ตอนที่ 108 : แขกผู้ไม่คาดฝัน

[Source: NameIsNovel] “เจ้าก็รู้เรื่อง กายาแห่งเต๋า ด้วยรึ?” ครานี้ กลับเป็น(@NameIsNovel)อาจารย์หลัวที่(@NameIsNovel)แสดงสีหน้าประหลาดใจขึ้นมา

“ข้าเคยได้(@NameIsNovel)อ่านเจออยู่บ้าง ในตำราปะปนที่(@NameIsNovel)เคยหยิบมาเปิดดู พวกเขา(@NameIsNovel)กล่าวกันว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)สิ่งที่(@NameIsNovel)ชนโบราณครอบครอง หากสามารถหาวิชาที่(@NameIsNovel)สอดคล้องกับ กายาแห่งเต๋า ได้(@NameIsNovel) ก็สามารถบำเพ็ญจาก ร่างมนุษย์จนก้าวสู่ความเป็น(@NameIsNovel)เซียนได้(@NameIsNovel)ภายในไม่กี่สิบปี ตอนแรกข้าเห็นเป็น(@NameIsNovel)เพียงตำนานเล่าขาน แต่ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)วันนี้จะได้(@NameIsNovel)รับคำยืนยันจากอาจารย์แล้ว” เซินลั่วกล่าวอธิบาย [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“ร่ำลือกันว่า(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญที่(@NameIsNovel)ครอบครอง กายาแห่งเต๋าขั้นสูงสุด ย่อมมี(@NameIsNovel)ความเร็วในการบำเพ็ญที่(@NameIsNovel)ท้าทายสวรรค์จริง แต่กระนั้นก็เป็น(@NameIsNovel)เพียงคำร่ำลือ ความจริงแท้ย่อมยากจะตรวจสอบ” อาจารย์หลัวเอ่ยขึ้น

“ขั้นสูงสุด… เช่นนั้น กายาแห่งเต๋า ก็ยังแบ่งแย่ชั้นขั้นอีกหรือ?” เซินลั่วถามต่อ

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “แน่นอนว่า(@NameIsNovel)ย่อมแบ่งแย่ได้(@NameIsNovel) หากเป็น(@NameIsNovel) กายาแห่งเต๋าระดับต่ำ แม้พรสวรรค์สูงกว่า(@NameIsNovel)คนทั่วไปอยู่บ้าง แต่ก็เพียงบำเพ็ญเร็วกว่า(@NameIsNovel)ผู้อื่นเล็กน้อยเท่านั้น หากแต่ผู้ครอบครอง กายาแห่งเต๋าขั้นสูงสุด นั้น กลับบำเพ็ญได้(@NameIsNovel)เร็วกว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)หลายเท่า บางครั้งเร็วได้(@NameIsNovel)ถึงสิบกว่า(@NameIsNovel)หรือยี่สิบเท่าของคนทั่วไป อีกทั้งยังถือครองพรสวรรค์นานัปการ ประหนึ่งพลังอำนาจแห่งเทพเซียน ความแตกต่างระหว่า(@NameIsNovel)งระดับต่ำกับขั้นสูงสุด ย่อมมหาศาลเกินเทียบ” อาจารย์หลัวอธิบาย

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เมื่อได้(@NameIsNovel)ฟังดังนั้น เซินลั่วก็นึกย้อนถึงความเร็วในการบำเพ็ญของตนในแดนฝัน มัน กลับรวดเร็วยิ่งกว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)อาจารย์หลัวอธิบายเกี่ยวกับ กายาแห่งเต๋าขั้นสูงสุด เสียอีก ทว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel) กลับไม่พบว่า(@NameIsNovel)ตนเองมี(@NameIsNovel)พรสวรรค์พิเศษอันใดเช่นที่(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)

“เหตุใดเจ้าถึงถามถึงเรื่องนี้ขึ้นมาอย่างกะทันหัน?” อาจารย์หลัวถาม เมื่อเห็นเซินลั่วกำลังจมอยู่กับความคิด

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “อาจารย์หลัว ข้าเพียงรู้สึกสงสัย หากว่า(@NameIsNovel)ข้ามี(@NameIsNovel)คุณสมบัติเช่นนั้นจริง บางทีการบำเพ็ญเพื่อยืดอายุขัยก็คงไม่ใช่เรื่องยากเกินไป” เซินลั่วถอนหายใจแล้วกล่าว

“ผู้ครอบครอง กายาแห่งเต๋าขั้นสูงสุด นั้น นานนับห้าร้อยถึงหกร้อยปีจึงจะปรากฏเพียงหนึ่ง จะไปเพ้อฝันถึงสิ่งนั้นไปไย ภายภาคหน้าเจ้าควรยืนหยัดกับพื้นฐาน ตั้งใจฝึกฝนบำเพ็ญไปอย่างมั่นคงก็เพียงพอแล้ว” สีหน้าของอาจารย์หลัวพลันจริงจังขึ้น (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ศิษย์จักจดจำคำสั่งสอนของอาจารย์หลัวไว้ไม่ลืม วันนี้ได้(@NameIsNovel)รบกวนอาจารย์มามากแล้ว ข้าขอลา” เซินลั่วประนมมือล่าถอยอย่างเคารพ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[Source: NameIsNovel] “เจ้าไปเถิด” อาจารย์หลัวพยักหน้า

เซินลั่วยังคงครุ่นคิดถึงแดนฝัน เดินหันหลัง กลับมุ่งสู่ประตูเรือน

แต่พอเขา(@NameIsNovel)เพิ่งจะก้าวพ้นโถงใหญ่ไปถึงหน้าลาน ก็เห็นเงาร่างสองสายกระโจนเข้ามาทางประตูเรือน [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ชายผู้หนึ่งสูงใหญ่ ผิวเข้ม ริมฝีปากเหนือปากมี(@NameIsNovel)หนวดสั้นสีเทาแต้มอยู่ เขา(@NameIsNovel)สวม อาภรณ์เต๋าแบบไท่จี๋ อันเป็น(@NameIsNovel)เอกลักษณ์ ศีรษะสวม มงกุฎเต๋าดอกบัว ใบหน้าขึงขังเคร่งครัด มิใช่ใครอื่น หากแต่คือ ปรมาจารย์อาวุโสหวังฉิงซง

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ยืนเคียงข้างเขา(@NameIsNovel)คือหนุ่มรูปงามผู้หนึ่ง ศิษย์เอกของเขา(@NameIsNovel) — กู่ฮวาหลิง

“ข้าคารวะท่านปรมาจารย์หวัง ศิษย์พี่กู่”
ทันทีที่(@NameIsNovel)เห็นทั้งสอง เซินลั่วก็รู้สึกหนาวเยือกขึ้นมาในใจ แต่ยังคงรีบประสานมือคารวะด้วยความเคารพ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

แววประหลาดใจฉายชัดในดวงตาของทั้งสอง เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)ไม่คาดคิดว่า(@NameIsNovel)จะพบเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)นี่

เมื่ออีกฝ่ายไม่เอ่ยตอบ เซินลั่วจึงตั้งใจอ้อมตัวพวกเขา(@NameIsNovel)เพื่อจะออกจากลานเรือน แต่แล้วเสียงของ อาจารย์หลัว ก็ดังขึ้นจากด้านหลัง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“ศิษย์พี่ วันนี้เหตุใดท่านถึงมาที่(@NameIsNovel)ลานเรือนของข้า?”

แม้แต่อาจารย์หลัวยังไม่คาดคิดว่า(@NameIsNovel)หวังฉิงซงและ(@NameIsNovel)ศิษย์ของเขา(@NameIsNovel)จะมาถึงที่(@NameIsNovel)นี่

นับตั้งแต่เหตุการณ์ที่(@NameIsNovel)หลังภูเขา(@NameIsNovel) ที่(@NameIsNovel)เซินลั่วเคยบังเอิญได้(@NameIsNovel)ยินคำพูดของกู่ฮวาหลิง เขา(@NameIsNovel)ก็ระแวดระวังชายผู้นี้มาตลอด เวลานี้สิ่งเดียวที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)อยากทำคือรีบออกไปให้เร็วที่(@NameIsNovel)สุด หลีกเลี่ยงการข้องเกี่ยวใดๆ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ทว่า(@NameIsNovel)ในขณะกำลังจะเปิดประตู ประตูไม้สองบานกลับปิดลงอย่างแรงตรงหน้า เซินลั่วสะดุ้งโหยง หันกลับไปก็เห็นแขนเสื้อของหวังฉิงซงขยับเล็กน้อย ชัดเจนว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ใช้ มนตรา ปิดประตูลานเอาไว้

“ศิษย์พี่ ท่านคิดจะทำสิ่งใดกันแน่?” อาจารย์หลัวขมวดคิ้วถามเสียงเข้ม [Source: NameIsNovel]

“อาจารย์หลัว วันนี้ข้าไม่มี(@NameIsNovel)เวลามาพูดคุยไร้สาระ รีบส่งมอบ ‘คัมภีร์หยางบริสุทธิ์’ มาเสียเถอะ” หวังฉิงซงกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ

“คัมภีร์หยางบริสุทธิ์? หรือมันคือเคล็ดวิชาใด? หรือมันคือ ‘วิชากระบี่หยางบริสุทธิ์’ กระมัง?” หัวใจเซินลั่วพลันกระตุก ความรู้สึกไม่ดีผุดขึ้นมาเต็มอกทันที (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ท่านอาวุโสหวัง ท่านรู้หรือไม่ว่า(@NameIsNovel)กำลังทำสิ่งใดอยู่?” อาจารย์หลัวเอ่ย สีหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ดูท่าเจ้าจะไม่คิดส่งมอบมาใช่หรือไม่?” แววตาของหวังฉิงซงพลันแหลมคมดุจ คมมี(@NameIsNovel)ด (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

บรรยากาศในลานพลันตึงเครียดและ(@NameIsNovel)หนาวเย็น เซินลั่วพยายามขยับตัวจะเปิดประตูออกอย่างเงียบๆ แต่เพียงเคลื่อนไหวนิดเดียว แววตาเย็นเยียบของกู่ฮวาหลิงก็หันมากวาดมองเขา(@NameIsNovel)ทันที ทำให้เซินลั่วถึงกับแข็งค้าง รู้สึกเสมือนถูกอสรพิษร้ายจับจ้องจนขนลุกไปทั้งร่าง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“คัมภีร์หยางบริสุทธิ์ที่(@NameIsNovel)เจ้าพูดถึงนั้น คือ คัมภีร์พื้นฐานของสำนักชุนชิว หากเจ้าต้องการจริงๆ ควรไปขอต่อปรมาจารย์ก่อน มาเอาจากข้า คงผิดตัวแล้ว” อาจารย์หลัวเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจัง

“หลัวหยวนเจิ้น เจ้าคิดหรือว่า(@NameIsNovel)ข้าไม่รู้ ว่า(@NameIsNovel)แท้จริงแล้วเจ้านั่นแหละคือ ผู้พิทักษ์สำนักชุนชิว ในชั่วอายุนี้ ส่วนเฟิงหยางก็เป็น(@NameIsNovel)เพียงตัวล่อเท่านั้น” หวังฉิงซงกล่าวเสียงเรียบแต่เย็นชา [Source: NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ไม่รู้ท่านเอาความเพ้อเจ้อเช่นนี้มาจากที่(@NameIsNovel)ใด” อาจารย์หลัวหัวเราะเยาะ พลางสะบัดแขนเสื้ออย่างเย็นชา

“ไม่ว่า(@NameIsNovel)ท่านจะยอมรับหรือไม่ก็ตาม ไม่นานข้าก็จะได้(@NameIsNovel)มันแน่” หวังฉิงซงเอ่ยพลางเหยียดยิ้ม

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “หวังฉิงซง เจ้าคิดจะบังคับเอาจนถึงที่(@NameIsNovel)สุดเลยหรือ?” อาจารย์หลัวเชิดกายขึ้น กล่าวด้วยเสียงทรงพลัง

“เหอะๆ จริงอยู่ที่(@NameIsNovel)ทั้งระดับบำเพ็ญและ(@NameIsNovel)พลัง ข้ายังสู้ท่านอาจารย์หลัวไม่ได้(@NameIsNovel)… แต่กาลเวลาได้(@NameIsNovel)เปลี่ยนไปแล้ว” หวังฉิงซงตอบอย่างลึกลับ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“อ๋อ... เจ้าคิดว่า(@NameIsNovel)เพียงมี(@NameIsNovel)ศิษย์รักอยู่ข้างกายก็มั่นใจว่า(@NameIsNovel)จะเอาชนะข้าได้(@NameIsNovel)อย่างนั้นรึ? อย่าว่า(@NameIsNovel)แต่เพียงคนเดียว ต่อให้มี(@NameIsNovel)อีกสิบ ข้าก็มิได้(@NameIsNovel)หวั่น” อาจารย์หลัวเหลือบตามองไปยังกู่ฮวาหลิง พลางเอ่ยเสียงเย็น (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“อาจารย์หลัว ท่านมั่นใจเกินไปหรือไม่? ข้าไหนเลยกล้าอวดเก่งต่อหน้าท่าน แต่... เหตุใดหว่า(@NameIsNovel)งคิ้วของท่านจึงดูหม่นมืดเช่นนั้น? โอ๊ะ... ไม่เพียงเท่านั้น สีหน้าของท่านยังเริ่มคล้ำดำแล้วด้วย”
กู่ฮวาหลิงยิ้มบาง กล่าวด้วยน้ำเสียงสุภาพ แต่แฝงการเย้ยหยัน

อาจารย์หลัวกำลังจะตอบโต้ แต่จู่ๆ สีหน้าก็แข็งค้าง รีบชกหลายหมัดใส่จุดสำคัญบนร่างตนเองอย่างฉับพลัน มือซ้ายพลิกหยิบยันต์หนึ่งแผ่นแปะลงบนอกซ้าย แสงเขียวพุ่งแทรกเข้าสู่ร่างกาย ใบหน้าส่องประกายเขียวเรืองรองอ่านตอนต่อไปฟรี

ทว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วยังเห็นชัด บนหน้าผากอาจารย์หลัวกลับปรากฏรัศมี(@NameIsNovel)ดำบางๆ ใบหน้าเริ่มดำคล้ำ เส้นเลือดปูดโปน แม้แสงเขียวจะพยายามต้านไว้ แต่ผิวหนังก็ยังคงมืดดำลงเรื่อยๆ จนเห็นได้(@NameIsNovel)ด้วยตาเปล่า

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “อาจารย์หลัวถูกวางยาพิษ!” เซินลั่วใจหายวาบ

“เรามาดูกันว่า(@NameIsNovel)เจ้าจะทนได้(@NameIsNovel)นานเพียงใด หากอยากได้(@NameIsNovel)ยาแก้... ก็จงนำคัมภีร์นั้นมาแลก!” หวังฉิงซงหัวเราะก้อง พลันสะบัดแขนเสื้อ

ทันใดนั้น เกิดเสียงระเบิดดังสนั่น แสงสายฟ้าพุ่งเข้าใส่อาจารย์หลัว

แต่เขา(@NameIsNovel)ไม่เปล่งเสียงแม้แต่น้อย สองขาก้าววิชา ก้าวเหินเจ็ดดาว ร่างวาบหายไป ปรากฏอีกครั้งกลางลาน หลีกพ้นสายฟ้าได้(@NameIsNovel)ฉิวเฉียด [Source: NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] จากนั้นเขา(@NameIsNovel)สะบัดแขนเสื้อ โยนยันต์ขึ้นสู่ท้องฟ้า

“ฟู่ว—” ยันต์พุ่งขึ้นสูง ราวพลุสัญญาณกำลังจะระเบิด

แต่ในขณะนั้นเอง เงาร่างหนึ่งพลันปรากฏเหนือท้องฟ้า ตะครุบเอายันต์สัญญาณเตือนไว้ในมือ

เซินลั่วเงยหน้ามอง เห็นภาพนั้น สีหน้าถึงกับซีดเผือด

ผู้ที่(@NameIsNovel)อยู่กลางอากาศรูปโฉมหล่อเหลางดงาม แววตาเปี่ยมด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน—หาใช่ใครอื่น นั่นคือ กู่ฮวาหลิง!

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ----------