)กะโหลกนั้นเคยฉีดเข้าสู่ร่างกายของเขา(@NameIsNovel)เมื่อก่อนหน้านี้มากกว่า(@NameIsNovel)

เมื่อคิดดังนั้น เขา(@NameIsNovel)จึงเดินกลับมาที่(@NameIsNovel)ริมสระ นั่งลงบนก้อนหินกลมใหญ่ หลับตาพักผ่อนเอาแรงอยู่ครู่หนึ่ง

หลังจากฟื้นกำลัง เซินลั่วล้วงมือเข้าไปในอก หยิบเอาสามง่ามยาวประมาณหนึ่งฉือออกมา—มันคือ สามง่ามสีเทาขาว ที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับมาจากหลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิง

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] วันนั้นที่(@NameIsNovel)เพิ่งได้(@NameIsNovel)มา เขา(@NameIsNovel)เคยพยายามลองกระตุ้นแล้ว แต่กลับล้มเหลว วันนี้ เขา(@NameIsNovel)ตั้งใจจะลองอีกครั้งอ่านตอนต่อไปฟรี

ครั้งนี้ เขา(@NameIsNovel)วางสามง่ามราบลงบนฝ่ามือ เปิดอีกมือขึ้นทำวิชาเวทหมุนปราณเต๋าภายใน ชักนำมันไหลเข้าสู่สามง่าม

[Source: NameIsNovel] ยันต์บนด้ามสามง่ามพลันเรืองแสงเล็กน้อย จากนั้นแสงสีเทาขาวก็กระจายออกมาห่อหุ้มทั้งเล่ม

เซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)รีบร้อนผลักปราณออกให้สามง่ามทะยานเหมือนคราวก่อน หากแต่ค่อยๆ ประคองปราณให้เสถียร แนบแน่นแล้วค่อยรินหล่อเลี้ยงเข้าสู่สามง่ามอย่างต่อเนื่อง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เมื่อเส้นใยปราณเต๋าไหลเข้าสู่สามง่ามเรื่อยๆ แสงขาวบนเล่มก็ทอประกายสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นตามลำดับ แล้วมันค่อยๆ ลอยตัวขึ้นสูงจากฝ่ามือราวสามนิ้ว ดุจสิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตกำลังหายใจเบาๆ

ในเวลาเดียวกัน แสงรอบตัวสามง่ามก็วาบขึ้นอีกครั้ง พลันร่างของมันขยายใหญ่ขึ้นสามเท่า เหมือนกับที่(@NameIsNovel)หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิงเคยแสดงให้ดู!

หัวใจเซินลั่วพลันสว่า(@NameIsNovel)งไสว เขา(@NameIsNovel)ตะโกนสั้นๆ ออกมา —

“เหินขึ้น!” [Source: NameIsNovel]

แสงขาวบนสามง่ามพลันสาดวาบ พุ่งทะยานออกไปข้างหน้า ลอยจากพื้นสูงขึ้นเรื่อยๆ กระโจนผ่านโขดหินใหญ่ทั้งสองข้างของสระตื้น เลื่อนลอยสู่ท้องฟ้าเหนือหุบเขา(@NameIsNovel)อย่างสง่างาม…

เซินลั่วเงยหน้ามองขึ้นไป พลันจิตใจวูบไหววอกแวกไปเล็กน้อย สามง่ามที่(@NameIsNovel)ลอยอยู่จึงเริ่มสั่นไหวรุนแรง ราวกับจะตกลงมาในทันที

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] หัวใจเขา(@NameIsNovel)เต้นกระตุก รีบเร่งรวบรวมสมาธิใหม่อย่างฉับพลัน แล้วบังคับปราณเต๋าอย่างระมัดระวังเพื่อประคองสามง่ามเอาไว้

การจะทำให้สามง่ามลอยขึ้น มิใช่เรื่องยากนัก ทว่า(@NameIsNovel)การควบคุมทิศทางการเคลื่อนไหวนั้นกลับไม่ง่ายเลย แม้เซินลั่วจะพยายามชักนำให้มันเหินตรงไปข้างหน้า แต่สามง่ามกลับไม่เชื่อฟัง พลันพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าโดยตรง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เมื่อมันลอยสูงถึงราวสองจั้ง ความสัมพันธ์เชื่อมโยงระหว่า(@NameIsNovel)งมันกับเซินลั่วก็ค่อยๆ อ่อนแรงลง แสงขาวที่(@NameIsNovel)โอบหุ้มก็เริ่มสั่นไหว วูบวาบไม่มั่นคง

พอลอยสูงถึงราวสามจั้ง แสงบนเล่มพลันกระพริบรัว แล้วในที่(@NameIsNovel)สุดก็สูญสิ้นการควบคุม ตกฮวบตรงลงไปยังลำธารไม่ไกลนั้น (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เห็นดังนั้น เซินลั่วรีบวิ่งไปข้างหน้า มือยังคงก่อเวทอยู่เท่าเดิม เขา(@NameIsNovel)รวมรวมพลังจิตทั้งหมดส่งเข้าสามง่าม พลางตะโกนเสียงดัง —

“เหินขึ้น!”

[Source: NameIsNovel] ก่อนที่(@NameIsNovel)สามง่ามจะตกกระแทกลงสายน้ำ แสงขาวบนเล่มก็สว่า(@NameIsNovel)งขึ้นอีกครั้ง ร่างเล่มหยุดค้างกลางอากาศเหนือน้ำพอดี

เซินลั่วรีบเช็ดเหงื่อที่(@NameIsNovel)ผุดเต็มหน้าผาก มือขวาค่อยๆ ยกสูงขึ้น สามง่ามจึงลอยตัวขึ้นตามช้าๆ ค่อยๆ เคลื่อนออกจากผิวน้ำกลับเข้ามาใกล้ฝั่ง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ทว่า(@NameIsNovel)เพียงพ้นผิวน้ำได้(@NameIsNovel)ไม่ทันไร แสงรอบเล่มก็เริ่มสั่นอีกครา คราวนี้แสงกลับพลันหรี่ลงอย่างฉับพลัน

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ป๊อก!”

สามง่ามร่วงลงกระแทกพื้นดินทันที

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ในเวลาเดียวกัน เซินลั่วก็รู้สึกว่า(@NameIsNovel)ดันเถียนภายในว่า(@NameIsNovel)งเปล่าไปกว่า(@NameIsNovel)ครึ่ง ปราณเต๋าถูกสูบไปอย่างมหาศาล

เขา(@NameIsNovel)เดินไปหยิบสามง่ามขึ้นมา แล้วทิ้งกายนั่งลงกับพื้น หลังเปียกโชกด้วยเหงื่อเต็มแผ่นหลัง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ไม่คาดคิดเลย… การควบคุมศาสตราเวทย์จะสิ้นเปลืองพลังได้(@NameIsNovel)ถึงเพียงนี้ ตอนนั้นไป๋เสี่ยวเถียนต่อสู้กับติ้งหยวนยังทำได้(@NameIsNovel)คล่องแคล่วราวไร้แรงกดดัน ศิษย์สายในผู้นั้นช่างมี(@NameIsNovel)ฝีมือจริง…” เซินลั่วพึมพำหอบหายใจ

ในห้วงคำนึง เขา(@NameIsNovel)พลันระลึกถึงภาพ หลู่ฮว่า(@NameIsNovel)หมิง ที่(@NameIsNovel)เหินขึ้นบนกระบี่ในยามราตรี หัวใจยิ่งเต็มไปด้วยแรงดึงดูดใคร่ครอบครองวิชาเช่นนั้นให้ได้(@NameIsNovel) (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

พักผ่อนไม่นานนัก เซินลั่วก็หวนกลับมาฝึกควบคุมสามง่ามอีกครั้ง

ครึ่งชั่วยามให้หลัง เสียงโลหะกระทบดัง “เคร้ง!” ก้องกังวานสะท้อนก้องไปทั่วหุบเขา(@NameIsNovel) (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

สามง่ามพุ่งออกจากกลางอากาศสูงราวสามจั้ง กระแทกโครมลงบนโขดหินใหญ่ สะเก็ดไฟทองคำสาดพุ่งพร่างพราวเป็น(@NameIsNovel)สาย ก่อนมันจะปักเอียงลึกเข้าไปในรอยแยกของหินอย่างมั่นคง…

---------