หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 90
ตอนที่ 90 : ร่วมมือโอบล้อมปราบศัตรู
ตอนที่ 90
ชายตัดไม้ถูกแสงขาวสาดกระแทกเข้าใส่ ร่างของเขา(@NameIsNovel)กลิ้งไปหลายตลบ ก่อนจะกระแทกเข้ากับผนังด้านซ้ายของโถงใหญ่ด้วยเสียง “ตุบ!” หนักหน่วงจนพื้นสะเทือนเล็กน้อย
เซินลั่วหันไปมองภาพนั้น ไม่อาจห้ามตนเองได้(@NameIsNovel) จนต้องสูดลมหายใจเย็นวาบเข้าปอด
เขา(@NameIsNovel)เห็นชายตัดไม้พลิกตัวล้มกลิ้งไปกับพื้น แขนที่(@NameIsNovel)ยันร่างกลับบิดเบี้ยวผิดรูป ลำคอชูยืดออกมาอย่างประหลาด บนใบหน้าบิดเบี้ยวเต็มไปด้วยเส้นเลือดที่(@NameIsNovel)เต้นปูดโปน ดวงตากลายเป็น(@NameIsNovel)สีแดงฉาน น้ำลายไหลยืดหยดลงไม่หยุด
ภาพที่(@NameIsNovel)เห็นทำให้บรรดาสมาชิกขบวนคาราวานถึงกับขาแข็ง ยืนนิ่งไม่กล้าขยับ
“กร็อก… กร็อก… กร็อก…”
เสียงประหลาดดังออกมาจากลำคอของชายตัดไม้ ร่างกายส่งเสียง “กรอบแกรบ” ติดต่อกัน และ(@NameIsNovel)อวัยวะทั่วร่างเริ่มขยายใหญ่ขึ้นจนมองเห็นได้(@NameIsNovel)ด้วยตาเปล่า เพียงครู่เดียวเสื้อผ้าก็ปริแตกออก
สิ่งที่(@NameIsNovel)เผยออกมาคือผิวหนังที่(@NameIsNovel)กลายเป็น(@NameIsNovel)สีเทาหม่น ปรากฏปื้นดำขนาดใหญ่คล้ายรอยเน่าเปื่อยแผ่กระจายไปทั่วร่าง ราวกับเขา(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ศพที่(@NameIsNovel)ตายมานานแล้ว
ร่างกายยังคงขยายพองอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งมี(@NameIsNovel)เสียง “ฉีก!” ดังสนั่น ส่วนหลังของเขา(@NameIsNovel)ถูกฉีกออกจากกัน เผยให้เห็นอสูรยักษ์รูปร่างหนู ขนสีเทาทั่วกาย ยืนสองเท้า ลำตัวยาวสูงถึงเจ็ดถึงแปดฉื่อ!
ภาพนั้นไม่เพียงทำให้คนในคาราวานหวาดผวา แม้กระทั่งเหล่าทหารยามเองยังมี(@NameIsNovel)ท่าทีลนลานอย่างเห็นได้(@NameIsNovel)ชัด
“อย่าตื่นตระหนก! ก็แค่ปีศาจหนูเท่านั้น เราจะล้อมฆ่ามันไปด้วยกัน!”
ชายหนุ่มหน้าดำตั้งสติได้(@NameIsNovel)เร็วกว่า(@NameIsNovel)คนอื่น ตะโกนสั่งการเสียงเข้ม
เหล่าทหารยามได้(@NameIsNovel)ยินคำสั่ง ต่างควักขวดเล็กจาก อก รินของเหลวสีเงินราดลงบนคมดาบ จากนั้นก็โถมเข้าล้อมโจมตีอสูรหนูจากทั้งสองด้านทันที
เซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)เข้าร่วม เขา(@NameIsNovel)ยังคงยืนประจำที่(@NameIsNovel)เดิม ดวงตากวาดมองไปรอบกายอย่างระมัดระวัง มือขวาซ่อนอยู่ภายในแขนเสื้อ แฝงไว้ด้วยความระแวดระวังเต็มที่(@NameIsNovel)
ทว่า(@NameIsNovel) ขณะที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)กำลังจับตาดูอยู่นั้นเอง พลันมี(@NameIsNovel)เสียงกรีดร้องแหลมเยียบกระแทกแก้วหูดังขึ้นอย่างกะทันหัน!
หน้าอก ของทหารยามผู้หนึ่งที่(@NameIsNovel)ยืนอยู่ใกล้แท่นบูชา ถูก ฝ่ามือโครงกระดูกสองข้างแทงทะลุออกมา ก่อนจะยกยกตัวเขา(@NameIsNovel)ขึ้นไปในอากาศอย่างง่ายดาย
ทุกคนเพิ่งจะตระหนักได้(@NameIsNovel)ในขณะนั้นว่า(@NameIsNovel)— ขอทาน ที่(@NameIsNovel)เมื่อครู่ยังนอนตะแคงกรนอยู่อย่างไม่ไหวติง ได้(@NameIsNovel)ลุกขึ้นยืนตั้งแต่เมื่อใดก็ไม่รู้!
เพียงบิดตัวหนึ่งครั้ง พร้อมเหวี่ยงแขนทั้งสองเต็มแรง ร่างไร้วิญญาณของทหารยามก็ถูกฟาดกระเด็นออกไปตรงๆ มุ่งสู่ร่างของเซินลั่ว!
เซินลั่วดีดตัวขึ้นจากพื้น พลันถอยหลังกระโดดหลบฉับพลันไปข้างหลัง รอดพ้นจากการปะทะหวุดหวิด
เมื่อหันกลับไปมอง เขา(@NameIsNovel)จึงได้(@NameIsNovel)เห็นชัดเจนว่า(@NameIsNovel) “ขอทาน” ผู้นั้นเผยโฉมแท้จริงออกมา—
เบ้าตาทั้งคู่ผุพังจนเหลือเพียงโพรงเปล่า ผิวหน้าหดเหี่ยวแห้งกรัง เต็มไปด้วยรอยด่างเขียวคล้ำของการเน่าเปื่อย นี่มิใช่มนุษย์ แต่คือ…
ศพเดินได้(@NameIsNovel)! ปีศาจแท้จริง!
บรรดาทหารยามที่(@NameIsNovel)เดิมทีพุ่งเข้าประชิดปีศาจหนู ต่างพลันเสียขวัญจนแตกกระเจิง เมื่อเห็น ศพเดินได้(@NameIsNovel) ปรากฏตัวขึ้นกะทันหัน
“คนอื่นรีบถอยออกไป! ทหารยามอยู่กับข้า ฆ่าปีศาจหนูกับศพเดินได้(@NameIsNovel)นี่ให้สิ้น!”
ชายหนุ่มหน้าดำคำรามออกมาเสียงดัง เมื่อเห็นโถงใหญ่เกิดความโกลาหล
ชายชราผมขาว ซึ่งดูเหมือนจะเป็น(@NameIsNovel)หัวหน้าหมื่นการค้าของคาราวาน รีบร้องตะโกนเสียงหลง “ออกไป! ออกไปเร็ว!” แล้ววิ่งนำพวกเสมี(@NameIsNovel)ยนและ(@NameIsNovel)คนงานทั้งหลายออกไปทางประตูพระวิหาร
แต่ทันใดนั้นเอง พลันมี(@NameIsNovel)เสียงกรีดร้องโหยหวนดังขึ้นติดกันจากด้านนอกโถง คล้ายมี(@NameIsNovel)ปีศาจซ่อนตัวอยู่ข้างนอกอีก!
ตอนนี้ทั้งด้านในและ(@NameIsNovel)ด้านนอกพระวิหาร ต่างถูก โจมตีจากสองด้าน เข้าพร้อมกัน กลายเป็น(@NameIsNovel)สภาพอันตรายยิ่งนัก
“ทุกคน! มารวมกัน! เกาะข้าไว้แน่นๆ!”
ชายหนุ่มหน้าดำตะโกนออกมาด้วยความหวาดหวั่น
บรรดาทหารยามที่(@NameIsNovel)เหลือ รีบถอยร่นเข้ามา ตั้งท่าหลังชนหลัง ก่อเป็น(@NameIsNovel)วงกลมเพื่อป้องกันโดยรอบ
แต่ยังไม่ทันจะตั้งขบวนสำเร็จ ดวงตาของปีศาจหนูพลันแวววับเป็น(@NameIsNovel)สีเขียวฉับพลัน มันดีดร่างพุ่งไปข้างหน้า ใช้กรงเล็บเกี่ยวพื้นไว้เพื่อเสริมแรง พุ่งเข้าใส่ช่องว่า(@NameIsNovel)งในแนวป้องกันรวดเร็วดั่งศรพุ่งจากคันธนู
“ระวัง—!”
เสียงตะโกนเตือนยังไม่ทันสิ้น ปีศาจหนูก็กลายเป็น(@NameIsNovel)เพียงเงามัวทะลวงเข้าสู่กลางวงแล้ว
“อึก!” “อ้าก!”
ทหารยามสองคนถูกมันสะบัดกระเด็นร่างลอยขึ้นกลางอากาศทันที
หนึ่งคนโชคดีเพียงถูกเหวี่ยงกระเด็นไปด้านข้าง แต่คนอีกคนกลับถูกมันอ้าปากงับ ตัดขาดขาทั้งข้างขณะร่วงลงมา เลือดสาดกระจายเต็มพื้น!
ความวุ่นวายปั่นป่วนพลันบังเกิดขึ้นทั่วโถงใหญ่!
ศพเดินได้(@NameIsNovel)ในร่างขอทานพลันหมุนตัวกลับมาอย่างฉับไว กระโจนออกไป มิได้(@NameIsNovel)พุ่งใส่ทหารยาม แต่กลับมุ่งตรงเข้าหา เซินลั่ว!
ร่างแข็งทื่อกระโจนขึ้นสูงจากพื้น สองแขนเหยียดตรงไปข้างหน้า ความเร็วรุนแรงประหนึ่งสายฟ้า
เมื่อเห็นเล็บยาวเปื้อนเศษเนื้อสดแดงฉาน ห้อยต่องแต่งจากปลายนิ้วของมัน หนังศีรษะเซินลั่วถึงกับชา เขา(@NameIsNovel)รีบถอยหลังด้วยความตื่นตระหนก
แต่โชคร้าย—ศพทหารยามที่(@NameIsNovel)เมื่อครู่ถูกศพเดินได้(@NameIsNovel)ทะลวงอกยังนอนแน่นิ่งอยู่ตรงพื้น ขาของศพขวางกั้นทางถอยพอดี เซินลั่วสะดุดเข้ากับมันจนเสียหลัก ล้มถอยกรูดไปหลายก้าว ก่อนแผ่นหลังจะชนเข้ากับเสาศาลาเต็มแรง!
ในชั่วพริบตา เล็บเปื้อนโลหิตของศพเดินได้(@NameIsNovel)ก็ทะลวงตรงเข้าสู่ดวงตาของเขา(@NameIsNovel) หวิดทะลุถึงกะโหลกศีรษะ!
ดวงตาเซินลั่วหรี่ลงทันใด เขา(@NameIsNovel)เอี้ยวศีรษะเฉไปด้านขวาอย่างแม่นยำ
กรงเล็บของศพเดินได้(@NameIsNovel)เฉียดหูเขา(@NameIsNovel)ไปเพียงคืบ ก่อนจะฝังลึกเข้ากับเสาศาลาหนักหน่วง!
“ตุบ!”
เสียงกระแทกทึบดังสนั่น ทำเอาทั้งโถงใหญ่สั่นสะเทือนเล็กน้อย
นิ้วกระดูกของมันปักทะลุเข้าไปในเสาศาลาจนถึงฝ่ามือทั้งข้าง ติดแน่นไม่อาจดึงออกมาได้(@NameIsNovel)ในชั่วขณะนั้น!
เซินลั่วยกมือขวาซึ่งแอบซ่อนไว้ในแขนเสื้อขึ้นมาในฉับพลัน ฝ่ามือของเขา(@NameIsNovel)พลันร้อนผ่าวราวกับถูกเพลิงลวก
“บึ้ม!”
สายฟ้าสีขาวโพลนผุดออกมาจากความว่า(@NameIsNovel)งกลางอากาศ ทะลุหลังคาพระวิหารลงมาพุ่งใส่ศพเดินได้(@NameIsNovel)ขอทานทันที
เพียงชั่วพริบตา ร่างทั้งร่างของศพเดินได้(@NameIsNovel)ก็ปะทุเปลวไฟเป็น(@NameIsNovel)ประกายไฟฟ้า “แซ่กๆ เปรี๊ยะๆ” ก้องลั่น มันร้องเสียงแหบโหยโหยหวนอย่างต่อเนื่อง ควันดำพลุ่งออกมาจากทั่วร่าง
แท้จริงแล้ว เซินลั่วได้(@NameIsNovel)เตรียมการไว้ตั้งแต่แรก แอบใช้น้ำเลือดสดเขียนเป็น(@NameIsNovel) ยันต์อสนีบาต ไว้ที่(@NameIsNovel)ฝ่ามือหนึ่งแผ่น รอจนได้(@NameIsNovel)โอกาสจึงกระตุ้นด้วยพลังปราณเต๋า ใช้ออกได้(@NameIsNovel)อย่างง่ายดาย
แต่สิ่งที่(@NameIsNovel)ทำให้เขา(@NameIsNovel)ประหลาดใจก็คือ—พลังของยันต์อสนีบาตนี้ กลับรุนแรงยิ่งกว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ตนคาดคิดนัก!
“มี(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญเพียรอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่…!”
ไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)ใครเป็น(@NameIsNovel)ผู้ร้องตะโกนขึ้นมา
เหล่าทหารยามที่(@NameIsNovel)แต่เดิมเสียขวัญไปแล้ว พลันได้(@NameIsNovel)กำลังใจคืนมาในบัดดล แม้ปีศาจหนูจะคาบขามนุษย์อยู่ในปากแลดูน่าสะพรึงนัก แต่ทุกคนก็ชักกระบี่ขึ้นพร้อมใจกันพุ่งเข้าต่อสู้!
คมกระบี่ที่(@NameIsNovel) ชโลมด้วยของเหลวเงินวาวในขวดน้อย ไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ของสิ่งใด แต่ทุกครั้งที่(@NameIsNovel)ฟันเฉือนเข้าตัวปีศาจหนู ก็จะมี(@NameIsNovel)ควันสีเขียวลอยพุ่งออกจากบาดแผล มันร้องกรีดเสียงเจ็บปวดราวกับบาดเจ็บสาหัส
“ถอย ออกมาก่อน!” ชายหนุ่มหน้าดำตะโกนก้อง แล้วพลันหยิบวัตถุสีดำออกมาจากเอว ขว้างขึ้นฟ้าตรงใส่ปีศาจหนู
เหล่าทหารยามรีบชักกระบี่กลับแล้วกระโดดหลบออกไปทันที
วัตถุสีดำนั้นพลันกางออกกลางอากาศ กลายเป็น(@NameIsNovel) ตาข่ายดำ ครอบลงมาคลุมปิดร่างปีศาจหนูไว้ทั้งตัว ตาข่ายที่(@NameIsNovel)ดูเบาบางนี้กลับมี(@NameIsNovel)น้ำหนักมหาศาลกดทับจนมันขยับตัวมิได้(@NameIsNovel)!
เห็นดังนั้น เหล่าทหารยามไม่รอช้า พุ่งเข้าไปพร้อมกัน ฟันแทงลงบนร่างปีศาจหนูไม่หยุดมือ
เสียงกรีดร้องเจ็บปวดดังก้องในโถงใหญ่ ราวกับเสียงหมูถูกเชือด!
เซินลั่วก้มมองฝ่ามือตน เห็นลายยันต์ที่(@NameIsNovel)เขียนด้วยเลือดยังคงเหลือ อยู่ เขา(@NameIsNovel)จึงเร่งหมุนเวียนพลังปราณในตันเถียน แล้วรวบรวมพลังโถมใส่ศพเดินได้(@NameIsNovel)ติดต่อกันสี่ถึงห้าครั้ง
“ครืน! ครืน!”
ฝ่ามือเขา(@NameIsNovel)ยังคงแผดเผาร้อนผ่าวไม่หยุด เสียงฟ้าร้องคำรามสะท้านก้องในความว่า(@NameIsNovel)ง
สายฟ้าสีขาวโพลนสายแล้วสายเล่าฟาดลงมาจากฟ้า ผ่ากระแทกศพเดินได้(@NameIsNovel)ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เสียงฟ้าคำรามดังไม่หยุดดุจ อัสนีผ่าลงต่อเนื่อง
แรกเริ่มเมื่อสายฟ้าสองสามสายฟาดลง ร่างศพเดินได้(@NameIsNovel)ยังร้องโหยหวนแผดเสียงออกมาได้(@NameIsNovel) แต่พอถึงสายฟ้าสุดท้ายร่วงลง ร่างของมันก็ถูกเผาจนดำเกรียม กลายเป็น(@NameIsNovel)ถ่านไม้ทั้งร่าง ร่วงลงกระแทกพื้นดัง “ตุบ” ไม่ไหวติงอีกต่อไป
----------
ขอบพระคุณทุกท่านที่(@NameIsNovel)สนับสนุนและ(@NameIsNovel)ติดตามเรา