ตอนที่ 94 : เสาะหาทางออก

เซินลั่วรีบยันกายลุกขึ้นจากพื้น กวาดสายตามองไปรอบด้าน แต่กลับไม่พบร่องรอยทั้งจิ้งจอกอสูรหรือแม่ทัพอู่แม้แต่น้อย เขา(@NameIsNovel)รู้สึกโล่งใจขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะเพ่งพินิจสภาพแวดล้อมโดยรอบ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

แม้แสงสว่า(@NameIsNovel)งภายในสถานที่(@NameIsNovel)แห่งนี้จะริบหรี่ แต่ก็เพียงพอสำหรับสายตาของเซินลั่ว ดวงตาเขา(@NameIsNovel)ปรับตัวเข้ากับความมืดได้(@NameIsNovel)อย่างรวดเร็ว และ(@NameIsNovel)ตระหนักได้(@NameIsNovel)ทันทีว่า(@NameIsNovel)ตนอยู่ในถ้ำใต้ดิน

เบื้องบนสูงขึ้นไปหลายสิบจ้าง มี(@NameIsNovel)รอยแยกยาวพาดผ่าน ปล่อยให้แสงขาวเลือนรางลอดส่องลงมา เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)นั่นคือพื้นดินด้านบน ส่วนปลายอีกด้านของถ้ำกลับทอดลึกไปในความมืดมิด ไม่รู้สิ้นสุดลงที่(@NameIsNovel)ใด [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เซินลั่วนึกถึงเหตุการณ์เมื่อครู่ จิ้งจอกอสูรยึดครองร่างเทพรูปดินเหนียว กวัดหางฟาดพื้นจนปริแตก กลายเป็น(@NameIsNovel)โพรงมหึมา พลังดูดมหาศาลทะลักออกมากลืนทุกสิ่ง และ(@NameIsNovel)สถานที่(@NameIsNovel)นี้ก็คงเป็น(@NameIsNovel)ชั้นลึกเบื้องในของโพรงนั้นเอง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เขา(@NameIsNovel)ถูกดูดมายังที่(@NameIsNovel)นี่แล้ว เช่นนั้นจิ้งจอกอสูรและ(@NameIsNovel)อู่โปเจี่ยย่อมต้องอยู่ในถ้ำเดียวกันด้วยแน่

เซินลั่วสูดลมหายใจลึก พบว่า(@NameIsNovel)ภายในอากาศยังคงมี(@NameIsNovel) “กลิ่นอาย” ของทั้งคู่เจือปนอยู่ แผ่วจางนำลึกเข้าไปในโพรง

ทว่า(@NameIsNovel)กลิ่นดินโคลนที่(@NameIsNovel)นี่กลับรุนแรงนัก จนกลบกลิ่นอื่นๆ ไปสิ้น ไม่อาจแยกแยะได้(@NameIsNovel)ชัดเจนดั่งที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ทำได้(@NameIsNovel)ก่อนหน้านี้ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เซินลั่วมองไปยังความมืดลึกเบื้องหน้า แต่ก็รีบเบือนสายตากลับมาในทันที

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) จิ้งจอกอสูรและ(@NameIsNovel)อู่โปเจี่ย ล้วนแข็งแกร่งเหนือกว่า(@NameIsNovel)ตนมากนัก เขา(@NameIsNovel)รู้ดีว่า(@NameIsNovel)ไม่ใช่คู่ต่อสู้ หากเป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel) การรีบหนีออกไปย่อมดีกว่า(@NameIsNovel) ส่วนความลึกลับที่(@NameIsNovel)ซ่อนอยู่ในถ้ำนี้ เขา(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)สนใจใคร่รู้เลย

สายตาเขา(@NameIsNovel)เลื่อนขึ้นไปยังรอยแยกเบื้องบน หวังหาหนทางออก

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] จากตรงนี้นับว่า(@NameIsNovel)สูงราวหลายสิบจ้าง และ(@NameIsNovel)ผนังถ้ำก็เรียบลื่นทุกด้าน หากเป็น(@NameIsNovel)คนธรรมดาย่อมไม่อาจปีนขึ้นไปได้(@NameIsNovel) ทว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)มิใช่คนธรรมดา

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ในไม่ช้า สายตาก็ตกลงบนผนังด้านหนึ่งซึ่งลาดเอียงน้อยที่(@NameIsNovel)สุด เขา(@NameIsNovel)กระโดดขึ้นด้วยแรงเต็มกำลัง แสงสีแดงแวบหนึ่งปรากฏใต้ฝ่าเท้า ร่างพุ่งขึ้นสูง ตะครุบก้อนหินที่(@NameIsNovel)ยื่นออกมาด้วยสองมือ ร่างแขวนอยู่กลางอากาศ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เขา(@NameIsNovel)ไม่รอช้า ใช้แรงเหวี่ยงกายฉุดร่างขึ้นอีกครั้ง ทะยานสูงขึ้นเรื่อยๆ

ไม่นานนัก เซินลั่วก็ปีนผนังถ้ำชันขึ้นไปได้(@NameIsNovel)อย่างว่องไว ปราดเปรียวราวลิง ปรากฏอยู่เกือบถึงด้านบน [Source: NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) แววปีติวาบขึ้นในดวงตา เขา(@NameIsNovel)เร่งไต่ขึ้นเร็วกว่า(@NameIsNovel)เดิม

แต่แล้ว ณ เบื้องหน้ากลับมี(@NameIsNovel)เสียงหึ่งๆ ดังขึ้น เส้นแสงทองคำพุ่งพรวดออกมาจากผนังหินใกล้เคียง ทอประกายเชื่อมโยงกันอย่างรวดเร็ว แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel) ค่ายกลแปดทิศยันต์แสง มหึมา หมุนวนช้าๆ

สีหน้าเซินลั่วพลันแปรเปลี่ยนอย่างหนัก แต่แรงส่งของร่างที่(@NameIsNovel)พุ่งขึ้นหยุดไม่ทัน ศีรษะกระแทกเข้ากับค่ายกลแสงนั้นโดยตรง

“ตุบ!” เสียงดังทึบ เมื่อศีรษะกระแทกผิวแสงทอง ค่ายกลยันต์เพียงสั่นวาบเล็กน้อย แรงมหาศาลแต่ทื่อๆ พลันไหลบ่าเข้ามากระแทกใส่ร่างเขา(@NameIsNovel)

ศีรษะของเซินลั่วหาได้(@NameIsNovel)เจ็บนัก หากแต่เหมือนชนกำแพงนุ่มๆ ทว่า(@NameIsNovel)ร่างกลับร่วงหล่นลงอย่างรวดเร็ว

เซินลั่วร้องเบาๆ รีบคว้าโขดหินที่(@NameIsNovel)ยื่นออกมาด้วยสองมือ

แรงร่วงนั้นรุนแรงเกินไป ก้อนหินที่(@NameIsNovel)ถูกกัดกร่อนตามกาลเวลาจึงเปราะผุ พังทลายแตกหักออกทันที

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) แม้ก้อนหินแตก แต่ก็ยังช่วยชะลอแรงร่วงลงของเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)บ้าง เขา(@NameIsNovel)รีบคว้าอีกจุดหนึ่งไว้ทันที สุดท้ายจึงรั้งร่างตนเองหยุดไว้ได้(@NameIsNovel)

เซินลั่วเงยหน้ามองค่ายกลแสงเบื้องบนอีกครั้ง แล้วปีนขึ้นไปจนเหลือระยะเพียงครึ่งฉื่อ เขา(@NameIsNovel)กัดปลายนิ้ว ขีดวาด ยันต์อัสนีบาต ลงบนฝ่ามือด้วยโลหิตตนเอง

[Source: NameIsNovel] “จงไป!”

เขา(@NameIsNovel)โบกมือ ปล่อยปราณเต๋าหลั่งไหลเข้าสู่ยันต์นั้น [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เสียงอัสนีคำรามสะท้านสะเทือน พลันสายฟ้าขาวเส้นหนึ่งพุ่งกระแทกใส่ค่ายกลแปดทิศแสง

แต่ผลลัพธ์กลับไม่ต่างจากจักจั่นพยายามเขย่าเสาใหญ่ ค่ายกลแสงมิได้(@NameIsNovel)ขยับแม้แต่น้อย ความเร็วหมุนเวียนหาได้(@NameIsNovel)ชะลอลงเลย (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“บัดซบ!”

[Source: NameIsNovel] เซินลั่วสบถต่ำๆ พลันจำใจไต่ลงจากผนังถ้ำอีกครั้ง

สายตาของเขา(@NameIsNovel)หันกลับไปยังส่วนลึกของถ้ำ หลังจากลังเลอยู่เนิ่นนาน สุดท้ายก็ย่างก้าวเข้าสู่ความมืดนั้น [Source: NameIsNovel]

หนทางด้านบนมิอาจผ่านได้(@NameIsNovel)อีกต่อไป การมุ่งหน้าเข้าสู่ความลึกของถ้ำบางทีอาจพบหนทางรอดก็เป็น(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel) (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[Source: NameIsNovel] ในใจยังคงกังวลถึงทั้งจิ้งจอกอสูรสามตาและ(@NameIsNovel)อู่โปเจี่ย ซึ่งไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)ตอนนี้อยู่แห่งหนใด เขา(@NameIsNovel)จึงก้าวเดินอย่างเชื่องช้า ดวงตา กวาดมองรอบกายไม่หยุด พร้อมจับสัญญาณเคลื่อนไหวใดๆ

เขา(@NameIsNovel)เดินไปได้(@NameIsNovel)ไม่ไกลนัก พลันหยุดชะงัก สายตาหันไปยังผนังถ้ำด้านข้าง [Source: NameIsNovel]

ตรงนั้นมี(@NameIsNovel)รอยข่วนลึก และ(@NameIsNovel)ถูกเผาไหม้ดำเกรียม ราวกับถูกเพลิงแผดเผาอ่านตอนต่อไปฟรี

“นี่มัน…ร่องรอยหอกเพลิงของอู่โปเจี่ย!”

[Source: NameIsNovel] หัวใจเซินลั่วเต้นแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว เขา(@NameIsNovel)รีบ กดร่างแนบเงามืดของผนังถ้ำ เพ่งมองไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง พร้อมเงี่ยหูฟังเสียง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) แต่เบื้องหน้ากลับว่า(@NameIsNovel)งเปล่า ไร้สิ่งผิดปกติ เงียบสงัดดุจสุสาน

เซินลั่วจึงค่อยๆ คลายกายที่(@NameIsNovel)ตึงเครียด ก้าวต่อไปอย่างระมัดระวัง

ยิ่งก้าวลึกเข้าไปมากเท่าไร ร่องรอยไหม้เกรียมปรากฏให้เห็นมากขึ้น ทั้งบนผนังและ(@NameIsNovel)พื้นหิน บางแห่งกลายเป็น(@NameIsNovel)หลุมลึกถึงสามฉื่อ กระทั่งยังเห็นรอยโลหิตประปรายอยู่บ้าง เห็นชัดว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)นี่คือสมรภูมิที่(@NameIsNovel)อู่โปเจี่ยและ(@NameIsNovel)จิ้งจอกอสูรต่อสู้กันอย่างดุเดือด

เซินลั่วตื่นตะลึง แต่หาได้(@NameIsNovel)หยุดก้าว หากแต่ลดฝีเท้าให้แผ่วเบาลงยิ่งกว่า(@NameIsNovel)เดิม หลีกเลี่ยงมิให้เกิดเสียง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ราวเวลาธูปหนึ่งดอกไหม้หมด เขา(@NameIsNovel)ก็มาถึงทางโค้งด้านหน้า

[Source: NameIsNovel] เซินลั่วหยุดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเคลื่อนกายช้าๆ ชิดด้านในทางโค้ง โผล่ศีรษะเพียงครึ่งหนึ่งชำเลืองมองออกไป แล้วรีบหดกลับ ปราณภายในพลันพลุ่งพล่านสูงล้น

แววฉงนฉาย ผ่านดวงตา เขา(@NameIsNovel)ลองชำเลืองอีกครั้ง ก่อนจะก้าวออกไปเต็มตัว

ไม่ห่างออกไปนัก มี(@NameIsNovel)ร่างหนึ่งนอนแน่นิ่งอยู่กับพื้น จากเสื้อผ้าและ(@NameIsNovel)รูปพรรณย่อมเป็น(@NameIsNovel)อู่โปเจี่ย (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

บัดนี้ร่างนั้นแน่นิ่งไร้สัญญาณขยับ เคลือบคลุมไปด้วยโลหิต ไม่อาจรู้ได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ชีวิตหรือสิ้นใจแล้ว [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

แววตื่นตะลึงผุดขึ้นในดวงตาเซินลั่ว เขา(@NameIsNovel)เงี่ยหูฟังอยู่พักหนึ่ง จนแน่ใจว่า(@NameIsNovel)อู่โปเจี่ยสิ้นลมหายใจจริงๆ จึงถอนหายใจยาวโล่งอก ก้าวเข้าไปใกล้ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เมื่อมองเห็นใบหน้าเขา(@NameIsNovel)อย่างถนัดชัด เซินลั่วถึงกับสูดลมหายใจแรง

ใบหน้าของอู่โปเจี่ยบัดนี้ กลายเป็น(@NameIsNovel)ครึ่งคนครึ่งจิ้งจอก ด้านขวายังเหมือนเดิม แต่ด้านซ้ายกลับปกคลุมด้วยขนสีเหลือง ดวงตายาวรี หูแหลมยาวออกมา ชัดเจนว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ลักษณะของอสูรจิ้งจอก

ไม่เพียงเท่านั้น ดวงตาของเขา(@NameIsNovel)ยังเบิกโพลง เหมือนจะถลนออกมา เลือดทะลักรินออกจากหู จมูก และ(@NameIsNovel)ปาก ภาพนั้นชวนให้สยดสยองยิ่งนัก ดูก็รู้ว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เจ็บปวดทรมานหนักหนาก่อนสิ้นใจ

[Source: NameIsNovel] “หรือว่า(@NameIsNovel)จิตวิญญาณของจิ้งจอกอสูรนั้นเข้ามาสิงร่างอู่โปเจี่ย แล้วหลังจากต่อสู้แย่งชิงกัน จึงแตกดับไปพร้อมกัน…” เซินลั่วพึมพำคาดเดา ความหวาดหวั่นในใจคลายลงไปบ้าง

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] รอบศพของอู่โปเจี่ย มี(@NameIsNovel)สิ่งของกระจัดกระจายอยู่มากมาย หอกเพลิงทั้งเจ็ด รวมถึงหอกผลึกใส ล้วนตกอยู่กับพื้น

นอกจากนี้ ยังมี(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ดสั้นสีชาด สามเล่มที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เคยใช้มาก่อน และ(@NameIsNovel)เชือกทองคำยาวหนึ่งจ้าง ราวกับถักทอด้วยเส้นทองคำทั้งเส้น ดูประหลาดพิสดารนัก

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เซินลั่วไม่ใช่คนจะถ่อมตนเกินควร เขา(@NameIsNovel) กวาดเก็บสิ่งของเหล่านี้ทั้งหมด แล้วนั่งลงตรงนั้นเพื่อตรวจสอบอย่างละเอียด

นอกจากยันต์สีเทาที่(@NameIsNovel)ติดอยู่บนมี(@NameIsNovel)ดสั้นทั้งสามแล้ว ของวิเศษอื่นๆ กลับมิได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ยันต์ใดปิดผนึกอยู่ แต่กลับยังคงแผ่กลิ่นอายปราณเต๋าออกมา

“ไร้ยันต์ผนึก แต่กลับมี(@NameIsNovel)คลื่นปราณเต๋ารุนแรงถึงเพียงนี้ หรือว่า(@NameIsNovel)นี่คือ…อาคมศาสตรา!” ความตื่นเต้นวาบขึ้น เขา(@NameIsNovel)รีบคว้าหอกเพลิงเล่มหนึ่งขึ้นมา ลองหลั่งปราณเข้าสู่ตัวหอก เช่นเดียวกับที่(@NameIsNovel)เคยทำกับสามง่าม [Source: NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] หอกเพลิงเล่มนั้นหาได้(@NameIsNovel)สอดรับกับปราณของเขา(@NameIsNovel)ไม่ ผ่านไปครู่หนึ่งก็มี(@NameIsNovel)เสียง “ปะ” เบาๆ ดังขึ้นที่(@NameIsNovel)ปลายหอก พร้อมแสงสีแดงคล้ายเปลวไฟวาบออกมา

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ----------