ตอนที่ 138 : สามความชังแห่งด่านผีสิง

หอกน้ำแข็งพุ่งกรีดผ่านฟากฟ้า ทิ้งรอยแสงสีขาวยาวเหยียดไว้เบื้องหลัง พุ่งเข้าใส่ฝ่ามือยักษ์เบื้องบน คราวนี้ต่างไปจากหอกเพลิงสั้นก่อนหน้า หาได้(@NameIsNovel)แตกสลายทันทีไม่ หากแต่แทงทะลุชั้นป้องกันภายนอก กดลึกเข้าไปในกลางฝ่ามือ

ทันใดนั้น เสียง “แกร๊ก ๆ ๆ” ดังก้องกลางนภา ความเยียบเย็นขาวโพลนแผ่ซ่านออกมาจากหอกน้ำแข็งที่(@NameIsNovel)ปักอยู่ตรงกลาง คลุมฝ่ามือยักษ์สีดำทั้งข้างเอาไว้

ทว่า(@NameIsNovel) ฝ่ามือยักษ์เพียงสั่นไหวเล็กน้อย ก่อนที่(@NameIsNovel)เปลวเพลิงภูตสีเขียวจะปะทุโอบล้อมบนผิว กวาดล้างความเย็นจนสลายสิ้น จากนั้นยังคงกดลงมาอย่างเชื่องช้าโดยไม่แม้แต่จะลังเล

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เห็นดังนี้ สีหน้าของเซินลั่วพลันซีดเผือด เขา(@NameIsNovel)ตระหนักได้(@NameIsNovel)ทันทีว่า(@NameIsNovel)ตนกำลังจะเผชิญกับความตายอีกครั้งหนึ่ง และ(@NameIsNovel)ด้วยพลังอำนาจอันน่าสะพรึงของ มหาอสูรเฒ่าเขา(@NameIsNovel)ดำ ต่อให้ได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)โอกาสฟื้นคืนขึ้นมาอีกหน ความหวังในการรอดก็แทบไม่มี(@NameIsNovel)เลย

[Source: NameIsNovel] “เอาเถิด เอาเถิด อย่างน้อยข้าขอส่งเจ้าออกไป ถึงจะไม่เสียที ที่(@NameIsNovel)เราได้(@NameIsNovel)พานพบกัน”
ทันใดนั้น ภูตผีหน้าม้า ที่(@NameIsNovel)อยู่ข้างกายพลันทอดถอนใจยาว ก่อนจะอ้าปากพ่นลำแสงสีชาดออกมาจากปลายลิ้น แสงนั้นพลันกลายเป็น(@NameIsNovel) ดอกเบี้ยนฮวา สองดอกเรืองรองสว่า(@NameIsNovel)งไสว แล้วขว้างมาหนึ่งดอกให้เซินลั่ว

“นี่มัน… อะไรกัน เจ้าคิดจะทำอะไร?” [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เซินลั่วรับดอกไม้นั้นมาโดยไม่รู้ตัว ใจเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ด้วยกำลังของภูตผีหน้าม้าที่(@NameIsNovel)ด้อยกว่า(@NameIsNovel)ตน มันจะมี(@NameIsNovel)หนทางหนีรอดได้(@NameIsNovel)อย่างไร? เซินลั่วคิดในใจ

แต่เจ้าหัวม้ากลับคว้าดอกเบี้ยนฮวา อีกดอกหนึ่งโยนเข้าปาก กลืนลงไปในทันที (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

จากนั้นมันแหงนหน้าหอนก้องสู่ฟ้า แสงสีแดงเข้มพลันพวยพุ่งออกจากร่าง ม่านอำนาจกดดันของมันทะยานขึ้นอย่างไม่สิ้นสุด ราวกับไร้ขอบเขต เซินลั่วที่(@NameIsNovel)อยู่ด้านข้างถึงกับถูกแรงสะท้อนซัดกระเด็นออกไปหลายสิบก้าว หนังศีรษะชาหนาวสะท้าน ขนทั่วร่างลุกตั้งชัน มิใช่กำลังเผชิญกับภูตผีเล็กน้อยอีกต่อไป หากแต่ประหนึ่งสัตว์อสูรยักษ์ที่(@NameIsNovel)น่าหวาดหวั่น

“หา… เจ้าเป็น(@NameIsNovel)…!?”
เสียงอุทานตื่นตระหนกดังมาจากเบื้องบน ฟากฟ้าสั่นสะท้าน ฝ่ามือยักษ์ที่(@NameIsNovel)กดลงมากลับหยุดชะงักไปชั่วครู่ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

แต่ภูตผีหน้าไม่แม้แต่ชายตามอง มันกลับควักแปรงขนสีดำยาวหนึ่งฉื่อออกมาจากอก ปลายด้ามสลักอักขระแน่นหนา พลันชี้ขึ้นสู่ฟากฟ้า (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

แปรงนั้นราวกับถูกตีขึ้นจากเหล็กดำละเอียด ปลายปากแปรงทอแสงแดงสว่า(@NameIsNovel)งเจิดจ้า แปรงวาดหนึ่งที อักขระสีแดงพุ่งออกมาเป็น(@NameIsNovel)สายอ่านตอนต่อไปฟรี

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เซินลั่วเงยหน้ามอง เห็นเหนือศีรษะ อักขระสีแดงมากมายลอยควบรวมกัน กลายเป็น(@NameIsNovel)ตัวอักษรโบราณเรียงเป็น(@NameIsNovel)ข้อความ แม้เขา(@NameIsNovel)อ่านไม่ออกทั้งหมด แต่ยังพอมองเห็นชัดเจนบางคำ เช่น “บูชาภูติผี”, “ขับไล่อสูร” และ(@NameIsNovel)ถ้อยคำอีกมากมาย

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เมื่ออักษรเสร็จสมบูรณ์ มันก็พลันกลายเป็น(@NameIsNovel)แสงสีชาดมหึมาพุ่งพรวดขึ้นสู่ฟากฟ้า ท่ามกลางเสียง “ครืนครั่น” ราวฟ้าถล่ม แสงนั้นผลักดันมือยักษ์ดำจนถอยกลับเข้าไปในหมู่เมฆอันมืดทมิฬ

เซินลั่วถึงกับตะลึงงัน

“ปากกาเกี่ยววิญญาณ บทกลอนสยบภูต ทูตเกี่ยววิญญาณ… เจ้าเป็น(@NameIsNovel)มันเองหรือ? ภูตผีหน้าม้า!”

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เสียงประหลาดใจปนโกรธแค้นของ มหาอสูรเฒ่าเขา(@NameIsNovel)ดำ ดังสะท้อนจากฟากฟ้าไม่หยุดหย่อน

[Source: NameIsNovel] “ภูตผีหน้าม้า…?” เซินลั่วเมื่อได้(@NameIsNovel)ยินถึงกับไม่อาจเชื่อหูตนเอง

ภูตผีหน้าม้ากลับไม่สนใจเสียงคำรามของมหาอสูรเฒ่าเขา(@NameIsNovel)ดำแม้แต่น้อย มันสะบัดปากกาดำในมือแล้วลากเส้นหนักแน่นในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ตรงปลายปากกา แสงสีชาดเจิดจ้าได้(@NameIsNovel)ผุดขึ้นทันที ความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าดั่งเดิมกลับถูกฉีกออกด้วยแสงนั้น ก่อเกิดเป็น(@NameIsNovel)รอยแยบกว้างราวสามฉื่อ ยาวหลายฉื่อ พร้อมกับมี(@NameIsNovel)หมอกสีเทาขาวไหลทะลักออกมา

ก่อนที่(@NameIsNovel)เซินลั่วจะเข้าใจว่า(@NameIsNovel)เกิดอะไรขึ้น เขา(@NameIsNovel)ก็เห็นภูตผีหน้าม้าหันมายิ้มเหี้ยมใส่ตนเอง แล้วถีบเขา(@NameIsNovel)ออกไปเต็มแรง

ร่างของเขา(@NameIsNovel)เสียหลักล้มถอยหลัง ร่วงลงไปในรอยแยกทันที (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ขณะเดียวกัน ร่างและ(@NameIsNovel)ปากกาดำในมือของภูตผีหน้าม้าก็ถูกกลืนด้วยแสงสีโลหิตแดงฉาน แหลกสลายกลายเป็น(@NameIsNovel)ละอองธุลี

ในหูของเซินลั่ว ยังแว่วถ้อยคำสุดท้ายของภูตผีหน้าม้า—

“ดอกไม้โรยรา คนก็สิ้น อายุเทียบเพียงเวลาชงชา…” (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ชั่วพริบตาถัดมา รอยแยกแห่งความว่า(@NameIsNovel)งก็ปิดผนึกหายไป เหลือเพียงเสียงคำรามเกรี้ยวกราดของ มหาอสูรเฒ่าเขา(@NameIsNovel)ดำสะท้อนอยู่ในอเวจีว่า(@NameIsNovel)งเปล่า ก่อนจะค่อย ๆ จางหายไป

หลังผ่านความเวียนหัวจนตาลาย เซินลั่วก็รู้สึกว่า(@NameIsNovel)ทุกสิ่งพลันเลือนราง สายตากลับแจ่มชัดอีกครั้ง พบว่า(@NameIsNovel)ตนยังคงกำดอกไม้แดงเพลิง “ดอกเบี้ยนฮวา” อยู่ในมือ หากแต่สถานที่(@NameIsNovel)กลับเปลี่ยนไป [Source: NameIsNovel]

บัดนี้ ร่างของเขา(@NameIsNovel)ถูกห่อหุ้มด้วยแสงสีแดงจาก ดอกเบี้ยนฮวาแน่นหนา ยืนอยู่ในดินแดนแปลกประหลาดซึ่งเต็มไปด้วยหมอกสีเทาขาวขมุกขมัว

ไม่ไกลด้านหน้า ปรากฏซุ้มประตูขนาดมหึมา สูงเกินสิบจั้ง สีดำสนิทแผ่กลิ่นอายอำมหิต (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เดิมทีควรเป็น(@NameIsNovel)อาคารแบบ “สามห้อง สี่เสา เจ็ดชั้น” หากแต่ด้วยเหตุใดไม่ทราบ ครึ่งซ้ายกลับถล่มพัง เหลือเพียงครึ่งขวาที่(@NameIsNovel)ยังสมบูรณ์พอเห็นเค้าโครง บนชายคามี(@NameIsNovel)ระฆังทองแดงขนาดเท่าศีรษะมนุษย์แขวนห้อยเรียงราย

สิ่งที่(@NameIsNovel)น่าพิศวงคือ แม้ระฆังทองแดงเหล่านั้นจะไหวเอนตามแรงลม แต่กลับ ไม่ปรากฏเสียงใด ๆ เล็ดลอดออกมาเลย

เซินลั่วขมวดคิ้วแน่น จ้องมองไปยังใจกลางซุ้มประตูอย่างระมัดระวัง…

เมื่อเห็นดังนั้น เขา(@NameIsNovel)อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะหายใจเข้าอย่างแรง ดวงตาเบิกโพลงไปยังป้ายห้อยเบื้องหน้า บนตำแหน่งนั้นกลับสลักอักษรตราประทับโบราณขนาดใหญ่เอาไว้สามตัวว่า(@NameIsNovel) [Source: NameIsNovel]

“ด่านผีสิง” [Source: NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] “ด่านผีสิง…นี่มิใช่สถานที่(@NameIsNovel)ของ ยมโลก หรอกหรือ? เหตุใดข้าถึงได้(@NameIsNovel)มาติดอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่ได้(@NameIsNovel)กัน?”

เซินลั่วถึงกับตะลึงงัน เรื่องเล่าลือมากมายที่(@NameIsNovel)เคยได้(@NameIsNovel)ยินมาตลอดชีวิตพลันผุดขึ้นมาในห้วงความคิดอย่างไม่อาจห้ามได้(@NameIsNovel) [Source: NameIsNovel]

ที่(@NameIsNovel)นี่…คือสถานที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ถูกกล่าวขานกันว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ไว้สำหรับผู้ตายเท่านั้น! [Source: NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ที่(@NameIsNovel)สำคัญกว่า(@NameIsNovel)นั้น—เหตุใด ภูตผีหน้าม้า จึงรู้จักเขา(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)ยังถึงกับยอมสละตนเองเพื่อช่วยเขา(@NameIsNovel)หนีรอดออกมา?

เมื่อเขา(@NameIsNovel)จ้องมองแผ่นป้ายอีกครั้งอย่างระมัดระวัง ก็ยิ่งยืนยันได้(@NameIsNovel)แน่ชัดว่า(@NameIsNovel)อักษรบนป้ายนั้นคือ “ด่านผีสิง” จริงแท้ และ(@NameIsNovel)เบื้องล่างถัดจากนั้น ยังมี(@NameIsNovel)อักษรยักษ์สีเลือดคล้ำดำสามตัวเขียนเอาไว้ว่า(@NameIsNovel)—

[Source: NameIsNovel] “ชัง”

“ชัง” [Source: NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ชัง”

อักษร “ชัง” ทั้งสามถูกขีดเขียนเรียงกัน ตัวอักษรแต่ละตัวสะบัดดั่งอารมณ์พิโรธปะทุ ยิ่งเขียนยิ่งอาฆาตพยาบาท ราวกับว่า(@NameIsNovel)ความเคียดแค้นของผู้เขียนได้(@NameIsNovel)หยั่งลึกลงไปทุกขีดทุกเส้น เลือดสด ๆ เอ่อรินไหลลงมาจากอักษรนั้น กลายเป็น(@NameIsNovel)สายเส้นพันเกี่ยวกันไปมา ทำให้ภาพเบื้องหน้ายิ่งดูน่าหวาดหวั่นสยดสยอง

“ตอนแรกเป็น(@NameIsNovel)ภูตผีหน้าม้า ต่อมาก็เจอด่านผีสิง…หรือว่า(@NameIsNovel)ต่อไป ข้าจะได้(@NameIsNovel)เหยียบ เส้นทางน้ำพุเหลือง กันแน่?” เซินลั่วเอ่ยพึมพำ พลางเหลือบมองไปยังเบื้องหลังซุ้มประตูด้วยความระแวงสงสัย [Source: NameIsNovel]

สายตาเขา(@NameIsNovel)พบว่า(@NameIsNovel) ภายในนั้นแท้จริงแล้วมี(@NameIsNovel)ถนนสายหนึ่งทอดยาวออกไป ปกคลุมด้วยทรายสีเหลือง สายทางนั้นคดเคี้ยวทอดลับเข้าไปในม่านหมอกสีเทาหม่นสุดสายตา

สองฟากทางกลับมี(@NameIsNovel)ดอกไม้สีแดงสดเบ่งบานสะพรั่งพรั่งพร้อม ราวกับเปลวเพลิงอาบเลือด (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

กลีบดอกเหล่านั้นมี(@NameIsNovel)ฐานรองกลีบเพียงชั้นเดียว แตกกิ่งเป็น(@NameIsNovel)ช่อคล้ายร่มอยู่เบื้องบน กลีบดอกแต่ละกลีบงอโค้งย้อนราวกรงเล็บมังกร สีสันแดงจัดดั่งโลหิตสดที่(@NameIsNovel)เพิ่งหยดริน และ(@NameIsNovel)ไม่ว่า(@NameIsNovel)ดอกไหน ๆ ล้วนประหนึ่งสำเนาเดียวกันกับดอกที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)กำลังถืออยู่ในมือ — ดอกเบี้ยนฮวา

ตำนานกล่าวไว้ว่า(@NameIsNovel) ตลอดเส้นทางสู่ยมโลกบนถนนน้ำพุเหลืองนั้น จะมี(@NameIsNovel)เพียงดอกไม้วิเศษนาม “ดอกเบี้ยนฮวา” เบ่งบานอยู่แต่เพียงผู้เดียว ออกดอกแต่ไร้ใบ เป็น(@NameIsNovel)ทิวทัศน์เดียวที่(@NameIsNovel)ประดับอยู่ตลอดเส้นทางแห่งความตาย

“นี่มัน…เส้นทางน้ำพุเหลืองของจริง…” แววตาเซินลั่วเปลี่ยนไปทันควัน เอ่ยพึมพำออกมาเสียงแผ่ว

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ทันใดนั้นเอง เสียงคำรามทุ้มต่ำดั่งฟ้าถล่มพลันดังสนั่นมาจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าเหนือศีรษะ ตามมาด้วยสายลมกรรโชกรุนแรงพัดกระหน่ำลงมาจากเบื้องบน

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เซินลั่วรีบเงยหน้ามอง เห็นนภาเบื้องบนเต็มไปด้วยพายุลมอิ๋นเวิน หมุนวน มวลเมฆทมิฬบดบังทั่วฟากฟ้า และ(@NameIsNovel)ตรงกลางกลับปรากฏโพรงกลมสว่า(@NameIsNovel)งไสวราวถูกเจาะทะลุออกมา รอบด้านปกคลุมด้วยเมฆหนา ส่งแสงขาวพุ่งกระจายออกมา ดูราวกับท้องฟ้าถูกแทงเปิดเป็น(@NameIsNovel)รูยักษ์

ความรู้สึกหวาดลึก ๆ วิกฤติคืบคลานเข้ามาโดยไม่รู้ตัว เขา(@NameIsNovel)อดมิได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะก้าวถอยหลัง ตั้งใจจะรีบหลีกหนีไปจากที่(@NameIsNovel)นี่ แต่เบื้องหน้า…กลับมี(@NameIsNovel)เพียง ด่านผีสิง กั้นขวางอยู่ เขา(@NameIsNovel)ไม่อาจก้าวเข้าไปได้(@NameIsNovel)เลย!

---------- (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)