หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 140

ตอนที่ 140 : ต่อต้านการโจมตีของอสูร

ตอนที่ 140

เขา(@NameIsNovel)รีบเงยหน้าขึ้นมอง เห็นนกยักษ์ตัวหนึ่งกำลังโฉบวนอยู่บนท้องฟ้า ปีกทั้งสองกางออกกว้างถึงยี่สิบถึงสามสิบฉื่อ ขนสีดำมันวาวทั่วร่างแผ่กระจายไอหมอกดำจาง ๆ ออกมา ราวกับเป็น(@NameIsNovel)อสูรปีศาจตนหนึ่ง

ยังไม่ทันที่(@NameIsNovel)เซินลั่วจะเพ่งมองให้ถนัด นกยักษ์นั้นก็โฉบลงสู่หลุมภูเขา(@NameIsNovel)เบื้องหน้า ร่างหายวับไปในพริบตา

เซินลั่วรู้สึกประหลาดใจ จึงเร่งฝีเท้าวิ่งไล่ไปในทิศทางที่(@NameIsNovel)นกนั้นหายไป

เขา(@NameIsNovel)เดินลึกเข้าไปทีละก้าว จนราวร้อยก้าว ก็เริ่มได้(@NameIsNovel)ยินเสียงคำรามของอสูรปะปนกับเสียงร้องโหยหวนสิ้นหวังดังเล็ดรอดมาจากเบื้องหน้า

[Source: NameIsNovel] “มี(@NameIsNovel)คนอยู่ที่(@NameIsNovel)นั่น!”

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เซินลั่วพึมพำกับตนเอง พลางเร่งฝีเท้าลงเขา(@NameIsNovel)เร็วขึ้นอีก

ยิ่งเข้าใกล้ เสียงร้องโหยหวนและ(@NameIsNovel)เสียงคำรามของอสูรก็ยิ่งดังชัดขึ้นเรื่อย ๆ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ครั้นมาถึงกลางเขา(@NameIsNovel) เขา(@NameIsNovel)จึงเห็นว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)หมู่บ้านหนึ่งสร้างอยู่ด้านหน้าผาหินใหญ่กลางก้นหลุมภูเขา(@NameIsNovel)

แม้หมู่บ้านจะไม่ใหญ่โตนัก แต่รอบด้านกลับถูกเสริมกำแพงป้องกันอย่างกับค่ายทหาร ลำต้นไม้ใหญ่ถูกเหลาให้แหลมแล้วนำมาตั้งเรียงเป็น(@NameIsNovel)แถว กลายเป็น(@NameIsNovel)รั้วไม้แข็งแรง [Source: NameIsNovel] อ่านตอนต่อไปฟรี

กำแพงรั้วไม้นั้นสูงราวยี่สิบฉื่อ ภายในกำแพงมี(@NameIsNovel)แท่นยกพื้นให้ยืนประจำการ ทุกระยะไม่กี่ก้าวจะเห็นวัยรุ่นชายหญิงชาวมนุษย์สวมเสื้อผ้าป่านหยาบ ยืนประจำอยู่พร้อมกับยิงลูกธนูและ(@NameIsNovel)ใช้หอกแทงออกไปไม่หยุด (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ด้านนอกกำแพงไม้ มี(@NameIsNovel)ฝูงลิงผมสีเทาสูงใหญ่เท่ามนุษย์ แต่กำลังกลับมหาศาลยิ่งกว่า(@NameIsNovel)สิบเท่า บางตนกำลังคว้าก้อนหินก้อนมหึมาเขวี้ยงใส่กำแพงไม้ ทุกครั้งที่(@NameIsNovel)กระแทกลงจะดัง “ปัง” สะเทือนเลื่อนลั่น สะท้อนพลังอันหนักหน่วง

กำแพงด้านหนึ่งมี(@NameIsNovel)ประตูใหญ่สองบาน เสริมด้วยเหล็กหนาแน่น หลายตนในฝูงลิงปีศาจรุมชุมนุมอยู่ตรงนั้น แต่ละตัวกำลังเหวี่ยงกระบองหินยักษ์ทุบกระแทกใส่ประตูอย่างบ้าคลั่ง

เมื่อมี(@NameIsNovel)คนเห็นว่า(@NameIsNovel)ประตูถูกสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนแทบจะแตกหัก จึงโผล่ศีรษะออกจากด้านบน ใช้หอกแทงลงไปหมายจะขับไล่ฝูงลิง

แต่ยังไม่ทันที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะชักหอกกลับ ก็ถูกก้อนหินก้อนหนึ่งกระแทกเต็มหน้าผาก กะโหลกแตกสมองกระจาย ร่างพลันเอียงตกลงจากกำแพงไป

ลิงพวกที่(@NameIsNovel)รุมอยู่ตรงประตูใหญ่ ทันใดนั้นก็เลิกทุบตี หันมารุมทึ้งแย่งชิงร่างของชายที่(@NameIsNovel)ร่วงหล่นลงมา ศพนั้นกำลังจะถูกฉีกกระชากเป็น(@NameIsNovel)ชิ้น ๆ ใต้กรงเล็บพวกมัน

ในยามนั้นเอง หญิงสาวผมสีม่วงผู้หนึ่ง สวมเกราะหยาบปรากฏกายขึ้นบนกำแพงไม้ด้านบน (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) นางรีบประสานมือร่ายคาถา เพียงพริบตาเดียวพลันได้(@NameIsNovel)ยินเสียง “วู่ม” ในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า ลูกไฟขนาดเท่าศีรษะมนุษย์พลันร่วงจากท้องฟ้า กระแทกลงกลางฝูงลิงขนเทา

พวกอสูรลิงดูราวกับรู้ถึงอันตรายจากลูกไฟ รีบละทิ้งเนื้อที่(@NameIsNovel)กำลังจะขย้ำ วิ่งหนีกระเจิงในทันที

ลูกไฟตกกระทบร่างศพ เปลวเพลิงพวยพุ่งขึ้นกลืนร่างนั้นไปในชั่วอึดใจ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เมื่อฝูงลิงเห็นดังนั้นกลับยิ่งดุร้ายคลุ้มคลั่ง พากันหันไปทุบประตูใหญ่ซ้ำ ขณะที่(@NameIsNovel)อีกหลายตนขว้างก้อนหินหมายสังหารหญิงสาวบนกำแพง

“ผู้บำเพ็ญตน…”

[Source: NameIsNovel] เซินลั่วชะงักไปเล็กน้อย พลางเพ่งมองหญิงสาวผู้นั้นให้ชัด เขา(@NameIsNovel)พบว่า(@NameIsNovel)ใบหน้านางยังอ่อนเยาว์นัก เป็น(@NameIsNovel)เพียงเด็กสาวคนหนึ่ง ภายใต้เกราะที่(@NameIsNovel)ชำรุดตามแขนและ(@NameIsNovel)ขา นางพันผ้าขาวไว้หลายชั้น มี(@NameIsNovel)ร่องรอยเลือดสีดำแห้งติดอยู่จาง ๆ

ในขณะนั้นเอง เสียงร้องของนกยักษ์ก็ดังก้องจากท้องฟ้า [Source: NameIsNovel]

เซินลั่วเงยหน้าขึ้น เห็นมี(@NameIsNovel)นกยักษ์สามถึงสี่ตัวที่(@NameIsNovel)รูปร่างเหมือนตัวที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เห็นก่อนหน้า กำลังบินวนเหนือหมู่บ้าน จากนั้นพวกมันโฉบลงทีละตัว บินข้ามกำแพงไม้เข้าไปโจมตีภายในหมู่บ้าน (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เมื่อเห็นดังนั้น เหล่าวัยรุ่นบนกำแพงสูงรีบหยิบธนู ดึงสายยิงลูกศรออกไปติด ๆ กัน

ลูกศรร่อนแหวกอากาศออกไป แม้ความเร็วดูน่าหวาดเสียว แต่เมื่อพุ่งเข้าใกล้นกยักษ์ กลับถูกแรงลมกรรโชกจากการกระพือปีกของมันหักเบนวิถี ไม่แม้แต่ดอกเดียวจะพุ่งถูกเป้าหมาย

นกยักษ์พุ่งทะลวงเข้ามาในหมู่บ้าน ทำลายบ้านเรือนดินฟางจนพังยับ ใช้จะงอยปากและ(@NameIsNovel)กรงเล็บเกี่ยวฉุด ลากผู้เฒ่า เด็กเล็ก และ(@NameIsNovel)ผู้ไร้เรี่ยวแรงที่(@NameIsNovel)ซ่อนตัวในบ้านออกมาทีละคน

เสียงกรีดร้องโหยหวนดังสะท้อนก้องไปทั่วทั้งหมู่บ้าน (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ริมทางในหมู่บ้าน มี(@NameIsNovel)ชาวบ้านผอมโซนั่งพิงกำแพงที่(@NameIsNovel)พังทลาย หลับตาลืมตาอย่างเหม่อลอย ดวงตาขุ่นมัวไร้ประกายชีวิต ดูราวกับเป็น(@NameIsNovel)เพียงซากไร้วิญญาณ

หญิงชราผอมแห้งผู้หนึ่ง เซถลามาสองสามก้าว ก่อนทรุดตัวล้มลงกับพื้น แม้แต่แรงจะยันกายลุกขึ้นก็ไม่มี(@NameIsNovel)แล้ว ดวงตาที่(@NameIsNovel)แห้งผากไม่อาจหลั่งหยาดน้ำตาได้(@NameIsNovel)อีกต่อไป

เมื่ออยู่นอกกำแพงแล้ว นกยักษ์ทั้งสามกางปากคาบเหยื่อที่(@NameIsNovel)จับมาได้(@NameIsNovel)ก่อนหน้านี้ โยนทิ้งลงสู่พื้น ทิ้งร่างผู้คนที่(@NameIsNovel)ไร้เรี่ยวแรงและ(@NameIsNovel)ต้านทานไม่ได้(@NameIsNovel)ให้ตกลงมา เลือดสาดกระเซ็น นอนบาดเจ็บกระอักกระอ่วน (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ลิงขนเทาพากันกระโจนเข้าหาเหยื่อทันที ร่างเหล่านั้นถูกฉีกกระชากกลายเป็น(@NameIsNovel)ชิ้น ๆ ถูกแทะเล็มจนสะอาดเกลี้ยง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

การได้(@NameIsNovel)ลิ้มรสเนื้อมนุษย์เหมือนกระตุ้นความบ้าคลั่งในกายอสูรยิ่งขึ้น มันบุกโจมตีหมู่บ้านหนักหน่วงกว่า(@NameIsNovel)เดิม ขณะที่(@NameIsNovel)นกยักษ์ก็ทะยานขึ้นสู่ฟ้าอีกครั้ง โฉบวนกลับลงมาโจมตีซ้ำ

นกยักษ์ตัวหนึ่งบินผ่านกระท่อมกลางหมู่บ้าน เพียงไม่กี่ครั้งที่(@NameIsNovel)กระพือปีก ลมพายุที่(@NameIsNovel)กวาดมาก็พัดหลังคาทั้งหลังปลิวกระจุยออกไป

เสียงกรีดร้องระงมดังขึ้นทันทีจากภายในบ้าน — เด็กชายหญิงสิบกว่า(@NameIsNovel)คน กำลังกอดกันกลมอยู่ตรงมุม ดวงหน้าทุกคนเปื้อนคราบน้ำตา ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวสุดขีด

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เมื่อเห็นดังนั้น นกยักษ์ส่งเสียงกรีดแหลมคล้ายหัวเราะด้วยความยินดี ก่อนจะดิ่งพุ่งลงหมายฉีกร่างเด็ก ๆ ที่(@NameIsNovel)หวาดผวา

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ในชั่วพริบตา หญิงชราหน้าตาเหี่ยวย่นคนหนึ่งกลับวิ่งโซเซเข้ามาในลานบ้าน มือถือเพียงกวาดไม้ไผ่เก่า ๆ ยืนขวางหน้าเด็กทั้งหลายไว้ดุจแม่ไก่กางปีกปกป้องลูกอ่อน

กรงเล็บแหลมคมของนกยักษ์โถมลงมา หวังจะคว้าร่างหญิงชราไปในทีเดียว

ทันใดนั้น — “ตูม!”

ลูกไฟสีแดงเพลิงลูกหนึ่งร่วงทะแยงจากฟ้า กระแทกเข้าที่(@NameIsNovel)กลางหลังนกยักษ์เต็มแรง

เสียงกรีดร้องโหยหวนดังสะท้าน มันถูกพลังเพลิงซัดกระเด็นกระแทกเข้ากับกำแพงดิน ก่อนร่างใหญ่จะถล่มลงถูกฝังอยู่ใต้ซากปรักหักพัง

ตรงชายกำแพง หญิงสาวผมสีม่วง ใบหน้าซีดเผือด ถอนมือที่(@NameIsNovel)เพิ่งร่ายคาถากลับมาอย่างอ่อนแรง นางฝืนยิ้มบางเบาให้หญิงชราและ(@NameIsNovel)เด็ก ๆ ที่(@NameIsNovel)มุมบ้าน

แต่ยังไม่ทันที่(@NameIsNovel)รอยยิ้มจะคลี่เต็ม ดั่งฟ้าผ่าลงกลางหลัง ก้อนหินที่(@NameIsNovel)ถูกขว้างอย่างแรงพุ่งกระแทกเข้าที่(@NameIsNovel)แผ่นหลังของนาง นางเสียหลักร่วงตกจากกำแพงสูง ร่างกระแทกพื้นอย่างแรง เลือดสดพุ่งทะลักออกจากปาก

เมื่อไร้การคุ้มกันจากนางแล้ว เหล่าวัยรุ่นบนกำแพงพลันถูกฝูงลิงถาโถมด้วยก้อนหินอย่างหนัก ไม่กล้าแม้แต่จะโผล่ศีรษะขึ้นมา ส่วนลิงขนเทาหลายตนที่(@NameIsNovel)หน้าประตูใหญ่ก็ตีประตูหนักหน่วงยิ่งกว่า(@NameIsNovel)เก่า

ประตูที่(@NameIsNovel)ผ่านกาลเวลาผุกร่อนนานปีไม่อาจทนแรงกระแทกอีกต่อไป เสียงลั่นดังครืด ๆ ราวใกล้จะแตกพังในไม่กี่ลมหายใจ

[Source: NameIsNovel] หากประตูถูกตีแตกออก หมู่บ้านนี้ก็ไม่พ้นล่มสลาย ผู้คนภายในย่อมต้องตายกันสิ้น

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) แม้หญิงสาวผมสีม่วจะเจ็บปวดแทบขาดใจ ร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผล แต่นางก็ฝืนยันกายลุกขึ้นอีกครั้ง มุ่งตรงไปยังประตูใหญ่ หวังจะขวางกั้นเป็น(@NameIsNovel)ครั้งสุดท้าย

บาดแผลหนักทำให้นางก้าวเดินโซเซไร้เรี่ยวแรง หาได้(@NameIsNovel)รู้ตัวไม่ — ว่า(@NameIsNovel)นกยักษ์ที่(@NameIsNovel)ถูกลูกไฟซัดฝังในซากพังนั้น กลับสะบัดปีกผงาดขึ้นจากกองหิน มันทะยานโฉบลงอีกครั้ง จะงอยปากคมเฉียบดุจหอกพุ่งตรงใส่ท้ายทอยของนางอย่างจัง! (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

----------

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ขอบพระคุณทุกท่านที่(@NameIsNovel)สนับสนุนและ(@NameIsNovel)ติดตามเรา