หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 160
ตอนที่ 160 : ท่านยายหม่ามอบสมบัติ
ตอนที่ 160
ตรงกลางของวงแหวนจันทรา มี(@NameIsNovel)อักษรโบราณตัวเล็กสองตัวสลักอยู่ เป็น(@NameIsNovel)อักษรตราประทับโบราณ ซึ่งเซินลั่วเคยพบเจออักษรทั้งสองนี้มาก่อนตอนอ่าน คัมภีร์สวรรค์ไร้นาม ตัวอักษรนั้นคือคำว่า(@NameIsNovel) “ครึ่งจันทร์”
“ข้าได้(@NameIsNovel)สูญสิ้นพลังปราณไปหมดสิ้น ไม่อาจช่วยเหลือเจ้าได้(@NameIsNovel)แล้ว วงแหวนครึ่งจันทร์นี้ เป็น(@NameIsNovel) ศาสตราเวท ที่(@NameIsNovel)บิดาของข้าได้(@NameIsNovel)ทิ้งไว้ เป็น(@NameIsNovel)ศาสตราเวทชั้นสูงสุด ที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel) ตราผนึกเก้าชั้น ข้ามอบให้เจ้า” ท่านยายหม่าจ้องมองวงแหวนเงินในมือตนเองด้วยแววตารำลึก ก่อนจะส่งมอบให้เซินลั่ว
“ตราผนึกเก้าชั้น? ศาสตราเวทชั้นสูงสุด?” เซินลั่วรับวงแหวนจันทราสีเงินมาด้วยความสนใจ
“อะไรหรือ? มี(@NameIsNovel)ปัญหาอันใดหรือไม่?” ท่านยายหม่าถามอย่างประหลาดใจ
“ข้ามิได้(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)อาจารย์ และ(@NameIsNovel)รู้เรื่องเกี่ยวกับศาสตราเวทกับวิถีแห่งตราผนึกเพียงเล็กน้อย ขอท่านยายช่วยชี้แนะด้วยเถิด” เซินลั่วเอ่ยด้วยความเคารพ
“อะไรนะ! เจ้าไม่มี(@NameIsNovel)อาจารย์งั้นหรือ? ที่(@NameIsNovel)ผ่านมาเจ้าฝึกตนเพียงลำพังตลอดอย่างนั้นหรือ?” ท่านยายหม่าอุทานด้วยความตกตะลึง
“เป็น(@NameIsNovel)เช่นนั้นจริง” เซินลั่วพยักหน้า
ดวงตาของท่านยายหม่าเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ ยากจะยอมรับได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วเป็น(@NameIsNovel)เพียงผู้บำเพ็ญตนอย่างอิสระ แผนการที่(@NameIsNovel)นางคิดจะพึ่งบารมี(@NameIsNovel)สำนักเบื้องหลังเซินลั่ว จึงพลันสูญสลาย
“เฮ้อ… เมื่อครั้งก่อนที่(@NameIsNovel)ตันเถียนของข้ายังมิได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บ ข้าเคยหลงคิดว่า(@NameIsNovel)ตนเองมี(@NameIsNovel)พรสวรรค์พอควร แต่เมื่อมาเปรียบกับสหายเซินแล้ว ข้าก็เป็น(@NameIsNovel)เพียงผู้บำเพ็ญ เล็กน้อยยืนอยู่ต่อหน้าผู้วิเศษเท่านั้น เจ้าพึ่งยี่สิบเศษๆ แท้ๆ แต่กลับสามารถบำเพ็ญขึ้นถึงระดับนี้ได้(@NameIsNovel)ด้วยตนเอง” ท่านยายหม่ากล่าวชมเชย
“ท่านยาย ยกย่องเกินไปแล้ว การบำเพ็ญของข้านั้นเป็น(@NameIsNovel)เพียงโชคช่วยเท่านั้น ข้ายิ่งต้องการคำชี้แนะเรื่อง การหลอมศาสตราเวท จากท่านยายเป็น(@NameIsNovel)พิเศษ” เซินลั่วรีบเปลี่ยนหัวข้อสนทนา
“ก็ดีแล้ว ศาสตราเวท นั้น แท้จริงก็คืออาวุธที่(@NameIsNovel)บรรจุพลังแห่งตราผนึกอยู่ภายใน แตกต่างจาก ศาสตราตราประทับ ที่(@NameIsNovel)พึ่งพาเพียงยันต์ที่(@NameIsNovel)แปะติด ศาสตราเวทนั้นยึดถือตราผนึกภายในเป็น(@NameIsNovel)หลัก พลังของทั้งสองนั้นเปรียบกันมิได้(@NameIsNovel)เลย” ท่านยายหม่าเอ่ยอธิบาย
เซินลั่วพยักหน้ารับ เขา(@NameIsNovel)เองก็เคยได้(@NameIsNovel)ยินเรื่องนี้มาบ้าง
“แก่นรากของศาสตราเวท อยู่ที่(@NameIsNovel)ตราผนึกที่(@NameIsNovel)บรรจุไว้ภายใน ยิ่งมี(@NameIsNovel)ชั้นตราผนึกมาก ระดับของศาสตราเวทยิ่งสูง โดยทั่วไป หากมี(@NameIsNovel)หนึ่งถึงสามชั้น ถือเป็น(@NameIsNovel) ศาสตราเวทชั้นต่ำ หากมี(@NameIsNovel)สี่ถึงหกชั้น ถือเป็น(@NameIsNovel) ศาสตราเวทชั้นกลาง และ(@NameIsNovel)หากมี(@NameIsNovel)เจ็ดถึงเก้าชั้น ก็ถือเป็น(@NameIsNovel) ศาสตราเวทชั้นสูงสุด ส่วนวงแหวนครึ่งจันทร์นี้ ก็คือศาสตราเวทที่(@NameIsNovel)อยู่ในระดับสูงสุดนั่นเอง” ท่านยายหม่าอธิบายต่อโดยมิได้(@NameIsNovel)ปิดบัง
“ขอบคุณในของล้ำค่ามาก ท่านยาย ที่(@NameIsNovel)จริงข้าก็มี(@NameIsNovel)ศาสตราเวทอยู่ชิ้นหนึ่ง ทว่า(@NameIsNovel)จำต้องผ่านการหลอมเสียก่อนจึงจะใช้งานได้(@NameIsNovel) แต่ข้าไม่รู้ศาสตร์แห่งการหลอม เกรงว่า(@NameIsNovel)คงไม่สามารถใช้พลังของวงแหวนครึ่งจันทร์นี้ได้(@NameIsNovel)เต็มที่(@NameIsNovel)” เซินลั่วกล่าวด้วยรอยยิ้มขื่น เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น
“เจ้าไม่รู้วิธีการหลอมงั้นหรือ? ไม่เป็น(@NameIsNovel)ไร ข้าสามารถถ่ายทอดคาถา พิธีการหลอมศาสตราเวท ให้เจ้าได้(@NameIsNovel)” ท่านยายหม่ากล่าว
“ขอบคุณมาก ท่านยายหม่า!” เซินลั่วตื่นเต้นเป็น(@NameIsNovel)ล้นพ้น รีบโค้งคำนับเพื่อแสดงความซาบซึ้งใจ
“เคล็ดวิชานี้เป็น(@NameIsNovel)ความลับที่(@NameIsNovel)สืบทอดมาจากเขา(@NameIsNovel)ฝางชุน ตามกฎของสำนัก ไม่อาจถ่ายทอดให้คนนอกได้(@NameIsNovel) แต่ในเมื่อสำนักฝางชุนถึงสภาพเช่นนี้แล้ว ก็ไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องยึดติดกับกฎเกณฑ์นี้อีกต่อไป” ท่านยายหม่าเอ่ยพร้อมทอดถอนใจเล็กน้อย ก่อนจะเริ่มร่ายคาถาเวทหนึ่ง
คาถาเวทนี้เรียกว่า(@NameIsNovel) เคล็ดเก้าสิบเก้าทรัพย์สมบัติ มิได้(@NameIsNovel)ยาวนัก เพียงราวพันตัวอักษรเท่านั้น ไม่นานเซินลั่วก็สามารถจดจำได้(@NameIsNovel)ขึ้นใจ
“เวลาไม่คอยท่า เจ้าจงเร่งหลอมมันที่(@NameIsNovel)นี่ แล้วรีบออกเดินทางต่อไป” ท่านยายหม่าเร่งเร้า
“ขอรับ!”
เซินลั่วตอบรับ นั่งขัดสมาธิลงทันที เขา(@NameIsNovel)รับรู้เคล็ดนี้เพียงหนึ่งรอบ ก่อนจะพ่นลมปราณกำลังจิตออกมาเป็น(@NameIsNovel)ก้อนพลังงานเข้าสู่ ศาสตราเวทวงแหวนครึ่งจันทร์
พร้อมกันนั้น เขา(@NameIsNovel)ก็ร่ายคาถาด้วยสองมือ แสงสีน้ำเงินพุ่งออกจากปลายนิ้วแล้วตกกระทบลงบนวงแหวนครึ่งจันทร์
วงแหวนครึ่งจันทร์ตอบสนองทันที ปล่อยแสงเงินสว่า(@NameIsNovel)งไสว อักขระสีเงินนับไม่ถ้วนผุดขึ้นอย่างหนาแน่น แต่ละตัวเล็กเพียงเท่ามด มันหมุนวนรอบวงแหวนครึ่งจันทร์ จากนั้นก่อร่างรวมตัวเป็น(@NameIsNovel) ค่ายกลเงินเก้าชั้น
ทว่า(@NameIsNovel) ค่ายกลเหล่านี้กลับพร่าเลือน ดูราวกับเป็น(@NameIsNovel)ภาพลวงตา
ใบหน้าของเซินลั่วปรากฏแววเบิกบาน เขา(@NameIsNovel)ร่ายคาถาต่อไปอย่างไม่หยุดยั้ง ไม่นานนักก็สัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงชั้นตราผนึก ภายในวงแหวนครึ่งจันทร์
ชั้นตราผนึกนี้ให้ความรู้สึกหนักหน่วงเกินกว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เคยเผชิญกับเชือกทองเสียอีก
แต่เซินลั่วไม่หยุด เขา(@NameIsNovel)ยังคงร่ายคาถาตามเคล็ดเก้าสิบเก้าทรัพย์สมบัติ ซึมซับทะลวงเข้าไปยังชั้นตราผนึกเบื้องหน้า
น่าแปลกนัก พลังลมปราณกำลังจิตของเขา(@NameIsNovel)กลับซึมแทรกเข้าสู่ชั้นตราผนึกได้(@NameIsNovel)โดยง่าย เพียงแค่กระทบด้วยเคล็ดเวทใหม่นี้
เซินลั่วพลันปีติ รีบร่ายต่อไป
ชั่วขณะหนึ่ง วงแหวนครึ่งจันทร์ก็เปล่งเสียงกังวานใส กะทันหันดีดตัวออกจากฝ่ามือของเขา(@NameIsNovel) หมุนรอบกายด้วยความเร็วสูง ปล่อย แสงศาสตรา แผ่วพราย อักขระสีเงินมากมายผุดขึ้นบนผิว ทำให้ดูเร้นลับอย่างยิ่ง
ค่ายกลเงินเก้าชั้นรอบวงแหวน มี(@NameIsNovel)หนึ่งชั้นที่(@NameIsNovel)ส่องสว่า(@NameIsNovel)งแจ่มชัด ส่วนอีกแปดชั้นยังคงพร่ามัวอยู่
เซินลั่วเปลี่ยนมือเป็น(@NameIsNovel)วิถีเวทเพียงครั้งเดียว วงแหวนครึ่งจันทร์ที่(@NameIsNovel)กำลังหมุนเร็วพลันหยุดนิ่ง กลับมาอยู่เหนือฝ่ามือเขา(@NameIsNovel)อีกครั้ง
สายตาของเซินลั่วจ้องแน่วแน่ไปยัง ศาสตราเวทวงแหวนครึ่งจันทร์ ที่(@NameIsNovel)ลอยอยู่เบื้องหน้า แม้เขา(@NameIsNovel)จะเพิ่งหลอมสำเร็จเพียงหนึ่งชั้นตราผนึก แต่พลังอำนาจที่(@NameIsNovel)มันเผยออกมากลับเหนือกว่า(@NameIsNovel)ทุกศาสตราที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เคยได้(@NameIsNovel)มาก่อนหน้านี้อย่างมหาศาล
เขา(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)ทดลองใช้พลังของมัน แต่เพียงเก็บใส่แขนเสื้อด้วยคาถาเวท ก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วหันไปกล่าวกับท่านยายหม่าว่า(@NameIsNovel)
“ท่านยายหม่า การช่วยชีวิตเปรียบเสมือนดับเพลิง ข้าล่าช้ามามากแล้ว ต้องรีบออกเดินทางเดี๋ยวนี้”
“อสรพิษอาภรณ์งาม นั้นเจ้าเล่ห์และ(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยเล่ห์กล ทั้งยังระแวดระวังโดยสันดาน เจ้าต้องระวังให้มาก หากไม่อาจรับมือได้(@NameIsNovel) ก็รีบกลับมาทันที จงปกป้องตนเองไว้ก่อน” ท่านยายหม่าพยักหน้าเตือนด้วยน้ำเสียงจริงจัง
เซินลั่วรับคำ จากนั้นกระโดดลงสู่บ่อน้ำทันที
เขา(@NameIsNovel)ร่าย วิชาขับธารา ร่างกายพลันเปล่งแสงน้ำเงินออกมาห่อหุ้ม ขับไล่น้ำบ่อออกไปโดยรอบ ร่างกายของเขา(@NameIsNovel)ลงลึกอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็ถึงปากทางอุโมงค์ลับใต้บ่อ
แต่แทนที่(@NameIsNovel)จะเข้าไปทันที เขา(@NameIsNovel)ยื่นฝ่ามือออก แสงน้ำเงินลอยขึ้นกลางฝ่ามือ ก่อนจะเริ่มร่าย วิชาเชื่อมสื่อปราบอสูร
ทันใดนั้น กระแสน้ำรอบฝ่ามือเกิดเป็น(@NameIsNovel)วังวนขึ้นมา พลังอสูร แผ่ออกมาจากศูนย์กลางวังวน แล้วด้วยเสียง “ซ่า” ตัวของ จุ้ยโถว ก็พุ่งออกมา
“เฮ้! เจ้าจะเรียกข้าออกมาตอนที่(@NameIsNovel)ข้ากำลังบำเพ็ญเพียรอยู่ตลอดเลยหรือ? ถ้าไม่มี(@NameIsNovel)เรื่องอะไร ก็รีบปล่อยข้ากลับไปเร็วๆ เถอะ!” จุ้ยโถวกวาดตามองไปรอบๆ พลางบ่นด้วยความไม่สบอารมณ์
“อย่าพูดไร้สาระ ตอนนี้เรื่องเร่งด่วน ข้ามี(@NameIsNovel)งานให้เจ้า รีบเข้าไป! ช่วยข้า!” เซินลั่วกล่าวเสียงเรียบ พลางชี้ไปยังปากทางอุโมงค์
จุ้ยโถวเห็นสีหน้าจริงจังของเซินลั่ว อ้าปากราวกับจะพูดอะไร แต่สุดท้ายก็เพียงส่ายหัวอย่างอึดใจไม่เต็มใจ ก่อนจะดึง ค้อนทลายคลื่น จากด้านหลังออกมา ก้มตัวแล้วพุ่งเข้าสู่อุโมงค์นำหน้าไป
เซินลั่วเร่งตามไป แสงน้ำเงินส่องสว่า(@NameIsNovel)งทั่วร่าง เคลื่อนเข้าสู่อุโมงค์ลับเช่นกัน
อุโมงค์นั้นมืดและ(@NameIsNovel)แคบ ทำให้การเคลื่อนไหวไม่สะดวกนัก แต่จุ้ยโถวกลับเคลื่อนไปอย่างคล่องแคล่ว แต่ละครั้งที่(@NameIsNovel)สะบัดหางกุ้ง เขา(@NameIsNovel)ก็พุ่งไปข้างหน้าได้(@NameIsNovel)สองถึงสามจ้าง
“จุ้ยโถว อย่าเร่งนัก ศัตรูครั้งนี้คือ อสูรงู ที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)กำลังไม่น้อยเลย” เซินลั่วเตือนเสียงเข้ม
“ก็แค่อสูรงู? ในทะเลตะวันออกของพวกเรา มันเป็น(@NameIsNovel)เพียงเผ่าพันธุ์ต่ำต้อย ถึงขั้นเข้า ตำหนักมังกร ยังไม่ได้(@NameIsNovel) จะน่ากลัวอะไรนักหนา?” จุ้ยโถวตอบอย่างไม่ใส่ใจ ความเร็วก็ไม่ชะลอลงแม้แต่น้อย
คิ้วของเซินลั่วขมวดเข้าหากัน แต่เขา(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)โต้ตอบ เพียงกำหมัดแน่นจับยึดทั้ง ศาสตราเวทวงแหวนครึ่งจันทร์ และ(@NameIsNovel) ศาสตราเวทเชือกทอง ที่(@NameIsNovel)ซุกอยู่ในแขนเสื้อ พร้อมที่(@NameIsNovel)จะตอบสนองในทุกเมื่อ
ไม่นานนัก เสียงกระแสน้ำเชี่ยวก็แว่วมาจากเบื้องหน้า แสดงว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)สายน้ำปั่นป่วนอยู่ข้างหน้า
“ระวัง!” สายตาของเซินลั่วพลันหดแคบลง เขา(@NameIsNovel)ตะโกนเตือนเสียงดัง
----------
ขอบพระคุณทุกท่านที่(@NameIsNovel)สนับสนุนและ(@NameIsNovel)ติดตามเรา