หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 97
ตอนที่ 97 : พรสวรรค์เพิ่มพูนอย่างใหญ่หลวง
ตอนที่ 97
แม้เซินลั่วจะยื่นนิ้วตรวจสอบน้ำในบ่อ แต่ความสนใจส่วนใหญ่กลับจับจ้องอยู่ที่(@NameIsNovel)โครงกระดูกสีทองนั้น แม้แต่หูยังเงี่ยตั้งฟังทุกสรรพเสียง หากแต่ตั้งแต่ต้นจนจบกลับไม่พบสิ่งผิดปกติใด
“หรือว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ใครบางคนวาง ค่ายกล ไว้ โดยใช้โครงกระดูกนี้เป็น(@NameIsNovel)ศูนย์กลาง?” ความคิดหนึ่งแล่นวาบขึ้นในใจเซินลั่ว เขา(@NameIsNovel)ก้าวไปยังกลางบ่ออีกครั้ง
ฮึ่ม!
แสงทองบนโครงกระดูกพลันสว่า(@NameIsNovel)งเจิดขึ้นอีกครา ก่อเกิดแรงต่อต้านรุนแรงผลักใส่
ร่างเซินลั่วสั่นไหวเล็กน้อย แต่เขา(@NameIsNovel)รีบตั้งหลักมั่นคงได้(@NameIsNovel)อย่างรวดเร็ว
“จริงแท้ ต้องมี(@NameIsNovel)สิ่งลี้ลับอยู่แน่!” เซินลั่วพึมพำ พลางจ้องโครงกระดูกสีทองพร้อมก้าวต่อไปอีกก้าว
แสงทองบนโครงกระดูกสว่า(@NameIsNovel)งวาบรุนแรงกว่า(@NameIsNovel)เดิม พร้อมเสียงหอนโหยดุจรับการยั่วยุ
แรงผลักอันมหาศาลแผ่ออกจากแสงทอง กดทับร่างเซินลั่ว
สีหน้าเขา(@NameIsNovel)เปลี่ยนไปเล็กน้อย ครานี้ไม่อาจฝืนได้(@NameIsNovel) จึงถูกบีบให้ถอยหลังไปหนึ่งก้าว
เมื่อถอยออกไป แสงทองบนโครงกระดูกก็พลันหม่นลงอย่างมาก แรงผลักที่(@NameIsNovel)ระเบิดออกมาก็อ่อนแรงลงอย่างเห็นได้(@NameIsNovel)ชัด
เซินลั่วตั้งหลักได้(@NameIsNovel)อีกครั้ง ความสงสัยกลับยิ่งปะทุขึ้นในใจ
โครงกระดูกที่(@NameIsNovel)มิยอมให้ผู้ใดเข้าใกล้ ย่อมต้องมี(@NameIsNovel)เหตุผล—บางทีนี่อาจเป็น(@NameIsNovel)กุญแจที่(@NameIsNovel)จะออกไปจากที่(@NameIsNovel)นี่ หรือไม่ก็อาจมี(@NameIsNovel)ของล้ำค่าซุกซ่อนอยู่ใต้บ่อเบื้องล่างโครงกระดูกนั้น!
ทว่า(@NameIsNovel)ด้วยร่างเขา(@NameIsNovel)ยามนี้ไร้ปราณเต๋าหลงเหลือ จึงยังไม่คิดจะเสี่ยงเข้าใกล้
เขา(@NameIsNovel)เป่าลมหายใจเบาๆ จากนั้นนั่งขัดสมาธิลงที่(@NameIsNovel)ขอบบ่อ หลับตาเร่งร่าย เคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นาม
ปัง!
พลังปราณฟ้า-ดินที่(@NameIsNovel)หนาแน่นโดยรอบปั่นป่วนรุนแรงดุจทำนบแตก ทะลักเข้าสู่ร่างเขา(@NameIsNovel)อย่างบ้าคลั่งรวดเร็วเกินคาด
เซินลั่วถึงกับตกตะลึง ความเร็วที่(@NameIsNovel)ปราณฟ้า-ดินไหลเข้ามานี้ เร็วกว่า(@NameIsNovel)ตอนบำเพ็ญในโลกความจริงนับร้อยเท่า!
แต่เขา(@NameIsNovel)รีบตั้งสติ เร่งโคจร เคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นาม ให้เร็วยิ่งขึ้น พยายามดูดซับปราณฟ้า-ดินเข้ามาแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ปราณเต๋า
น่าอัศจรรย์นัก เมื่อปราณฟ้า-ดินเข้าสู่ ตันเถียน ก็ถูกแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ปราณเต๋าอย่างง่ายดายราบรื่น
ตันเถียนที่(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)งเปล่าในคราแรก บัดนี้กลับเต็มเปี่ยมในชั่วเวลาอันสั้น ฟื้นคืนสู่สภาพสมบูรณ์อีกครั้ง!
“แม้พลังปราณที่(@NameIsNovel)นี่จะหนาแน่น แต่ก็ไม่น่าจะรวดเร็วถึงเพียงนี้ใช่หรือไม่?” เซินลั่วลืมตาขึ้น แววตาเต็มไปด้วยความฉงนประหลาดใจ
สายตาของเขา(@NameIsNovel)เลื่อนกลับไปยังโครงกระดูกสีทองที่(@NameIsNovel)ลอยอยู่กลางอากาศ หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เขา(@NameIsNovel)จึงเอื้อมหยิบ มี(@NameIsNovel)ดสั้นสีชาด ที่(@NameIsNovel)วางอยู่ขอบบ่อขึ้นมา แล้วเร่งมุทราควบคุม
มี(@NameIsNovel)ดสั้นสีชาดสั่นสะท้านเบาๆ พลันลอยขึ้นจากมือเขา(@NameIsNovel)
“จงไป!”
เพียงชี้นำจากเซินลั่ว มี(@NameIsNovel)ดสั้นสีชาดก็กลายเป็น(@NameIsNovel)เงาแสงสีแดงคล้ำ พุ่งตรงไปยังโครงกระดูกสีทอง เพียงพริบตาก็เหลือระยะไม่ถึงสองฉื่อ
ฮึ่ม!
โครงกระดูกสีทองพลันสั่นสะท้าน ราวกับรับรู้สิ่งใด แสงทองสว่า(@NameIsNovel)งวาบออกมา มี(@NameIsNovel)ดสั้นสีชาดราวกับตกลงไปในบึงหนืด ความเร็วลดลงอย่างมาก ขยับได้(@NameIsNovel)เพียงหนึ่งฉื่อก็หยุดค้างกลางอากาศ ไม่อาจเคลื่อนไปได้(@NameIsNovel)อีก
ทว่า(@NameIsNovel)แรงผลักที่(@NameIsNovel)โครงกระดูกปลดปล่อยออกมากลับดูเหมือนส่งผลเพียงต่อวัตถุใกล้ตัวเท่านั้น แม้เซินลั่วจะนั่งอยู่ที่(@NameIsNovel)ขอบบ่อ ทว่า(@NameIsNovel)ภายในรัศมี(@NameIsNovel)แสงทอง เขา(@NameIsNovel) กลับไม่รู้สึกถึงแรงผลักใดๆ
เซินลั่วเร่งมุทราควบคุมอีกครั้ง หลังจากมี(@NameIsNovel)ดสั้นสั่นสะท้านอยู่ครู่หนึ่ง ก็ขยับไปข้างหน้าได้(@NameIsNovel)อีกเพียงเล็กน้อย
ครืน!
ทันใดนั้นเสียงระเบิดดังสนั่น มี(@NameIsNovel)ดสั้นสีชาดหมุนคว้างราวสายฟ้าฟาด คล้ายถูกกระแทกอย่างแรง ก่อนจะร่วงลงสู่พื้น แสงวาวบนคมมี(@NameIsNovel)ดหม่นหมองลง เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)รับความเสียหายไม่น้อย
ศีรษะเซินลั่วพลันปวดรุนแรง ราวกับถูกกระบองฟาดเข้าไป เขา(@NameIsNovel)อดส่งเสียงครางออกมาไม่ได้(@NameIsNovel) พลันสายตาพลบดำลงทันที
เขา(@NameIsNovel)รีบหลับตา นั่งโคจรเคล็ดวิชาอย่างสงบ หลังผ่านไปครู่ใหญ่จึงค่อยๆ ฟื้นคืนสติ
เมื่อหายใจลึกๆ อยู่หลายครั้ง เขา(@NameIsNovel)เงยหน้ามองอีกครั้ง
โครงกระดูกสีทองยังคงลอยนิ่งอยู่กลางอากาศ แสงทองดับมืดไป ราวกับไม่มี(@NameIsNovel)สิ่งใดเกิดขึ้น
เซินลั่วขบคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะจุ่มมือลงในบ่อ ใช้ วิชาควบคุมน้ำ เรียกปราณในใจ
“ฟู่!”
เหนือผิวน้ำใต้โครงกระดูกสีทอง พลันพุ่งขึ้นมาเป็น(@NameIsNovel) ฝ่ามือน้ำขนาดยักษ์ สูงราวสามจ้าง ม้วนทะยานขึ้นตรงไปยังโครงกระดูกสีทอง
เพียงแต่ฝ่ามือน้ำเพิ่งปรากฏ แสงทองรอบโครงกระดูกก็วาบขึ้นทันที บดขยี้ฝ่ามือน้ำนั้นจนสลายหายไปราวกับไม่ต่างจากการบีบเศษหญ้าแห้ง
สีหน้าเซินลั่วตกหม่น เขา(@NameIsNovel)รีบจุ่มมือลงไปในบ่อทั้งสองข้าง
ฟู่!
รอบบ่อทั้งหมด ผิวน้ำพลันแตกกระจายออก แขนมือจากน้ำ เชือกน้ำ อสรพิษน้ำ และ(@NameIsNovel)รูปร่างพิสดารทั้งหลาย พุ่งทะยานใส่โครงกระดูกสีทองจากทุกทิศทาง
แสงทองรอบโครงกระดูกพลันปะทุขึ้นอย่างรุนแรง คลื่นแสงทองกระเพื่อมออกมา เพียงพริบตา มือจากน้ำ เชือกน้ำ อสรพิษน้ำทั้งหลายก็ถูกบดทำลายสิ้น ไม่ต่างจากหญ้าแห้งถูกพายุโหมซัด
เมื่อเห็นเช่นนี้ เซินลั่วเพียงเผยรอยยิ้มฝืนออกมาเท่านั้น
พลังของเขา(@NameIsNovel)อ่อนด้อยเกินไป หากบรรลุพลังบำเพ็ญถึงขั้นเดียวกับอู่โปเจี่ย หรือแม้แต่ท่านอาจารย์หลัว เขา(@NameIsNovel)คงไม่ต้องตกอยู่ในสภาพไร้หนทางเช่นนี้
เซินลั่วจ้องมองโครงกระดูกสีทองนิ่งงันอยู่ครู่ใหญ่ สุดท้ายกัดฟันแน่น หยิบ หอกเพลิง สองเล่มกับ หอกผลึก ขึ้นจากพื้น แล้วหันหลังเดินย้อนกลับไปทางทางเข้า
ครึ่งชั่วยามต่อมา ร่างเซินลั่วก็กลับมาปรากฏริมบ่อน้ำอีกครั้ง ใบหน้าหม่นหมอง มุมปากกับแขนยังมี(@NameIsNovel)รอยถลอกเล็กน้อย
“ชะตาข้าถูกลิขิตให้ติดอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่กระนั้นหรือ?” เขา(@NameIsNovel)พึมพำ พลางมองโครงกระดูกสีทองที่(@NameIsNovel)ลอยอยู่กลางอากาศ
เมื่อครู่นี้ เขา(@NameIsNovel)พยายามฝืนทะลวง ค่ายกลแปดทิศยันต์แสง ในยามที่(@NameIsNovel)ปราณเต๋ายังสมบูรณ์ แต่ไม่ว่า(@NameIsNovel)ดิ้นรนเพียงใดก็ไร้ผล
เซินลั่วถอนหายใจ ก่อนกลับมานั่งขัดสมาธิกลางบ่ออีกครั้ง หลับตาลงอย่างสงบ
เมื่อไม่อาจออกไปได้(@NameIsNovel) เช่นนั้นก็ต้องฉวยโอกาสใช้พลังปราณฟ้า-ดินที่(@NameIsNovel)หนาแน่นล้นเหลือ ณ ที่(@NameIsNovel)แห่งนี้ เพื่อเร่งบำเพ็ญทะลวงสู่ชั้นที่(@NameIsNovel)สองของ เคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นาม แม้จะอยู่ใน ภวังค์ฝัน แต่หากได้(@NameIsNovel)ประสบกับสิ่งเหล่านี้ด้วยตนเอง ย่อมเป็น(@NameIsNovel)คุณต่อการบำเพ็ญในภายภาคหน้าได้(@NameIsNovel)แน่นอน
แต่ไม่นานนัก เขา(@NameIsNovel)ก็ลืมตาขึ้น ดวงตาเบิกกว้าง เต็มไปด้วยความประหลาดใจอย่างใหญ่หลวง
เมื่อครู่ จุดตันเถียนจื่อฝู่ ภายในร่างกลับผ่อนคลายลงอย่างมากเพราะแรงกระแทกของปราณเต๋า!
ก่อนหน้านี้ในโลกความจริง ต่อให้เขา(@NameIsNovel)เร่งเร้าอย่างเต็มที่(@NameIsNovel) ใช้ปราณจนสิ้นก็ยังไม่อาจเขยื้อนมันได้(@NameIsNovel)เลย
ความแตกต่างเช่นนี้ ช่างมากเกินไปมิใช่หรือ!
แม้จะตกตะลึง แต่เซินลั่วไม่หยุดบำเพ็ญ เขา(@NameIsNovel)ยังคงเร่งโคจรปราณเต๋า กระแทกใส่จุดตันเถียนจื่อฝู่ซ้ำไปมาอีกหลายครา ในที่(@NameIsNovel)สุดช่องตันเถียนนี้ก็แตกทะลวงเปิดออก!
หัวใจเขา(@NameIsNovel)เอ่อท้นด้วยความปีติ รีบโคจรปราณไหลต่อไปตามเส้น เหริน จนไปถึง จุดตันเถียน แล้วเริ่มเร่งเร้ากระแทก
จุดตันเถียน เพียงถูกกระแทกไม่กี่ครา ก็ผ่อนคลายลงอย่างรวดเร็ว และ(@NameIsNovel)ในที่(@NameIsNovel)สุดก็ถูกเปิดออกเช่นกัน
เซินลั่วสูดลมหายใจลึก ความตื่นเต้นยากจะปกปิด
หากว่า(@NameIsNovel)การทะลวงจุดตันเถียน จื่อฝู่จะอธิบายได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เรื่องบังเอิญ แต่เมื่อจุดตันเถียน ถูกเปิดอย่างง่ายดายเช่นนี้ ก็ไม่อาจเรียกว่า(@NameIsNovel)บังเอิญได้(@NameIsNovel)อีกแล้ว
“หรือว่า(@NameIsNovel)หลังจากเข้าสู่ ภวังค์ฝัน พรสวรรค์ในการบำเพ็ญของข้าจะเพิ่มพูนอย่างใหญ่หลวงจริงๆ?” เซินลั่วครุ่นคิดเงียบๆ
ยิ่งคิดก็ยิ่งเชื่อมั่นมากขึ้น การที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)สามารถวาดยันต์อัสนีบาตและ(@NameIsNovel)ยันต์ปราบอสูรสำเร็จครั้งแรกก็อยู่ในภวังค์ฝันนี้ อีกทั้ง วิชาควบคุมน้ำ ที่(@NameIsNovel)ใช้ก่อนหน้านี้ก็คล่องแคล่วกว่า(@NameIsNovel)ความจริงถึงสิบเท่า มิหนำซ้ำ ตอนที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ดึงพลังปราณฟ้า-ดินเข้าสู่ร่าง ก็รู้สึกง่ายดายไร้สิ่งกีดขวาง
ทั้งหมดนี้ล้วนชี้ชัดว่า(@NameIsNovel)พรสวรรค์การบำเพ็ญของเขา(@NameIsNovel) ในภวังค์ฝันนั้นสูงส่งกว่า(@NameIsNovel)ความจริงหลายเท่า
แม้ว่า(@NameIsNovel)การที่(@NameIsNovel)พรสวรรค์จะเพิ่มขึ้นอย่างฉับพลันเช่นนี้จะน่าเหลือเชื่อ และ(@NameIsNovel)แทบเป็น(@NameIsNovel)ไปไม่ได้(@NameIsNovel) แต่เรื่องของการเข้าสู่ฝันนั้นคลุมเครือเกินหยั่ง ในนั้นย่อมเกิดสิ่งอัศจรรย์ใดๆ ก็เป็น(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)
ในขณะที่(@NameIsNovel)เซินลั่วกำลังครุ่นคิดอยู่ ปราณเต๋าในกายก็ยังมิได้(@NameIsNovel)หยุดไหลเวียน เขา(@NameIsNovel)ยังคงเร่งโคจรตาม เคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นาม กระแทกใส่ทุกจุดตันเถียนไปทีละจุดตามที่(@NameIsNovel)ตำรากำหนด
----------