ตอนที่ 79 : จิตสะท้าน

เซินลั่วหยิบยันต์ออกมาจากอกเสื้ออีกสองแผ่น เป็น(@NameIsNovel)ยันต์ที่(@NameIsNovel)ขึ้นต้นด้วยคำว่า(@NameIsNovel) “ราชโองการ” ทั้งคู่ ล้วนเป็น(@NameIsNovel)ยันต์ปราบภูติ

เขา(@NameIsNovel)หยิบหนึ่งแผ่นขึ้นมาบีบไว้ระหว่า(@NameIsNovel)งนิ้ว แล้วส่งปราณเต๋าเข้าไป

ทันใดนั้น แสงสีขาวก็พุ่งออกมาจากยันต์ ดวงตาของเขา(@NameIsNovel)พลันร้อนผ่าวขึ้นเล็กน้อย ความรู้สึกพร่ามัวกลับมาอีกครั้ง ทว่า(@NameIsNovel)เมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้แล้ว สายตากลับไม่ชัดเจนเท่าเดิม

เซินลั่วรีบหันไปมองมุมผนังเขา(@NameIsNovel) ก็เห็นเพียงเงาดำเลือนราง ไม่อาจมองเห็นได้(@NameIsNovel)ชัดเจนเลย

ยังไม่ทันที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะคิดหาความหมายออก แสงบนกระดาษยันต์ในมือก็พลันดับวูบลงไปแล้ว การมองเห็นก็กลับคืนสู่ปกติ

ชัดเจนว่า(@NameIsNovel)ยันต์ปราบภูติที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)คิดว่า(@NameIsNovel)วาดสำเร็จนั้น คุณภาพต่ำเกินไป จึงออกฤทธิ์ได้(@NameIsNovel)เพียงเล็กน้อยเท่านั้น

“การวาดยันต์ คงมิใช่ว่า(@NameIsNovel)จะสำเร็จได้(@NameIsNovel)ในคืนเดียว ต้องอาศัยการฝึกฝนจนชำนาญจริงๆ…” เซินลั่วถอนหายใจพลางหยิบยันต์ปราบภูติแผ่นสุดท้ายขึ้นมา

เมื่อเสียงพูดจบ เส้นปราณเต๋าก็ไหลเข้าสู่กระดาษยันต์ แสงบนยันต์สว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นในบัดดล ในที่(@NameIsNovel)สุดก็เปล่งแสงขาวเช่นเดียวกับยันต์แผ่นแรก ความรู้สึกเหมือนถูกเงามืดบดบังสายตาก็กลับมาอีกครั้ง

หมอกดำที่(@NameIsNovel)มุมผนังเขา(@NameIsNovel)ก็เผยตัวขึ้นอีกครั้ง [Source: NameIsNovel]

ครั้งนี้ เขา(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)ยกยันต์ปราบภูติไปใกล้พลังอัปมงคลนั้น หากแต่ควักยันต์ขจัดอัปมงคลออกมาจาก อกเสื้อ เตรียมทดสอบดูว่า(@NameIsNovel)ยันต์นี้จะสามารถขจัดพลังอัปมงคลได้(@NameIsNovel)หรือไม่

ทว่า(@NameIsNovel)หลังจากที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ใช้ยันต์ติดต่อกันถึงสามแผ่นกลับไร้ผลสำเร็จเลยแม้แต่ครั้งเดียว ทุกแผ่นล้วนกลายเป็น(@NameIsNovel)ยันต์เสียทั้งสิ้น

เซินลั่วไม่ยอมแพ้ง่ายๆ เขา(@NameIsNovel)ลองหยิบยันต์ชนิดอื่นๆ ที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)อยู่ในตัว ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)ยันต์สมปรารถนา ยันต์คุ้มครองบ้าน ยันต์ร้อยวิธีแก้เคราะห์ ล้วนหยิบออกมาทดลองกับพลังอัปมงคลตรงหน้านี้ ทว่า(@NameIsNovel)ไม่ว่า(@NameIsNovel)อย่างไร ก็ไร้ผลลัพธ์ทั้งสิ้น

กลุ่มพลังอัปมงคลก้อนนี้ กลับกลายเป็น(@NameIsNovel)เหมือนหินลองทอง ที่(@NameIsNovel)พิสูจน์ความสำเร็จหรือล้มเหลวของยันต์ทุกชนิดของเขา(@NameIsNovel)โดยแท้

ท้ายที่(@NameIsNovel)สุด เซินลั่วก็สามารถกำจัดกลุ่มควันดำแห่งพลังอัปมงคลนั้นได้(@NameIsNovel)ด้วย ยันต์อัสนีบาต เพียงอย่างเดียว

“ในที่(@NameIsNovel)สุด ก็มี(@NameIsNovel)เพียงยันต์อัสนีบาตกับยันต์ปราบภูตเท่านั้นที่(@NameIsNovel)ใช้ได้(@NameIsNovel)ผลจริง!”
เซินลั่วนั่งลงริมฝั่ง บ่นพึมพำกับตัวเอง

สิ่งที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ไม่อาจเข้าใจก็คือ เหตุใดถึงเกิดสภาพเช่นนี้ขึ้นมาได้(@NameIsNovel)?

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ตามเหตุผลแล้ว ระดับการบำเพ็ญเพียรของเขา(@NameIsNovel)ตอนนี้อยู่ที่(@NameIsNovel) ขั้นชำระปราณ ระยะแรก การควบคุม จิตและ(@NameIsNovel)ปราณ เวลาวาดยันต์ ย่อมแตกต่างจากเมื่อครั้งที่(@NameIsNovel)เพิ่งฝึกฝน วิชาแปรหยาง ตอนเริ่มต้นอย่างสิ้นเชิง อีกทั้งด้วยประสบการณ์ที่(@NameIsNovel)เคยสำเร็จจากยันต์อัสนีบาต เขา(@NameIsNovel)ก็น่าจะรู้ดีแล้วว่า(@NameIsNovel) ควรใส่ใจตรงไหนเมื่อลงลายยันต์

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ในแง่ของความชำนาญ ยันต์ที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เรียนรู้ช้าที่(@NameIsNovel)สุดก็คือยันต์อัสนีบาต และ(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)ฝึกบ่อยที่(@NameIsNovel)สุดด้วย ตรงกันข้าม ยันต์สมปรารถนา กับ ยันต์ขับไล่อัปมงคล ต่างหากที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ฝึกซ้ำบ่อยครั้งที่(@NameIsNovel)สุด ทว่า(@NameIsNovel) เมื่อยกเว้นยันต์ปราบภูตแล้ว ยันต์อื่นทั้งหมดกลับใช้ไม่ได้(@NameIsNovel)ผลเลยแม้แต่ใบเดียว

ต่อให้ยังสงสัยว่า(@NameIsNovel) ยันต์เหล่านี้อาจไม่ใช่ของแท้ แต่ ยันต์ขับไล่อัปมงคล อย่างน้อยก็ควรใช้ได้(@NameIsNovel)บ้างสิ

ที่(@NameIsNovel)แปลกยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้นก็คือ ยันต์อัสนีบาตกับยันต์ปราบภูต เป็น(@NameIsNovel)ยันต์ที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เคยวาดสำเร็จมาแล้วใน แดนฝัน อีกทั้งยันต์อัสนีบาตยังได้(@NameIsNovel)รับการชี้แนะจาก อวี่เอียน โดยตรง ส่วนยันต์อื่นนั้น ไม่เคยมี(@NameIsNovel)ประสบการณ์เช่นนี้มาก่อนเลย

“หรือว่า(@NameIsNovel)… จะเป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel) ยันต์ที่(@NameIsNovel)สามารถวาดสำเร็จในแดนฝันเท่านั้น ถึงจะใช้ได้(@NameIsNovel)จริงในความเป็น(@NameIsNovel)จริงด้วย?”
เซินลั่วครุ่นคิดในใจ [Source: NameIsNovel]

พอเงยหน้ามอง ก็พบว่า(@NameIsNovel)ไม่ทันรู้ตัว ยามเที่(@NameIsNovel)ยง ได้(@NameIsNovel)ล่วงเลยไปแล้ว เขา(@NameIsNovel)จึงรีบลุกขึ้น เดินกลับไปยังด้านหน้าภูเขา(@NameIsNovel) [Source: NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) หลังจากรับประทานอาหารกลางวันในโรงอาหารแล้ว เขา(@NameIsNovel)ก็จัดการธุระส่วนตัวเสร็จ จึงกลับสู่เรือนพักที่(@NameIsNovel) เนินสระเขียว

เมื่อกลับเข้ามาในห้อง เขา(@NameIsNovel)ปิดประตู นั่งเงียบครู่หนึ่ง จากนั้นยกมือขึ้นลูบหัวไหล่ขวา ดึงเสื้อที่(@NameIsNovel)คลุมอยู่ออก เผยให้เห็น หัวกะโหลกสีดำ [Source: NameIsNovel]

สิ่งนี้ติดอยู่บนหัวไหล่เขา(@NameIsNovel)มาหลายวันแล้ว และ(@NameIsNovel)ดูเหมือนจะไม่หายไปเองง่ายๆ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เขา(@NameIsNovel)เหลือบสายตาไปเห็น กระดาษยันต์เหลือง ที่(@NameIsNovel)เหลือจากเมื่อวาน กองอยู่ข้างกองคัมภีร์เก่าๆ จึงพลันผุดความคิดขึ้นมา

เขา(@NameIsNovel)รีบหยิบพู่กัน จุ่มน้ำหมึกผสมชาด แล้วเริ่มวาดลายยันต์ลงบนกระดาษ

ครึ่งชั่วยามต่อมา หลังจากใช้กระดาษยันต์ที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่จนหมด เขา(@NameIsNovel)ก็เพิ่งสามารถ วาดยันต์ปราบภูตสำเร็จได้(@NameIsNovel)เพียง สองใบเท่านั้น

หลังจากพักหายใจอยู่ครู่หนึ่ง เห็นรอยชาด บนกระดาษยันต์แห้งสนิทแล้ว เซินลั่วก็หยิบยันต์ขึ้นมาติดลงไปบนลายหัวกะโหลกบนหัวไหล่ พลันส่งกระแส ปราณเต๋า ไหลเข้าไปในยันต์ทันที

เพียงพริบตาเดียว บนกระดาษยันต์ก็สว่า(@NameIsNovel)งวาบ แสงสีขาวพุ่งขึ้นมาอีกครั้ง ผืนหมอกเงามืดปกคลุมสายตาของเซินลั่วทันใด

เขา(@NameIsNovel)จับจ้องไปที่(@NameIsNovel)ลายหัวกะโหลกบนหัวไหล่ขวา จ้องอยู่นานราวกับจะสอดส่องหาสิ่งอัปมงคลใดๆ ซ่อนอยู่ภายใน ทว่า(@NameIsNovel)—กลับไม่มี(@NameIsNovel)ความเปลี่ยนแปลงใดๆ เกิดขึ้นเลย

เซินลั่วขมวดคิ้ว ก่อนจะหันสายตาไปยัง หมอนหยก ที่(@NameIsNovel)วางอยู่บนหัวเตียง แต่ก็ไม่มี(@NameIsNovel)สิ่งผิดปกติใดๆ เช่นกัน [Source: NameIsNovel]

เขา(@NameIsNovel)ทำได้(@NameIsNovel)เพียงส่ายหัวเบาๆ แล้วค่อยๆ ทรุดนั่งกลับลงที่(@NameIsNovel)โต๊ะหนังสือ หยิบ คัมภีร์สวรรค์ไร้นาม ออกมาจากกล่องศิลานั้น [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)เพราะทดลองทั้ง ศาสตราวุธสามง่าม และ(@NameIsNovel)ยันต์หลากหลายชนิดติดต่อกัน ทำให้สิ้นเปลืองปราณเต๋ามากเกินไปหรือไม่ เพียงแค่ใช้มือลูบอ่านตัวอักษรไปหนึ่งบรรทัด ก็รู้สึกเวียนศีรษะทันที เขา(@NameIsNovel)จึงรีบปิดคัมภีร์แล้วเก็บกลับลงในกล่องหิน

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เซินลั่วลูบหน้าผากที่(@NameIsNovel)บวมตึงเล็กน้อย พลันก็เผลอหลับลึกไปบนเตียง

…

ยามราตรีลึกสงัด แสงจันทร์ส่องเย็นเยียบ

นอกหน้าผาของ เนินสระเขียว สายลมภูเขา(@NameIsNovel)พัดลอดช่องเขา(@NameIsNovel) ก่อให้เกิดเสียงหอนคร่ำครวญต่อเนื่อง ราวสตรีร่ำไห้เบาๆ สลับหยุดหยอก ก้องสะท้อนอยู่รอบหน้าผาและ(@NameIsNovel)ลานเรือน

บนหน้าต่างห้องที่(@NameIsNovel)ใกล้ผามากที่(@NameIsNovel)สุด เงาดำจากกิ่งสนไหวโอนพาดผ่านไปมา ราวเล็บปีศาจกำลังคว้าชีวิต ให้บรรยากาศน่าขนลุกขนพอง

บนเตียงไม้ในห้องนั้น เซินลั่วนอนหลับลึก โดยยังสวมเสื้อผ้าเต็มยศ หลับสนิทโดยไม่รู้เลยว่า(@NameIsNovel) หมอนเถาวัลย์ ที่(@NameIsNovel)เคยหนุนอยู่ถูกผลักไปด้านข้างโดยไม่รู้ตัว และ(@NameIsNovel)แทนที่(@NameIsNovel)ด้วย หมอนหยกสีเหลือง

เขา(@NameIsNovel)พึมพำอะไรบางอย่างในความฝัน พลิกกายหันหน้าไปทางประตู มือขวาก็ยื่นไปกอดหมอนหยกไว้ใต้คอโดยไม่รู้สึกตัว (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ทันใดนั้น สายลมเย็นจัดก็พัดวูบเข้ามาจากนอกเรือน เสียงกรอบแกรบดังสะท้าน หน้าต่างถูกพัดเปิดออก หมอกดำก้อนมหึมาไหลทะลักเข้ามา ม้วนตัวตรงไปยังเตียงที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)นอนอยู่

เซินลั่วสะดุ้งตื่นจากความฝันทันที ดวงตาเบิกโพลงโดยสัญชาตญาณ พยายามจะยันกายลุกขึ้นนั่ง

แต่ทว่า(@NameIsNovel)ทันใดนั้นเอง เขา(@NameIsNovel)กลับรู้สึกถึงแรงดึงฉีกกระชากมหาศาลจากด้านล่าง รีบก้มลงมอง—ก็เห็นภาพที่(@NameIsNovel)ทำให้หนังศีรษะชาวาบ!

มี(@NameIsNovel)แขนเล็กๆ จำนวนมาก ราวแขนเด็กน้อย กำลัง “งอก” ออกมาจากโครงเตียง จับตรึงร่างเขา(@NameIsNovel)ไว้อย่างแน่นหนา!อ่านตอนต่อไปฟรี

--------- (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)