ตอนที่ 112 : อสูรศพหมาป่าทั้งสาม

เมื่อเซินลั่วได้(@NameIsNovel)ยินเสียงโกลาหลดังแว่วมาจากไกล เขา(@NameIsNovel)ก็พอจะคาดเดาได้(@NameIsNovel)แล้วว่า(@NameIsNovel)สถานการณ์ทางด้านนั้นต้องเป็น(@NameIsNovel)เช่นไร แต่เมื่อได้(@NameIsNovel)เห็นกับตาตนเองจริงๆ เขา(@NameIsNovel)ยังคง อดตกตะลึงไม่ได้(@NameIsNovel)

เขา(@NameIsNovel)รีบ วกอ้อมฝูงชนที่(@NameIsNovel)กำลังแตกตื่น หลบหลีกอสูรทั้งหลายอย่างระมัดระวัง ใช้ทางเล็กที่(@NameIsNovel)คนไม่ค่อยสัญจร ค่อยๆ มุ่งหน้าไปยังเรือนพักของตน

เซินลั่วคุ้นชินกับเส้นทางรอบสำนักชุนชิวเป็น(@NameIsNovel)อย่างดี เขา(@NameIsNovel)เลือกเส้นทางที่(@NameIsNovel)เงียบร้างไร้ผู้คน ประกอบกับประสาทสัมผัสที่(@NameIsNovel)เฉียบคม ทำให้สามารถหลีกหนีฝูงอสูรเหล่านั้นไปได้(@NameIsNovel)โดยไม่ถูกพบ สุดท้ายก็มาถึง เนินสระเขียว

แต่เซินลั่วไม่ใช้เส้นทางใหญ่ตรงด้านหน้า เขา(@NameIsNovel)กลับเลี่ยงไปยังทางเล็กหลังเรือนพักของเหล่าศิษย์ เพื่อกลับไปยังเรือนของตนเอง

[Source: NameIsNovel] เขา(@NameIsNovel)ยังเดินไปได้(@NameIsNovel)ไม่กี่ก้าว เงามืดก็พลันวูบผ่านจากข้างหน้า ข้างเรือนพักศิษย์ มี(@NameIsNovel)ร่างหมาดำปีศาจตัวหนึ่ง โผล่กระโจนออกมา ร่างสูงครึ่งคน อ้าปากคาบศพไว้แน่น เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)มันแอบมาหลบตรงมุมเงียบนี้ ตั้งใจจะลอบเขมือบเหยื่ออย่างสงบ

[Source: NameIsNovel] “กร๊อบ!”

ทันทีที่(@NameIsNovel)หมาดำปีศาจเห็นเซินลั่ว มันก็ทิ้งศพลงกับพื้น แล้วพุ่งตรงเข้าหาเขา(@NameIsNovel)ทันที! [Source: NameIsNovel]

เซินลั่วรีบโน้มกายต่ำ หลบหลีกการโจนใส่ของหมาปีศาจได้(@NameIsNovel)ฉิวเฉียด พลางปรายตามองศพบนพื้นอย่างฉับไว

ร่างนั้นเป็น(@NameIsNovel)ชายหนุ่มใบหน้าสี่เหลี่ยม ขนคิ้วหนา แต่ทั้งร่างกลับแหลกเหลวอาบเลือดแดงฉาน (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“ฟางผิง!” เซินลั่วอุทานเสียงสั่น

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) นี่คือศิษย์สำนักชุนชิวผู้หนึ่ง ซึ่งอาศัยอยู่ไม่ไกลจากเรือนของเขา(@NameIsNovel) ฟางผิงเป็น(@NameIsNovel)ชาวนาท้องถิ่น ทั้งคู่เคยพูดคุยกันอยู่บ้าง พอจะนับว่า(@NameIsNovel)คุ้นเคยกันพอสมควร

“เจ้าสัตว์เดรัจฉาน!” แววตาเซินลั่วพลันเย็นเยียบ เขา(@NameIsNovel)พลิกฝ่ามือขวาเพียงครั้งเดียว สามง่าม สีเทาขาวก็ปรากฏขึ้นทันที แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ลำแสงขาวพุ่งใส่หมาดำปีศาจนั้น (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) หมาดำปีศาจสะดุ้งตกใจ รีบดีดกายสี่เท้า พุ่งเบี่ยงไปด้านข้างเพื่อหลบ

ทว่า(@NameIsNovel) สามง่ามสีขาว กลับพลิกเลี้ยวอย่างคล่องแคล่ว ไม่เพียงไม่ตกตามหลัง หากยังเร่งรุดทันหมาดำปีศาจในพริบตา แทงทะลวงเข้าอกและ(@NameIsNovel)ท้องมันด้วยความเร็วเหนือสายตา

“ปุ!”

เสียงทึบต่ำดังขึ้น สามง่ามแทงทะลุร่างหมาดำปีศาจจนเกิดโพรงใหญ่ที่(@NameIsNovel)อกและ(@NameIsNovel)ท้อง แทบฉีกกายมันออกเป็น(@NameIsNovel)สองท่อน ทว่า(@NameIsNovel)กลับไร้เลือดสักหยด แผลทั้งหมดกลับถูกปกคลุมด้วยเกล็ดน้ำแข็งสีดำหม่น (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

หมาดำปีศาจไม่ได้(@NameIsNovel)แม้แต่จะกรีดร้อง ร่างมันเพียงสั่นสะท้านสองสามครั้ง ก่อนจะทรุดแน่นิ่งไปในที่(@NameIsNovel)สุด

เซินลั่วสะบัดฝ่ามือเรียก สามง่าม กลับมา แววตาพลันฉายแววตื่นเต้นยินดีอย่างคาดไม่ถึง

เขา(@NameIsNovel)ไม่เคยควบคุม อาคมศาสตรา ได้(@NameIsNovel)อย่างลื่นไหลและ(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ธรรมชาติถึงเพียงนี้มาก่อน ทว่า(@NameIsNovel)ครานี้กลับทำได้(@NameIsNovel)อย่างแนบเนียนราวกับมี(@NameIsNovel)มือที่(@NameIsNovel)มองไม่เห็นคอยชี้นำ

“หรือว่า(@NameIsNovel)นี่... ก็เป็น(@NameIsNovel)ผลพวงจากความเข้าใจที่(@NameIsNovel)ข้าได้(@NameIsNovel)รับในแดนฝัน?” (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

แต่สถานการณ์ยามนี้คับขันนัก เขา(@NameIsNovel)ไม่อาจมัวครุ่นคิดให้เสียเวลาได้(@NameIsNovel) จึงรีบเก็บ สามง่าม กลับคืน แล้วเร่งฝีเท้ามุ่งหน้าสู่เรือนพักของตน ส่วนศพของฟางผิง... เขา(@NameIsNovel)ก็ทำได้(@NameIsNovel)เพียงทิ้งไว้ตรงนั้น

ไม่นาน เซินลั่วก็มาถึงเรือนพักของตนเอง ที่(@NameIsNovel)ตั้งอยู่ ณ มุมลับตาคนและ(@NameIsNovel)ยังไม่ถูก อสูรรุกราน

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ทันทีที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ก้าวเข้าห้องแล้วปิดประตูลง ก็รีบล้วงหยิบ กล่องศิลากับหมอนหยก ออกมาจากใต้เตียง เปิดฝากล่อง แล้วนำหมอนหยกเข้าไปลองวาง

[Source: NameIsNovel] เพียงหมอนหยกเข้าใกล้กล่องศิลา พลันเกิดเกราะแสงห่อหุ้ม มันหดเล็กลงในชั่วพริบตา กลายเป็น(@NameIsNovel)หยกขนาดกำมือ แล้วถูกดูดซับเข้าไปในกล่องโดยสมบูรณ์

[Source: NameIsNovel] เห็นดังนั้น เซินลั่วจึงรีบใส่ หยกยันต์, เครื่องมือเขียนยันต์ที่(@NameIsNovel)ใช้เป็น(@NameIsNovel)ประจำ, ตำราที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ประโยชน์บางเล่ม และ(@NameIsNovel)เสื้อผ้าอีกสองชุด ลงไปในกล่องศิลา จากนั้นก็สะพายกล่องไว้บนหลัง

เมื่อจัดการเสร็จสิ้น เขา(@NameIsNovel)ไม่รอช้า รีบผลักประตูออกไปทันที

“ศิษย์น้องเซิน ข้ารู้ว่า(@NameIsNovel)เจ้าต้องอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่ ขอบคุณสวรรค์ที่(@NameIsNovel)เจ้ายังปลอดภัย!”

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เสียงตะโกนดังมาจากเบื้องหน้า ร่างหนึ่งวิ่งตรงเข้ามาอย่างเร่งรีบ — นั่นคือ เถี่ยนเถี่ยเซิง

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ในมือเขา(@NameIsNovel)กำดาบเหล็กแน่น ครึ่งร่างอาบไปด้วยโลหิต หอบหายใจถี่แรง เห็นชัดว่า(@NameIsNovel)เพิ่งผ่านศึกดุเดือดมา

“ศิษย์พี่เถี่ย ท่านไม่เป็น(@NameIsNovel)อะไรมากใช่หรือไม่?” เซินลั่วรีบเข้าไปทัก สีหน้าแสดงความห่วงใยเมื่อเห็นโลหิตทั่วกายอีกฝ่าย (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ไม่เป็น(@NameIsNovel)ไรหรอก นี่เป็น(@NameIsNovel)เลือดของอสูรพวกนั้น” เถี่ยนเถี่ยเซิงโบกแขนเสื้อที่(@NameIsNovel)เปื้อนเลือดของตน กล่าวอย่างไม่ใส่ใจอ่านตอนต่อไปฟรี

“ศิษย์พี่เถี่ย ไยจึงมี(@NameIsNovel)อสูรจำนวนมากปรากฏขึ้นที่(@NameIsNovel)สำนักของเราอย่างกะทันหัน?” เซินลั่วเอ่ยถาม

“ข้าเองก็ไม่รู้แน่ แต่พวกมันล้วนแข็งแกร่ง ศิษย์โดยมากมิใช่คู่มือ ข้าเป็น(@NameIsNovel)ห่วงเจ้า จึงรีบมาหา... แต่ อาจารย์หลัว ปรมาจารย์ และ(@NameIsNovel)แม้แต่บรรพชนผู้เฒ่า... ไยถึงยังไม่ลงมือเสียที? หากชักช้าไปกว่า(@NameIsNovel)นี้ เกรงว่า(@NameIsNovel)ศิษย์ทั้งสำนักคงถูก อสูรสังหารจนสิ้น!” เถี่ยนเถี่ยเซิงสีหน้าร้อนรน ย่ำเท้าอย่างหงุดหงิด

“ดูจากสถานการณ์แล้ว เกรงว่า(@NameIsNovel)พวกมันคงหมายจะกวาดล้างสำนักชุนชิวในคราวเดียว ข้าสงสัยว่า(@NameIsNovel)อาจารย์และ(@NameIsNovel)ท่านอื่นๆ เองก็คงไม่สามารถแบ่งกำลังออกมาได้(@NameIsNovel)” [Source: NameIsNovel]

ริมฝีปากเซินลั่วขยับเล็กน้อย ราวกับจะเอื้อนเอ่ยเรื่องสภาพของอาจารย์หลัวกับบรรพชนผู้เฒ่า แต่สุดท้ายก็กลืนคำพูดกลับลงไป เปลี่ยนเรื่องเสียแทน

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น สีหน้าของเถี่ยนเถี่ยเซิงก็ชะงักเล็กน้อย คล้ายเพิ่งจะนึกขึ้นได้(@NameIsNovel)

“เช่นนั้น... เราควรทำอย่างไรดี?” เขา(@NameIsNovel)เอ่ยถามด้วยความกระวนกระวาย

“ศิษย์พี่เถี่ย ท่านเข้าสำนักมาก่อนข้า สำนักชุนชิวเรามี(@NameIsNovel)เส้นทางลับสำหรับหลบหนีหรือไม่?” เซินลั่วลดเสียงลงถามเบาๆ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ไม่มี(@NameIsNovel) ข้าไม่เคยได้(@NameIsNovel)ยินอาจารย์หลัวเอ่ยถึงทางลับใดๆ เลย” เถี่ยนเถี่ยเซิงส่ายศีรษะตอบ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[Source: NameIsNovel] “เวลานี้ทั้งสำนักล้วนเต็มไปด้วยอสูร พวกเรามิใช่คู่มือเลยสักนิด อาจารย์หลัวและ(@NameIsNovel)ท่านทั้งหลายก็ยังไม่ปรากฏตัวเกือบครึ่งค่อนคืน เกรงว่า(@NameIsNovel)ย่อมไม่อาจเหลียวแลมาดูแลฝั่งนี้ได้(@NameIsNovel)แล้ว... สิ่งที่(@NameIsNovel)พวกเราควรทำเวลานี้ คือต้องหาหนทางเอาชีวิตรอดไว้ก่อน”
เซินลั่วเอ่ยพลาง ความรู้สึกหนักอึ้งก็ถาโถมเข้ามาในใจ

ดวงตาของเถี่ยนเถี่ยเซิงพลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นหลังได้(@NameIsNovel)ยินถ้อยคำของเซินลั่ว เขา(@NameIsNovel)กำลังจะอ้าปากพูดออกมา… [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] ทว่า(@NameIsNovel)ทันใดนั้นเอง เสียงหอนโหยหวนดังลั่น สองร่างพุ่งพรวดออกมาจากทางแยกใกล้เคียง — อสูรศพหมาป่า สองตน!
มันเห็นร่างของเซินลั่วกับเถี่ยนเถี่ยเซิง พลันคำรามต่ำก้อง แล้วพุ่งทะยานเข้ามาทันที

“หนีเร็ว!” (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เซินลั่วมิอาจเปิดเผยว่า(@NameIsNovel)ตนเองได้(@NameIsNovel)บำเพ็ญปราณเต๋าแล้ว จึงรีบคว้าตัวเถี่ยนเถี่ยเซิงวิ่งหนีไปทางด้านหลังเรือนพัก

บริเวณเนินสระเขียวอยู่ใกล้หน้าผาใหญ่ เส้นทางหลักถูก อสูรศพหมาป่าสองตนปิดตายเสียแล้ว พวกเขา(@NameIsNovel)จึงเหลือทางเลือกเพียงเบี่ยงหนีไปอีกทิศหนึ่งเลียบผา

ยังไม่ทันวิ่งได้(@NameIsNovel)ไกลนัก พลันมี(@NameIsNovel) อสูรศพหมาป่า อีกหนึ่งตนกระโจนลงมาจากเบื้องหน้า ขวางทางเอาไว้แน่นหนา!

ทั้งสามตนล้อมอยู่ทั้งด้านหน้าและ(@NameIsNovel)ด้านหลัง คำรามก้องสะท้อนลาน ราวกับเย้ยหยันถึงชะตากรรมของผู้ที่(@NameIsNovel)กำลังจะสิ้นหนทางหลบหนี

“ศิษย์น้อง เห็นทีพวกเราคงต้องสู้ตายกับมันทั้งสามแล้ว!”
เถี่ยนเถี่ยเซิงเมื่อเห็นหนทางถูกปิดสนิท ก็คว้ามี(@NameIsNovel)ดเหล็กขึ้นสูง เตรียมเข้าสู้ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“ยังมี(@NameIsNovel)วิธี... ตามข้ามา!”
เซินลั่วคว้าตัวเขา(@NameIsNovel)ถอยร่น พลางชี้ไปยังผนังผาชันด้านข้าง

ตรงนั้นมี(@NameIsNovel)ทางลาดเอียงที่(@NameIsNovel)แม้จะแคบและ(@NameIsNovel)อันตราย แต่ก็พอจะเหยียบยืนได้(@NameIsNovel) อย่างไรก็ดี ทางลาดด้านหน้ายังถูกก้อนหินใหญ่ขวางกั้น และ(@NameIsNovel)ไม่อาจมองออกไปได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)เบื้องหน้านั้นเป็น(@NameIsNovel)เช่นไร

[Source: NameIsNovel] เซินลั่วไม่ลังเล กระโดดลงผาทันที ใช้ฝ่ามือยันก้อนหินไว้ ก่อนลื่นไถลไปตามทางลาด ร่างของเขา(@NameIsNovel)หายวับไปในเงาผา

อสูรศพหมาป่าทั้งสามเห็นดังนั้นก็เร่งฝีเท้าอย่างรุนแรง พุ่งทะยานตามมาอย่างบ้าคลั่ง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เถี่ยนเถี่ยเซิงกัดฟันกรอด แล้วตัดใจตามรอยศิษย์น้อง เขา(@NameIsNovel)กระโจนลงไปยังทางลาด กระแทกเท้าเกาะยึดไว้อย่างระมัดระวัง พลางลูบไล้หาผนังหินเป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)พยุงตัว

เพียงไม่กี่ก้าว เมื่ออ้อมผ่านก้อนหินใหญ่ที่(@NameIsNovel)กีดขวางเบื้องล่าง สายตาของเขา(@NameIsNovel)ก็เปิดกว้างขึ้น — ทางลาดตรงนี้กลับไม่ชันนัก อีกทั้งยังมองเห็นเงาส่วนยอดประตูภูเขา(@NameIsNovel)อยู่รางๆ เบื้องล่าง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“ศิษย์พี่เถี่ย ทางนี้!”
เซินลั่วได้(@NameIsNovel)ล่วงหน้าออกมาไกลแล้ว เมื่อเห็นอีกฝ่ายตามลงมา ก็โบกมือเรียก [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“ศิษย์น้องเซิน เจ้ารู้ได้(@NameIsNovel)อย่างไรว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ทางลงเขา(@NameIsNovel)ตรงนี้?” เถี่ยนเถี่ยเซิงรีบก้าวตามมาพลางถาม

“เรือนพักของข้าอยู่ชิดหน้าผา ข้ามักออกมาเดินเล่นแถวนี้เสมอ จึงพบทางนี้เข้าโดยบังเอิญ”
เซินลั่วตอบขณะเร่งฝีเท้า ไม่แม้แต่หันกลับไปมอง

“ขอบคุณสวรรค์! ดีเหลือเกิน!”
เถี่ยนเถี่ยเซิงพยักหน้ารัวๆ รีบตามไปไม่ห่าง [Source: NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] น่าแปลก — อสูรศพหมาป่าทั้งสามกลับมิได้(@NameIsNovel)ตามลงมา ราวกับยอมละทิ้งเหยื่อไปดื้อๆ

-----------