หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 116
ตอนที่ 116 : อสูรศพขนเขียว
ตอนที่ 116
แววตาของเถี่ยนเถี่ยเซิงพลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบ เขา(@NameIsNovel)เอนกายไปด้านหลังเล็กน้อย ก่อนจะยกแขนขวาขึ้นแล้วเหวี่ยงออกสุดแรง
ฟุ่บ!
ก้อนหินในมือกลายเป็น(@NameIsNovel)เงาหม่นสีเทาแทบมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า ส่งเสียงหวีดหวิวแหลมคม แหวกอากาศพุ่งข้ามหลายจั้งในชั่วพริบตา กระแทกใส่เงาดำทันที
เสียง “ตู้ม!” ดังสนั่น
หินนั้นแตกกระจายราวคลื่นซัดเข้ากระแทกโขดหินใหญ่ แต่เงาดำกลับไม่สะทกสะท้าน ยังคงทะยานขึ้นจากสายน้ำ เผยให้เห็นกระดองเต่าดำอมเขียวขนาดเท่าหลุมโม่หิน
“เจ้าเต่า!?” เถี่ยนเถี่ยเซิงอุทานเสียงตะลึง
ในขณะนั้นเอง ผิวน้ำด้านหน้าพลันปั่นป่วน ก่อเป็น(@NameIsNovel)คลื่นสูงกว่า(@NameIsNovel)คนโถมเข้าใส่เขา(@NameIsNovel)อย่างรุนแรง
คลื่นมาอย่างปัจจุบันทันด่วนจนเขา(@NameIsNovel)หลีกไม่ทัน ถูกซัดเข้าเต็มแรงจนร่างโงนเงนแทบล้ม
เถี่ยนเถี่ยเซิงร้องอุทาน รีบทะยานถอยหลังอย่างเร่งรีบ
ทว่า(@NameIsNovel)เพียงพริบตาที่(@NameIsNovel)ก้าวกระโดดขึ้นไป กลับรู้สึกว่า(@NameIsNovel)ทั้งร่างถูกฉุดกระแทกตกลงสู่พื้นอย่างหนัก เขา(@NameIsNovel)ก้มลงมองก็พบว่า(@NameIsNovel)ขาทั้งสองถูกพันธนาการไว้ด้วยโซ่น้ำผลึกใสหนาเท่าข้อมือ ส่องประกายเย็นเยียบราวถูกสกัดขึ้นจากสายน้ำเอง และ(@NameIsNovel)ปลายอีกด้านยังเชื่อมโยงเข้ากับลำธาร
“วิชา ‘ควบคุมน้ำ’! เจ้า… เจ้าถึงกับบำเพ็ญปราณเต๋าได้(@NameIsNovel)จริงๆ!?” ใบหน้าของเถี่ยนเถี่ยเซิงเปลี่ยนสี เขา(@NameIsNovel)รีบทรุดกายลง ใช้สองมือพยายามฉีกกระชากโซ่น้ำที่(@NameIsNovel)พันข้อเท้าออก
บัดนั้นเอง กระดองเต่าดำอมเขียวก็โผล่พ้นผิวน้ำเต็มตัว — แท้จริงแล้วคือ เสี่ยวกุ้ย!
มันอ้าปากออกช้าๆ พุ่งลูกศรน้ำสีขาวสายหนึ่งออกมา เพียงพริบตาก็พุ่งถึงตรงหน้าเถี่ยนเถี่ยเซิง พลังคมกริบแผ่ซ่านออกมากดข่มจนสั่นสะท้าน
เถี่ยนเถี่ยเซิงไม่ทันได้(@NameIsNovel)ทำลายโซ่น้ำที่(@NameIsNovel)พันข้อเท้าไว้ รีบยกแขนขึ้นป้องกันแทน ขนเกล็ดสีเขียวเข้มค่อยๆ งอกปกคลุมไปทั่วผิวหนัง แข็งกล้าราวเกราะเหล็ก
เคร้ง!
ลูกศรน้ำพุ่งกระแทกใส่แขนทั้งสองของเถี่ยนเถี่ยเซิง เกิดเสียงดังปะทะราวกับโลหะถูกตีเข้าหากัน
ร่างของเขา(@NameIsNovel)โงนเงน เซถลาล้มตะแคงไปกับพื้นอีกครั้ง แขนทั้งสองบิดเบี้ยวเละเลือน แต่ละข้างมี(@NameIsNovel)รูเลือดขนาดเท่าชามโผล่เห็นกระดูกขาวสะท้อนชัด โชคยังดีที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ป้องกันไว้ได้(@NameIsNovel)ทัน
“อ๊าก—!”
เขา(@NameIsNovel)คำรามด้วยโทสะ ร่างทั้งร่างพลันเปล่งแสงเขียวหม่นออกมา ขนเขียวปกคลุมทั่วสรรพางค์อย่างรวดเร็ว กล้ามเนื้อก็พองตัวขึ้นทันตา และ(@NameIsNovel)เนื้อเยื่อสดใหม่ผุดขึ้นจากบาดแผลบนแขน สมานกลับคืนในความเร็วที่(@NameIsNovel)มองเห็นได้(@NameIsNovel)
เพียงพริบตา “เถี่ยนเถี่ยเซิง” ก็พลันแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)อสูรศพ ขนเขียวสูงใหญ่เก้าจ้าง มัดกล้ามแข็งแกร่งดั่งหินผา ดวงตากลับฉายประกายแจ่มชัด คล้ายอสูรศพ เหินฟ้าในตำนาน
เขา(@NameIsNovel)ยืนผงาดขึ้น ขาคู่หนาสั่นสะเทือนพร้อมระเบิดพลังมหาศาลออกมา พื้นดินรอบๆ สั่นสะท้าน โซ่น้ำที่(@NameIsNovel)พันข้อเท้าพังสลายกลายเป็น(@NameIsNovel)หยดน้ำแตกกระเซ็นในทันที
“วิชาควบคุมน้ำ… เจ้าเต่านี่ก็เป็น(@NameIsNovel)สัตว์อสูรวิญญาณมิใช่หรือ? เจ้ามิได้(@NameIsNovel)ใช้เคล็ดวิชาสำนักชุนชิวโดยตรงแน่! เจ้าเป็น(@NameIsNovel)ใครกันแน่? มาจากสำนักใด? ออกมาเถิด เราอาจตกลงกันได้(@NameIsNovel)!” เถี่ยนเถี่ยเซิงหันมองสู่สายน้ำ ตะโกนก้องกังวาน
เสียงของเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ขยายใหญ่หลังการแปรเปลี่ยนสะท้อนดังก้องไปทั่วผิวน้ำ
แต่สายน้ำยังสงบเยือกเย็น นอกจากเจ้าเต่าดำที่(@NameIsNovel)นอนแน่นิ่งอยู่ก็ไร้วี่แววอื่นใด ไม่มี(@NameIsNovel)ร่องรอยของเซินลั่วปรากฏ
“หึ! เจ้าคิดว่า(@NameIsNovel)ซ่อนอยู่ในน้ำแล้วปลอดภัยรึ?” เถี่ยนเถี่ยเซิงแค่นเสียงเย็นยะเยือก กล้ามเนื้อทั้งร่างพองโต ขนเขียวทั่วกายชี้ตรงแข็งราวเข็มเหล็ก
เพียงสะบัดแขนสองข้าง ขนเขียวบนร่างพลันระเบิดกระจายออกดุจห่าฝน แผ่ปกคลุมพื้นที่(@NameIsNovel)ผิวน้ำเป็น(@NameIsNovel)วงกว้างหลายสิบจั้ง เสียงแตกหักดังกรอบแกรบสะท้อนระงม
ทันใดนั้น ร่างหนึ่งพุ่งโผล่จากใต้น้ำข้างเจ้าเต่าดำ — เซินลั่ว! ริมฝีปากของเขา(@NameIsNovel)ขยับร่ายคำสั่งอย่างรวดเร็ว
เสี่ยวกุ้ยดูเหมือนจะรับรู้ได้(@NameIsNovel)ทันที มันหดหัวและ(@NameIsNovel)ขาทั้งหมดกลับเข้ากระดอง พลิกกลิ้งออกไปบนผิวน้ำ กลายเป็น(@NameIsNovel)โล่ห์ชีวะบังร่างของเซินลั่วเอาไว้
เสียงแตกหักยิ่งดังระงมขึ้น!
ห่าขนเขียวเป็น(@NameIsNovel)เข็มนับไม่ถ้วนพุ่งซัดลงมาดุจสายฝน รอยระลอกคลื่นกระเพื่อมไปทั่วสายน้ำทันใด ริมฝั่งก็ถูกขนเขียวทิ่มแทงพรุนไปทั่ว เศษหินบนตลิ่งแตกสะบั้นร่วงกราวกลายเป็น(@NameIsNovel)ผงฝุ่น
แผ่นกระดองของเสี่ยวกุ้ยไม่ทันได้(@NameIsNovel)หลบ ห่าขนเขียวหลายร้อยเล่มปักกระแทกลง รุกลึกทะลุเข้าสู่กระดองเต่าอย่างแรง
เสียงครวญครางสั่นสะท้านดังออกมา ร่างของเสี่ยวกุ้ยสั่นสะท้านไปทั้งตัวด้วยความเจ็บปวดจนแทบทรงตัวไม่อยู่!
เมื่อเถี่ยนเถี่ยเซิงเห็นดังนั้น แววรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมก็ผุดขึ้นบนใบหน้า ร่างมหึมาพุ่งทะยานขึ้นจากพื้น ร่อนลงมาดุจนกอินทรีโฉบเหยื่อ หมัดทั้งสองที่(@NameIsNovel)พองโตอีกครั้งทุบกระแทกลงบนกระดองของเสี่ยวกุ้ยเต็มแรง!
เสียงหมัดแหวกอากาศดังสนั่น เกิดแรงอัดแน่นราวฟ้าผ่ากึกก้อง!
เซินลั่วโผล่ขึ้นมาจากใต้อกของเสี่ยวกุ้ย พอเห็นเหตุการณ์ตรงหน้า เขา(@NameIsNovel)ก็รีบชักสามง่ามออกมาหมายจะขวางการโจมตี
แต่ในห้วงพริบตานั้นเอง คลื่นความรู้สึกบางอย่างจากจิตของเสี่ยวกุ้ยพลันถ่ายทอดเข้ามา — มันกำลังขอให้เขา(@NameIsNovel)ส่งปราณเต๋าเข้าไปในร่างมัน!
ความคิดของเซินลั่วพลันแล่นวาบ เขา(@NameIsNovel)รีบวางฝ่ามือลงบนท้องของเสี่ยวกุ้ย ส่งปราณเต๋าจากในกายเข้าสู่ร่างมันทันที
ทว่า(@NameIsNovel)ทันใด ใบหน้าของเขา(@NameIsNovel)ก็เปลี่ยนสี เพราะภายในร่างเสี่ยวกุ้ยกลับแผ่แรงดูดมหาศาลออกมา สูบปราณเต๋าไปกว่า(@NameIsNovel)ครึ่งในคราเดียว!
เสียงฮัมต่ำๆ ดังสะท้อนออกมา แสงดำชั้นหนาปรากฏห่อหุ้มร่างเสี่ยวกุ้ยขึ้นมาในบัดดล ขนเขียวที่(@NameIsNovel)ปักอยู่บนกระดองพลันถูกสะท้อนหลุดกระเด็นออกมาหมดสิ้น!
พร้อมกันนั้น ร่างของเสี่ยวกุ้ยกลับขยายพองขึ้นราวกับถูกสูบลม เปลือกกระดองที่(@NameIsNovel)เคยเขียวหม่นพลันกลายเป็น(@NameIsNovel)สีดำสนิทส่องประกายดั่งโลหะ ดูแกร่งกล้าไร้เทียมทาน!
เถี่ยนเถี่ยเซิงตะลึงงันไปกับการเปลี่ยนแปลงที่(@NameIsNovel)เกิดขึ้น ทว่า(@NameIsNovel)กำลังหมัดได้(@NameIsNovel)ออกไปแล้ว ไม่อาจดึงกลับได้(@NameIsNovel) หมัดทั้งสองกระแทกลงบนกระดองเต่าดำสนิทเต็มแรง พลังหมัดรุนแรงสาดซัดเข้าใส่โดยไม่สูญเสียแม้แต่น้อย
ทว่า(@NameIsNovel)ความผิดคาดก็เกิดขึ้น — ไร้เสียงระเบิดดังกึกก้อง กระดองเต่าไม่ขยับแม้แต่น้อย ราวกับพลังอันมหาศาลได้(@NameIsNovel)สูญสลายหายไปในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า!
กระนั้นเอง แสงดำบนกระดองก็พลันสั่นไหว วงแสงที่(@NameIsNovel)เคยปกคลุมหนาแน่นเริ่มกระจายออกครอบคลุมจนล้นขอบกระดอง
ชั่วพริบตาต่อมา แสงดำนั้นกลับพลิกกลับราวกับปลาวาฬสูบน้ำ มวลพลังสะท้อนกลับมหาศาลพลันระเบิดออก กระแทกย้อนเข้าที่(@NameIsNovel)หมัดของเถี่ยนเถี่ยเซิงโดยตรง!
ตูม—!!
ร่างยักษ์ของเถี่ยนเถี่ยเซิงถูกซัดปลิวลอยกลางอากาศ แขนล่ำทั้งสองหักกระดูกดังกร๊อบกร๊อบ เลือดสาดกระเซ็น เขา(@NameIsNovel)กระแทกตกลงในแม่น้ำที่(@NameIsNovel)ห่างออกไปร่วมเจ็ด–แปดจั้ง!
ภาพนั้นทำให้เซินลั่วทั้งตกตะลึงทั้งยินดี เขา(@NameIsNovel)รีบ กดรอยมือเวทมนตร์ นิ้วทั้งห้าส่องประกายแสงฟ้าสด แล้วแทงลงไปยังผิวน้ำ
แม่น้ำตรงจุดที่(@NameIsNovel)เถี่ยนเถี่ยเซิงตกลงไปพลันปั่นป่วนคลุ้มคลั่ง กระแสน้ำพุ่งขึ้นมาพันร่างของมันไว้ ก่อเป็น(@NameIsNovel)ลูกบอลน้ำมหึมา หมุนวนกราดเกรี้ยว
เถี่ยนเถี่ยเซิงยังไม่ทันได้(@NameIsNovel)ตั้งหลัก ก็ถูกกระแสน้ำบ้าคลั่งโอบรัด ร่างมหึมาหมุนคว้างไร้ทิศ ไม่อาจยืนทรงกายได้(@NameIsNovel)
ในชั่วขณะแห่งความชะงัก เสียงแหวกอากาศดังฉีกรุ้ง เงาขาวเรียวเล่มหนึ่งพุ่งออกมาจากมือของเซินลั่ว!
เพียงพริบตาเดียว มันทะลวงตรงเข้าสู่ลูกบอลน้ำ มุ่งไปยัง อกของเถี่ยนเถี่ยเซิงโดยตรง —
สิ่งนั้นคือ สามง่าม ที่(@NameIsNovel)ห่อหุ้มด้วยแสงขาวอันดุดัน!
-----------