หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 146

ตอนที่ 146 : เสือดาวคลั่ง

ตอนที่ 146

[Source: NameIsNovel] พลังอสูรเย็นยะเยือกแผ่ซ่านออกมาจากเบื้องหน้า ในบัดดล เซินลั่วกับอิงหลัวก็พลันรู้สึกราวกับตนตกลงไปในถ้ำเยือกแข็ง หายใจติดขัดได้(@NameIsNovel)เพียงแรงเต้นของหัวใจที่(@NameIsNovel)ดังโครมคราม อยู่ในอกอ่านตอนต่อไปฟรี

[Source: NameIsNovel] “พลังอสูรช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก!”

เซินลั่วเงยหน้ามองไปยังเงาร่างที่(@NameIsNovel)ยืนสงบนิ่งอยู่เหนือโขดหินใหญ่เบื้องหน้า ในใจเต็มไปด้วยความสะทกสะท้าน แม้แต่บรรพชนระดับหลอมวิญญาณ ของสำนักชุนชิว ก็ยังไม่เคยทำให้เขา(@NameIsNovel)รู้สึกถึงแรงกดดันเช่นนี้

สิ่งที่(@NameIsNovel)ยืนอยู่ตรงนั้นคือเสือตัวหนึ่ง ลำตัวยาวกว่า(@NameIsNovel) สองจั้ง รูปร่างเพรียวสมส่วนสุกปลั่งเป็น(@NameIsNovel)สีทองแดง สลับด้วยลายจุดสีน้ำตาลเข้มเรียงรายทั่วร่าง ศีรษะเสือใหญ่เท่าหินโม่ข้าว ดวงตาสีทองเรียวยาวคู่หนึ่งส่องแสงแหลมคม ส่วนหางยาวราวหนึ่งจั้งสะบัดไปมาอย่างเกียจคร้านอยู่เบื้องหลัง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ระดับบำเพ็ญเพียรของอิงหลัวนั้นอ่อนด้อยกว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วอยู่แล้ว ครั้นต้องเผชิญแรงกดดันจากพลังอสูรนี้ นางก็ถึงกับตัวสั่นเล็กน้อย หายใจติดขัดแทบไม่ออก ทว่า(@NameIsNovel)ดวงตากลับสะท้อนแสงดื้อดึงขัดขืน ขาของนางตึงเครียดจนแทบรับไม่ไหว แต่ยังฝืนยืนตัวตรงมิยอมล้มลง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“มนุษย์เพียงสองตัว กล้าบุกเข้ามาในอาณาเขตของข้า ช่างกล้านัก”
เสียงสัตว์ร้ายก้องกังวาน—เสือสีทองกลับเปล่งภาษามนุษย์ออกมา จ้องมองทั้งสองเบื้องล่างด้วยอำนาจดุจอสูรยักษ์ในกาลโบราณ

“ท่านผู้อาวุโส พวกเรามิได้(@NameIsNovel)ตั้งใจบุกรุก หญิงสาวผู้นี้อยู่เชิงเขา(@NameIsNovel)มานาน ส่วนข้าเพียงบังเอิญผ่านมา เนื่องจากไม่พบทางออกที่(@NameIsNovel)เชิงเขา(@NameIsNovel) จึงจำต้องบังอาจขึ้นมาโดยมิรู้กฎของท่าน จึงพลั้งเผลอเข้าสู่อาณาเขต ขอท่านเมตตาโปรดให้อภัยด้วย”
เซินลั่วสูดหายใจลึก คำนับประสานมือกล่าวด้วยน้ำเสียงไม่เร่งไม่ช้า

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ท่าทีสงบมั่นคงของเขา(@NameIsNovel)ยังส่งผลให้อิงหลัวซึ่งยืนเคียงข้างค่อยๆ คลายความตื่นตระหนก ใบหน้าอันอ่อนเยาว์กลับคืนสีเลือดเล็กน้อย

“เจ้ามาจากภายนอก?” แววคลั่งในดวงตาเสือที่(@NameIsNovel)เดิมเหมือนเกียจคร้าน ก็ฉับพลันคมชัดขึ้นมา ดวงตาทองขนาดยักษ์จ้องตรงไปยังเซินลั่ว

“ใช่” เซินลั่วขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ก็ยังตอบรับยืนยันอยู่ในที เขา(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ลางสังหรณ์ว่า(@NameIsNovel)ปฏิกิริยาของอีกฝ่ายไม่ปกติ

“เจ้าผ่านทะเลหมอกด้านนอกมาได้(@NameIsNovel)อย่างไร?” เสือดาวคลั่งก้าวมาข้างหน้าเพียงคราเดียว อุ้งเท้าหน้าอันมหึมาก็เหยียบโขดหินตรงหน้าจนแหลกเป็น(@NameIsNovel)ชิ้นเล็กชิ้นน้อย

“เรื่องนี้ข้าเองก็มิอาจเข้าใจได้(@NameIsNovel)แน่ชัดนัก ข้าเป็น(@NameIsNovel)เพียงคนจาก ทวีปจงหยางฝั่งใต้ โดยบังเอิญไปแตะต้องเขตหวงห้ามในดินแดนลับเข้า จึงพลัดหลงมา ณ ที่(@NameIsNovel)แห่งนี้” เซินลั่วหางตากระตุกเล็กน้อย กล่าวออกมาครึ่งจริงครึ่งเท็จ แต่เสียงยังคงสงบมั่นคง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “จาก ทวีปจงหยางฝั่งใต้ พลันมายัง ทวีปซีหนิวเหอโจว โดยตรงเช่นนี้รึ? เจ้าหนุ่มน้อย คำโกหกของเจ้ามันช่างฟังดูไร้น้ำหนักเกินไป! คิดว่า(@NameIsNovel)ด้วยคำลวงเช่นนี้จะตบตาข้าได้(@NameIsNovel)หรือ? มนุษย์นี่หนอ ช่างเจ้าเล่ห์โดยแท้!”
แววตาเสือดาวคลั่งที่(@NameIsNovel)เมื่อครู่ยังตื่นเต้นพลันดับวูบลง น้ำเสียงเย็นยะเยือก

สิ้นคำ พลังอำนาจสะท้านฟ้าก็พลันปะทุจากกายมัน แผ่ซ่านลงมาจากเบื้องบน กดทับเซินลั่วและ(@NameIsNovel)อิงหลัวเอาไว้

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เข่าของอิงหลัวอ่อนแรงแทบทรุด นางพยายามฝืนต้านทาน แต่หลังจากสั่นสะท้านอยู่ครู่หนึ่ง ก็ต้านไว้ไม่ไหว พลันเป็น(@NameIsNovel)ลมหมดสติลงตรงนั้น

เซินลั่วรู้สึกราวกับถูกค้อนยักษ์ที่(@NameIsNovel)มองไม่เห็นทุบเข้าใส่กลางอก เจ็บอึดอัดแทบอาเจียนเป็น(@NameIsNovel)โลหิต แขนขาหนักอึ้งดุจถูกหินมหึมากดทับ ขยับเขยื้อนมิได้(@NameIsNovel)แม้แต่น้อย โครงกระดูกทั้งร่างส่งเสียงลั่นกรอบแกรบคล้ายใกล้ถูกบดขยี้จนแหลกละเอียด

ทว่า(@NameIsNovel)ในฉับพลัน พลังปราณภายในกายก็พลันเคลื่อนไหวไปเอง ตามคัมภีร์เคล็ดวิชา บำเพ็ญไร้นาม กระแสลมหายใจประหลาดพุ่งออกมาจากร่างเขา(@NameIsNovel) ช่วยคลายแรงกดดันรอบกายลงอย่างมาก ทำให้เขา(@NameIsNovel)ควบคุมแขนขาได้(@NameIsNovel)อีกครั้ง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “หืม!” เสือดาวคลั่งเปล่งเสียงประหลาดใจออกมา ครั้นอารมณ์มันสั่นไหวเล็กน้อย แรงกดดันที่(@NameIsNovel)ปลดปล่อยออกมาก็พลันเกิดช่องว่า(@NameIsNovel)งขึ้น

เซินลั่วผู้มี(@NameIsNovel)สติปัญญาเฉียบไว รีบฉวยโอกาสนั้น อุ้มร่างอิงหลัวไว้ใต้รักแร้ซ้าย แล้วหมุนตัวว่องไวราวสายฟ้า หันหลังวิ่งหนีสุดกำลัง กลับไปยังทางเดิม พลางเร่งเคล็ดวิชาย่างก้าววายุ เคล็ดวิชาตัวเบาที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)มาจาก คัมภีร์สวรรค์ไร้นาม [Source: NameIsNovel]

“น่าสนใจ! ศิษย์ชั้นต่ำเพียงระดับชำระปราณ ยังกล้าใช้กลอุบายต่อหน้าข้า เช่นนั้นวันนี้ ข้าจะเล่นกับเจ้าสักครา!”

เสือดาวคลั่งได้(@NameIsNovel)รีบขัดขวาง กลับพึมพำขึ้นเอง ก่อนกระโจนลงจากโขดหินใหญ่ ไล่ตามมาอย่างเชื่องช้า แต่ละก้าวที่(@NameIsNovel)มันย่ำลงสามารถครอบคลุมระยะเจ็ดถึงแปด จั้ง เพียงไม่กี่ก้าวก็ไล่จี้เซินลั่วทันที

มันจ้องมองแผ่นหลังของเซินลั่วผู้กำลังวิ่งหนีสุดชีวิต ริมฝีปากแสยะรอยยิ้มเยาะเย้ยประหนึ่งมนุษย์ พลันอ้าปากพ่นแสงสีทองออกมา [Source: NameIsNovel]

แสงทองนั้นพุ่งแหวกอากาศอย่างรวดเร็ว เพียงพริบตาก็พุ่งกระแทกลงด้านหน้าซ้ายของเซินลั่ว

“ตูม!”

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] พื้นดินถูกระเบิดจนกลายเป็น(@NameIsNovel)หลุมใหญ่ เศษหินนับไม่ถ้วนกระเด็นกระจาย หนึ่งในเศษนั้นเฉี่ยวผ่านแก้มของเซินลั่ว ทิ้งรอยแผลเลือดไหลสดใหม่

เซินลั่วไม่มี(@NameIsNovel)เวลาจะเช็ดเลือดออก เพียงเบี่ยงทิศทางเล็กน้อยแล้วเร่งฝีเท้าวิ่งต่อไป

“ฮ่าฮ่าฮ่า วิ่งสิ วิ่งให้เร็วขึ้นอีก! ช้าเกินไปแล้ว!”
เสียงหัวเราะบ้าคลั่งอันตื่นเต้นสะท้อนก้องจากด้านหลัง ตามมาพร้อมกับเงาของเสือดาวคลั่ง

เสียงคำรามนั้นยังไม่ทันจางหาย แสงทองเส้นใหม่ก็พุ่งออกมาอีกครั้ง กระแทกลงเบื้องหน้าขวาของเซินลั่ว บีบบังคับให้เขา(@NameIsNovel)ต้องเปลี่ยนทิศทางอีกครา

ภายในใจเซินลั่วขมขื่นนัก พลังของ เสือดาวคลั่ง นี้เหนือกว่า(@NameIsNovel)ตนอย่างลิบล้ำ หากมันต้องการสังหารจริง เพียงยิงเพียงครั้งก็เพียงพอแล้ว ทว่า(@NameIsNovel)ตอนนี้เห็นชัดว่า(@NameIsNovel)มันกำลังหยอกล้อเล่นสนุกกับตนอยู่

เวลานี้เขา(@NameIsNovel)ก็เปรียบเหมือนเนื้อสดบนเขียงไร้หนทางตอบโต้ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เสียงระเบิดของหินแตกกระจายและ(@NameIsNovel)ความอลหม่านรอบด้าน ทำให้อิงหลัวได้(@NameIsNovel)สติคืนมา นางพบว่า(@NameIsNovel)ตนถูกอุ้มแนบอกโดยแขนของเซินลั่ว แก้มพลันขึ้นสีแดงเรื่อ ทว่า(@NameIsNovel)รู้ตัวในทันทีว่า(@NameIsNovel)สถานการณ์ตอนนี้มิใช่ยามมาคิดเรื่องเช่นนั้น

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ท่านพี่เซิน! อย่าห่วงข้าเลย ท่านรีบหนีไปคนเดียวเถอะ!” นางร้องตะโกน ดิ้นรนจะลงจากอ้อมแขน

“อย่าขยับ!” เซินลั่วกดเสียงต่ำ สองแขนยึดอิงหลัวแน่น พลันเปลี่ยนทิศพุ่งเข้าสู่แนวป่ารกทึบที่(@NameIsNovel)อยู่ไม่ไกล [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

รอยยิ้มที่(@NameIsNovel)มุมปากของเสือดาวคลั่งยิ่งกว้างขึ้น มันสาวเท้าตามมาอย่างสบายอารมณ์ พลางพ่นแสงทองออกมาอีกสาย บีบให้เซินลั่วต้องหนีเอาชีวิตรอดสุดกำลัง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

แรงกดดันแห่งความเป็น(@NameIsNovel)ความตาย ได้(@NameIsNovel)จุดประกายศักยภาพแฝงในกายเซินลั่วออกมา ภายในช่วงเวลาอันสั้น ความไม่กระจ่างหลายประการของ วิชาย่างก้าววายุพลันกระจ่างขึ้น ความเร็วของเขา(@NameIsNovel)เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ต้นไม้สองข้างทางถอยห่างราวสายลมพัดกรู เขา(@NameIsNovel)แลดูดุจจริงๆ กับชื่อวิชา—กำลังไล่ตามสายลม

ในฉับพลัน ทัศนียภาพเบื้องหน้าพลันเปิดกว้าง กลายเป็น(@NameIsNovel)หน้าผาสูงชันที่(@NameIsNovel)อยู่ห่างออกไปเพียงเจ็ดถึงแปด จั้ง อีกฟากหนึ่งห่างไปสิบกว่า(@NameIsNovel)จั้งคือยอดเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)สูงตระหง่านกว่า(@NameIsNovel)เดิม ผืนธารน้ำตกสีขาวราวแพรผืนใหญ่ร่วงหลั่งลงมา เสียงดังกึกก้องสะท้อนสะพานเสียงน้ำปะทะก้อนหินดังสนั่นหวั่นไหว ฟองขาวซัดกระเซ็นร่วงสู่หุบเหวเบื้องล่าง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

“เกาะข้าไว้ให้มั่น!” เซินลั่วกดเสียงต่ำสั่ง พลางทะยานตรงออกไปโดยไม่หยุดยั้ง ร่างทั้งคู่พลันร่วงลงสู่หุบเหวเบื้องล่าง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

อิงหลัวตกใจจนร้องเสียงหลง แต่สุดท้ายก็เพียงกำเสื้อผ้าเซินลั่วไว้แน่น มิได้(@NameIsNovel)เปล่งวาจาใดอีก [Source: NameIsNovel]

เสียงหัวเราะสะใจของเสือดาวคลั่งดังสะท้อนจากด้านหลัง มันพลันรู้สึกเบิกบานนัก [Source: NameIsNovel]

กลางอากาศ เซินลั่วเหยียดมือขวาที่(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)งเปล่าออกไปเบื้องหน้า กระแสน้ำในม่านน้ำตกบิดหมุนรวมตัวเป็น(@NameIsNovel)เชือกน้ำเส้นยาว ปลายด้านหนึ่งพันรอบโขดหินที่(@NameIsNovel)ยื่นออกมา อีกปลายหนึ่งพุ่งข้ามมาทางนี้ [Source: NameIsNovel]

เขา(@NameIsNovel)กำเชือกน้ำไว้แน่นแล้วดึงอย่างแรง “พรวด!” เชือกนั้นมิได้(@NameIsNovel)เหนียวแน่นนัก ขาดสะบั้นทันที ทว่า(@NameIsNovel)ทั้งสองได้(@NameIsNovel)อาศัยแรงเหวี่ยงนั้นแกว่งตัวพุ่งสู่ยอดเขา(@NameIsNovel)ฝั่งตรงข้าม [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เสือดาวคลั่งยืนบนขอบผา มองภาพนั้นด้วยความคาดไม่ถึง แววตาพลันฉายประกายดุร้าย มันคำรามลั่น “โฮก!” พลันใต้กงเล็บทั้งสี่ปะทุเมฆทองออกมาอันละหนึ่ง ก่อเป็น(@NameIsNovel)กลุ่มเมฆรับร่างมหึมาทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ไล่กวดตามเซินลั่วและ(@NameIsNovel)อิงหลัว

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) พร้อมกันนั้น แสงทองที่(@NameIsNovel)มันกักเก็บในปากก็พุ่งพลุ่งพล่านยิ่งกว่า(@NameIsNovel)ก่อน ราวกับจะรวบรวมทั้งหมดออกมาเพื่อโจมตีครานี้เพียงครั้งเดียวให้เด็ดขาด

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ----------