ตอนที่ 162 : รังอสูร

“อย่าได้(@NameIsNovel)คิดหนี!” เซินลั่วตวาดก้อง พร้อมเร่งเร้าการใช้ออกด้วย วิชาขับธารา ไล่ติดตาม (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เขา(@NameIsNovel)ผลักดัน วิชาขับธารา จนถึงขีดสุด เคลื่อนตัวไปด้วยความเร็วเหนือธรรมดา ไม่ปล่อยให้อสรพิษอาภรณ์งามหลุดรอด

แต่เดิมแล้ว จุ้ยโถวเป็น(@NameIsNovel)เชื้อสายของสายน้ำทะเลตะวันออก เชี่ยวชาญการเคลื่อนไหวในน้ำโดยกำเนิด หางกุ้งของเขา(@NameIsNovel)สั่นสะท้านอย่างรุนแรง ดันร่างให้ทะยานไปด้วยความเร็วที่(@NameIsNovel)ไม่แพ้เซินลั่ว ไล่ติดตามอย่างไม่ลดละ

อสรพิษอาภรณ์งามเมื่อเห็นว่า(@NameIsNovel)ถูกตามติดไม่หยุด ก็เผยสีหน้ากระวนกระวายยิ่งขึ้น นางพลันพุ่งตัวขึ้นจากผิวน้ำ หางตวัดกวาดผืนน้ำแตกเป็น(@NameIsNovel)แนวฟองขาว พุ่งเร่งหนีไปเบื้องหน้า

เซินลั่วติดตามร่องรอยคลื่นบนผิวน้ำ ไม่นานก็โผล่ขึ้นมาจากน้ำเช่นกัน สิ่งที่(@NameIsNovel)เห็นตรงหน้าคือขุนเขา(@NameIsNovel)โอบล้อมรอบด้าน สายหมอกบางลอยคลุ้งไปทั่ว ที่(@NameIsNovel)นี่คือทะเลสาบเล็กๆ ที่(@NameIsNovel)ซ่อนอยู่ในแอ่งภูเขา(@NameIsNovel)

อสรพิษอาภรณ์งามทะยานฝ่าหมอกเหนือน้ำ มุ่งตรงไปยังผนังเขา(@NameIsNovel)เขียวชอุ่ม ที่(@NameIsNovel)เชิงผนังมี(@NameIsNovel)ถ้ำมืดดำสูงเท่าคนตั้งอยู่

“รังของนาง!” นัยน์ตาเซินลั่วหดแคบลงทันใด ก่อนตวาดลั่น “อสูร! หยุดเดี๋ยวนี้!” (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ทันทีที่(@NameIsNovel)สิ้นคำพูด มือของเซินลั่วก็เหยียดออกไปเบื้องหน้า ปลดปล่อย ปราณเต๋า ออกมาเต็มที่(@NameIsNovel) ควบคุมสายน้ำให้ถึงขีดสุด (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) อ่านตอนต่อไปฟรี

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) สายน้ำทั้งผืดในทะเลสาบภูเขา(@NameIsNovel)เล็กๆ ถูกเขา(@NameIsNovel)กระตุ้นจนปั่นป่วน ก่อนก่อคลื่นมหึมาสูงถึงสามจั้ง โหมกระหน่ำเข้าใส่อสรพิษอาภรณ์งาม คลื่นบ้าคลั่งราวหิมะถล่ม ภาพนั้นเพียงเห็นก็น่าหวาดหวั่นสะท้านใจ

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ขณะเดียวกัน เซินลั่วก็แอบเตรียม ยันต์อัสนีบาต สามถึงสี่แผ่นในมือ เตรียมพร้อมโจมตีทันที

เมื่อเห็นการโจมตีระดับนี้ สีหน้าของอสรพิษอาภรณ์งามพลันเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง นางไม่กล้ามุ่งตรงไปข้างหน้าอีกต่อไป หางกวาดผิวน้ำเป็น(@NameIsNovel)เกลียวพลันเบี่ยงหลบ เปลี่ยนทิศพุ่งหนีไปทันใด [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

แต่ในจังหวะนั้นเอง เสียงอัสนีบาตกัมปนาทก้อง สายฟ้าขาวเล็กสามเส้นวาบลงมาอย่างฉับพลัน ฟาดใส่อสรพิษอาภรณ์งาม

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เสียงแตกเปรี๊ยะดังขึ้น ร่างขาวดุจหิมะของนางถูกเผาไหม้จนดำเกรียมสามจุด แม้บาดแผลมิได้(@NameIsNovel)ร้ายแรงนัก แต่ก็เพียงพอจะทำให้ร่างที่(@NameIsNovel)กำลังหลบเลี่ยงชะงักงัน

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ครืน!

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] คลื่นบ้าคลั่งโถมถาเหมือนพลังพสุธาโจมตีใส่นางเต็มแรง เสียง “ตูม!” ก้องสะท้อน ร่างอสรพิษอาภรณ์งามถูกซัดปลิวราวใบไม้ร่วง ปะทะกับผนังเขา(@NameIsNovel)เขียวคราม ร่างครึ่งท่อนฝังแน่นเข้าไปในผนังโดยตรง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) นางพึ่งลอกคราบใหม่ ร่างกายยังอ่อนบาง เปราะบางทันทีที่(@NameIsNovel)ถูกแรงปะทะ แผลฉกรรจ์หลายแห่งถูกฉีกจนโลหิตทะลักไม่หยุด แม้แต่ที่(@NameIsNovel)มุมปากยังมี(@NameIsNovel)เลือดไหลซึม บาดแผลสาหัสยิ่งนัก

ก่อนที่(@NameIsNovel)นางจะได้(@NameIsNovel)ตอบสนอง แสงเงินก็วาบลงมาพันรัดรอบลำคอในพริบตา

หัวงูมหึมาร่วงกระแทกพื้นดัง “ตุบ” สายโลหิตพุ่งทะลักจากลำคอที่(@NameIsNovel)ถูกตัดขาด ร่างงูมหึมาไถลตกลงจากผนัง เข้าสู่ผืนน้ำเบื้องล่างอย่างหนักหน่วง น้ำในทะเลสาบรอบด้านพลันกลายเป็น(@NameIsNovel)สีแดงฉาน

เซินลั่วถอนหายใจเบาๆ ดำเนิน วิชาเหินบนน้ำ ค่อยๆ พาร่างลอยขึ้นสู่ผิวน้ำ

แม้ระดับบำเพ็ญตบะของอสรพิษอาภรณ์งามจะสูงกว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)อยู่ครึ่งขั้น แต่โชคดีที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)เปิด เส้นลมปราณ ครบยี่สิบเส้น อีกทั้งยังมี(@NameIsNovel) ศาสตราเวทวงแหวนครึ่งจันทร์ ค้ำจุน แม้เขา(@NameIsNovel)เพิ่งทะลวงเข้าสู่ ระดับอิงปราณ แต่ก็ยังมิใช่ว่า(@NameIsNovel)จะสู้ไม่ได้(@NameIsNovel)

ในขณะนั้นเอง หัวกุ้งยักษ์โผล่ขึ้นจากน้ำข้างกาย—นั่นคือ จุ้ยโถว

สายตาของจุ้ยโถวทอดมองซากร่างไร้หัวของอสรพิษอาภรณ์งามที่(@NameIsNovel)ลอยในทะเลสาบ แล้วหันกลับมามองเซินลั่ว ในแววตาปะปนด้วยอารมณ์หลายหลาก

แต่เซินลั่วหาได้(@NameIsNovel)สนใจจุ้ยโถว เขา(@NameIsNovel)เพียงขมวดคิ้วครุ่นคิด กวาดตามองรอบด้านอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ ก้าวไปยังถ้ำใต้ผาหินเขียว

เมื่อเข้าใกล้ปากถ้ำ จมูกของเซินลั่วพลันกระตุก เขา(@NameIsNovel)สัมผัสได้(@NameIsNovel)ถึงกลิ่นคุ้นเคย ใบหน้าจึงพลันเปล่งประกายด้วยความยินดี

“เป็น(@NameIsNovel)… เฉินกวนเป่า!” (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เซินลั่วพึมพำเบาๆ แล้วรีบก้าวไปยังปากถ้ำ ก้มตัวมองเข้าไปอย่างระมัดระวัง เขา(@NameIsNovel)พบว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ทางเข้าถ้ำมี(@NameIsNovel)ขั้นบันไดที่(@NameIsNovel)ถูกสร้างขึ้นโดยฝีมือมนุษย์ บนขั้นนั้นกองทับถมไปด้วยโครงกระดูกขาวซีด ถูกคลื่นน้ำเชี่ยวซัดสาดอยู่ตลอดเวลา

“เฉินกวนเป่า เจ้าอยู่ข้างในหรือไม่?” เซินลั่วขมวดคิ้วร้องเรียกออกไป [Source: NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เขา(@NameIsNovel)รออยู่ครู่หนึ่ง ทว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เพียงเสียงสะท้อนของตนเองในถ้ำมืดเงียบงัน ไม่มี(@NameIsNovel)ผู้ใดตอบรับ

หลังลังเลเล็กน้อย เซินลั่วก็ย่างก้าวเข้าไปในถ้ำ เดินลึกเข้าไปท่ามกลางแสงรำไรที่(@NameIsNovel)ลอดเข้ามาจากปากถ้ำ [Source: NameIsNovel]

ไม่นานนัก ผนังรอบด้านของถ้ำก็ค่อยๆ แคบลง เซินลั่วจำต้องก้มร่างเพื่อขยับเดินต่อไป กลิ่นอับชื้นเน่าเปื่อยในอากาศก็ยิ่งรุนแรงขึ้น (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ทว่า(@NameIsNovel)ในกลิ่นเหล่านั้นกลับแฝงด้วยกลิ่นคุ้นเคยของ เฉินกวนเป่า ซึ่งยิ่งลึกเข้าไปยิ่งชัดเจนขึ้น

ตลอดทางเขา(@NameIsNovel)พบโครงกระดูกมากมาย บ้างเป็น(@NameIsNovel)มนุษย์ บ้างเป็น(@NameIsNovel)อสูร ร่างบางส่วนเก่าแก่จนเพียงก้าวเหยียบก็แตกสลาย (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ยิ่งเดินลึกเข้าไป ความมืดก็ยิ่งหนาทึบขึ้น โชคดีที่(@NameIsNovel)หลังเข้าสู่ ระดับอิงปราณ การมองเห็นของเซินลั่วก็แหลมคมยิ่งขึ้น เขา(@NameIsNovel)จ้องสายตาไปเบื้องหน้า พลันตกตะลึง รีบก้มตัวโผก้าวไปห้าถึงหกจั้ง ในทันใด พื้นที่(@NameIsNovel)ก็เปิดกว้าง กลายเป็น(@NameIsNovel)ถ้ำโถง

เมื่อเข้าสู่ถ้ำ เขา(@NameIsNovel)สั่งให้จุ้ยโถวซ่อนอยู่ตรงทางเข้า ส่วนตนเองกวาดตามองรอบด้าน พบว่า(@NameIsNovel)ถ้ำกว้างเพียงสิบจั้ง รอบผนังมี(@NameIsNovel)ช่องสี่เหลี่ยมเรียงราย ขนาดแต่ละช่องราวหนึ่งฉื่อ ภายในบรรจุโครงกระดูกที่(@NameIsNovel)เคลือบด้วยผงกระดูกอสูร ส่องแสงเขียวลี้ลับออกมา

ท่ามกลางแสงเขียวประหลาดนั้น มุมผาหินรอบถ้ำพลันถูกย้อมไปด้วยเงาสีเขียว ทำให้บรรยากาศน่าขนลุกนัก ราวถ้ำปีศาจภูตผี

เมื่อกวาดสายตามองจนทั่ว เซินลั่วก็ยังไม่พบร่องรอยของเฉินกวนเป่า กำลังขบคิดอยู่ พลันสายตาเหลือบไปเห็นกองฟางที่(@NameIsNovel)มุมถ้ำ กองนั้นนูนขึ้นและ(@NameIsNovel)สั่นไหวเล็กน้อย (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “เฉินกวนเป่า ใช่เจ้าหรือไม่?” เซินลั่วถามออกมาอย่างระแวดระวัง

เมื่อเสียงเขา(@NameIsNovel)ดังขึ้น การสั่นไหวของกองฟางพลันหยุดลง ก่อนที่(@NameIsNovel)เสียงเด็กจะดังลอดออกมา [Source: NameIsNovel]

“ท่านพี่เซียน!” [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“อย่าได้(@NameIsNovel)กลัวไปเลย เฉินกวนเป่า พี่ใหญ่อยู่ที่(@NameIsNovel)นี่แล้ว” เซินลั่วตอบกลับด้วยความยินดี

เสียงกรอบแกรบดังขึ้นจากกองฟาง มือเล็กสองข้างค่อยๆ โผล่ออกมาแหวกฟางออก แล้วศีรษะเล็กๆ ก็โผล่ตามมา

เขา(@NameIsNovel)ดูออกจะน่ารัก หากแต่บนใบหน้ากลับเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำมูกและ(@NameIsNovel)น้ำตา ทำให้ดูน่าสงสารยิ่งนัก (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เซินลั่วรีบพุ่งเข้าไป อุ้มร่างเล็กขึ้นแนบ อกทันที [Source: NameIsNovel]

เขา(@NameIsNovel)ตรวจดูร่างกายเฉินกวนเป่าอย่างละเอียด เมื่อเห็นว่า(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)บาดแผลร้ายแรง ก็รู้สึกโล่งใจ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เมื่อถูกรวบอุ้มโดยเซินลั่ว ความตึงเครียดที่(@NameIsNovel)เฉินกวนเป่ากดเก็บไว้ตลอดก็พลันคลายลง เด็กน้อยระเบิดเสียงร้องไห้โฮออกมา น้ำมูกน้ำตาทะลักไม่หยุด

เซินลั่วเพียงลูบแผ่นหลังเบาๆ พลางปลอบโยน “ไม่เป็น(@NameIsNovel)ไรแล้ว… อย่าร้องไห้เลย” (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “พี่ใหญ่… ข้าไม่ได้(@NameIsNovel)ร้องต่อหน้าอสูร… ข้า… ข้าพึ่งร้องตอนนางไปแล้ว… ข้ากลัว… กลัวว่า(@NameIsNovel)จะไม่ได้(@NameIsNovel)เจอพี่หญิงอิงกับยายหม่าอีก…” เฉินกวนเป่าคร่ำครวญเสียงสะอื้นขาดห้วง พูดออกมาด้วยความหวาดกลัว

“ไปเถิด พี่จะพาเจ้ากลับบ้าน” เซินลั่วเช็ดน้ำตาบนใบหน้าเด็กน้อยด้วยแขนเสื้อพลางกล่าว

เฉินกวนเป่าพยักหน้ารัวๆ รีบปาดน้ำตาออกจากดวงตา แต่แล้วพลันเห็นร่างประหลาด—หัวกุ้งร่างคน ยืนอยู่ตรงปากถ้ำด้านหลังเซินลั่ว เขา(@NameIsNovel)รีบกอดแน่นขึ้นอีกครั้ง ก่อนปล่อยโฮออกมาใหม่ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“อ… อสูร…” [Source: NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] ----------