ตอนที่ 96 : โครงกระดูก ลี้ลับ

“หัวเสือ… แล้วอักษร ‘ติ้งกั๋ว’ นี้ หรือว่า(@NameIsNovel)อู่โปเจี่ยจะเป็น(@NameIsNovel)ขุนนางในราชสำนัก?” เซินลั่วถือป้ายเอวพลางพึมพำกับตนเอง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เขา(@NameIsNovel)พลิกป้ายเอวไปมาเล็กน้อย ก่อนเก็บกลับลงไป ไม่รีรอที่(@NameIsNovel)จะเก็บของทั้งหมดเข้ากับตน

เมื่อจัดการสิ่งเหล่านี้เสร็จสิ้น เขา(@NameIsNovel)ก็ขุดดินและ(@NameIsNovel)หินมากลบศพของอู่โปเจี่ยจนมิด ถือเป็น(@NameIsNovel)การฝังอย่างเหมาะสม

จากนั้นเซินลั่วหยิบหอกเพลิงและ(@NameIsNovel)ของวิเศษอื่นๆ เตรียมจะก้าวเดินต่อ แต่แล้วสายตาก็เหลียวกลับไปทางที่(@NameIsNovel)ตนเองเดินผ่านมา ภาพ ค่ายกลแปดทิศยันต์แสง ผุดขึ้นในห้วงความคิด (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“หรือว่า(@NameIsNovel)หอกเพลิงกับหอกผลึกที่(@NameIsNovel)เพิ่งได้(@NameIsNovel)มา จะสามารถทำลายค่ายกลแสงนั้นได้(@NameIsNovel)?”

[Source: NameIsNovel] แต่ไม่นานนัก เขา(@NameIsNovel)ก็ส่ายศีรษะ ตัดความคิดนั้นออกไปในทันที

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) แม้เขา(@NameIsNovel)จะยังเป็น(@NameIsNovel)เพียงผู้บำเพ็ญที่(@NameIsNovel)ความเข้าใจต่อหนทางเซียนตื้นเขิน แต่ก็พอมองออกว่า(@NameIsNovel) ค่ายกลแสงนั้นมิใช่สิ่งธรรมดา ถูกวางลงโดยผู้บำเพ็ญผู้มี(@NameIsNovel)พลังสูงส่ง ขนาด อาคมศาสตรา เขา(@NameIsNovel)ยังไม่อาจกระตุ้นได้(@NameIsNovel)เต็มกำลัง แล้วจะหวังทลายค่ายกลด้วยสิ่งเหล่านี้ไปใย หากพยายามอย่างไร้ผล ย่อมสิ้นเปลืองเสียเปล่า มุ่งหน้าไปข้างหน้าน่าจะมี(@NameIsNovel)หนทางออกมากกว่า(@NameIsNovel)

เซินลั่วละสายตา เก็บหอกผลึกใส หอกเพลิง และ(@NameIsNovel)ของอื่นๆ แล้วออกเดินต่อไป [Source: NameIsNovel]

ยิ่งเดินลึกเข้าไปในถ้ำ พื้นที่(@NameIsNovel)ก็ยิ่งลาดต่ำลง อากาศขุ่นมัวขึ้น ราวกับกำลังนำเขา(@NameIsNovel)ลงสู่ยมโลกเบื้องล่าง [Source: NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “อืม?”

เซินลั่วพลันหยุดฝีเท้า กวาดตามองไปรอบด้าน [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ไม่ใช่ว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)รู้สึกถึงสิ่งผิดปกติรอบกาย แต่กลับสังเกตได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel) พลังปราณฟ้า-ดิน ที่(@NameIsNovel)รายล้อมรอบตัวนั้นหนาแน่นยิ่งกว่า(@NameIsNovel)สถานที่(@NameIsNovel)ก่อนหน้านี้มากนัก

เขา(@NameIsNovel)หลับตาลงรับสัมผัส ปราณฟ้า-ดินที่(@NameIsNovel)รายล้อมแผ่วซึมเข้าสู่ร่าง พลันรู้ได้(@NameIsNovel)ทันทีว่า(@NameIsNovel)ทางเบื้องหน้ามี(@NameIsNovel)ปราณหนาแน่นกว่า(@NameIsNovel)นี้เสียอีก [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“หรือว่า(@NameIsNovel)ข้างหน้าจะมี(@NameIsNovel)วัตถุวิเศษ สมบัติฟ้าเกิดอยู่?”

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ความคิดนี้ผุดขึ้นในใจเซินลั่ว เขา(@NameIsNovel)แทบจะเร่งฝีเท้าไปข้างหน้าโดยสัญชาตญาณ แต่สติกลับฉุดรั้งเขา(@NameIsNovel)ไว้

หลังจากไตร่ตรอง เขา(@NameIsNovel)ก้าวไปข้างหน้าเพียงสามสิบก้าว ก็พบว่า(@NameIsNovel)จำนวนเสาหิน งอกสีขาวรอบๆ เริ่มลดลง แสงสว่า(@NameIsNovel)งที่(@NameIsNovel)เล็ดลอดก็ริบหรี่ลง แต่เป็น(@NameIsNovel)ดั่งที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)คาดไว้ — พลังปราณฟ้า-ดิน กลับหนาแน่นขึ้นทุกย่างก้าว (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เมื่อก้าวต่อไปอีกเล็กน้อย พลันมี(@NameIsNovel)แสงเรื่อเขียวอ่อนสายหนึ่งปรากฏขึ้นเบื้องหน้า โดดเด่นท่ามกลางความมืดมิด [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“หรือว่า(@NameIsNovel)นี่จะเป็น(@NameIsNovel)ปลายทางแล้ว?”

เซินลั่วเกิดความคิดขึ้น แต่ก็ไม่บุ่มบ่าม เขา(@NameIsNovel)จัดวางหอกหนึ่งเล่มไว้ด้านหน้า อีกเล่มไว้ด้านหลัง ระมัดระวังก้าวเดินต่อไป

เส้นทางข้างหน้ากลับถูกผนังหินใหญ่ปิดกั้นไว้โดยสิ้นเชิง

แสงเขียวเรื่อพลัน ลอดออกมาจากรอยแยกของผนังนั้น ราวกับว่า(@NameIsNovel)หลังผนังนี้เป็น(@NameIsNovel)อีกโลกหนึ่งโดยแท้

เซินลั่วเพ่งมองลอดรอยแยกออกไป เห็นเพียงเงาเลือนลางกับแสงสว่า(@NameIsNovel)ง แต่พลังปราณฟ้า-ดินกลับแผ่ซ่านออกมาอย่างหนาแน่น ชัดเจนว่า(@NameIsNovel)สิ่งที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ต้นกำเนิดของปราณ เช่นนี้ อยู่เบื้องหลังผนังนี้เอง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] อ่านตอนต่อไปฟรี

แววสงสัยฉายขึ้นในดวงตา เขา(@NameIsNovel)ยกมือเคาะผนังหินเบาๆ สองครั้ง “ตุบ ตุบ” เสียงสะท้อนดังกลับมา

[Source: NameIsNovel] เมื่อเห็นดังนั้น เซินลั่วรีบยกมือสูงขึ้น หลั่งปราณเต๋าที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่ทั้งหมดเข้าสู่หอกเพลิงในมือ พลันร่างหอกส่องสะท้อนเป็น(@NameIsNovel)เงาแดงวาบ

เขา(@NameIsNovel)วางหอกผลึกลงข้างกาย ใช้สองมือกำหอกเพลิงแล้วแทงออกไปทันที หอกเพลิงกลายเป็น(@NameIsNovel)เงาแดงพุ่งเสียบเข้ากับผนังหิน

“กร๊อบ” หอกเพลิงแทงทะลุเข้าสู่ผนังจนถึงด้าม [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ดั่งที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)คาดไว้ แรงต้านที่(@NameIsNovel)ส่งกลับมาบอกชัดว่า(@NameIsNovel)ผนังหินนี้หนาเพียงไม่เกินหนึ่งฉื่อ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เซินลั่วถอน หอกออก แล้วแทงซ้ำอีกครั้ง

เขา(@NameIsNovel)กระทำเช่นนี้อยู่เจ็ดถึงแปดครา บนผนังจึงปรากฏรูเจาะเจ็ดแปดรู

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) แต่พลังปราณเต๋าที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)อยู่อย่างจำกัดก็ร่อยหรอสิ้นลงในที่(@NameIsNovel)สุด โชคยังดีที่(@NameIsNovel)ผนังหินนั้นถูกเจาะจนแทบจะรับไม่ไหวแล้ว

เซินลั่วหันหลังกลับไป ลากก้อนหินมหึมามาจากในถ้ำ จากนั้นเร่ง วิชาแปรหยาง มือทั้งสองพลันแผ่วาบด้วยแสงแดง เขา(@NameIsNovel)ยกก้อนหินขึ้นสูง ก่อนทุ่มลงใส่รูที่(@NameIsNovel)หอกเพลิงเคยแทงอยู่

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “โครม!” เสียงสะท้านก้องดังขึ้น ช่องโหว่กว้างขนาดครกโม่พลันอ้าเปิดออกบนผนังหิน

เขา(@NameIsNovel)กำลังจะหยิบก้อนหินขึ้นฟาดซ้ำอีกครั้ง ทว่า(@NameIsNovel)ในบัดนั้น รอยแยกบนผนังกลับขยายออกอย่างรวดเร็ว พร้อมเสียงครืนคำราม สนั่น ผนังหินทั้งผืนถล่มลง ก้อนหินใหญ่แตกกระเด็นกลิ้งไปสองข้าง ฝุ่นผงคลุ้งฟุ้งไปทั่ว (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

แต่เซินลั่วได้(@NameIsNovel)ถอยห่างออกมาก่อนแล้ว จึงไม่ถูกหินถล่มทับ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เมื่อฝุ่นยังไม่ทันจาง เขา(@NameIsNovel)ก็เห็นว่า(@NameIsNovel)ด้านหน้าเปิดกว้างออกเป็น(@NameIsNovel)โพรงใต้ดินมหึมา กว้างราวห้าสิบถึงหกสิบจ้าง รอบด้านเต็มไปด้วยเสาหินย้อยขาวโพลนยื่นชนเพดานถ้ำ แผ่วแสงขาวนุ่มนวลออกมา

[Source: NameIsNovel] ใจกลางเสาหินเหล่านั้น มี(@NameIsNovel)บ่อน้ำสี่เหลี่ยมกว้างเจ็ดถึงแปดจ้าง น้ำในบ่อใสกระจ่างสีเขียวมรกต

แสงเขียวเรื่อที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เห็นก่อนหน้านี้ ก็คือแสงที่(@NameIsNovel)แผ่ออกมาจากบ่อนี้ เติมเต็มพื้นที่(@NameIsNovel)ใต้ดินทั้งผืน

แต่สิ่งที่(@NameIsNovel)พิสดารที่(@NameIsNovel)สุดคือ—เหนือบ่อน้ำ กลับมี(@NameIsNovel) โครงกระดูกมนุษย์สีทอง ลอยอยู่กลางอากาศ กระดูกทุกชิ้นใสราวแก้วเคลือบสีทอง แผ่วแสงทองประหลาดออกมาไม่หยุด

โครงกระดูกนี้เป็น(@NameIsNovel)เพียงร่างแห่งความตาย หาใช่สิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตไม่ แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด กลับลอยอยู่กลางอากาศได้(@NameIsNovel)เช่นนั้น!

“น้ำ!” (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

หลังจากจ้องมองโครงกระดูกสีทองอยู่เนิ่นนาน เซินลั่วก็เบนสายตามายังบ่อน้ำสีเขียวมรกต พลันรู้สึกปีติในใจ

ตราบใดที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)น้ำอยู่ เขา(@NameIsNovel)ก็สามารถเร่งบำเพ็ญเพื่อฟื้นฟูปราณเต๋าได้(@NameIsNovel)รวดเร็วขึ้น

ต้องยอมรับว่า(@NameIsNovel) พลังปราณฟ้า-ดินที่(@NameIsNovel)นี่หนาแน่นยิ่งนัก หนากว่า(@NameIsNovel)ภายนอกไม่ต่ำกว่า(@NameIsNovel)สิบเท่า สมแล้วที่(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)สถานที่(@NameIsNovel)เลิศล้ำสำหรับการบำเพ็ญเพียร

เขา(@NameIsNovel) กวาดสายตาสำรวจพื้นที่(@NameIsNovel)โดยรอบอย่างถี่ถ้วน เมื่อแน่ใจว่า(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)ภัยอันตราย จึงก้าวเข้าไปด้านใน

เซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)ตรงไปยังบ่อในทันที หากแต่เดินสำรวจรอบๆ ก่อน คิ้วขมวดเข้าหากัน

นอกจากบ่อน้ำและ(@NameIsNovel)โครงกระดูกสีทองที่(@NameIsNovel)ลอยอยู่เหนือบ่อนั้นแล้ว ในพื้นที่(@NameIsNovel)ใต้ดินแห่งนี้กลับไม่เห็นสิ่งผิดปกติอื่นใด รอบด้านเป็น(@NameIsNovel)เพียงป่าหินงอกหินย้อยธรรมดา อีกทั้งบนผนังถ้ำโดยรอบก็ไม่มี(@NameIsNovel)ทางออก (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “หรือว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)นี่…ไม่มี(@NameIsNovel)หนทางออกจริงๆ กันแน่?” เซินลั่วพึมพำเบาๆ แต่ก็หาได้(@NameIsNovel)กังวลมากนัก

เพราะในยามนี้ เขา(@NameIsNovel)อยู่เพียงใน ภวังค์ฝัน หาใช่ร่างจริงถูกขังไว้ ตามประสบการณ์เข้าสู่ฝันก่อนหน้านี้ อีกไม่นานเขา(@NameIsNovel)ก็จะตื่นกลับสู่ความจริงได้(@NameIsNovel)เอง

เพียงแต่ครั้งนี้ หมายความว่า(@NameIsNovel) เขา(@NameIsNovel)จำต้องติดอยู่ในพื้นที่(@NameIsNovel)ใต้ดินแห่งนี้ไปจนกว่า(@NameIsNovel)จะสิ้นสุดการเข้าสู่ฝัน

[Source: NameIsNovel] เซินลั่วค่อยๆ สงบจิตใจลงอีกครั้ง เขา(@NameIsNovel)มองโครงกระดูกสีทองที่(@NameIsNovel)ลอยอยู่เหนือบ่อ แล้วเบนสายตามายังน้ำสีเขียว มรกตนั้น

ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะอย่างไร สิ่งสำคัญที่(@NameIsNovel)สุดในตอนนี้คือการฟื้นฟูปราณเต๋าเสียก่อน [Source: NameIsNovel]

แต่พอเพ่งมองให้ละเอียด น้ำสีเขียว มรกตในบ่อนั้นกลับดูแปลกพิกลอยู่บ้าง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เขา(@NameIsNovel)หยิบก้อนหินขึ้นมาก้อนหนึ่งแล้วขว้างลงไปในบ่อ “จ๋อม” ก้อนหินจมลงไปก้นบ่อโดยไร้สิ่งผิดปกติ

แต่เซินลั่วก็ยังไม่วางใจนัก หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เขา(@NameIsNovel)จึงย่อตัวลง ยื่นนิ้วซ้ายแตะลงไปในน้ำบ่อ ส่วนมืออีกข้างกลับกำ มี(@NameIsNovel)ดสั้นชาด ไว้แน่น หากมี(@NameIsNovel)สิ่งผิดปกติจะได้(@NameIsNovel)ฟันนิ้วทิ้งเพื่อเอาชีวิตรอดทันที (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

น้ำสีเขียว มรกตนั้นให้สัมผัสเย็นเล็กน้อย หาได้(@NameIsNovel)ต่างไปจากน้ำธรรมดาไม่

เซินลั่วยังคงอยู่อย่างนั้นต่อไปนานเท่ากับครึ่งธูปก้านหนึ่ง เมื่อเห็นว่า(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)สิ่งผิดปกติ จึงวางใจลง เก็บอาคมศาสตราและ(@NameIsNovel)ของทั้งหมดไว้ข้างกาย ก่อนก้าวลงไปในบ่อน้ำ

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] แต่ในบัดนั้นเอง แสงทองที่(@NameIsNovel)แผ่วจากโครงกระดูกสีทองเหนือบ่อกลับสว่า(@NameIsNovel)งเจิดขึ้น

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) แสงทองสาดลงมาปกคลุมร่างเซินลั่ว พลันเกิดแรงผลักลี้ลับสายหนึ่งดันร่างเขา(@NameIsNovel)ออกไป

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ทว่า(@NameIsNovel)แรงผลักนี้หาได้(@NameIsNovel)รุนแรง เขา(@NameIsNovel)จึงยังฝืนต้านเอาไว้ได้(@NameIsNovel)

เซินลั่วเงยหน้ามองโครงกระดูกสีทองด้วยแววตาประหลาดใจเล็กน้อย

----------