ตอนที่ 110 : บรรพจารย์

เบื้องหน้าชายชรานั้น ปรากฏ กระบี่ไม้ท้อสีชาด ลอยคว้างอยู่กลางอากาศ บนคมกระบี่สลักลวดลายอักขระเวทมากมายที่(@NameIsNovel)เซินลั่วไม่อาจเข้าใจ แต่เพียงแรกเห็นก็รู้ได้(@NameIsNovel)ทันทีว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ของวิเศษอันล้ำค่า

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) สิ่งประหลาดคือ ไม่เพียงแต่กระบี่ที่(@NameIsNovel)ลอยอยู่ หากแต่ทั้งสามร่างที่(@NameIsNovel)ยืนเผชิญหน้ากันอยู่ตรงนั้น กลับแข็งค้างดุจถูกคาถาหยุดเวลา ทุกสิ่งดูเหมือนถูกตรึงให้นิ่งสนิท

[Source: NameIsNovel] เซินลั่วไม่กล้าเคลื่อนไหวบุ่มบ่าม เขา(@NameIsNovel)ค่อยๆ เดินอ้อมไปด้านข้างเพื่อมองให้ชัด และ(@NameIsNovel)จึงเห็นชัดเจนว่า(@NameIsNovel)อีกสองร่างนั้นหาใช่มนุษย์ไม่ หากแต่เป็น(@NameIsNovel) ซากผีดิบแห้งกรัง ดวงตากลวงโบ๋เรืองแสงเขียวสยดสยอง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ในขณะเดียวกัน เขา(@NameIsNovel)ก็ได้(@NameIsNovel)ยินเสียง “เจิง เจิง” คล้ายสายพิณที่(@NameIsNovel)ตึงเครียดดังแว่วมาเป็น(@NameIsNovel)ระยะ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เมื่อเพ่งมองอย่างถี่ถ้วน เซินลั่วก็พบว่า(@NameIsNovel) ชายชราชุดเต๋า ผู้นั้นถูกเส้นไหมสีดำบางเฉียบพันรัดเอาไว้ทั่วร่าง เพียงแต่มี(@NameIsNovel)แสงเขียวบางๆ จากชุดเต๋าของเขา(@NameIsNovel)คลุมปิดไว้ ทำให้ยากจะมองเห็นด้วยตาเปล่า

ส่วนผีดิบแห้งทั้งสองตัวนั้น กำลังอ้าปากพ่นเส้นไหมดำออกมา มัดตรึงกระบี่เวทสีชาดเอาไว้แน่น ท่ามกลางหมอกดำหนาทึบที่(@NameIsNovel)ปั่นป่วนไม่หยุด พลันเห็นอักขระสีชาดนับไม่ถ้วนกระแทกใส่ร่างมันอย่างต่อเนื่อง ประหนึ่งการศึกที่(@NameIsNovel)ฝ่ายหนึ่งรุก อีกฝ่ายรับ เข้าต่อสู้กันอย่างสูสีจนยากจะแยกออกจากกัน (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ที่(@NameIsNovel)แท้ทั้งสามฝ่ายไม่ได้(@NameIsNovel)หยุดนิ่ง หากแต่ตกอยู่ในสมดุลอันประหลาด… ต่างฝ่ายต่างพันธนาการกันจนไม่มี(@NameIsNovel)ใครทำอะไรอีกฝ่ายได้(@NameIsNovel)” เซินลั่วพลันเข้าใจดังนี้

เขา(@NameIsNovel)ไม่รอช้า รีบประสานมือร่ายคาถาแล้วสะบัดแขนเสื้อพลาง เสียงต่ำว่า(@NameIsNovel):

“ไป!”

ทันใดนั้นเอง ลมใหญ่โบกพัดพรวด ออกมา แสงขาวสว่า(@NameIsNovel)งวาบพุ่งจากแขนเสื้อดุจลูกศรแหวกอากาศ [Source: NameIsNovel]

“เพ็ง!” เสียงทื่อดังสะท้อน

ผีดิบแห้งทางซ้ายถูก ง้าวยันต์ ที่(@NameIsNovel)ห่อหุ้มด้วยแสงขาวเสียบทะลุเข้าที่(@NameIsNovel)ท้ายกะโหลกทั้งดุ้น ร่างทั้งกะโหลกปลิวกระแทกกำแพงหินจนแตกกระจาย

ขณะเศษกระดูกกระจายเกลื่อน ก็มี(@NameIsNovel)กลุ่มเงาผีสีเขียวบิดเบี้ยวโผล่ออกมาใต้เงาง้าว แต่ถูกแสงขาวจากยันต์เผาไหม้จนส่งเสียงกรีดร้องแหลมสะท้าน และ(@NameIsNovel)สลายกลายเป็น(@NameIsNovel)ของเหลวสีดำเหนียว [Source: NameIsNovel]

ร่างซากที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่ก็พลัน มลายหายไปดังหมอก คงเหลือเพียงชุดคลุมดำเก่าๆ ร่วงลงบนพื้น

สมดุลระหว่า(@NameIsNovel)งชายชราชุดเต๋ากับผีดิบทั้งสองถูกทำลายลงทันที แรงกดดันที่(@NameIsNovel)ถาโถมใส่เขา(@NameIsNovel)ลดลงมหาศาล

แววตาของชายชราฉายแสงคมกริบ เขา(@NameIsNovel)ยกมือหนึ่งกระชากเส้นไหมดำที่(@NameIsNovel)พันรัดอยู่รอบกาย ดึงเอา

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ทันทีที่(@NameIsNovel)ปลายนิ้วของชายชราชุดเต๋าแตะลงไป อสุรกายกึ่งผีดิบตัวนั้นก็ส่งเสียงกรีดร้องแหลมสูงก้องกังวาน ร่างของมันถูกโอบล้อมด้วยอักขระแดงสดขนาดใหญ่โดยฉับพลัน หมอกดำปีศาจที่(@NameIsNovel)หมุนวนอยู่รอบกายก็พลันสลายหายไปอย่างรวดเร็ว

ชายชราชุดเต๋าปล่อยมือที่(@NameIsNovel)กำลังดึงเส้นไหมดำอยู่ลงไป มืออีกข้างกลับกวักเรียกกระบี่ไม้ท้อสีชาดที่(@NameIsNovel)ลอยค้างอยู่กลางอากาศให้บินกลับเข้ามือ แล้วสะบัดฟันออกไปยังอสุรกายกึ่งผีดิบ การเคลื่อนไหวทั้งหมดต่อเนื่องลื่นไหลดุจเมฆลอยน้ำไหล เสร็จสิ้นในชั่วพริบตาเดียว

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ทันใดนั้นเอง เสียงแตกหักแหลม “จี๊ด—” ดังสะท้อนออกมา!

บนร่าง อสุรกายกึ่งผีดิบปรากฏรอยแยกสีชาด พาดยาวตั้งแต่ส่วนบน จรดล่าง ร่างทั้งร่างถูกผ่าออกเป็น(@NameIsNovel)สองซีกโดยสิ้นเชิง พลันร่างนั้นก็ปะทุเป็น(@NameIsNovel)เพลิงแดงร้อนแรง ลุกไหม้จนกลายเป็น(@NameIsNovel)ขี้เถ้าไปในพริบตา

เห็นชายชราชุดเต๋าหลุดพ้นจากพันธนาการได้(@NameIsNovel) เซินลั่วก็รีบวิ่งตรงเข้าหาในทันที

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ทว่า(@NameIsNovel)เฒ่าผู้นั้นกลับจ้องเขม็งมาที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel) พร้อมชี้กระบี่ไม้ท้อในมือมาทางเขา(@NameIsNovel)

[Source: NameIsNovel] เซินลั่วชะงักกึกอยู่กับที่(@NameIsNovel) กำลังจะเอ่ยปากพูดออกมา แต่พลันเห็นอีกมือหนึ่งของชายชราชุดเต๋า งอปลายนิ้วเบาๆ แล้วยื่นออกมาในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าตรงหน้าเขา(@NameIsNovel)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ทันใดนั้นเอง เซินลั่วก็รู้สึกได้(@NameIsNovel)ถึงแรงดึงมหาศาลโถมเข้ามาอย่างฉับพลัน สิ่งหนึ่งในร่างกายที่(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)ขึ้นกับเจตจำนงของเขา(@NameIsNovel)ถูกฉุดดึงออกมา จากบริเวณทรวงอกด้านในเสื้อผ้า

เมื่อก้มมองลงอย่างถี่ถ้วน จึงพบว่า(@NameIsNovel)มันคือหยกยันต์ที่(@NameIsNovel) อาจารย์หลัวรีบโยนใส่ในอ้อมอกของเขา(@NameIsNovel)ก่อนส่งตัวเขา(@NameIsNovel)มาที่(@NameIsNovel)นี่

ชายชราชุดเต๋าเหลือบตามองหยกยันต์นั้น แล้วขมวดคิ้วพลางเอ่ยถามเสียงหนักแน่นว่า(@NameIsNovel)

“หยวนเจิน เกิดเหตุอันใดขึ้น?” (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ราวกับว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)รู้สึกแปลกใจเลยว่า(@NameIsNovel)ทำไมเซินลั่วถึงมาอยู่ ณ ที่(@NameIsNovel)แห่งนี้?อ่านตอนต่อไปฟรี

เซินลั่วอึ้งงันไปชั่วครู่ ก่อนจะตระหนักได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)คำว่า(@NameIsNovel) “หยวนเจิน” ที่(@NameIsNovel)เฒ่าหลวงเอ่ยถึงนั้นหมายถึง อาจารย์หลัว นั่นเอง

“บรรพชนผู้เฒ่า อาจารย์หลัวเขา(@NameIsNovel)…” เซินลั่วรีบเล่ารายละเอียดเหตุการณ์ที่(@NameIsNovel)เพิ่งเกิดขึ้น ณ เรือนของอาจารย์หลัวออกมาอย่างรวดเร็วและ(@NameIsNovel)ครบถ้วน (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เมื่อบรรพชนผู้เฒ่าได้(@NameIsNovel)ยินว่า(@NameIsNovel)อาจารย์หลัวเรียกกู่ฮวาหลิง หลังจากเผยร่างจริง ว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)หนึ่งใน เผ่าอสูร ใบหน้าของเขา(@NameIsNovel)ก็เคร่งเครียดขึ้นทันใด พลางถอนหายใจยาวเอ่ยว่า(@NameIsNovel)

“ไม่นึกเลยว่า(@NameIsNovel)… กู่ฮวาหลิงที่(@NameIsNovel)บำเพ็ญเป็น(@NameIsNovel)ศิษย์มานานหลายปี กลับเป็น(@NameIsNovel)อสูรที่(@NameIsNovel)แฝงตัวมา… ดูท่าเผ่าอสูรเล็งเป้าหมายมายังสำนักชุนชิวของเรามาเนิ่นนานแล้ว แถมยังยอมอดทนแอบซ่อนอยู่อย่างเร้นลับเป็น(@NameIsNovel)เวลายาวนานเช่นนี้” [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “บรรพชนผู้เฒ่า ที่(@NameIsNovel)เรือนของอาจารย์หลัวสถานการณ์คับขันยิ่งนัก ขอท่านรีบไปช่วยเขา(@NameIsNovel)เถิด!” เซินลั่วเอ่ยเร่งร้อนด้วยความกระวนกระวาย

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ชายชราชุดเต๋าส่ายหน้า สีหน้าแฝงรอยขมขื่น ก่อนค่อยๆ แหวกเปิดชุดเต๋าของตนออก

[Source: NameIsNovel] เซินลั่วมองเขา(@NameIsNovel)อย่างฉงน แล้วก็ถึงกับผงะไปในทันที

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ใต้ชุดเต๋านั้น บริเวณสีข้างด้านขวาของท้อง มี(@NameIsNovel)รูแผลขนาดเท่ากำปั้น เลือดไหลริน รอบขอบแผลที่(@NameIsNovel)ประดับด้วยวงผลึกสีดำ แผ่คลื่นกลิ่นเหม็นเน่าอันน่าสะอิดสะเอียนออกมาเป็น(@NameIsNovel)ระลอกๆ

“ข้าเองก็ไม่ต่างจากหยวนเจิน ถูกวางยาพิษ อีกทั้งก่อนหน้านี้ยังถูกภูตผีจากนรกสองตนซุ่มโจมตี จนบาดเจ็บสาหัส เวลานี้พลังบำเพ็ญแทบจะสูญสิ้น ปราณเต๋าที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่ก็เพียงเล็กน้อย ถึงขั้นแทบไม่อาจรักษาชีวิตไว้ได้(@NameIsNovel)แล้ว”
บรรพชนผู้เฒ่าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเจ็บปวด

“ถึงกับหนักหนาสาหัสเช่นนั้นหรือ? เช่นนี้ พวกเราควรรีบหาทางหลบหนีออกไปก่อน แล้วค่อยกลับมาหาหนทางแก้ไขภายหลังจะดีกว่า(@NameIsNovel)”
เซินลั่วเอ่ยเสียงต่ำ

ชายชราชุดเต๋ากลับส่ายหน้า แล้วพลันถามขึ้นว่า(@NameIsNovel)

“ข้ารู้จักศิษย์สายในของสำนักทั้งสามอยู่แล้ว เหตุใดเจ้าถึงไม่ใช่หนึ่งในนั้น?”

“ข้าคือศิษย์นามเซินลั่ว เมื่อครู่นี้ อาจารย์หลัวเพิ่งรับข้าเป็น(@NameIsNovel)ศิษย์สายในแล้ว! บรรพชนผู้เฒ่า ตอนนี้ไม่ใช่เวลาจะมาซักถามเรื่องเหล่านี้ ปล่อยให้ข้าช่วยพาท่านออกไปก่อนเถิด!” เซินลั่วเร่งเร้าอย่างร้อนรนยิ่งกว่า(@NameIsNovel)เดิม

“ไม่เป็น(@NameIsNovel)ไรแล้ว ไหนๆ เจ้าก็เป็น(@NameIsNovel)ศิษย์สายในที่(@NameIsNovel)สำนักบ่มเพาะขึ้น และ(@NameIsNovel)เจ้าก็มี(@NameIsNovel)พลังปราณเต๋า อีกทั้งหยวนเจินยังไว้ใจเจ้าถึงขั้นส่งเจ้ามาที่(@NameIsNovel)นี่ ข้าย่อมต้องเชื่อมั่นในตัวเจ้า เช่นนั้นแล้ว… เจ้าจะยินดีหรือไม่ที่(@NameIsNovel)จะสืบทอด ‘คัมภีร์หยางบริสุทธิ์’ ของสำนักชุนชิว เพื่อให้สำนักของเรามิได้(@NameIsNovel)ขาดสูญ?” น้ำเสียงบรรพชนผู้เฒ่าเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)เคร่งขรึมจริงจัง แววตาจ้องมองเซินลั่วอย่างไม่กระพริบ

“บรรพชนผู้เฒ่า ข้าย่อมยินดีที่(@NameIsNovel)จะสืบทอดตำราลับ ของสำนักอยู่แล้ว เพียงแต่การสืบสายวิชาคือเรื่องใหญ่ยิ่ง ควรรอให้ท่านปลอดภัยเสียก่อนแล้วค่อยตัดสินใจจะไม่ดีกว่า(@NameIsNovel)หรือ?” เซินลั่วตกตะลึงอย่างมาก ใจหนึ่งมิได้(@NameIsNovel)เข้าใจผลดีผลร้ายจึงตอบเลี่ยงๆ ไปก่อน

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ไม่ทันแล้ว! บาดแผลของข้าสาหัสยิ่งกว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เจ้าเห็น อีกทั้งยังถูกภูตผีแห่งนรกทิ้งตราเวทไว้บนกาย เวลานี้ข้าไม่อาจออกจากห้องหินนี้ได้(@NameIsNovel) อีกอย่าง พวกเราพึ่งสังหารภูตผีแห่งนรกไป เกรงว่า(@NameIsNovel)อีกไม่นานจะมี(@NameIsNovel)ศัตรูที่(@NameIsNovel)แข็งแกร่งยิ่งกว่า(@NameIsNovel)ตามมา…” บรรพชนผู้เฒ่าพลันไอแรง เลือดสกปรกไหลซึมออกจากมุมปาก

เห็นดังนี้ ใบหน้าเซินลั่วเต็มไปด้วยความลังเล

“อย่ามัวลังเลอีก! หากชักช้าไป ทั้งเจ้าทั้งข้าก็ต้องตายที่(@NameIsNovel)นี่ สืบสายของสำนักชุนชิว ก็จะขาดสะบั้นในรุ่นนี้!” บรรพชนผู้เฒ่ากระชากไหล่ของเซินลั่วแน่น พลางกล่าวเสียงกร้าว

“ข้ายอมรับ!” เซินลั่วเงยหน้าขึ้น ดวงตาเปล่งประกายตัดสินใจโดยเด็ดขาด

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ดีมาก ตั้งแต่บัดนี้เป็น(@NameIsNovel)ต้นไป เซินลั่ว เจ้าจะเป็น(@NameIsNovel)ผู้พิทักษ์คนใหม่แห่งสำนักชุนชิว สืบทอด ‘คัมภีร์หยางบริสุทธิ์’ ต่อจากข้า” สีหน้าบรรพชนผู้เฒ่าผ่อนคลายลง แววตาพลันส่องประกายพลางพยักหน้า

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) กล่าวจบ เขา(@NameIsNovel)ก็จับฝ่ามือเซินลั่วขึ้นมา แล้ววางหยกยันต์ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)สัญลักษณ์ประจำสำนักลงไปในมือของเขา(@NameIsNovel)

----------

[Source: NameIsNovel] ขอบพระคุณทุกท่านที่(@NameIsNovel)สนับสนุนและ(@NameIsNovel)ติดตามเรา