ตอนที่ 85 : กระบวนดาวเจ็ดดวง

[Source: NameIsNovel] อาจารย์หลัวสั่งให้หม่า ซือโหมวจัดเตรียมเชิงเทียนที่(@NameIsNovel)จุดไฟแล้วจำนวนเจ็ดเชิง มาตั้งล้อมรอบแท่นบูชา เรียงตามตำแหน่ง ดาวเจ็ดดวงแห่งกลุ่มดาวหมี(@NameIsNovel)ใหญ่

ครู่เดียวทั่วลานก็เต็มไปด้วยเปลวเพลิงส่องแสงระยิบระยับ ละอองไฟลอย วน ทำให้ทุกผู้คนพลันเกิดความรู้สึกขลัง น่าเกรงขาม

เห็นการจัดวางของอาจารย์หลัวที่(@NameIsNovel)รัดกุมสง่างาม สีหน้าของหม่า ซือโหมวก็สงบลงไปบ้าง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) อาจารย์หลัวยืนสงบนิ่งอยู่กลางเชิงเทียนทั้งเจ็ด เขา(@NameIsNovel)ใช้นิ้วกัดจนเลือดซึม พลางขับเคลื่อนเคล็ดวิชาในกายเงียบๆ ก่อนสะบัดปลายนิ้วส่ง หยดโลหิตเจ็ดหยด ตกลงบนเปลวเพลิงเชิงเทียนแต่ละเชิง

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ปุ้ง!”

เปลวไฟทั้งเจ็ดพลันลุกโชนขึ้นหลายเท่า ราวกับจะเผาไหม้ฟ้า

หม่า ซือโหมวตาเบิกกว้าง ภาพตรงหน้านี้ทำให้หัวใจเขา(@NameIsNovel)สั่นสะท้าน

ที่(@NameIsNovel)ผ่านมา พวกพรตที่(@NameIsNovel)เชิญมาล้วนทำท่าร่ายคาถาเล็กน้อย เสมือนเล่นละครให้ดู มิหนำซ้ำยังไร้ผลจริง แต่ครั้งนี้เขา(@NameIsNovel)เห็นของแท้กับตาเสียแล้ว—อำนาจแห่งเทพแท้จริง! ครอบครัวเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับการช่วยเหลือแน่นอนแล้ว [Source: NameIsNovel]

ความยินดีท่วมท้นทำให้แววตาที่(@NameIsNovel)มองอาจารย์หลัวเปลี่ยนไปเป็น(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยความเคารพศรัทธา

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “เฮ้อ… กระตุ้นกระบวนดาวเจ็ดดวงเช่นนี้ สูญเสียโลหิตแท้ไปมาก หลังจากนี้ เกรงว่า(@NameIsNovel)จำต้องใช้เวลาสามปีบำเพ็ญเพียรอย่างสงบจึงจะฟื้นคืน”
อาจารย์หลัวทำทีโอนเอนเล็กน้อย สูดลมหายใจยาว กล่าวออกมาเสียงเคร่งขรึม

“เพื่อชดเชยการเสียสละของท่าน ข้ายินดีถวายทองเพิ่มอีกสองร้อยตำลึง ขอเพียงช่วยกำจัดภูตผีตนนั้นให้สิ้น”
หม่า ซือโหมวรีบกล่าวทันทีเมื่อได้(@NameIsNovel)ยิน (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“คุณชายหม่า วางใจเถิด เมื่อข้าได้(@NameIsNovel)วาง กระบวนดาวเจ็ดดวง สำเร็จ ต่อให้ภูตผีตนนั้นทรงพลังเพียงใด ก็ไม่อาจหนีรอดเงื้อมมือของข้าได้(@NameIsNovel)!”
อาจารย์หลัวยิ้มบางๆ เผยฟันขาวสะอาด รับกับแสงไฟยิ่งดูแวว วาวราวรัตนชาติ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เซินลั่วที่(@NameIsNovel)ยืนอยู่อีกด้าน รีบก้มหน้า กลั้นหัวเราะไว้ในลำคอ

[Source: NameIsNovel] เพราะกลิ่นอายพลังปราณเต๋าของอาจารย์หลัวหาได้(@NameIsNovel)ลดน้อยลงแม้แต่น้อย การกล่าวว่า(@NameIsNovel)เสียพลังไปมากนั้นล้วนเป็น(@NameIsNovel)การอำพรางทั้งสิ้น ความจริงแล้วเปลวไฟที่(@NameIsNovel)ลุกโชนหาใช่เพราะโลหิตหยดน้อยนิด แต่เป็น(@NameIsNovel)เพราะเขา(@NameIsNovel)แฝงการกระตุ้น ปราณเต๋าเจ็ดสาย พร้อมกัน

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) หากมิใช่เซินลั่วที่(@NameIsNovel)ตอนนี้ก้าวเข้าสู่ระดับชำระปราณ เกรงว่า(@NameIsNovel)จะถูกหลอกเช่นเดียวกับหม่า ซือโหมวและ(@NameIsNovel)บ่าวไพร่ คิดไปว่า(@NameIsNovel)นี่คือปาฏิหาริย์สวรรค์จริงแท้

ที่(@NameIsNovel)แท้ อาจารย์หลัวผู้นี้ แม้ปกติทำท่าทางเย็นชา แต่แท้จริงแล้วก็เชี่ยวชาญในการหาผลประโยชน์ไม่น้อย

หลังจากหยุดพักเล็กน้อย อาจารย์หลัวก็นั่งลง หยิบพู่กันและ(@NameIsNovel)กระดาษยันต์ เริ่มลงมือวาดยันต์ต่อทันที

เซินลั่วเพ่งมองอาจารย์หลัวที่(@NameIsNovel)กำลังเขียนยันต์ชนิดหนึ่ง ลักษณะใกล้เคียงกับยันต์ปราบอสูรที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เคยเห็นมาก่อน เขา(@NameIsNovel)จึงตั้งใจจับตาดูอย่างถี่ถ้วน

แต่ด้วยฝีมือการวาดพู่กันที่(@NameIsNovel)ว่องไวพลิ้วไหวและ(@NameIsNovel)เปี่ยมด้วยพลังของอาจารย์หลัว แค่เพียงกะพริบตา ยันต์หนึ่งเสร็จ อีกยันต์ก็ตามมาแทบไม่ขาดช่วง

เพียงชั่วครู่ เขา(@NameIsNovel)ก็เขียนยันต์ได้(@NameIsNovel)กว่า(@NameIsNovel)ยี่สิบแผ่น [Source: NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] “นำยันต์เหล่านี้ไปติดให้ทั่วทุกห้องในคฤหาสน์ รวมถึงลานกลางด้วย อย่าให้พลาดแม้แต่จุดเดียว แล้วเรียกทุกคนในคฤหาสน์ออกมาพร้อมกัน!”
อาจารย์หลัวเว้นยันต์ไว้หนึ่งแผ่นวางบนแท่นบูชา ที่(@NameIsNovel)เหลือส่งต่อให้หม่า ซือโหมว พร้อมออกคำสั่งเสียงเข้ม

หม่า ซือโหมวไม่กล้ารีรอ รีบสั่งบ่าวไพร่ให้นำยันต์ไปติดทันที ไม่นานนัก คนทั้งคฤหาสน์ก็ถูกเรียกรวมตัว ทั้งบ่าวไพร่ทั้งนาย รวมถึงมารดาอายุเจ็ดสิบที่(@NameIsNovel)ต้องหามมาด้วยเสลี่ยง รวมแล้วราวยี่สิบถึงสามสิบชีวิต

อาจารย์หลัวรอจนทุกคนมาพร้อม จากนั้นค่อยดึงกระบี่ที่(@NameIsNovel)สะพายหลังออกมา กระบี่นั้นคือ กระบี่ไม้ท้อ [Source: NameIsNovel]

เนื้อไม้กระบี่เป็น(@NameIsNovel)สีแดงเข้ม ลวดลายเส้นใสชัดเจน แม้จะมองจากระยะไกลก็ยังสัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงกลิ่นอาย พลังชอบธรรม แผ่วออกมา อันเป็น(@NameIsNovel)พลังที่(@NameIsNovel)ใช้ในการขับไล่ภูตผีอสูรอ่านตอนต่อไปฟรี

“กระบี่ไม้ท้อชั้นเลิศจริงๆ!” ดวงตาเซินลั่วพลันเปล่งประกาย

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เขา(@NameIsNovel)เคยอ่านตำรับปะปนมากมาย จึงพอรู้เรื่องกระบี่ไม้ท้อ ซึ่งถือเป็น(@NameIsNovel)เครื่องมือพื้นฐานของพรตเต๋าในการขับไล่วิญญาณอสูร เนื้อไม้ท้อ หรือที่(@NameIsNovel)เรียกกันอีกชื่อว่า(@NameIsNovel) “ไม้สังหารมังกร” มี(@NameIsNovel)ฤทธิ์กำราบภูตผีสิ่งชั่วร้าย ยิ่งต้นมี(@NameIsNovel)อายุมาก สีไม้ยิ่งเข้ม และ(@NameIsNovel)พลังอำนาจยิ่งแก่กล้า

โดยทั่วไปไม้ท้อมี(@NameIsNovel)สีเหลืองอ่อน ต้องรอสามสิบปีจึงจะเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ชมพู และ(@NameIsNovel)หากจะให้เป็น(@NameIsNovel)สีแดงเข้มเช่นนี้ ต้องเป็น(@NameIsNovel)ไม้ท้อที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)อายุกว่า(@NameIsNovel)ร้อยปี

ที่(@NameIsNovel)น่าทึ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้นคือ กระบี่ไม้ท้อของอาจารย์หลัวกลับไม่ปรากฏรอยตำหนิแม้แต่น้อย ทำให้พลังขับไล่วิญญาณอสูรของไม้ท้อร้อยปีมิได้(@NameIsNovel)ถูกทำลายลงเลย นับได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel) ศาสตราวุธชั้นยอดในการปราบผีปีศาจ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] อาจารย์หลัวหยิบยันต์สีแดงแผ่นหนึ่งออกจากอก นำไปแปะที่(@NameIsNovel)ด้ามกระบี่ ทันใดนั้นร่างกระบี่ไม้ท้อก็เปล่งประกายแดงขึ้นหนึ่งชั้น พลังของไม้ท้อกับยันต์ประสานเข้าหากัน ทำให้พลังอานุภาพทวีขึ้นอีกหลายเท่า

คลื่นพลังปราณเต๋าอันแรงกล้าพวยพุ่งออกมาจากร่างกระบี่ ทำให้แม้แต่บรรยากาศรอบข้างก็สั่นสะท้านจนได้(@NameIsNovel)ยินเสียงฮัมต่ำๆ

ผู้คนในคฤหาสน์สกุลหม่าต่างพากันอ้าปากตะลึง สายตาทุกคู่จับจ้องไม่กะพริบ

เซินลั่วเองก็อดรู้สึกประทับใจไม่ได้(@NameIsNovel) ต่างจากคนอื่น เขา(@NameIsNovel)สามารถสัมผัสได้(@NameIsNovel)ลึกซึ้งกว่า(@NameIsNovel) ว่า(@NameIsNovel)กลิ่นอายพลังจากกระบี่ไม้ท้อนี้รุนแรงเหนือกว่า(@NameIsNovel)ตอนที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เคยใช้ สามง่าม อย่างเทียบไม่ติด

แน่นอน ที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เช่นนี้เพราะตอนนี้พลังปราณเต๋าในกายของเขา(@NameIsNovel)ยังมี(@NameIsNovel)น้อยนัก ไม่อาจดึงศักยภาพที่(@NameIsNovel)แท้จริงของสามง่ามออกมาได้(@NameIsNovel)เต็มที่(@NameIsNovel)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เมื่อกระตุ้นพลังของกระบี่ไม้ท้อเสร็จสิ้น อาจารย์หลัวมิได้(@NameIsNovel)รีบลงมือ แต่พลันโบกมือเรียกเซินลั่วแทน

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “อาจารย์หลัว?” เซินลั่วตกใจเล็กน้อย แต่ก็รีบก้าวออกไปทันที

“ถือสิ่งนี้ไว้ แล้วไปยืนด้านข้าง”

อาจารย์หลัว เอื้อมมือหยิบวัตถุหนึ่งออกมาจาก อก แล้วยื่นให้เซินลั่ว — นั่นคือ ธงผืนยาวสามฉื่อสีเหลือง

ที่(@NameIsNovel)ปลายทั้งสองด้านของธงวาดลาย แผนภาพไท่จี๋ ส่วนตรงกลางวาด ดวงดาวเจ็ดดวง เรียงเป็น(@NameIsNovel)รูป กลุ่มดาวเจ็ดดาราเหนือ บนยอดธงยังปะด้วยยันต์สีเหลือง แผ่วแสงปราณเต๋าจางๆ ออกมา — ชัดเจนว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel) ศาสตราเวทยันต์ อีกชิ้นหนึ่ง

เซินลั่วรู้สึกประหลาดใจต่อความมั่งคั่งของอาจารย์หลัว แต่ก็รับไว้ด้วยความเคารพ พร้อมตอบรับเสียงดังฟังชัด ก่อนจะไปยืนอยู่ข้างกายตามที่(@NameIsNovel)สั่ง [Source: NameIsNovel]

ไม่นานนัก เหล่าข้ารับใช้ก็กลับมารายงานว่า(@NameIsNovel) ยันต์ทั้งหมดถูกแปะไว้ทั่วจวนเรียบร้อยแล้ว

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ถอยไปด้านข้าง ทุกคนเพียงยืนดูเงียบๆ ก็พอ”
อาจารย์หลัว พยักหน้าโบกมือให้ถอยห่าง จากนั้นเริ่มก้าวย่างเป็น(@NameIsNovel) ตำราพลิกก้าววิถี

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เขา(@NameIsNovel)หมุนกายอยู่หลายรอบ ก่อนจะเปล่งเสียงร้องคำรามกึกก้อง มือสะบัด ดาบไม้ท้อ แทงตรงใส่ยันต์ที่(@NameIsNovel)ตั้งอยู่บนแท่นบูชา

ทันใดนั้น อักขระยันต์ สว่า(@NameIsNovel)งวาบ ลุกเป็น(@NameIsNovel)แสงแดงฉาน

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) คลื่นพลังที่(@NameIsNovel)มองไม่เห็นแผ่ซ่านออกจากยันต์ พุ่งกระจายไปรอบทิศ เทียนทั้งเจ็ดเล่มบนแท่นพลันลุกโชนขึ้นพร้อมกัน

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ในเวลาเดียวกัน แสงสีแดงเจิดจ้าก็สว่า(@NameIsNovel)งขึ้นตามมุมต่างๆ ของคฤหาสน์หม่า — นั่นคือ ยันต์ที่(@NameIsNovel)ถูกแปะตามห้อง ลุกสว่า(@NameIsNovel)งพร้อมกัน

ชั่วขณะนั้นทั้งคฤหาสน์หม่าอาบอยู่ในกลุ่มแสงสีแดง

เหล่าคนที่(@NameIsNovel)ยืนดูอยู่ในลานใหญ่ต่างกลั้นหายใจ ไม่กล้าแม้แต่จะออกเสียง

ทันใดนั้นเอง ยันต์หนึ่งที่(@NameIsNovel)ติดไว้กลางเรือนฝั่งซ้ายพลันพุ่งทะยานขึ้นฟ้า ก่อนจะตกกระแทกลง ณ มุมสวน — ตรงนั้นคือ ป่าไผ่ครึ้ม ด้านในมี(@NameIsNovel) ต้นไม้โหล่วกู่ เขียวครึ้ม แสดงว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)อายุไม่ต่ำกว่า(@NameIsNovel)สี่ห้าสิบปี (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ยันต์กระแทกลงบนพื้นใต้ต้นไม้โหล่วกู่ พลันลุกไหม้ขึ้นเองโดยไร้ลม กลายเป็น(@NameIsNovel) ลูกไฟแดงฉาน พุ่งฟาดพื้นดังสายฟ้า (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “บึ้ม!”
เสียงระเบิดดังสนั่น ลูกไฟกระจายเป็น(@NameIsNovel)สะเก็ดประกายเพลิง ฟุ้งกระจายใส่กองใบไผ่และ(@NameIsNovel)กิ่งแห้ง เผยให้เห็น ปากบ่อร้างมืดมิด

เสียงน้ำไหลดัง “ซู่ซ่า” ก้องออกมาจากบ่อนั้น ตามด้วย หมอกดำ ลอยออกมาอย่างเชื่องช้า กลิ่นอายอำมหิตพุ่งออกมาทันที [Source: NameIsNovel]

ณ ลานใหญ่ อาจารย์หลัวตาลุกวาว เขา(@NameIsNovel)อ้าปาก พ่นลมหายใจขาว ออกมา พุ่งเข้าสู่ ธงเจ็ดดารา

ทันใดนั้น แสงเหลืองบนธงพลันสว่า(@NameIsNovel)งพุ่งพรวด ลายดาวทั้งเจ็ดเปล่งรัศมี(@NameIsNovel)สว่า(@NameIsNovel)งกว่า(@NameIsNovel)ก่อน แปรเป็น(@NameIsNovel) เจ็ดลำแสงสีเหลือง พุ่งลงมาคลุมพื้นที่(@NameIsNovel)ด้านหน้าแน่นหนา…

----------