ตอนที่ 137 : ภูตผีหน้าม้า

ในยามนั้น ภูตผีหน้าม้า แสดงสีหน้าตกตะลึง ไม่ยอมตอบคำถาม กลับพึมพำอยู่ไม่หยุดว่า(@NameIsNovel)

“เจ้า… เจ้าเป็น(@NameIsNovel)เซินลั่วจริงหรือ? เป็น(@NameIsNovel)ไปไม่ได้(@NameIsNovel)! ไม่มี(@NameIsNovel)ทาง… เหตุใดเจ้าถึงปรากฏที่(@NameIsNovel)นี่ได้(@NameIsNovel) เหตุใดยังมี(@NameIsNovel)ชีวิตอยู่?”

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “พูดเพ้อเจ้ออะไรกัน!” เซินลั่วตกใจจริงจังกับถ้อยคำเพ้อคลั่งนั้น จึง ตอบดุดันกลับไป

[Source: NameIsNovel] “เร็วเข้า… ปลดพันธนาการข้า ข้ามี(@NameIsNovel)เรื่องสำคัญจะบอกแก่เจ้า!” ในที่(@NameIsNovel)สุดภูตผีหน้าม้าก็ได้(@NameIsNovel)สติ ร้องเร่งเร้าเสียงดัง

เซินลั่วลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่สัมผัสได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel) ภูตผีหน้าม้า มิได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เจตนาร้าย จึงรีบเร่งกระตุ้นปราณภายใน ตีวงโคจรพลังลมปราณผ่านเส้นชีพจรเข้าสู่ หอกสั้นเพลิง ในมือ

“เปิง!” ปลายหอกสั้นลุกโชนเปลวเพลิงวาบไหว เขา(@NameIsNovel)ตระหนักได้(@NameIsNovel)ทันทีว่า(@NameIsNovel) ตันเถียน ของตนเต็มไปด้วยพลังปราณอุดมสมบูรณ์ รักษาระดับบำเพ็ญเพียรตาม คัมภีร์สวรรค์ไร้นาม ชั้นที่(@NameIsNovel)สามไว้อย่างครบถ้วน

[Source: NameIsNovel] เขา(@NameIsNovel)ก้าวออกไปหนึ่งก้าว ฟาดหอกเพลิงใส่เชือกดำที่(@NameIsNovel)รัดพันร่างภูตผีหน้าม้า เปลวเพลิงแปรเปลี่ยนราวกับคมดาบ ฉับพลันตัดเชือกดำขาดสะบั้น

ภูตผีหน้าม้าร่วงตกจากเสาหล่นลงพื้น ทรุดเข่าลง ขนแผงคอ อันยาวสีขาวพลิ้วสะบัดอยู่เบื้องหลัง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) มันเพิ่งเงยหน้าขึ้นมาได้(@NameIsNovel) ก็พบปลายหอกเพลิงเล็งตรงมายังหว่า(@NameIsNovel)งคิ้วของมัน

“พูดมา! เจ้ารู้จักข้าได้(@NameIsNovel)อย่างไร?” เซินลั่ว ถามด้วยเสียงเข้มดุดัน

ภูตผีหน้าม้าแสดงสีหน้าประหลาด แต่ยังไม่ทันเอื้อนเอ่ย สิ่งที่(@NameIsNovel)อยู่ใต้แท่นบูชาก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ประหนึ่งมี(@NameIsNovel)อสูรยักษ์กำลังเคลื่อนตัวใต้พิภพมุ่งหน้ามาหา (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เปลวไฟภูตสีเขียวบนกองกระดูกมนุษย์รอบแท่นบูชา ลุกวูบวาบราวจะดับวูบในทุกขณะ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เซินลั่วรู้สึกได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)จิตสำนึกของตนสั่นสะท้านไปพร้อมกับแท่นบูชาที่(@NameIsNovel)กำลังสั่นไหวโดยไม่รู้สาเหตุ พลันเกิดความหนาวเย็นแล่นผ่านแนวสันหลัง เกิดเป็น(@NameIsNovel)ความหวาดกลัวอย่างไร้สาเหตุ

ต่อจากนั้น เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ยินเสียงสวดโบราณก้องดังมาแต่ไกล—

[Source: NameIsNovel] “ภูเขา(@NameIsNovel)ดำ… ภูเขา(@NameIsNovel)ดำ…”

เสียงนั้นบางครั้งก้องดังกังวาน บางครั้งเลือนรางห่างไกล เสียงสูงต่ำปนเปกันจนไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)มาจากปากผู้ใด คล้ายกับมี(@NameIsNovel)คนเพียงผู้เดียวร้องเรียก หรือไม่ก็เป็น(@NameIsNovel)เสียงนับพันนับหมื่นดังก้องพร้อมกัน ก่อบรรยากาศอันน่าขนลุกชวนสะท้านใจ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “บัดซบ! นั่นมัน… มหาอสูรเฒ่าเขา(@NameIsNovel)ดำ!” ภูตผีหน้าม้าดิ้นรนพยายามยันกายลุกขึ้น ส่งเสียงกรีดร้องลั่น

[Source: NameIsNovel] เซินลั่วไม่มี(@NameIsNovel)เวลาจะไล่ซักถามภูตผีหน้าม้าอีกต่อไป เขา(@NameIsNovel)หันไปมองยังทิศทางของเสียง และ(@NameIsNovel)พลันเห็นเงาร่าง ภูเขา(@NameIsNovel)มหึมาสีดำทะมึน ค่อย ๆ โผล่ขึ้นมาอย่างเลือนราง

แม้เขา(@NameIsNovel)จะไม่รู้ว่า(@NameIsNovel) “มหาอสูรเฒ่าเขา(@NameIsNovel)ดำ” คือสิ่งใด แต่เพียงแค่รัศมี(@NameIsNovel)อันยิ่งใหญ่เกรียงไกรนั้นก็บอกได้(@NameIsNovel)แล้วว่า(@NameIsNovel)มิใช่สิ่งที่(@NameIsNovel)จะรับมือได้(@NameIsNovel)ง่าย ๆ แน่นอน เขา(@NameIsNovel)จึงรีบกวาดเก็บ หอกสั้นเพลิง ทั้งหมดที่(@NameIsNovel)ตกกระจายบนพื้นขึ้นพาดบ่า แล้วออกวิ่งเหยาะ ๆ จากแท่นบูชา ตั้งใจจะรีบหนีไปให้ไกลที่(@NameIsNovel)สุด

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “เฮ้! เซินลั่ว… รอข้าด้วย!” ภูตผีหน้าม้าตะโกนลั่น แล้วกระโดดลงจากแท่นบูชา วิ่งตามมาติด ๆ

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ทว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วไม่คิดเหลียวกลับไปสนใจ เขา(@NameIsNovel)เร่งฝีเท้าวิ่งต่อไปไม่หยุด

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ดังนั้น ทั้งคนและ(@NameIsNovel)ภูตผีจึงวิ่งหนีไปในทิศตรงข้ามกับ มหาอสูรเฒ่าเขา(@NameIsNovel)ดำ ที่(@NameIsNovel)กำลังเคลื่อนเข้ามา

แต่พวกเขา(@NameIsNovel)ยังไปได้(@NameIsNovel)ไม่ไกลนัก เสียงวายุคำรามก้องก็มาจากเบื้องหลัง เซินลั่วอดเหลียวกลับมองมิได้(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)หัวใจก็แทบหยุดเต้น [Source: NameIsNovel]

เมฆเหลืองเหนือแท่นบูชา พลันบิดหมุนบ้าคลั่ง ก่อร่างเป็น(@NameIsNovel) ใบหน้าภูตผีมหึมา ลอยเด่นกลางฟ้า

ใบหน้าภูตนั้นเลือนรางจนดูไม่ชัดเจน ดวงตาเบลอพร่า แต่ ปากกลับแยกอ้ากว้าง จากหูจรดหู ราวกับจะผ่าทั้งหน้าออกเป็น(@NameIsNovel)สองส่วน ภายในอ้าปากมี(@NameIsNovel)เพียงเมฆเหลืองหมุนวน พร้อมกับแผ่ แรงดึงดูดน่าสะพรึงกลัว ออกมา

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ต่อมาไม่นาน เซินลั่วก็เห็นว่า(@NameIsNovel)แท่นบูชาทั้งแท่นเบื้องล่างเริ่มสั่นสะเทือนรุนแรง จนพลัน หลุดถอนราก ลอยขึ้นไปในอากาศ ท่ามกลางเสียงกรีดร้องโหยหวนของเหล่าภูตผีที่(@NameIsNovel)ถูกพันธนาการอยู่ พวกมันพร้อมกับแท่นบูชาและ(@NameIsNovel)กองกระดูกสิบกอง ถูกดูดกลืนเข้าสู่ปากยักษ์นั้นจนสิ้น

“ฮ่า ๆ ๆ… คิดจะหนีไปหรือ อย่าได้(@NameIsNovel)ฝันไปเลย…” เสียงหัวเราะเย็นเยือกลึกลับดังก้องลงมาจากท้องฟ้า

ใบหน้ายักษ์พลันเอนเอียง จากที่(@NameIsNovel)ก้มลงมองพื้นดินเบื้องล่าง แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)มองตรงไปเบื้องหน้าแทน เมฆเหลืองรอบ ๆ ร่างมันแปรสภาพเป็น(@NameIsNovel) สีดำสนิท ก่อกลายเป็น(@NameIsNovel)วายุคำราม ไล่กวดตรงมายังเซินลั่ว

เซินลั่วสบถในใจอย่างเจ็บแค้น แต่ไม่รู้จะทำอย่างไรได้(@NameIsNovel) นอกจากก้มหน้าวิ่งหนีเอาชีวิตรอดเต็มกำลัง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“เซินลั่ว! หนีไปก็ไร้ผล… มหาอสูรเฒ่าเขา(@NameIsNovel)ดำผู้นี้คือ ‘ราชาผี’ แห่งระดับก่อกำเนิด ต่อให้หนีอย่างไร ก็ไม่อาจพ้นเงื้อมมือมันได้(@NameIsNovel)!” ภูตผีหน้าม้าตะโกนเตือนมาจากด้านหลังด้วยเสียงสะท้าน [Source: NameIsNovel]

ถ้อยคำเพิ่งสิ้นสุด เมฆเหลืองบนฟ้าก็พลันมืดดำสนิท คลื่นหมู่เมฆหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง และ(@NameIsNovel)ในนั้นพลันปรากฏ หัตถ์ยักษ์ดำทะมึน ยกขึ้นมาจากเมฆ เหยียดนิ้วทั้งห้าราวกับเทือกเขา(@NameIsNovel)ยักษ์ บดบังทั้งฟากฟ้า ก่อนจะกดลงมาในพริบตา!

เซินลั่วหันกลับมองก็เห็นหัตถ์ยักษ์ปกคลุมทั่วนภา แรงกดข่มท่วมทับมาอย่างมหาศาลด้วยอานุภาพไร้ต้าน ความเร็วของพวกเขา(@NameIsNovel)ย่อมไม่อาจหนีได้(@NameIsNovel)พ้น การวิ่งต่อไปก็ไร้ความหมายโดยสิ้นเชิง…

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “เช่นนั้น…ก็สู้กันสักตั้ง!”
เขา(@NameIsNovel)กัดฟันแน่น ตั้งจิตมั่นเด็ดเดี่ยว ก้าวหยุดพลัน แล้วหมุนกายหันกลับมา

เขา(@NameIsNovel)ชักหอกสั้นเล่มหนึ่งออกจากร่าง มือซ้ายกำหนดลมปราณดันเข้าสู่ภายในศาสตรา มือขวากุมแน่น ก้าวออกไปสองสามก้าว ก่อนสะบัดแขนอย่างแรง ขว้างขึ้นสู่เบื้องบน

[Source: NameIsNovel] ทันทีที่(@NameIsNovel)หอกสั้นได้(@NameIsNovel)รับการอัดลมปราณ เปลวเพลิงสีชาดพลันปะทุเป็น(@NameIsNovel)วงกลม กรีดลั่นอากาศดุจลูกธนู พุ่งตรงไปยังฝ่ามือยักษ์สีดำเบื้องบน

“ตูม!” (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

หอกเพลิงสั้นระเบิดขึ้นกลางอากาศ ปะทะเข้ากับฝ่ามือยักษ์โดยตรง

ทว่า(@NameIsNovel) หากเทียบกับฝ่ามือมหึมาที่(@NameIsNovel)บดบังทั่วฟากฟ้าแล้ว หอกเพลิงเพียงเล่มเล็กย่อมดูไร้ค่า ระเบิดออกก็ประหนึ่งพลุเพลิงเล็ก ๆ เพียงส่องแสงวาบครู่เดียวก่อนดับหายไป [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ฝ่ามือยักษ์สีดำหาได้(@NameIsNovel)หยุดชะงักไม่ ยังคงกดลงมาช้า ๆ ทว่า(@NameIsNovel)หนักหน่วงดั่งภูผาถล่ม

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ไร้ประโยชน์ เราไม่อาจหยุดมันได้(@NameIsNovel)…”
ภูตผีหน้าม้าข้างกายเซินลั่วเอ่ยเสียงสิ้นหวัง ยืนเคียงบ่าเคียงไหล่กับเขา(@NameIsNovel)

[Source: NameIsNovel] คิ้วของเซินลั่วขมวดมุ่นแน่น เขา(@NameIsNovel)ดึงหอกสั้นอีกเล่มจากร่าง กำหนดลมปราณอัดเข้าไปจนกลายเป็น(@NameIsNovel)หอกเพลิงอีกครั้ง แล้วเหวี่ยงออกไปอ่านตอนต่อไปฟรี

หอกหนึ่งปล่อยไป อีกหอกหนึ่งตามมา เสียงแหวกอากาศดัง หวืด ๆ ติดต่อกัน

หอกเพลิงทั้งหกเล่มที่(@NameIsNovel)เหลือถูกเขา(@NameIsNovel)เหวี่ยงออกจนหมด แต่ละเล่มนั้นแม้เป็น(@NameIsNovel)เพียงอาวุธเวทศักดิ์สิทธิ์ ทว่า(@NameIsNovel)ถูกบังคับด้วยลมปราณมหาศาลและ(@NameIsNovel)พลังฝืนกำลัง ก็ทรงอานุภาพเหนือยันต์เวทนับสิบพันเท่า

“บูม บูม บูม…”

เสียงระเบิดกึกก้องก้องกังวานบนฟากฟ้า
แรงระเบิดทับซ้อนกัน พลุเพลิงเล็กน้อยกลับกลายเป็น(@NameIsNovel)มหาสมุทรเพลิงกว้างใหญ่ แผ่กระจายคลุมทั่วท้องนภา (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เมื่อทะเลเพลิงแผ่คลุมแล้ว เซินลั่วพลันล้วงออกจากแขนเสื้อ ชักหอกผลึกใส ยาวหนึ่งฉื่อ ที่(@NameIsNovel)แผ่ไอสังหารเยียบเย็นอย่างรุนแรง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เขา(@NameIsNovel)กุมหอกผลึกใส นั้นไว้ด้วยสองมือ เคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นามหมุนเวียนเร่งรุด ปริมาณลมปราณทั้งหมดในตันเถียนถูกระดมออกมาอย่างไม่เหลือแม้สักหยด อัดเข้าสู่หอกในกำมือ

หอกน้ำแข็งพลันส่องแสงสีขาวสว่า(@NameIsNovel)งเจิดจ้า ร่างแสงเบ่งบานขยายจนกลายเป็น(@NameIsNovel)หอกน้ำแข็งมหึมายาวหนึ่งจั้ง

“ไป๊!”

ด้วยเสียงตะโกนก้องจากเซินลั่ว เขา(@NameIsNovel)ออกแรงสุดกำลัง ขว้างหอกน้ำแข็งตัดเฉียงขึ้นฟากฟ้า!

[Source: NameIsNovel] ----------