ตอนที่ 89 : ความเปลี่ยนแปลงอันน่าตกตะลึงในวัด

ในขณะนั้นเอง ท้องฟ้าก็พลันดังอื้ออึงขึ้น เสียงคล้ายคำรามอันหนักแน่นก้องมาแต่ไกล ลมประหลาดสีเหลืองสายหนึ่งก็โหมพัดขึ้นมาโดยไร้เค้าลางล่วงหน้า ไม่นานลมนั้นกลับทวีแรง ราวกับจะกวาดกลืนฟ้าทั้งผืน ภายในพริบตาก็ปกคลุมจนทั่วฟ้า

ท้องฟ้าที่(@NameIsNovel)มืดสลัวอยู่แล้ว กลับมืดมิดจนไม่ต่างจากราตรีกาล

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) หมอกหนาที่(@NameIsNovel)ลอยวนอยู่รอบๆ ถูกกวาดขึ้นโดยลมประหลาดนั้น ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)กำแพงหมอกหนาทึบ ม้วนตัวเคลื่อนเข้ามาด้วยอำนาจอันมหาศาล แรงลมหนักหน่วงจนเซินลั่วแทบไม่อาจก้าวเดินได้(@NameIsNovel)อย่างมั่นคง

เขา(@NameIsNovel)ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้(@NameIsNovel) จึงจำต้องฝืนแรงลม ค่อยๆ ก้าวทีละก้าวเข้าสู่ประตูเขา(@NameIsNovel)ของวัดโบราณ

เพียงก้าวล่วงเข้าสู่ซุ้มประตูเขา(@NameIsNovel) สิ่งแรกที่(@NameIsNovel)ปรากฏแก่สายตาคือ ซากศพอ้วนใหญ่ไร้ศีรษะนั่งตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า หัวใจเซินลั่วพลันหดเกร็ง เขา(@NameIsNovel)รีบเร่งกระตุ้น พลังหยางบริสุทธ์ เพื่อปกป้องกายโดยสัญชาตญาณ

ทว่า(@NameIsNovel)เมื่อเพ่งมองชัด ก็พบว่า(@NameIsNovel)ซากศพนั้นหาใช่มนุษย์ไม่ หากแต่คือ พระพุทธรูปดินปั้นพระไมตรียะ ที่(@NameIsNovel)ถูกทำลายจนสูญสิ้นเศียร ทว่า(@NameIsNovel)ในมือยังคงกำลูกประคำไว้แน่น

เซินลั่วอ้อมไปด้านหลังพระพุทธรูปนั้น ก็เห็นรูปเคารพอีกองค์หนึ่งตั้งอยู่เต็มยศ รูปนั้นคือ พระเวทโพธิสัตว์ผู้พิทักษ์ธรรม มือกุม คทาปราบมารยืนหันหลังให้ เพียงแต่เบ้าตากลับกลวงโบ๋ว่า(@NameIsNovel)งเปล่า ทำให้แลดูน่าสะพรึงยิ่งนัก

“ขออภัย…” เซินลั่วรีบยกฝ่ามือขึ้นประนมกล่าวเบาๆ

ในฐานะผู้บำเพ็ญเพียร ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะพบพระพุทธหรือเทพเจ้าสำนักเต๋า ล้วนสมควรแสดงความเคารพเสมอ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เขา(@NameIsNovel)ก้าวข้ามลานวัด ซึ่งธงพระสูตรต่างๆ ร่วงหล่นเกลื่อนปะปนอยู่กับใบไม้ร่วงเก่าแก่ แล้วก็พลันเห็น พระมหาวิหาร อยู่ภายใน ด้านนอกยังคงดูมั่นคงพอสมควร เพียงแต่หน้าต่างและ(@NameIsNovel)ประตูหลายแห่งแตกหักพังยับ และ(@NameIsNovel)ยังมี(@NameIsNovel)แสงเพลิงสลัวลอดออกมาจากภายใน

“มี(@NameIsNovel)คนอยู่?” คิ้วของเซินลั่วขมวดแน่น เขา(@NameIsNovel)ก้าวเข้าใกล้อย่างระมัดระวัง

เมื่อถึงหน้าประตูวิหาร เขา(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)บุกเข้าไปทันที หากแต่แอบพิงอยู่กับประตูที่(@NameIsNovel)แตกหัก แล้วชะโงกมองเข้าไปภายใน

ในหอวิหารนั้น พื้นเต็มไปด้วยหญ้าแห้งรกชื้น กลางแท่นบูชาใหญ่กลับมิใช่พระพุทธรูปหรือพระโพธิสัตว์ แต่เป็น(@NameIsNovel) รูปเคารพประหลาดสามเศียร ในมือถือวัตถุคล้ายพลั่วเหล็ก ดูตลกน่าขันอย่างประหลาด

ทว่า(@NameIsNovel)หากคิดให้ดี ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร เพราะท้องถิ่นต่างๆ ย่อมมี(@NameIsNovel)ธรรมเนียมเคารพบูชาของตนเอง อาจเป็น(@NameIsNovel)บุคคลผู้มี(@NameIsNovel)คุณธรรมสมัยยังมี(@NameIsNovel)ชีวิต แล้วถูกยกย่องเป็น(@NameIsNovel) “พระพุทธเนื้อหนัง” ภายหลังความตายก็เป็น(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)

ใต้รูปเคารพนั้น มี(@NameIsNovel)กองหญ้าแห้งวางไว้เป็น(@NameIsNovel)เพียงที่(@NameIsNovel)นอนหยาบๆ เหนือฟางนั้น มี(@NameIsNovel) ชายขอทานหัวฟู เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง นอนขดอยู่ กรนเสียงดังสนั่นหลับใหลอย่างสบายใจ

ไม่ไกลจากขอทานที่(@NameIsNovel)นอนกรนอยู่ มี(@NameIsNovel) ชายร่างเตี้ย หน้าตาอัปลักษณ์ ศีรษะเต็มไปด้วยเกลื้อน นั่งอยู่ เขา(@NameIsNovel)สวมเสื้อสั้นสีน้ำตาลเอวสั้นเก่าๆ ที่(@NameIsNovel)ข้างเอวห้อย ขวานสั้นด้ามดำ ไว้หนึ่งเล่ม ด้านข้างมี(@NameIsNovel)ฟืนมัดใหญ่สองกอง ดูท่าทางคล้ายชาวป่าที่(@NameIsNovel)เลี้ยงชีพด้วยการตัดไม้

ตรงมุมหอวิหารใกล้กำแพง แผ่นกระเบื้องปูพื้นแตกหักเป็น(@NameIsNovel)วงกว้าง กลายเป็น(@NameIsNovel) หลุมขนาดใหญ่ ภายในขังน้ำฝนขุ่นเขียวคล้ายจะบูดเน่า

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เซินลั่วยืนเฝ้ามองอยู่ด้านนอกอยู่พักหนึ่ง เห็นว่า(@NameIsNovel)คนทั้งสองภายในมิได้(@NameIsNovel)สังเกตถึงตน จึงตัดสินใจผลักบานประตูเดินเข้าไป

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “เอี๊ยด...” เสียงประตูวิหารเก่าเปื่อยดังลั่นเมื่อถูกผลักออก พอเปิดออกทันที ลมเหลืองสายหนึ่งก็พัดทะลักเข้ามา เปลวไฟในห้องพลันสั่นระริกแทบดับ

ตอนนั้นเอง ชายตัดไม้จึงเพิ่งหันมามองเห็นเซินลั่ว พอเห็นเสื้อผ้าเขา(@NameIsNovel)เปื้อนเลือดทั่วกาย ก็ตกใจถอยกรูด ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น

“พี่ชายอย่าได้(@NameIsNovel)ตกใจ ลมข้างนอกแรงนัก ข้าเพียงเข้ามาหลบชั่วคราว รอจนลมสงบแล้วจะออกไปเอง” เซินลั่วรีบยิ้มกล่าวพลางหันไปปิดประตู จากนั้นก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) กลิ่นภายในวิหารนั้นชวนคลื่นเหียนนัก กลิ่นชื้นปนเน่า ราวกับซากสิ่งใดกำลังผุพังอยู่ในนี้

เมื่อเห็นว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ท่าทางมุ่งร้าย ชายตัดไม้ก็เผยรอยยิ้มประจบออกมาเล็กน้อย ก้มหัวพลางยกมือเชื้อเชิญให้เขา(@NameIsNovel)มานั่งข้างกองไฟ

เซินลั่วเหลือบตามองขอทานที่(@NameIsNovel)ยังคงนอนหลับสนิท มิได้(@NameIsNovel)ตื่นขึ้นเลยแม้จะมี(@NameIsNovel)คนเข้ามา เขา(@NameIsNovel)จึงสอดมือไว้ในแขนเสื้อทั้งสองข้าง เดินอย่างสงบไปนั่งที่(@NameIsNovel)ด้านขวาของกองไฟ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ชายตัดไม้แอบลอบมองเซินลั่วอยู่หลายครั้ง แต่ก็รีบเบือนหน้าหลบไป สีหน้าประหม่า ไม่กล้าเอ่ยถ้อยคำใด

ส่วนเซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)คิดจะพูด เพียงสอดส่องรอบๆ วิหารครู่หนึ่ง ก่อนที่(@NameIsNovel)สายตาจะหยุดลงที่(@NameIsNovel)กองไฟ พลางตกอยู่ในห้วงคิด

ทว่า(@NameIsNovel)ไม่นาน สายตาของเขา(@NameIsNovel)ก็พลันหันไปยังทิศของประตูวิหาร

“โครม!” ประตูไม้คู่ใหญ่ของวิหารถูกผลักเปิดออกอย่างแรง กองกำลังติดอาวุธราวเจ็ดแปดคนบุกเข้ามา ทุกคนสวมชุดเกราะนักรบ คาดดาบประจำเอว สายตาแข็งกร้าวอ่านตอนต่อไปฟรี

ตรงกลางท่ามกลางการอารักขาของทหารเหล่านั้น มี(@NameIsNovel) ชายหนุ่มหน้าดำคล้ำ สวมเกราะเกล็ดปิดอกและ(@NameIsNovel)แผ่นหลัง เดินนำเข้ามา ข้างกายมี(@NameIsNovel) ชายชราผมขาว สวมเสื้อคลุมแพรสีน้ำตาล เดินค้อมตัวติดตามอยู่ ใบหน้าผู้นี้เต็มไปด้วยความหวาดระแวง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เบื้องหลังยังมี(@NameIsNovel)บ่าวไพร่อีกนับสิบคนเดินเรียงตามเข้ามา (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[Source: NameIsNovel] ทันทีที่(@NameIsNovel)ทหารเหล่านี้ก้าวเข้ามาในหอวิหาร เห็นว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)คนอยู่ก่อนแล้ว พวกเขา(@NameIsNovel)ก็ชักดาบ ออกโดยไม่ลังเล สีหน้าตึงเครียดดุจดังกำลังเผชิญศัตรูอันร้ายกาจ

ชายชราผมขาวรีบหลบไปอยู่ด้านหลังชายหนุ่มหน้าดำราวผู้นำทัพ แอบชะเง้อมองออกมาอย่างระแวง หัวใจเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เซินลั่วใช้สายตากวาดตามองทุกคน พลันเหลือบไปเห็นนอกวิหาร ลางๆ ปรากฏ เกวียนและ(@NameIsNovel)ม้าศึก จอดอยู่หลายคัน ดูคล้ายว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel) ขบวนพ่อค้าคาราวาน ที่(@NameIsNovel)ผ่านมา

[Source: NameIsNovel] “พวกเจ้าเป็น(@NameIsNovel)ใครกัน?”
ชายหนุ่มหน้าดำพูดพลางหรี่ตาเล็กน้อย เขา(@NameIsNovel)ชี้ปลายดาบไปที่(@NameIsNovel)เซินลั่ว เอ่ยถามเสียงกดต่ำ

คราบเลือดบนร่างเซินลั่วนั้นสะดุดตาเกินไป [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เมื่อเห็นเช่นนั้น เซินลั่วก็ตกตะลึงไปชั่วขณะ กำลังคิดหาคำอธิบาย แต่ชายตัดไม้ที่(@NameIsNovel)นั่งอยู่ข้างๆ กลับทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้น ใบหน้าซีดเผือด ตัวสั่นเทิ้มประหนึ่งใบไม้ร่วง

“นายท่านๆ… ข้าเป็น(@NameIsNovel)เพียงชาวป่าตัดไม้ ไม่มี(@NameIsNovel)เงินทองสักเหรียญ ได้(@NameIsNovel)โปรดไว้ชีวิตด้วยเถิด…”
เขา(@NameIsNovel)พูดพลางก้มกราบซ้ำแล้วซ้ำเล่า เสียงสั่นระรัว เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)เข้าใจผิดคิดว่า(@NameIsNovel)คนเหล่านี้คือโจรผู้ร้าย

ทว่า(@NameIsNovel) ขอทาน ที่(@NameIsNovel)นอน กรนอยู่กลับไม่ไหวติงแม้แต่น้อย ราวกับหลับลึกอยู่ในฝัน ทั้งที่(@NameIsNovel)ความโกลาหลปั่นป่วนเช่นนี้เกิดขึ้นตรงหน้า

ชายหนุ่มหน้าดำฟังคำพูดของชายตัดไม้ แต่กลับไม่สนใจแม้แต่น้อย ดวงตาเพียงจับจ้องอยู่กับคนทั้งสาม โดยเฉพาะสายตาที่(@NameIsNovel)จ้องเซินลั่วอยู่นานเป็น(@NameIsNovel)พิเศษ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“ข้าโดนปล้นระหว่า(@NameIsNovel)งทาง ดีที่(@NameIsNovel)หนีรอดตายมาได้(@NameIsNovel) เลยเข้ามาหลบอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่”
เซินลั่วกล่าวอธิบายด้วยความจนใจ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “อืม… ขอโทษด้วย”
สีหน้าของชายหนุ่มหน้าดำยังคงนิ่งสนิท เขา(@NameIsNovel)ยกมือส่งสัญญาณเล็กน้อย

พลันก็มี(@NameIsNovel)องครักษ์คนหนึ่งก้าวออกมาจากด้านข้าง ควัก เข็มทิศกลมขนาดฝ่ามือ ส่งให้เขา(@NameIsNovel)

เพียงชำเลืองมองครั้งเดียว เซินลั่วก็เห็นได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)เข็มทิศนี้มี(@NameIsNovel)ลวดลายเรียบง่ายโบราณ ราวกับหล่อขึ้นจากทองเหลือง ตรงกลางฝังด้วย หยกขาว อมเทา ขนาดเท่าหัวแม่มือ ภายในหยกยังคล้ายมี(@NameIsNovel)ไอสีขาวขุ่นหมุนวนอยู่เล็กน้อย

“ศิลาหยวน…”
เซินลั่วพึมพำเบาๆ ในลำคอ [Source: NameIsNovel]

ชายหนุ่มหน้าดำใช้มือหนึ่งกำด้ามดาบ อีกมือถือเข็มทิศ แล้วค่อยๆ เหวี่ยงไปทางเซินลั่ว ดวงตาทุกคู่ในที่(@NameIsNovel)นั้นก็จับจ้องตามปลายเข็มทิศมาทางเขา(@NameIsNovel)

[Source: NameIsNovel] เข็มทิศชี้มายังร่างเซินลั่วอยู่ครู่หนึ่ง แต่เข็มไม่กระดิก ไม่ปรากฏสิ่งผิดปกติใดๆ

แววตาของชายหนุ่มหน้าดำไหววูบเล็กน้อย ก่อนจะหมุนเข็มทิศไปทางขอทานที่(@NameIsNovel)นอนอยู่ข้างฐานบูชาเทพองค์ประหลาด ผลลัพธ์ก็ไม่ต่างกัน ไม่มี(@NameIsNovel)การเปลี่ยนแปลงใดๆ [Source: NameIsNovel]

เมื่อเห็นดังนั้น สีหน้าของคนในคาราวานพ่อค้าก็คลายความตึงเครียดลงไปมาก

แต่ทว่า(@NameIsNovel) เมื่อเข็มทิศถูกหมุนมาชี้ไปยังชายตัดไม้ที่(@NameIsNovel)กำลังคุกเข่าอยู่นั้นเอง เข็มกลับพลัน หมุนคว้างอย่างควบคุมไม่ได้(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)หยกหยวนที่(@NameIsNovel)ฝังอยู่ตรงกลางก็ระเบิดออกด้วยเสียง “ปะ!” [Source: NameIsNovel]

ทันใดนั้น แสงสีขาวก็พุ่งออกจากเข็มทิศ พุ่งตรงเข้ากระแทกใส่ร่างชายตัดไม้! [Source: NameIsNovel]

---------- (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)