หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 99
ตอนที่ 99 : เชื่อมสื่อวิญญาณ
ตอนที่ 99
แม้เมื่อก่อนเขา(@NameIsNovel)จะสามารถใช้น้ำควบรวมเป็น(@NameIsNovel)อสรพิษน้ำหรือนกอินทรีน้ำเพื่อโจมตีศัตรูได้(@NameIsNovel) แต่พลังเหล่านั้นหาได้(@NameIsNovel)ทรงอานุภาพไม่ ด้วยสภาพของน้ำที่(@NameIsNovel)อ่อนนุ่มเกินไป ทว่า(@NameIsNovel)เวลานี้ วิชาควบคุมน้ำ ของเขา(@NameIsNovel)พัฒนาขึ้นอย่างมหาศาล สิ่งที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)สร้างขึ้นย่อมทรงพลังยิ่งกว่า(@NameIsNovel)เดิมนัก
อย่างไรก็ดี เขา(@NameIsNovel)ย่อมรู้ดีว่า(@NameIsNovel)พลังของวิชาควบคุมน้ำนี้ ส่วนใหญ่เป็น(@NameIsNovel)เพราะระดับการบำเพ็ญที่(@NameIsNovel)เพิ่มพูนขึ้นอย่างก้าวกระโดด และ(@NameIsNovel)ความสามารถที่(@NameIsNovel)เพิ่งทะยานขึ้นไม่นานนี้เอง
หากอยู่ในโลกความจริง แม้จะบรรลุถึงขั้นสูงสุดของ ระดับชำระปราณ ก็มิแน่ว่า(@NameIsNovel)จะสามารถแสดงพลังควบคุมน้ำได้(@NameIsNovel)ถึงเพียงนี้
“มิทราบว่า(@NameIsNovel)ข้าจะสามารถใช้ วิชาเชื่อมสื่อปราบอสูร ได้(@NameIsNovel)หรือไม่?” ความคิดหนึ่งพลันแวบเข้ามาในใจของเซินลั่ว ทำให้เขา(@NameIsNovel)หวนระลึกถึง วิชาเชื่อมสื่อวิญญาณ
ครั้งก่อนเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)พยายามใช้วิชาเชื่อมสื่อปราบอสูรหลายครา แต่ล้วนล้มเหลวทั้งสิ้น บัดนี้เมื่อระดับบำเพ็ญทะยานขึ้นถึงขั้นสูงสุดของระดับชำระปราณ อีกทั้งเคล็ดวิชายังพัฒนาไกลกว่า(@NameIsNovel)ก่อน บางทีอาจมี(@NameIsNovel)โอกาสประสบความสำเร็จ
เมื่อคิดดังนี้ หัวใจเซินลั่วก็สั่นสะท้านด้วยความตื่นเต้น เขา(@NameIsNovel)บังคับกระแสน้ำหลายสายไหลกลับลงสู่บ่อ วางฝ่ามือลงบนผิวน้ำ แล้วเริ่มโคจร วิชาเชื่อมสื่อวิญญาณ อย่างแผ่วเบา
สายตาเขา(@NameIsNovel)พลันมืดสนิท พลังญาณรับรู้พลันเข้าสู่ มหาสมุทรจิต อันมืดมิด
เสียง ติ๊งๆ ดังต่อเนื่องไม่หยุด ดวงแสงสีน้ำเงินเล็กใหญ่ทยอยปรากฏขึ้นทีละดวง ส่องพราวคล้ายดวงดาวนับไม่ถ้วนบนฟากฟ้ายามราตรี
เซินลั่วถึงกับประหลาดใจ เพราะสิ่งที่(@NameIsNovel)เห็นในครานี้แตกต่างจากก่อนหน้าเล็กน้อย
ประการแรก จำนวนดวงแสงสีน้ำเงินมากกว่า(@NameIsNovel)คราวก่อนมากนัก
ประการที่(@NameIsNovel)สอง ขนาดของดวงแสงก็เปลี่ยนไปเช่นกัน
เมื่อครั้งก่อนเขา(@NameIsNovel)ใช้ วิชาเชื่อมสื่อวิญญาณ ดวงแสงที่(@NameIsNovel)ปรากฏในมหาสมุทรจิตใหญ่เพียงเมล็ดถั่วกว้าง แต่ครานี้กลับมี(@NameIsNovel)ดวงหนึ่งใหญ่เท่าไข่ไก่!
เซินลั่วเพ่งสายตาไปยังดวงแสงสีน้ำเงินที่(@NameIsNovel)ใหญ่ที่(@NameIsNovel)สุดใกล้ตัว พร้อมโคจรเคล็ดวิชาอย่างสงบ ค่อยๆ ชักนำพลังญาณให้แทรกซึมเข้าสู่ดวงแสงนั้น ขณะเดียวกันก็ตั้งจิตเตรียมรับความปวดร้าวจากการตีกลับของปราณ หากล้มเหลว
ทว่า(@NameIsNovel) ผลลัพธ์กลับเกินคาด พลังญาณของเขา(@NameIsNovel)แผ่ซ่านเข้าไปได้(@NameIsNovel)อย่างราบรื่น ไร้อุปสรรคแม้แต่น้อย
ดวงแสงสีน้ำเงินพลันขยายออกนับร้อยเท่า ครอบคลุมทั่วเขตการรับรู้ของเขา(@NameIsNovel)ในบัดดล
สายตาเซินลั่วพลันเลือนพร่า และ(@NameIsNovel)เมื่อหวนคืนสติอีกครั้ง ก็พบว่า(@NameIsNovel)ตนยืนอยู่ในพื้นที่(@NameIsNovel)กว้างใหญ่สีคราม
รอบด้านเต็มไปด้วยแสงสีครามเป็น(@NameIsNovel)ระลอก คล้ายกำลังยืนอยู่ท่ามกลางห้วงมหาสมุทรจิตสีน้ำเงินอันไร้ขอบเขต
ภายในห้วงมหาสมุทรสีน้ำเงินนั้น ซ่อนเร้นไว้ด้วยพลังชีวิตนับไม่ถ้วน กระจัดกระจายอยู่ตามจุดต่างๆ
เพราะอยู่ห่างไกลเกินไป พลังเหล่านั้นจึงเลือนรางไม่ชัดเจนนัก
เมื่อทอดสายตาไปรอบด้าน เซินลั่วถึงกับตื่นเต้นยิ่งนัก
วิชาเชื่อมสื่อปราบอสูร สำเร็จไปครึ่งหนึ่งแล้ว!
ใน คัมภีร์สวรรค์ไร้นาม ได้(@NameIsNovel)บันทึกไว้ว่า(@NameIsNovel) พลังญาณของผู้ฝึกจะเชื่อมเข้ากับพื้นที่(@NameIsNovel)ธาตุน้ำบางแห่ง และ(@NameIsNovel)พลังที่(@NameIsNovel)อยู่ใต้ห้วงน้ำนั้น ย่อมเป็น(@NameIsNovel)พวกอสูรที่(@NameIsNovel)สิงสู่อยู่ในดินแดนธาตุน้ำนั้นเอง
ทว่า(@NameIsNovel)หากต้องการอัญเชิญอสูรเหล่านั้นขึ้นมา จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องปราบให้ราบคาบเสียก่อน และ(@NameIsNovel)ลงพันธะ สัญญาวิญญาณ ให้ได้(@NameIsNovel)
เซินลั่วไม่รอช้า รีบแผ่พลังญาณออกไป ค้นหาคู่ต่อสู้เพื่อทำการปราบ
เมื่อพลังญาณขยายออกไป การรับรู้ต่อพลังอสูรในมหาสมุทรจิตก็แจ่มชัดขึ้นทันตา
พลังอสูรเหล่านี้มี(@NameIsNovel)ทั้งอ่อนแอและ(@NameIsNovel)ทรงพลังปะปนกัน ส่วนมากแข็งแกร่งยิ่งกว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)ยังมี(@NameIsNovel)บางตนที่(@NameIsNovel)ทรงพลังมหาศาล ดุจฟ้าดินถาโถม หนักหน่วงนับครั้งไม่ถ้วนเหนือกว่า(@NameIsNovel)ตัวเขา(@NameIsNovel)เอง
กระทั่งอาจารย์หลัว, อู่โปเจี่ย หรือแม้แต่สุนัขจิ้งจอกสามตานั้น ล้วนดูอ่อนแอยิ่งนักเมื่อเทียบกับพลังอสูรเหล่านี้
“มิรู้ว่า(@NameIsNovel)อสูรทรงพลังเหล่านี้อยู่ระดับใด? … ระดับหลอมวิญญาณ? … ระดับก่อกำเนิด? … หรืออาจจะยิ่งกว่า(@NameIsNovel)นั้น…” เมื่อเพิ่งสัมผัสถึงพลังเหล่านั้น เซินลั่วก็รีบหดพลังญาณกลับในบัดดล หวั่นเกรงว่า(@NameIsNovel)อีกฝ่ายจะสัมผัสได้(@NameIsNovel)
แน่นอน ไม่ใช่อสูรทุกตนในห้วงธาตุน้ำนี้จะแข็งแกร่งกว่า(@NameIsNovel)ตน ยังมี(@NameIsNovel)บางส่วนที่(@NameIsNovel)อยู่ระดับใกล้เคียง หรือแม้กระทั่งต่ำต้อยกว่า(@NameIsNovel)
เซินลั่วจึงเพิกเฉยต่อพวกที่(@NameIsNovel)อ่อนแอกว่า(@NameIsNovel) มุ่งเพียงค้นหาอสูรที่(@NameIsNovel)แข็งแกร่งกว่า(@NameIsNovel)ตนเล็กน้อย
ตามบันทึกใน คัมภีร์สวรรค์ไร้นาม วิชาเชื่อมสื่อปราบอสูรนั้น โดยปกติจะสามารถปราบได้(@NameIsNovel)เพียงอสูรที่(@NameIsNovel)ใกล้เคียงหรืออ่อนแอกว่า(@NameIsNovel)ผู้ใช้ แต่หากฝึกจนชำนาญถึงขั้นสุด ย่อมสามารถปราบอสูรที่(@NameIsNovel)เหนือกว่า(@NameIsNovel)ตนเล็กน้อยได้(@NameIsNovel)เช่นกัน
เวลานี้เขา(@NameIsNovel)รู้สึกคล้ายฟ้าดินอยู่ในกำมือ เร่งเร้าวิชาเชื่อมสื่อปราบอสูรได้(@NameIsNovel)อย่างลื่นไหลไร้ขัดข้อง มุ่งหมายจะปราบอสูรที่(@NameIsNovel)ทรงพลังสักตน
หลังจากค้นหามาได้(@NameIsNovel)ครู่หนึ่ง เซินลั่วก็หยั่งถึงเป้าหมายได้(@NameIsNovel)อย่างรวดเร็ว ลมหายใจของมันเหนือกว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เล็กน้อย แต่ไม่มากนัก
เขา(@NameIsNovel)โคจรพลังญาณอย่างที่(@NameIsNovel)เคยทำ ค่อยๆ ส่งพลังไปยังเป้าหมาย
เพียงพริบตา พลังอสูรรุนแรงสายหนึ่งก็พลันถ่ายทอดมา มิได้(@NameIsNovel)อ่อนด้อยกว่า(@NameIsNovel)สุนัขจิ้งจอกสามตาเมื่อก่อนเลย หากแต่กลับรุนแรงยิ่งกว่า(@NameIsNovel)สิ่งที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)รับรู้มาก่อนหน้าหลายเท่า
เซินลั่วถึงกับลังเลอยู่บ้าง
ตามบันทึกใน คัมภีร์สวรรค์ไร้นาม หากวิชาเชื่อมสื่อปราบอสูรสำเร็จก็ไร้ปัญหา แต่หากปราบไม่สำเร็จ ผลลัพธ์จะร้ายแรงนัก ไม่เพียงสูญเสียปราณเต๋าจำนวนมหาศาล ยังอาจถูกพลังปราณและ(@NameIsNovel)พลังญาณภายในร่างสะท้อนย้อนกลับเล่นงานตนเองได้(@NameIsNovel)
แรงสะท้อนนี้ร้ายแรงกว่า(@NameIsNovel)ความเจ็บปวดเมื่อสื่อญาณกับแสงสีน้ำเงินในมหาสมุทรจิตล้มเหลวหลายเท่า ทุกเส้นลมปราณภายในร่างจะได้(@NameIsNovel)รับความเสียหาย ต้องนอนบำรุงรักษาร่างกายอย่างน้อยหนึ่งเดือนถึงจะฟื้นฟูได้(@NameIsNovel)
เซินลั่วลังเลอยู่ชั่วครู่ แต่ท้ายที่(@NameIsNovel)สุดก็ตัดสินใจเดินหน้าต่อไป เขา(@NameIsNovel)โคจร วิชาเชื่อมสื่อปราบอสูร อย่างช้าๆ แล้วลองสื่อ ญาณกับอสูรที่(@NameIsNovel)อยู่ตรงหน้า
ถึงอย่างไร เวลานี้เขา(@NameIsNovel)ก็อยู่ในภวังค์ฝัน หากการสื่อญาณล้มเหลวจนเกิดบาดแผลกับร่างกายจริง ก็มิใช่เรื่องใหญ่อันใด
เมื่อเขา(@NameIsNovel)โคจรวิชาเชื่อมสื่อปราบอสูร พลังหายใจของอสูรก็แปรปรวนไปเล็กน้อย ทว่า(@NameIsNovel)หลังจากนั้นกลับเงียบสงบอีกครั้ง ราวกับไม่ใส่ใจจะสนใจเขา(@NameIsNovel)เลย
เซินลั่วไม่ละความพยายาม ยังคงแผ่พลังญาณต่อเนื่อง
หลังความพยายามอยู่หลายครา ในที่(@NameIsNovel)สุดอีกฝ่ายก็ไม่อาจต้านทานและ(@NameIsNovel)ตอบสนองกลับมาได้(@NameIsNovel)อีก
“ผู้ใดกล้ารบกวนข้าขณะบำเพ็ญเพียร!” เสียงทุ้มลึกถ่ายทอดมา ทำให้มหาสมุทรจิตของเซินลั่วถึงกับสั่นสะท้านเล็กน้อย
หัวใจเขา(@NameIsNovel)หวั่นไหวขึ้นมาโดยพลัน ประเมินพลังของอสูรตนนี้สูงขึ้นกว่า(@NameIsNovel)เดิมเล็กน้อย
“ข้ามี(@NameIsNovel)นามว่า(@NameIsNovel)เซินลั่ว ผู้บำเพ็ญจากสำนักเขา(@NameIsNovel)เซาเสี่ยว ข้ากำลังฝึกฝน วิชาเชื่อมสื่อปราบอสูร ข้ามี(@NameIsNovel)ความประสงค์ใคร่จะเชื้อเชิญท่านผู้บำเพ็ญแห่งสายน้ำ มาร่วมทำพันธะ สัญญาวิญญาณ กับข้า” เซินลั่วเอ่ยออกไป พลางอ้างชื่อเสียงของสำนักเขา(@NameIsNovel)เซาเสี่ยวเพื่อสร้างความน่าเชื่อถือ
“สัญญาวิญญาณ? มนุษย์บำเพ็ญ เจ้ากล้าดูหมิ่นข้าเช่นนี้รึ!” น้ำเสียงทุ้มลึกพลันเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)เกรี้ยวกราด ก้องกังวานจนพลังญาณของเขา(@NameIsNovel)แทบสั่นไหวแตกกระเจิง
เซินลั่วหาได้(@NameIsNovel)ตกใจไม่ เพราะในคัมภีร์สวรรค์ไร้นามได้(@NameIsNovel)บันทึกไว้ว่า(@NameIsNovel) เผ่าอสูรโดยมากล้วนดื้อรั้นและ(@NameIsNovel)ไม่ยอมจำนน วิชาเชื่อมสื่อปราบอสูรนั้นย่อมจำกัดอิสระและ(@NameIsNovel)เปรียบเสมือนพันธนาการ นับเป็น(@NameIsNovel)การกดขี่ในสายตาของพวกมัน อสูรที่(@NameIsNovel)ยังมิได้(@NameIsNovel)เปิดปัญญาอาจไม่ใส่ใจ แต่เมื่อใดที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)สติปัญญาตื่นรู้แล้ว ส่วนมากย่อมไม่ยอมตกเป็น(@NameIsNovel)วิญญาณอสูรให้ผู้ใดควบคุม
“ท่านสหาย อย่าได้(@NameIsNovel)กริ้วไป ข้าขอรับรองว่า(@NameIsNovel)จะมิให้ท่านตกอยู่ในหายนะ อีกทั้งทุกครั้งที่(@NameIsNovel)เชิญท่านออกมา ข้ายังสามารถมอบสิ่งตอบแทนที่(@NameIsNovel)ท่านปรารถนาได้(@NameIsNovel)อีกด้วย” เซินลั่วรีบกล่าวเงื่อนไขออกไป
“เจ้าเด็ก! เห็นแก่ความเคารพต่อบรรพชนแห่งเขา(@NameIsNovel)เซาเสี่ยว ข้าจะไม่ถือโทษครั้งนี้ จงรีบจากไปโดยพลัน!” อสูรเบื้องนั้นส่งเสียงคำรามด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจ
“ท่านผู้บำเพ็ญไม่คิดจะพิจารณาเลยรึ? การเป็น(@NameIsNovel)วิญญาณอสูรของข้า มิใช่ว่า(@NameIsNovel)จะไร้ประโยชน์ ที่(@NameIsNovel)นี่คือแผ่นดิน บนบกย่อมมี(@NameIsNovel)วัตถุวิเศษมากมายที่(@NameIsNovel)ใต้สมุทรหามิได้(@NameIsNovel) ย่อมเป็น(@NameIsNovel)ประโยชน์ต่อการบำเพ็ญของท่านไม่น้อย” เซินลั่วเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“ก๊าซ!” อีกฝ่ายหาได้(@NameIsNovel)ตอบถ้อยคำใด หากแต่คำรามก้องเสียงแหลมบาดหูแทน
เสียงคำรามนั้นมิใช่เสียงร้องธรรมดา หากแต่เป็น(@NameIsNovel)แรงสั่นสะเทือนถาโถมออกมาราวกับค้อนยักษ์ ฟาดกระหน่ำลงบนมหาสมุทรจิตของเขา(@NameIsNovel)อย่างรุนแรง
มหาสมุทรจิตของเซินลั่วปวดร้าวรุนแรง ดวงตาพร่ามัวไปชั่วขณะ เขา(@NameIsNovel)อดมิได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะก่อโทสะขึ้นมาในใจ
“ดีนัก! ในเมื่อเจ้าไม่ยอมร่วมมือ เช่นนั้นจงดูเถิด ว่า(@NameIsNovel)จะต้านทาน วิชาเชื่อมสื่อปราบอสูร ของข้าได้(@NameIsNovel)หรือไม่!” เขา(@NameIsNovel)สะบัดเสียงเย็นชา พลันโคจรเคล็ดวิชาบังคับปราบในวิชาเชื่อมสื่อปราบอสูรทันที
--------