หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 104

ตอนที่ 104 : เฒ่าชราภายในถ้ำ

ตอนที่ 104

หลายต่อหลายครั้ง ภาพเหตุการณ์เบื้องหน้าก็เปลี่ยนไปเรื่อยๆ ทำให้เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)เห็นฉากชีวิตประจำวันของเฒ่าชราในชุดขนหงส์สีขาวที่(@NameIsNovel)กำลังถ่ายทอดธรรมะ เซินลั่วเปรียบเสมือนผู้ชมคนหนึ่ง เฝ้ามองอยู่อย่างเงียบงัน แต่ กลับรู้สึกว่า(@NameIsNovel)ตนไม่อาจเกี่ยวข้องใดๆ กับเหตุการณ์เหล่านั้นได้(@NameIsNovel)เลย

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ในขณะที่(@NameIsNovel)เซินลั่วคิดว่า(@NameIsNovel)ตนคงติดอยู่ในห้วงฝันร้ายไร้สิ้นสุดอยู่นั้น สถานการณ์ กลับแปรเปลี่ยนเล็กน้อย

ครั้งนี้ เขา(@NameIsNovel) กลับมาปรากฏกายในลานหินขาวอีกครั้ง มองเห็นเหล่าผู้ฝึกในชุดคลุมขาวมากมาย นั่งสงบสำรวมรอบๆ ฟังเฒ่าชราในชุดขนหงส์สีขาวเทศนาสั่งสอน (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ท้องฟ้าที่(@NameIsNovel)เมื่อครู่ยังปลอดโปร่งแจ่มใส จู่ๆ ก็พลันมืดดำราวกับยามราตรี ถูกเงามหึมาปกคลุมทั่วหล้า ทั้งผืนฟ้าดูราวกับถูกเพลิงเผาไหม้ แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)สีแดงฉาน

เซินลั่วเงยหน้าขึ้น มองเห็นอุกกาบาตสีแดงขนาดมหึมา ดุจมาจากนอกโลกา ทิ้งคราบเพลิงแดงเป็น(@NameIsNovel)ทางยาวกลางฟากฟ้า พลันพัดพามาซึ่งหมอกดำกรุ่นควันโขมง ก่อนจะหล่นลงมายังทุกทิศทาง

และ(@NameIsNovel)หนึ่งในนั้น กลับพุ่งตรงมายังลานกว้างแห่งนี้! (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

แรกเริ่ม เซินลั่วรู้สึกสะท้านหวาดกลัว แต่ในทันที สีหน้าของเขา(@NameIsNovel) กลับพลันซีดเผือดด้วยความเข้าใจ

นี่คือสิ่งที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เคยอ่านพบบันทึกไว้ในตำราต่างๆ ว่า(@NameIsNovel)มันเปรียบดั่ง “เพลิงสวรรค์โปรยปราย” ส่วนมาก ล้วนโยงเข้ากับเหตุภูเขา(@NameIsNovel)ไฟปะทุ แต่ตัวเขา(@NameIsNovel)เอง กลับไม่เคยได้(@NameIsNovel)ประจักษ์กับตาเลยสักครั้ง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[Source: NameIsNovel] บัดนี้ เมื่อเห็นอุกกาบาตสีแดงพุ่งตรงเข้ามา จากตอนแรกเพียงขนาดเท่าโม่หิน กลับค่อยๆ ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งใกล้ตกลงเหนือศีรษะ มัน กลับมี(@NameIsNovel)ขนาดใหญ่ดุจยอดเขา(@NameIsNovel)สูงตระหง่าน! ความหวาดกลัวย่อมท่วมท้นโดยมิอาจหักห้ามได้(@NameIsNovel)

เหล่าศิษย์ในชุดขาวรอบด้านต่างก็ตกตะลึงเช่นกัน ส่งเสียงแตกตื่น วิ่งหนีไปทุกทิศทาง

แม้ว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วเองจะรู้สึกหวาดหวั่น แต่เขา(@NameIsNovel)ก็เข้าใจดีว่า(@NameIsNovel) ไม่ว่า(@NameIsNovel)เหตุการณ์รอบตัวจะเป็น(@NameIsNovel)เช่นไร ก็มิอาจส่งผลต่อร่างกายเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel) ดังนั้นเขา(@NameIsNovel)จึงมิได้(@NameIsNovel)หลบหนี แต่ยืนหยัดอยู่ ณ ที่(@NameIsNovel)เดิมเพื่อเฝ้าดู [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เฒ่าชราในชุดขนหงส์สีขาว กลับยังคงสำรวมสงบนิ่ง มิได้(@NameIsNovel)เคลื่อนไหวเกินจำเป็น(@NameIsNovel) เพียงยกฝ่ามือขึ้นสู่ฟ้า พลันแผ่นดินรอบด้านก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) พร้อมกับเสียง “ครืนครั่น” ดังสนั่น ภูเขา(@NameIsNovel)เขียวลูกหนึ่งเบื้องนอกลานหินขาวค่อยๆ โผล่พ้นพื้นขึ้นมา ดุจหอกยาวพุ่งตรงเข้าชนอุกกาบาตที่(@NameIsNovel)กำลังพุ่งมา

เสียงระเบิด “ตูม!” กึกก้องกัมปนาท!

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ภูเขา(@NameIsNovel)ลูกนั้นแตกสลายลงภายใต้อานุภาพการพุ่งชนของอุกกาบาต ก่อให้เกิดคลื่นฝุ่นมหึมาปกคลุมทั่ว นภาจนแสงตะวันถูกบดบังสิ้น

แต่กระนั้น อุกกาบาต กลับถูกยันหยุดไว้โดยรากภูเขา(@NameIsNovel) ไม่อาจร่วงตกลงมายังลานหินขาวโดยตรงได้(@NameIsNovel)

เมื่อได้(@NameIsNovel)เห็นฉากนี้ เซินลั่วถึงกับตะลึงพรึงเพริดในใจ ไม่อยากเชื่อเลยว่า(@NameIsNovel)บนโลกนี้ยังมี(@NameIsNovel)ผู้ที่(@NameIsNovel)สามารถยกภูเขา(@NameIsNovel)โยกแผ่นดินได้(@NameIsNovel)ตามใจนึก (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ยังไม่ทันให้ความตกตะลึงคลายลง กลับมี(@NameIsNovel)ลมหมุนพัดโหมจากกลุ่มฝุ่นมหึมาที่(@NameIsNovel)พลุ่งขึ้นมา ราวกับมี(@NameIsNovel)สิ่งใดกำลังร่วงหล่นลงมาจากอุกกาบาตนั้น

เมื่อเขา(@NameIsNovel)มองด้วยความสงสัย ก็ได้(@NameIsNovel)ยินเสียงคำรามกึกก้องดังออกมาจากกลางฝุ่นควัน พลันเห็นเงาร่างอสูรกายนับไม่ถ้วนกระโจนลงมาจากอุกกาบาต ร่างกายล้วนห่อหุ้มด้วยเพลิงปีศาจกรุ่นโชน พากันบุกตะลุยเข้ามายังลานหินขาว

เมื่อได้(@NameIsNovel)เห็นภาพนั้น เฒ่าชราในชุดขนหงส์ก็สะบัดมือหนึ่งราวกับร่ายเวทมนตร์อาคม ส่งฝ่ามือออกไปในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า

จากภูเขา(@NameIsNovel)รอบด้าน พลันมี(@NameIsNovel)สายน้ำตกสูงนับร้อยจ้าง พลุ่งพุ่งไหลออกมา แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)มังกรน้ำส่องประกายยาวหลายร้อยจ้าง เลื้อยล้อมจากสี่ทิศ ก่อนจะพุ่งเข้าซัดกระแทกเหล่าอสูรกายนั้น

เหล่ามังกรน้ำพุ่งโถมเข้าไป เพียงพริบตาก็กลืนกินอสูรกายไปนับไม่ถ้วน ด้วยพลังอันรุนแรงจนฉีกสังหารอสูรเหล่านั้นออกเป็น(@NameIsNovel)ชิ้นๆ

ถัดจากนั้น เหล่าผู้เฒ่าในชุดคลุมขาวบางส่วนก็ก้าวเข้าสมรภูมิ สอดมือเข้าร่วมต่อสู้กับฝูงอสูรเช่นกัน [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เหล่าศิษย์ที่(@NameIsNovel)แตกกระจายต่างคนต่างหนีไปก่อนหน้า ก็รีบตั้งสติรวมกลุ่มใหม่ ตามผู้อาวุโสเข้าสู่สนามรบ

เพียงพริบตาเดียว ทั้งลานหินขาวก็ลุกโชนด้วยเพลิงแห่งสงคราม ก้องสะท้อนด้วยเสียงคำรามปะทะสังหาร [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

แผ่นดินทั้งผืนสั่นสะเทือนสะท้านไหว เมื่อเหล่าอสูรมงคลเฝ้าภูเขา(@NameIsNovel)ขนาดมหึมาพากันพุ่งทะยานออกมาจากทุกทิศทาง มี(@NameIsNovel)ทั้งเสือยักษ์ร่างเท่าบ้าน เสือที่(@NameIsNovel)ห่อหุ้มด้วยเปลวเพลิง และ(@NameIsNovel)ยังมี(@NameIsNovel) อสูรเกล็ด เกราะซึ่งตัวใหญ่กว่า(@NameIsNovel)สิงโตยักษ์เสียอีก (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ทันทีที่(@NameIsNovel)พวกมันบุกเข้ามา ก็สามารถผลักแนวหน้าของฝูงอสูรปีศาจให้ถอยร่นออกไปอย่างรวดเร็ว ขณะเดียวกันเหล่าศิษย์ในชุดคลุมขาวก็รวมกำลังมากขึ้นเรื่อยๆ ค่อยๆ สร้างวงล้อมต้านล้อมฝูงอสูร โดยมี(@NameIsNovel)อุกกาบาตเป็น(@NameIsNovel)ศูนย์กลาง

เมื่อเห็นฝ่ายนักพรตในชุดขาวเริ่มเป็น(@NameIsNovel)ฝ่ายได้(@NameIsNovel)เปรียบ เซินลั่วก็รู้สึกโล่งใจในใจอย่างไร้เหตุผลอยู่ชั่วขณะ

แต่ในห้วงนั้นเอง ภาพรอบด้าน กลับเลือนพร่าลงอีกครั้ง — จากภูเขา(@NameIsNovel)เขียวชอุ่มสดใสที่(@NameIsNovel)รายล้อมก่อนหน้า พลันแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ซากปรักหักพัง เศษกำแพงพังทลายและ(@NameIsNovel)เพลิงลุกโหมเผาผลาญไปทั่วทุกแห่ง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เหล่าศิษย์ภายใต้การชี้นำของเฒ่าชราในชุดขนหงส์ ล้วนล้มตายดุจห่าฝนไม่อาจนับถ้วน ซากศพทับถมราวกับภูเขา(@NameIsNovel)ศพ แผ่นดินทั้งผืนถูกชะโลมด้วยโลหิตสีชาดอ่านตอนต่อไปฟรี

ภาพตรงหน้าทำให้เซินลั่วใจสั่นสะท้าน ความตระหนกพรั่งพรูเกินห้าม [Source: NameIsNovel]

เมื่อเพ่งมองอย่างตั้งใจ เขา(@NameIsNovel)พบว่า(@NameIsNovel)เฒ่าชราในชุดขนหงส์เต็มไปด้วยโลหิต กำลังพยายามทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า แต่เพียงไม่กี่ร้อยจ้างก็ถูกสิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตอันน่าสยดสยองที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel) “สามเศียรหกกร” ไล่ตามมาทัน!

ทั้งสองตนร่ายเวทมนตร์ต่อสู้กันกลางหาว สะท้านฟ้าสะเทือนดิน ก้องด้วยเสียงคำรามแห่งอัสนีไกลลิบสุดขอบฟ้า

เซินลั่วอยากจะติดตามไป แต่เป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)น่าเสียดายว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ยังไร้ซึ่งความสามารถเหาะเหิน จึงได้(@NameIsNovel)เพียงยืนมองอย่างช่วยไม่ได้(@NameIsNovel) ให้เงาร่างทั้งคู่ค่อยๆ จางหายไปในปลายขอบ นภา (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

... [Source: NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ทันใดนั้น ฉากเบื้องหน้า กลับแปรเปลี่ยนอีกครา เขา(@NameIsNovel)พบว่า(@NameIsNovel)ตน กลับมาอยู่ในถ้ำใต้ดินดังเดิม

เมื่อกวาดสายตามองไปรอบด้าน หัวใจของเซินลั่วถึงกับสะท้านรุนแรง

สภาพแวดล้อมภายในถ้ำแห่งนี้ช่างคุ้นตายิ่งนัก — มันก็คือสถานที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เพิ่งอยู่เมื่อครู่ก่อนหน้านี้เอง!

“นี่มันเกิดอันใดขึ้นกันแน่?” เซินลั่วเต็มไปด้วยความสงสัยยิ่ง ขณะกำลังครุ่นคิดอยู่นั้น พลันมี(@NameIsNovel)เงาร่างหนึ่งก้าวเข้ามาภายในถ้ำ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ร่างนั้นผมเผ้ารุงรัง เดินโซซัดโซเซ ชุดคลุมขนหงส์สีขาวสะอาดถูกชโลมด้วยโลหิตทั่วทั้งผืน — ก็คือเฒ่าชราในชุดขนหงส์นั่นเอง! [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

โดยไม่ทันคิด เซินลั่วรีบก้าวไปหมายจะเข้าไปพยุง แต่ร่างของเฒ่าชรา กลับทะลุผ่านตัวเขา(@NameIsNovel)ไปตรงๆ แล้วเดินโซเซลึกเข้าไปภายในถ้ำ ก่อนจะทรุดนั่งพิงผนังหิน

[Source: NameIsNovel] เซินลั่วรีบตามไป ก็เห็นช่องว่า(@NameIsNovel)ง กลมสามแห่งถูกเปิดทะลุบน อกของเฒ่าชรา เลือด กลับไม่อาจไหลออกอีกแล้ว ร่างของท่านสั่นระริกอยู่ข้างผนังหิน ใบหน้าแลซีดเผือดราวทองคำเปราะ ดวงตาก็พร่ามัวริบหรี่

บาดแผลของเฒ่าชรานั้นสาหัสยิ่งนัก มิอาจเยียวยาได้(@NameIsNovel)อีก ชีวิตใกล้จะสิ้นสูญเต็มที [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] หลังพักหายใจเพียงครู่ ดูราวกับยังคงรวบรวมเรี่ยวแรงไว้ได้(@NameIsNovel)บ้าง จึงฝืนลุกขึ้นอีกครา เริ่มวางค่ายกลภายในถ้ำ

สิ่งที่(@NameIsNovel)เซินลั่วเห็นก็เพียงแค่ลำแสงเรืองรอง พลุ่งพรูออกมาจากฝ่ามือของเฒ่าชรา พุ่งไปยังปากถ้ำ แต่เขา(@NameIsNovel) กลับไม่อาจแยกแยะได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)แสงนั้นเป็น(@NameIsNovel)สิ่งใด

เมื่อแสงสว่า(@NameIsNovel)งนั้นตกกระทบผนังหิน ก็พลันสลายเลือนหายไปอย่างรวดเร็ว (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[Source: NameIsNovel] จากนั้น เฒ่าชราก็ถอดชุดขนหงส์ออก โยนลงเบื้องหน้า แล้วฝืนร่ายคาถาด้วยมือซ้ายเหยียดฝ่ามือออกไปยังชุดขนนั้น

พลันมี(@NameIsNovel)ลวดลายอักขระลี้ลับปรากฏขึ้นกลางฝ่ามือ ตามมาด้วยม่านแสงกลมดวงหนึ่งเรืองขึ้นเบื้องหน้า แสงพลังปราณสีน้ำเงินพลุ่งไหลออกมาหลั่งรินใส่ชุดขนหงส์

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] สายปราณนั้นหลั่งไหลดุจฝนโปรย ร่วงกระทบชุดขนหงส์ที่(@NameIsNovel)ขาดวิ่น จนพลันถูกเผาไหม้เป็น(@NameIsNovel)เถ้าธุลี แปรเปลี่ยนกลายเป็น(@NameIsNovel)แผนผังค่ายกลการศึกสีน้ำเงินกางติดอยู่บนพื้นหิน

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) แต่โลหิตที่(@NameIsNovel)เปรอะอยู่บนชุดขนหงส์ กลับมิได้(@NameIsNovel)เลือนหาย หากแต่เมื่อถูกกระตุ้นด้วยพลังปราณแล้ว กลับสั่นไหวระริกเบาๆ

เมื่อปราณยังคงหลั่งไหลไม่หยุด ชีวิตของเฒ่าชราก็ร่วงโรยลงเรื่อยๆ ขณะเดียวกัน คราบโลหิต กลับค่อยๆ ส่องแสงริบหรี่ จากสีแดงสดค่อยๆ จางลง พลันก่อเกิดหยดของเหลวสีเขียวมรกตทีละน้อยบนพื้นหิน

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เมื่อหยดน้ำสีเขียวมรกตสะสมมากขึ้นเรื่อยๆ ก็บังเกิดเป็น(@NameIsNovel)ฟองพลุ่งขึ้นกลางจุดนั้น ราวกับบ่อพุ่งพลุ่งในบึงน้ำ สุดท้าย กลับรวมตัวกลายเป็น(@NameIsNovel)สระน้ำสีเขียวที่(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยพลังปราณ สวรรค์พิภพ!

----------