หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 95
ตอนที่ 95 : ลาภลอยเหนือความคาดหมาย
ตอนที่ 95
เซินลั่วเร่งร่าย เคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นาม พลางสะบัดยันต์หวังบังคับให้หอกเพลิงลอยขึ้นมา ทว่า(@NameIsNovel)ไม่ว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะเร่งเร้าอย่างไร หอกเพลิงกลับไม่ตอบสนองแม้แต่น้อย ไม่มี(@NameIsNovel)ทีท่าว่า(@NameIsNovel)จะขยับลอยเลย
“ดูท่าหอกเพลิงนี้จะเป็น(@NameIsNovel) อาคมศาสตรา จริงๆ ต้องอาศัยผู้บำเพ็ญที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)พลังถึงขั้น ระดับอิงปราณ จึงจะสามารถกระตุ้นมันได้(@NameIsNovel)” เซินลั่วคิดพลางเลิกล้มความพยายาม เขา(@NameIsNovel)เพียงสะบัดหอกเพลิงสองครั้งในมือ ปลายหอกลากผ่านผนังหินใกล้เคียง
ทันทีนั้น ปลายหอกเพลิงที่(@NameIsNovel)ลุกวาบก็ทิ้งรอยไหม้เกรียมลึกไว้บนผนังหินแข็ง ราวกับหินแข็งกลายเป็น(@NameIsNovel)เพียงดินโคลนเปราะบางต่อหน้ามัน
“ดีนัก…ยอดเยี่ยมยิ่งนัก!”
ความยินดีเอ่อล้นขึ้นมาในใจ เซินลั่ว อดยกหอกเพลิงขึ้นมาตรวจดูใกล้ๆ ไม่ได้(@NameIsNovel)
ความร้อนแรงรุนแรงแผ่ออกมาจากปลายหอก ทำให้ผิวหน้าของเซินลั่วเสียวแสบเหมือนถูกเปลวเหล็กแดงส่องใส่
เขา(@NameIsNovel)ขยับแขนเล็กน้อย หอกเพลิงพลันกลายเป็น(@NameIsNovel)แสงสีแดงพุ่งแทงเข้ากับผนังหินด้านหน้า
“ฉี่…”
เกือบครึ่งหนึ่งของหอกเพลิงจมหายเข้าไปในผนังหิน เหลือโผล่อยู่ภายนอกเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
“อานุภาพของ อาคมศาสตรา ช่างหาที่(@NameIsNovel)เปรียบมิได้(@NameIsNovel) แม้เพียงกระตุ้นเพียงผิวเผิน แต่กลับสร้างความเสียหายได้(@NameIsNovel)ร้ายแรงถึงเพียงนี้!” เซินลั่วออกแรงดึงแขน กระชากหอกเพลิงกลับออกมาเรียบร้อย แล้วหัวเราะอย่างไม่อาจห้าม
ว่า(@NameIsNovel)ด้วยพลังทำลายแล้ว หอกเพลิงนี้เหนือกว่า(@NameIsNovel) สามง่าม ที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับมอบมาก่อนหน้านี้ เสียอีก
ด้วยเหตุที่(@NameIsNovel)ปราณเต๋าของตนมิได้(@NameIsNovel)มากนัก เขา(@NameIsNovel)จึงมิได้(@NameIsNovel)กระตุ้นหอกเพลิงอยู่นานนัก ไม่นานก็วางลง แล้วหยิบหอกผลึกที่(@NameIsNovel)แวววาวขึ้นมาแทน
หอกผลึกทั้งเล่มขาวโพลน เย็นยะเยือกเพียงสัมผัส แม้มิได้(@NameIsNovel)หลั่งปราณเต๋าใดๆ ลงไป แต่กลับมี(@NameIsNovel)หมอกน้ำแข็งสีขาวพร่าล้อมรอบชั้นหนึ่ง งดงามเยือกเย็นเหนือคำพรรณนา
ในบรรดาของทั้งหมดนี้ หอกผลึกเล่มนี้ช่างโดดเด่นสะดุดตาที่(@NameIsNovel)สุด
เซินลั่วถือหอกผลึกในมือ ชื่นชมอยู่ครู่หนึ่ง แล้วค่อยๆ หลั่งปราณเต๋าเข้าสู่ตัวหอก
ต่างจากหอกเพลิงเมื่อครู่ เพียงปราณเต๋าไหลเข้าสู่ตัวหอก แสงขาวสว่า(@NameIsNovel)งจ้าก็ปะทุออกมาในทันที พลังเยียบเย็นกระจายออกโดยรอบ อุณหภูมิรอบกายลดต่ำลงทันใด
แววประหลาดใจผุดขึ้นในดวงตาของเซินลั่ว แต่ไม่นานเขา(@NameIsNovel)ก็เข้าใจเหตุผลในทันที
เคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นาม ที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ฝึกนั้นเป็น(@NameIsNovel)สายธาตุน้ำ จึงสอดคล้องอย่างยิ่งกับหอกผลึกเล่มนี้
ส่วนหอกสั้นก่อนหน้า เป็น(@NameIsNovel) อาคมศาสตราธาตุไฟ ซึ่งตรงข้ามกับคุณสมบัติของปราณเต๋าเขา(@NameIsNovel)โดยสิ้นเชิง จึงเป็น(@NameIsNovel)ธรรมดาที่(@NameIsNovel)จะควบคุมได้(@NameIsNovel)ยากกว่า(@NameIsNovel)
เมื่อเข้าใจดังนี้แล้ว ความชื่นชอบในหอกผลึกที่(@NameIsNovel)สอดคล้องกับปราณของตนก็ยิ่งเพิ่มพูน เซินลั่วเร่งหลั่งปราณเต๋าทั้งหมดเข้าสู่ตัวหอกผลึกในมือ พลันแสงขาวเจิดจ้าก็ปะทุออกมารุนแรงยิ่งกว่า(@NameIsNovel)เดิมหลายเท่า
อุณหภูมิรอบกายตกต่ำลงอีกครั้ง หมอกขาวเย็นยะเยือกเริ่มก่อตัวสั่นไหวในอากาศ
เซินลั่วสะบัดแขน หอกผลึกกลายเป็น(@NameIsNovel)ลำแสงขาวพุ่งเสียบใส่ผนังหินใกล้ๆ
“ปะ” เสียงเบาๆ ดังขึ้น ปลายหอกผลึกแทงลึกเข้าไปในผนังหินหลายชุ่นก่อนจะหยุดลง แต่กลับปรากฏชั้นน้ำแข็งสีขาวปกคลุมแผ่กระจายไปทั่วผนังโดยรอบ
ยิ่งได้(@NameIsNovel)เห็นอานุภาพของหอกผลึก เซินลั่วก็ยิ่งหลงใหลนัก ทว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)กระตุ้นต่อ หากแต่เก็บวางลงข้างกาย แล้วหยิบ เชือกทองคำ ขึ้นมาหลั่งปราณเต๋าเข้าไป
ทันใดนั้น เชือกทองคำเปล่งแสงสีทองเจิดจ้าออกมา แต่กลับไม่มี(@NameIsNovel)การเปลี่ยนแปลงใดเพิ่มเติม
“ดูท่าคงเป็น(@NameIsNovel) อาคมศาสตราประเภทพันธนาการ… เพียงแต่ไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ประสิทธิผลเพียงใด” เซินลั่วพึมพำกับตนเอง ก่อนจะวางเชือกทองคำลง และ(@NameIsNovel)เหลือบสายตาไปยัง มี(@NameIsNovel)ดสั้นชาด ทั้งสามเล่มที่(@NameIsNovel)เหลือ
เขา(@NameIsNovel)หยิบหนึ่งเล่มขึ้นมา แล้วหลั่งปราณเต๋าเข้าสู่มันทันที มี(@NameIsNovel)ดสั้นสีชาดเล่มนั้นก็ลอยขึ้นกลางอากาศ แผ่รัศมี(@NameIsNovel)สีแดงคล้ำออกมา
“จงไป!”
เพียงแค่เขา(@NameIsNovel)ชี้นำด้วยจิต มี(@NameIsNovel)ดสั้นก็พุ่งทะยานออกไปฉับพลัน แหวกอากาศเป็น(@NameIsNovel)ระยะหลายสิบจ้าง ก่อนจะ “ฉึก” ปักเข้ากับผนังหิน เหลือเพียงด้ามที่(@NameIsNovel)โผล่ออกมา
เพียงชี้นำอีกครั้ง มี(@NameIsNovel)ดสั้นชาดก็สลัดตัวหลุดออกจากผนังหิน พุ่งกลับมาแขวนลอยอยู่เบื้องหน้าเขา(@NameIsNovel)
“การควบคุมมี(@NameIsNovel)ดสั้นนี้ง่ายกว่า(@NameIsNovel)ตอนใช้ สามง่าม มากนัก” เซินลั่วคิดในใจ
เมื่อครู่ตอนควบคุมมี(@NameIsNovel)ดสั้น เขา(@NameIsNovel)รู้สึกราวกับว่า(@NameIsNovel)มันเป็น(@NameIsNovel)เพียงส่วนหนึ่งของร่างกาย มิได้(@NameIsNovel)แตกต่างจากการขยับแขนขาของตนเอง หาได้(@NameIsNovel)เหมือนก่อนหน้านี้ ที่(@NameIsNovel)ยามใช้สามง่ามแล้วใจเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น เกรงว่า(@NameIsNovel)หากพลั้งพลาดเพียงเล็กน้อย มันจะตกหล่นลงมา
เซินลั่ว อดประหลาดใจมิได้(@NameIsNovel) จึงลองควบคุมอีกครั้ง ให้มี(@NameIsNovel)ดสั้นลอยโฉบเวียนรอบกาย บินขึ้นลงพลิ้วไหวราวกับแขนขาในร่างของตนเอง ใช้ง่ายดายยิ่งนัก
เพียงแต่ปราณเต๋าภายในร่างเขา(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)จำกัด หลังจากทดลองต่อเนื่องอยู่หลายครา ในที่(@NameIsNovel)สุดก็มาถึงขีดจำกัด จึงเก็บมี(@NameIsNovel)ดสั้นกลับคืน
“แปลกนัก เหตุใดการควบคุม อาคมศาสตรา ของข้าจึงง่ายขึ้นเช่นนี้? อีกทั้งก่อนหน้านี้ ตอนต่อสู้กับจิ้งจอกอสูร วิชาควบคุมน้ำก็กลับใช้ได้(@NameIsNovel)ง่ายกว่า(@NameIsNovel)ปกติ… แล้วยังมี(@NameIsNovel) ยันต์อัสนีบาต อีก…” เซินลั่วขมวดคิ้วงุนงง แต่ก็ไม่ได้(@NameIsNovel)คิดให้ลึกนัก เขา(@NameIsNovel)เก็บหอกสั้น เชือกทองคำ และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ดสั้นสีชาดกลับมา กวาดตามองศพของอู่โปเจี่ย แล้ววางสิ่งของเหล่านั้นลงอีกครั้ง
“แม่ทัพอู่ เจ้าถูกปีศาจสิงร่างจนตาย ศพยังถูกทิ้งไร้ผู้ดูแล เช่นนั้นข้าจะช่วยฝังเจ้าลงดินเสีย แลกเปลี่ยนกับ อาคมศาสตรา เหล่านี้ ถือว่า(@NameIsNovel)เจ้าชดใช้เป็น(@NameIsNovel)ของตอบแทน” เซินลั่วกล่าว พลางอุ้มร่างอู่โปเจี่ยวางลงในหลุมใหญ่ใกล้ๆ
พลันเสียง “ปุ” ดังขึ้น ถุงผ้าหนึ่งหล่นลงจากร่างอู่โปเจี่ย
“หืม? นี่คืออะไร?” เซินลั่ววางศพลง แล้วหยิบถุงผ้าขึ้นมาเปิดดู
ภายในมี(@NameIsNovel)ขวดยาอยู่สามใบ สีขาว สีฟ้า และ(@NameIsNovel)สีเหลือง บนขาวัขวดสีขาวติดป้ายเขียนว่า(@NameIsNovel) “โอสถปี่กู่”
“โอสถปี่กู่!” ดวงตาเซินลั่วพลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบ
สำนักชุนชิว เองก็มี(@NameIsNovel)โอสถชนิดนี้ เขา(@NameIsNovel)เคยได้(@NameIsNovel)ยินจากไป๋เสี่ยวเถียนเล่าว่า(@NameIsNovel) หากกินเพียงเม็ดเดียว ก็จะตัดความหิวไปได้(@NameIsNovel)หนึ่งวัน ดีกว่า(@NameIsNovel)การรับประทานธัญญาหารเสียอีก
เซินลั่วเปิดขวดดู ข้างในเต็มไปด้วยโอสถเม็ดเล็กสีขาว ขนาดเท่าปลายนิ้ว จำนวนนับสิบ ชวนส่งกลิ่นหอมโอสถฟุ้งกระจาย
นับแต่เขา(@NameIsNovel)ถูกดูดลงมายังถ้ำใต้ดินนี้ ก็ไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)ผ่านมานานเพียงใดแล้ว ครานี้เริ่มรู้สึกหิวจางๆ เขา(@NameIsNovel)จึงเทโอสถเม็ดหนึ่งออกมา กลืนลงไปในทันที
ด้วยความรู้เรื่องโอสถที่(@NameIsNovel)ศึกษามา เมื่อได้(@NameIsNovel)กลิ่นก็รู้ว่า(@NameIsNovel)โอสถนี้เป็น(@NameIsNovel)คุณไม่เป็น(@NameIsNovel)โทษ เขา(@NameIsNovel)จึงกินเข้าไปโดยไม่ลังเล
ทันทีที่(@NameIsNovel)โอสถปี่กู่เข้าสู่กระเพาะ ก็ละลายกลายเป็น(@NameIsNovel)ความอบอุ่นแผ่กระจายไปทั่ว รสหิวพลันหายสิ้น แทนที่(@NameIsNovel)ด้วยความอิ่มเล็กน้อย
“ของวิเศษแท้ สมแล้วที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)โอสถ มหัศจรรย์” เซินลั่วคิดด้วยความยินดี พลางปิดขวดโอสถ
ส่วนอีกสองขวดมิได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ป้ายกำกับ เซินลั่วเปิดฝาดู ขวดสีน้ำเงินบรรจุโอสถเม็ดใสสีฟ้าขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือ กลิ่นหอมเข้มข้น ต่างจากโอสถปี่กู่ที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)กลิ่นบางเบา
ในขวดสีเหลืองกลับมี(@NameIsNovel)โอสถสีเงินเทาอยู่เพียงสองเม็ด แผ่กลิ่นเผ็ดร้อนออกมาเล็กน้อย
จากความรู้และ(@NameIsNovel)ประสบการณ์ เซินลั่วคาดเดาว่า(@NameIsNovel)โอสถสองชนิดนี้ล้ำค่ากว่า(@NameIsNovel)โอสถปี่กู่มาก เพียงแต่ยังไม่อาจรู้ถึงสรรพคุณแท้จริงได้(@NameIsNovel)
ภายในถุงผ้านั้น นอกจากโอสถสามขวดแล้ว ยังมี(@NameIsNovel)ยันต์สี่แผ่น เงินจำนวนหนึ่ง และ(@NameIsNovel)ป้ายเอวสีม่วงอีกหนึ่งชิ้น
ยันต์สองในสี่นั้น มี(@NameIsNovel)ลวดลายอักขระเทาแบบเดียวกับที่(@NameIsNovel)ติดอยู่บนมี(@NameIsNovel)ดสั้นชาด ดวงยันต์ยังเปล่งประกายสดใส ชัดเจนว่า(@NameIsNovel)ยังไม่ถูกใช้ ส่วนอีกสองแผ่น หนึ่งคือยันต์สีแดงที่(@NameIsNovel) อู่โปเจี่ยเคยใช้ทำลายมายาของจิ้งจอกอสูรสามตา และ(@NameIsNovel)อีกหนึ่งเป็น(@NameIsNovel)ยันต์สีทอง อักขระบนมันลึกซึ้งวิจิตรนัก ไม่อาจดูออกว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ยันต์ชนิดใด
เพราะยันต์จำนวนมากมักใช้ได้(@NameIsNovel)เพียงครั้งเดียว อีกทั้งร่างกายเขา(@NameIsNovel)ยามนี้ปราณเต๋าร่อยหรอ จึงมิได้(@NameIsNovel)คิดลองใช้
สำหรับเงิน เขา(@NameIsNovel)เพียงเหลือบมองผ่านๆ แล้ววางลงทันที
ท้ายสุด เซินลั่วหยิบป้ายเอวสีม่วงขึ้นมา ข้างหนึ่งสลักลายหัวเสือ อีกด้านสลักอักษรตราประทับสองตัวว่า(@NameIsNovel) — “ติ้งกั๋ว”
----------