หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 98
ตอนที่ 98 : ความก้าวหน้าอันรวดเร็ว
ตอนที่ 98
ปากทางสู่ถ้ำใต้ดินถูกแรงทำลาย พลังปราณฟ้า-ดินที่(@NameIsNovel)หนาแน่นก็พลันไหลทะลักเร่งรุดออกไปยังอุโมงค์ภายในถ้ำ ก่อนจะแผ่ซ่านออกไปจนถึงปากทาง
กองดินหินที่(@NameIsNovel)พูนขึ้นจากเศษหินและ(@NameIsNovel)ดินใกล้ปากถ้ำพลันสั่นไหวเล็กน้อย กรวดเม็ดเล็กและ(@NameIsNovel)หินร่วนๆ กลิ้งหล่นลงมาจากด้านบน
…
เซินลั่วหมกมุ่นบำเพ็ญ จนไม่รู้สึกถึงกาลเวลาที่(@NameIsNovel)ล่วงไป จนกระทั่งความหิวโหยทวีคูณจนแทบทนไม่ไหว เขา(@NameIsNovel)จึงหยิบ โอสถปี่กู่ มากลืนเข้าไปหนึ่งเม็ด ความหิวโหยก็พลันคลายหายสิ้น
หลังจากบำเพ็ญตลอดทั้งวัน ผลลัพธ์ที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)คือความก้าวหน้ามหาศาล สามารถเปิดจุดตันเถียน บนเส้นเหรินได้(@NameIsNovel)ถึงสามในสิบส่วน
หากยังรักษาความเร็วเช่นนี้ ต่อไปอีกเพียงสิบกว่า(@NameIsNovel)วันก็สามารถบำเพ็ญจนสำเร็จชั้นที่(@NameIsNovel)สองของ เคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นาม ได้(@NameIsNovel)โดยสมบูรณ์
แม้จะเทียบไม่ได้(@NameIsNovel)กับความรวดเร็วอันน่าตกตะลึงในคราวที่(@NameIsNovel)ทะลวงผ่านชั้นแรกภายในค่ำคืนเดียว แต่ก็ยังเหนือกว่า(@NameIsNovel)ความเร็วในการบำเพ็ญในโลกความจริงอยู่ไกลนัก
เขา(@NameIsNovel)กดความตื่นเต้นลง หลับตาขัดสมาธิอีกครั้ง
เช่นนี้ เซินลั่วจึงใช้วันคืนต่อๆ มาในห้วงบำเพ็ญเพียร ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย คอยดูดซับปราณฟ้า-ดินจากน้ำในบ่อพร้อมโคจรปราณเต๋ากระแทกใส่จุดตันเถียนภายในกาย เขา(@NameIsNovel)สัมผัสได้(@NameIsNovel)อย่างแจ่มชัดว่า(@NameIsNovel)ปราณภายในเพิ่มพูนขึ้นเรื่อยๆ
ชั่วพริบตา เวลาก็ล่วงเลยไปกว่า(@NameIsNovel)สิบวัน
เซินลั่วพลันลืมตาขึ้น เงยหน้าส่งเสียงคำรามยาวออกมาโดยมิได้(@NameIsNovel)ตั้งใจ
เสียงคำรามนั้นหนักแน่นต่อเนื่อง ก้องสะท้อนไปทั่วทั้งถ้ำใต้ดิน
เขา(@NameIsNovel)ใช้เวลาครึ่งหนึ่งของการเผาไม้หอม จึงระบายลมหายใจที่(@NameIsNovel)อัดแน่นอยู่ออกมาจนหมดสิ้น
เป็น(@NameIsNovel)ไปดั่งที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ประมาณไว้ หลังจากบำเพ็ญมาได้(@NameIsNovel)ช่วงเวลานี้ เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)เปิดจุดตันเถียนทั้งบนเส้นเหรินและ(@NameIsNovel)เส้นตู้สำเร็จโดยสิ้นเชิง ทะลวงชั้นที่(@NameIsNovel)สองของเคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นามได้(@NameIsNovel)อย่างสมบูรณ์ ปราณเต๋าในกายเพิ่มพูนขึ้นหลายเท่า
ชั้นที่(@NameIsNovel)สองของเคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นามนั้น สอดคล้องกับขั้นสี่ ขั้นห้า และ(@NameIsNovel)ขั้นหก ของระดับชำระปราณ เขา(@NameIsNovel)สามารถก้าวผ่านช่วงนี้ภายในเวลาเพียงสิบกว่า(@NameIsNovel)วัน ถือว่า(@NameIsNovel)น่าพรั่นพรึงยิ่งนัก
เมื่อสัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงปราณเต๋าที่(@NameIsNovel)พลุ่งพล่านอยู่ภายในตันเถียน เซินลั่วก็เผยรอยยิ้มบางออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ เขา(@NameIsNovel)หยิบ มี(@NameIsNovel)ดสั้นสีชาด ที่(@NameIsNovel)วางอยู่ข้างบ่อขึ้นมาอย่างสบายๆ แล้วเร่งมุทราคาถาเพื่อกระตุ้นมัน
เสียงฮึ่มดังขึ้น มี(@NameIsNovel)ดสั้นสีชาด พลันกระโดดลอยขึ้นจากฝ่ามือราวกับมี(@NameIsNovel)ชีวิต
ยันต์ที่(@NameIsNovel)ปลายด้ามส่องประกายแสงสีเทาเจิดจ้ากว่า(@NameIsNovel)แต่ก่อน อีกทั้งบนคมมี(@NameIsNovel)ดยังมี(@NameIsNovel)ชั้นแสงสีเทาห่อหุ้มไว้ ส่งเสียงหวีดหวิวขณะฉีกฟันอากาศ
“จงไป!”
เพียงสะบัดนิ้วของเซินลั่ว มี(@NameIsNovel)ดสั้นสีชาดก็พุ่งทะยานออกไปทันที แสงสีเทาวูบหนึ่งกะพริบ เพียงชั่วพริบตาก็ทะลุระยะหลายสิบจ้าง กรีดผ่านยอดหินงอกสีขาวขนาดใหญ่
หินงอกสูงหลายสิบจ้างนั้นพลันเปล่งเสียง “เป๊าะ” ครึ่งยอดด้านบนค่อยๆ ไถลร่วงลงมากระแทกพื้นจนฝุ่นควันตลบ
ผิวที่(@NameIsNovel)ถูกตัดนั้นเรียบลื่นราวกับกระจกสะท้อน
เซินลั่วพยักหน้าด้วยความพอใจ ก่อนจะเรียกมี(@NameIsNovel)ดสั้นสีชาดกลับมา แต่พอจะเก็บเข้าข้างกาย เขา(@NameIsNovel) กลับชะงักไปทันที สายตาจับจ้องแน่วแน่ไปที่(@NameIsNovel)ขอบบ่อ
เหนือผิวน้ำ มี(@NameIsNovel)ขอบบ่อโผล่ขึ้นมาราวครึ่งฉื่อ
“เหตุใดระดับน้ำถึงลดลง?” เซินลั่วจดจำได้(@NameIsNovel)ชัด ว่า(@NameIsNovel)ครั้งแรกที่(@NameIsNovel)ตนลงแช่ในบ่อ น้ำยังเอ่อเกือบถึงปากขอบ
ตลอดสิบกว่า(@NameIsNovel)วันที่(@NameIsNovel)ผ่านมา เขา(@NameIsNovel)หมกมุ่นบำเพ็ญเพียรไม่หยุด เพียงเร่งรีบกิน โอสถปี่กู่ ยามหิวโหย จึงไม่ได้(@NameIsNovel)สังเกตเลยว่า(@NameIsNovel)น้ำในบ่อค่อยๆ ลดลง
“หรือว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เพราะการบำเพ็ญของข้า?” เขา(@NameIsNovel)ยกมือจับคาง สีหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย
ตอนนี้เขา(@NameIsNovel)ยังไม่อยากใส่ใจเรื่องเล็กน้อยนี้นัก รีบหลับตาลงอีกครั้ง เริ่มนึกทวน มุทราคาถาของชั้นที่(@NameIsNovel)สามแห่งเคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นาม ในใจ
ชั้นแรกของเคล็ดวิชานี้ คือหล่อเลี้ยงพลังปราณให้เต็มสี่แขนขา
ชั้นที่(@NameIsNovel)สอง ต้องทะลวงเชื่อมต่อเส้นลมปราณเหรินกับเส้นลมปราณตู้ให้ครบถ้วน
ส่วนชั้นที่(@NameIsNovel)สาม ต้องทะลวงเส้นลมปราณและ(@NameIsNovel)จุดตันเถียนทั่วทั้งร่างจนสมบูรณ์ ทำให้พลังปราณหลั่งไหลไปทั่วเส้นลมปราณทั้งปวง วางรากฐานอันมั่นคงเพื่อก้าวสู่ ระดับอิงปราณ ต่อไป
การบำเพ็ญชั้นที่(@NameIsNovel)สามนี้ มี(@NameIsNovel)เส้นลมปราณและ(@NameIsNovel)จุดตันเถียนที่(@NameIsNovel)ต้องทะลวงมากมาย ทั้งยังกระจัดกระจายยิ่งนัก ความยากลำบากเกินกว่า(@NameIsNovel)จะเปรียบกับการบำเพ็ญชั้นที่(@NameIsNovel)หนึ่งและ(@NameIsNovel)สองรวมกันเสียอีก
ทว่า(@NameIsNovel) ด้วยสภาพบำเพ็ญในเวลานี้ประหนึ่งมี(@NameIsNovel)เทพช่วยเหลือ เซินลั่วมิได้(@NameIsNovel)หวาดหวั่นแม้แต่น้อย เขา(@NameIsNovel)ตั้งใจทวนมุทราคาถาของชั้นที่(@NameIsNovel)สามซ้ำสองรอบ จนแน่ใจว่า(@NameIsNovel)ไร้ความผิดพลาด แล้วจึงเริ่มบำเพ็ญโดยตรง
เพียงพริบตา เวลาก็ล่วงเลยมากว่า(@NameIsNovel)สองเดือน
เซินลั่วยังคงนั่งขัดสมาธิอยู่กลางบ่อ หลับตาสงบ ทว่า(@NameIsNovel) ณ เวลานี้ น้ำในบ่อกลับลดลงจนเหลือเพียงบางๆ ราวกับใกล้จะแห้งเหือดสิ้น
บนใบหน้าของเขา(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)แสงสีครามหลั่งไหล ส่องประกายระยิบระยับเจิดจ้า
ทันใดนั้น ร่างกายของเขา(@NameIsNovel)ก็พลันสั่นสะท้าน เสียง “ปะปะปะ” คล้ายเมล็ดถั่วแตกดังอยู่ภายในร่างไม่หยุด แสงสีน้ำเงินพลันเบ่งบานขึ้นทั่วกาย เป็น(@NameIsNovel)จุดเล็กน้อยมากมายสว่า(@NameIsNovel)งไสวปกคลุมทุกตารางนิ้วของผิว
ท่ามกลางจุดแสงสีน้ำเงินเหล่านั้น ยังมี(@NameIsNovel)เส้นแสงสีน้ำเงินทั้งหนาทั้งบางเชื่อมต่อกันแผ่ขยายไปทั่วทั้งร่าง
เส้นเหล่านั้นส่องประกายสว่า(@NameIsNovel)งเจิดจ้า แสงสีน้ำเงินพุ่งลอดออกมาจนเห็นทะลุเสื้อผ้า
ทว่า(@NameIsNovel) ปรากฏการณ์นี้คงอยู่เพียงชั่วครู่เท่านั้น
ในเวลาเพียงสองถึงสามลมหายใจ แสงสีน้ำเงินบนใบหน้าก็ดับลง ปรากฏการณ์จุดตันเถียนและ(@NameIsNovel)เส้นลมปราณสว่า(@NameIsNovel)งไสวทั่วร่างก็เลือนหายไปเช่นกัน
เขา(@NameIsNovel)ค่อยๆ ลืมตาขึ้น ดวงตาเปล่งประกายวาววับ มี(@NameIsNovel)พลังชีวิตพุ่งพล่านไกลล้ำกว่า(@NameIsNovel)ก่อนหน้าอย่างมหาศาล
หลังจากทุ่มเทพากเพียรมานานกว่า(@NameIsNovel)สองเดือน เขา(@NameIsNovel)ก็สามารถบำเพ็ญ ชั้นที่(@NameIsNovel)สามของเคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นาม จนถึงขั้นสมบูรณ์ ทำให้พลังปราณหลั่งไหลไปทั่วเส้นลมปราณนับร้อย ก้าวขึ้นถึง ระดับชำระปราณ ขั้นที่(@NameIsNovel)เก้า ได้(@NameIsNovel)สำเร็จ
ในร่างของเซินลั่ว ปราณเต๋าไหลเวียนพลุ่งพล่านราวกับ ปรอทหลั่งไหลผ่านเส้นลมปราณมากมาย แผ่กระเพื่อมคลื่นพลังแรงกล้า ปริมาณเพิ่มขึ้นมากกว่า(@NameIsNovel)ก่อนถึงสามเท่า!
ดวงตาเขา(@NameIsNovel)ส่องประกายวาวขึ้น เซินลั่วสะบัดมือเบาๆ
น้ำบางๆ ที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่ก้นบ่อพลันลอยตัวขึ้นกลางอากาศ ภายใต้แสงสีน้ำเงินจากฝ่ามือ เขา(@NameIsNovel)สามารถคงรูปร่างของน้ำไว้ได้(@NameIsNovel)โดยไม่กระเซ็นแม้แต่น้อย และ(@NameIsNovel)แม้ก้นบ่อก็ไร้รอยเปียกใดๆ
หากบัดนี้มี(@NameIsNovel)ผู้ทรงบำเพ็ญผู้ใดที่(@NameIsNovel)ช่ำชองใน วิชาควบคุมน้ำ อยู่ที่(@NameIsNovel)นี่ คงต้องตะลึงจนพูดไม่ออก
เพราะแม้การควบคุมน้ำให้ลอยขึ้นนั้นเป็น(@NameIsNovel)วิชาเบื้องต้น หากแต่สามารถรักษาน้ำทั้งบ่อให้คงรูปร่างครบถ้วนโดยไม่ทิ้งร่องรอยไว้บนพื้นได้(@NameIsNovel)นั้น ต้องอาศัยการควบคุมถึงขั้นล้ำเลิศ ซึ่งแม้แต่ผู้ที่(@NameIsNovel)อยู่ปลาย ระดับอิงปราณ หรือแม้แต่ ระดับก่อกำเนิด ก็ยังมิแน่ว่า(@NameIsNovel)จะทำได้(@NameIsNovel)
ขณะนั้นเอง โครงกระดูกสีทองที่(@NameIsNovel)ลอยอยู่เหนือบ่อพลันเปล่งแสงทองเจิดจ้า กระแสพลังผลักดันแผ่ซ่านออกมา
น้ำที่(@NameIsNovel)แขวนลอยอยู่กลางอากาศพลันแตกกระจาย ด้วยแรงผลักจากแสงทอง กลายเป็น(@NameIsNovel)หยดน้ำเป็น(@NameIsNovel)พันเป็น(@NameIsNovel)หมื่นสะบัดกระเซ็นออกไปทุกทิศทาง กำลังจะตกกระทบพื้นโดยรอบ
แต่เพียงโบกมืออย่างไม่เร่งรีบ แสงสีน้ำเงินก็พุ่งออกมาจากฝ่ามือของเขา(@NameIsNovel)
ละอองน้ำที่(@NameIsNovel)กระเซ็นพลันหยุดนิ่งทันที หยดน้ำแต่ละหยด เส้นสายน้ำแต่ละเส้น ไปจนถึงหมอกน้ำที่(@NameIsNovel)แตกละเอียด ล้วนค้างแข็งอยู่กลางอากาศ กลายเป็น(@NameIsNovel)ภาพอันพิสดาร
เขา(@NameIsNovel)ยกมือทำมุทราอีกครั้ง หยดน้ำเหล่านั้นก็พลันรวมตัวเข้าหากัน ก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)สายธารยาวหลายสาย พุ่งผ่านโครงกระดูกสีทอง ก่อนจะหมุนเวียนไปรอบกายของเขา(@NameIsNovel)อย่างเชื่องช้า
เพียงชี้นิ้วคาถาออกไป สายธารหนึ่งก็พุ่งออกทันที ขอบสายธารคมกริบราวกับแปรเป็น(@NameIsNovel)ดาบ แหวกฟันหินงอกที่(@NameIsNovel)อยู่ไม่ไกล
เสียง “ฉัวะ” ดังขึ้น ร่องลึกหนึ่งปรากฏขึ้นบนหินงอกนั้น เกือบถูกผ่าขาดออกจากกัน คล้ายถูกคมดาบเฉือนผ่าน
เมื่อเห็นดังนี้ เซินลั่วก็อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะเบิกบานใจขึ้นอีกครั้ง
----------