ตอนที่ 163 : อีกทาง

“อย่าได้(@NameIsNovel)กลัวไปเลย นี่คือสหายของข้า จุ้ยโถว เขา(@NameIsNovel)มากับพี่เพื่อช่วยเจ้า” เซินลั่วเหลียวตามองไปทางจุ้ยโถวด้วยสีหน้าจำใจ ก่อนเอ่ยปลอบโยนเฉินกวนเป่า พลางลูบแผ่นหลังเบาๆ

[Source: NameIsNovel] เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินดังนั้น เสียงสะอื้นของเฉินกวนเป่าก็แผ่วลงเล็กน้อย เขา(@NameIsNovel)เงยหน้ามองอย่างหวาดๆ ถึงแม้รูปร่างนั้นยังคงน่าหวาดหวั่น แต่เขา(@NameIsNovel)ก็รีบซบหน้ากลับเข้ามาในอ้อมอกเซินลั่ว ทว่า(@NameIsNovel)ด้วยความไว้วางใจในคำพูดของเซินลั่ว เขา(@NameIsNovel)จึงไม่เอ่ยถึงคำว่า(@NameIsNovel)อสูรอีก

“ไปเถิด ออกไปจากที่(@NameIsNovel)นี่ก่อนแล้วค่อยพูดกัน” เซินลั่วเอ่ยขึ้น เมื่อเห็นว่า(@NameIsNovel)เฉินกวนเป่าอาการดีขึ้นบ้างแล้ว เขา(@NameIsNovel)จึงจับมือน้อยๆ นำทางไป (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เฉินกวนเป่าหลบอยู่ด้านหลังเขา(@NameIsNovel) ก้าวตามไปยังปากถ้ำ

เพิ่งเดินมาได้(@NameIsNovel)ไม่ไกลจากปากทาง จู่ๆ ก็มี(@NameIsNovel)ลมสังหารโชยมาโอบล้อม คลื่น พลังปราณสีเทา ที่(@NameIsNovel)มองเห็นได้(@NameIsNovel)ด้วยตาเปล่าพุ่งทะลักใส่พวกเขา(@NameIsNovel)ราวกับคลื่นบ้าคลั่ง

จุ้ยโถวที่(@NameIsNovel)เดินนำหน้าอยู่โดยไม่ทันระวัง ถูกแรงปะทะยกตัวปลิวราวว่า(@NameIsNovel)วกระดาษ พุ่งกระแทกกับผนังเขา(@NameIsNovel)ด้านหลังอย่างแรง [Source: NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เมื่อเห็นดังนั้น เซินลั่วก็ยกฝ่ามือออกทันที ฟาดออกไปข้างหน้า ฝ่ามือพลันขยายใหญ่

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] แรงอำนาจลี้ลับพลันทะลักออกจากร่าง เขย่าก่อเป็น(@NameIsNovel)ระลอกคลื่นในสุญญตา ปะทะเข้ากับคลื่นปราณสีเทาในทางเดิน เกิดเสียงระเบิดดังสนั่น พร้อมกันทั้งสองฝ่ายก็ถูกสะท้อนถอยกลับ

เสียง “ตูม!” กึกก้อง คลื่นปราณทั้งสองระเบิดสลายถอยห่างออกไปพร้อมกัน ร่างของเซินลั่วสั่นสะท้าน ถอยกรูดไปหลายก้าวกว่า(@NameIsNovel)จะตั้งหลักได้(@NameIsNovel)มั่น

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เขา(@NameIsNovel)รีบ ผลักเฉินกวนเป่าไปอยู่ด้านหลัง ปกป้องเขา(@NameIsNovel)ไม่ให้ถูกลมรุนแรงกวาดถึง

[Source: NameIsNovel] แต่ในชั่วขณะนั้น เงาม่วงสายหนึ่งพลันพุ่งทะลุเข้ามาจากนอกถ้ำ มุ่งตรงสู่หน้าอกของเซินลั่ว—นั่นคือหางงูยักษ์อีกเส้นหนึ่ง! หางนั้นก่อกระแสลมอันเย็นยะเยือกน่าหวาดหวั่น กวาดซัดกระแทกผนังเขา(@NameIsNovel)จนก้องสะเทือน เสียงดังกัมปนาทน่าตระหนก พลานุภาพร้ายแรงยิ่งกว่า(@NameIsNovel)ของอสรพิษอาภรณ์งามเสียอีก

เซินลั่วตกตะลึง รีบ ผลักร่างเฉินกวนเป่าให้ถอยกลับเข้าไปในถ้ำ ขณะเดียวกันข้อมืออีกข้างพลิกเบาๆ วงแหวนครึ่งจันทร์ สีเงินก็พุ่งทะยานออกมาจากแขนเสื้อ สาดแสงเงินหลายสายก่อเงาจันทร์เสี้ยวจำนวนมากทับซ้อน เต็มทั่วทางเดินแคบ กรีดฟันใส่เงาม่วงนั้น (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เสียง “เคร้ง!” ดังสะท้อน วงแหวนครึ่งจันทร์ประหนึ่งปะทะกับเสาเหล็ก ถูกสะท้อนกระเด็นกลับมาโดยตรง

แม้ความเร็วของเงาม่วงจะชะลอลงเล็กน้อย แต่มันก็ยังฟาดเข้าใส่อกของเซินลั่วอย่างรุนแรง

เสียง “ตูม!” ดังสนั่น ร่างเขา(@NameIsNovel)ปลิวกระแทกผนังถ้ำจนสั่นสะเทือนทั้งภูเขา(@NameIsNovel)

เซินลั่วพ่นโลหิตสดออกมาคำโต ร่างร่วงทรุดลงบนพื้นอย่างอ่อนแรง

ในขณะนั้นเอง เงามหึมาสีม่วงพลันพุ่งเข้ามาจากภายนอก เผยร่างอันแท้จริง—อสรพิษประหลาดสีม่วง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) บนหัวคล้ายมังกรของมันมี(@NameIsNovel)ปีกขนาดใหญ่ดุจนกค้างคาวกางออกทั้งสองด้าน ร่างกายแข็งแกร่งใหญ่กว่า(@NameIsNovel)ของอสรพิษอาภรณ์งามถึงสองเท่า เกล็ดงูทั่วร่างหนาทึบ มี(@NameIsNovel)ลวดลายสีเทาสอดประดับ ทำให้ดูดุร้ายยิ่งกว่า(@NameIsNovel) ที่(@NameIsNovel)มันปลดปล่อยออกมานั้นเป็น(@NameIsNovel)พลังปราณซึ่งสูงล้ำกว่า(@NameIsNovel)อสรพิษอาภรณ์งามอย่างเทียบไม่ติด

ในดวงตาของอสรพิษประหลาดสีม่วงส่องประกายแห่งความชิงชังชัดเจน มันอ้าปากกว้าง เผยให้เห็นเขี้ยวแหลมราวใบมี(@NameIsNovel)ด กัดงับลงมาตรงศีรษะของเซินลั่ว

เสียง “หวืด!” ดังขึ้น ค้อนมหึมาตกลงจากเบื้องบน กระแทกหัวงูอย่างรุนแรง—จุ้ยโถวมาถึงฉับพลัน! (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“ไสหัวไป!”

อสรพิษประหลาดสีม่วงที่(@NameIsNovel)เดือดดาลเชิดหัวขึ้น ดวงตาทอแสงเหลืองเจิดจ้า จ้องเขม็งไปทางจุ้ยโถว [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] อ่านตอนต่อไปฟรี

นัยน์ตาของจุ้ยโถวสะท้อนเงางุนงงออกมา รูม่านตาขยายออกทันที [Source: NameIsNovel]

อสรพิษอ้าปากพ่นแสงม่วงเข้มออกมาเป็น(@NameIsNovel)ลำ มั่นคงหนักแน่นราวลูกศรจากหน้าไม้ พุ่งตรงเข้าปะทะกับ ค้อนมหึมา

เสียง “เคร้ง!” ดังสนั่น ค้อนมหึมาถูกสะท้อนกลับมาราวถูกแรงหนักถล่มใส่ กระแทกเข้ากับอกของจุ้ยโถวจนร่างปลิวกระเด็นไปด้านหลัง ร่วงกระแทกพื้นดัง “ตุบ!”

เดิมทีเซินลั่วก้มหน้าด้วยความสิ้นหวัง แต่ในชั่วขณะนั้นเขา(@NameIsNovel)เงยหน้าขึ้น ดวงตาปิดแน่น มือข้างหนึ่งชี้ออกไป

[Source: NameIsNovel] เสียงหวีดแหลมเสียดแทงอากาศดังขึ้น แสงเงินพุ่งออกมาจากด้านหลัง พลันกลายเป็น(@NameIsNovel)เงาพร่าเคลื่อนไปที่(@NameIsNovel)ลำคอของอสรพิษประหลาดสีม่วง—นั่นคือ วงแหวนครึ่งจันทร์ ที่(@NameIsNovel)ถูกสะท้อนออกไปก่อนหน้านี้!

เมื่อวงแหวนครึ่งจันทร์ส่งเสียงหึ่งก้อง ลวดลายค่ายกลสีเงินพลันสว่า(@NameIsNovel)งขึ้น แสงเงินเจิดจ้าปรากฏ ก่อเกิดเงาจันทร์เงินแผ่ขยาย กลายเป็น(@NameIsNovel)จันทร์เสี้ยวส่องประกายกว้างใหญ่กว่า(@NameIsNovel)ตอนโจมตีอสรพิษอาภรณ์งามถึงห้าเท่า ส่งเสียงหวีดหวิว กรีดฟันใส่อสรพิษประหลาดสีม่วงอย่างดุดัน (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เสียง “ปุ!” เบาๆ ดังขึ้น แสงโลหิตพลันปะทุออกมา!

เงาจันทร์เงินแทงทะลุเข้าร่างงูมหึมา ลึกเข้าไปถึงครึ่งฉื่อ แต่สุดท้ายก็หยุดลงเพียงเท่านั้น (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

อสรพิษประหลาดสีม่วงส่งเสียงคำรามกึกก้องออกมา ร่างยักษ์บิดเกลียวเกรี้ยวกราด แสงม่วงบนเกล็ดสว่า(@NameIsNovel)งวาบ พลังบ้าคลั่งโถมกระจายออกมาจากร่าง

เสียง “ตูม!” ดังสนั่น วงแหวนครึ่งจันทร์ถูกสะบัดกระเด็น ร่างอสรพิษประหลาดสีม่วงก็พลันถูกแรงสะท้อนซัดปลิวออกไปภายนอกถ้ำ หายลับตาไปในพริบตา [Source: NameIsNovel]

เซินลั่วได้(@NameIsNovel)ยินเสียงความเคลื่อนไหว ใบหน้าค่อยๆ ผ่อนคลาย เขา(@NameIsNovel)เผยอเปลือกตา นั่งพิงผนังหิน หันมองจุ้ยโถวที่(@NameIsNovel)ร่างล้มอยู่ไม่ไกลนักแต่ยังไม่ลุกขึ้นด้วยสายตาพร่ามัว ก่อนฝืนก้าวไปหา

เขา(@NameIsNovel)วางฝ่ามือบนอกจุ้ยโถว ดัน ปราณเต๋า ในร่างเข้าสู่ร่างของอีกฝ่าย พุ่งตรงไปยังดวงตา

ร่างของจุ้ยโถวสะท้านวูบ ดวงตาจึงค่อยๆ กลับสู่สภาพปกติ เพียงแต่ศีรษะยังเวียนเล็กน้อย

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ท่านพี่เซียน… ท่านเป็น(@NameIsNovel)เช่นไรบ้าง…” เฉินกวนเป่าก็เดินย่องเข้ามาอย่างระมัดระวังในตอนนี้ เมื่อเห็นเซินลั่วไอโลหิตออกมา ใบหน้าของเขา(@NameIsNovel)ก็เต็มไปด้วยความกังวล

เซินลั่วเพียงยกมือขึ้นเล็กน้อย ทำท่าปิดริมฝีปากเป็น(@NameIsNovel)สัญญาณให้เงียบเสียง

เฉินกวนเป่าเข้าใจนัยน์ตาในสัญญาณนั้นทันที จึงรีบดันปากซ่อนเงียบทันที

เซินลั่วชะงักฟังความเคลื่อนไหวข้างนอกอย่างระมัดระวัง ใบหน้าคลี่ลงเล็กน้อย ดวงตาเป็น(@NameIsNovel)ประกายแล้วส่งสัญญาณให้เฉินกวนเป่าในท่าทีหนึ่ง ขณะเดียวกัน เขา(@NameIsNovel)ก็ใช้ปลายนิ้วเปียกเลือดที่(@NameIsNovel)หกบนพื้น แล้วค่อยๆ เขียนอักษรตัวเล็กๆ บรรทัดหนึ่งลงบนผนังด้วยความเบาและ(@NameIsNovel)รอบคอบ [Source: NameIsNovel]

ในทางเดินห่างจากปากถ้ำประมาณเจ็ดถึงแปดฉื่อ อสรพิษประหลาดสีม่วงกำลังเลื้อยพันไปบนพื้น มันชำเลืองตามองในทิศทางของปากถ้ำด้วยแววตากระพริบวูบวาบ

บาดแผลใกล้ลำคอมันหยุดไหลแล้ว ดูเหมือนยังลังเลว่า(@NameIsNovel)จะเข้าไปใหม่ดีหรือไม่

มนุษย์ผู้บำเพ็ญเพียรถูกหางงูฟาดกระแทก แม้จะมิถึงตาย แต่ก็น่าจะบอบช้ำสาหัส

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ทันใดนั้น เสียงเริงร่าและ(@NameIsNovel)ตื่นเต้นของเด็กเล็กดังออกมาจากในถ้ำว่า(@NameIsNovel) “ท่านพี่เซียน ทำไม… ทำไมเลือดท่านไหลเยอะเช่นนี้?”

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนั้น ดวงตาอสรพิษประหลาดสีม่วงสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้น ร่างกายเตรียมพุ่งเข้าจู่โจมทันที [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] แต่ในวินาทีนั้น ลิ้นสองแฉกของมันในปากขยับเล็กน้อย มันชะงัก ไม่ได้(@NameIsNovel)ลงมือทันที กลับกั้นลมหายใจ ฟังเสียงภายในถ้ำอย่างตั้งใจ

ในถ้ำก็เงียบลงชั่วครู่ แล้วเสียงเด็กก็ลอยมาว่า(@NameIsNovel)อีกครั้ง “ท่านพี่เซียน ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)อสูรจะไม่รับคำล่อแล้ว…”

“ชู่…” วาจาต่อมาถูกตัดด้วยเสียงอื่นอย่างเงียบเชียบ [Source: NameIsNovel]

ต่อจากนั้นก็เงียบอีกครา (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“ฮึ! มนุษย์เจ้าเล่ห์!” ดวงตาอสรพิษประหลาดสีม่วงแสดงริ้วแห่งความโกรธขึ้น มันบิดตัวแล้วค่อยๆ เลื้อยถอยกลับออกจากทางเข้าไปอย่างช้าๆ

ด้านในถ้ำ เซินลั่วยังคงฟังความเคลื่อนไหวข้างนอกอยู่ เมื่อแน่ใจว่า(@NameIsNovel)อสรพิษประหลาดสีม่วงถอยออกไปจริงๆ เขา(@NameIsNovel)จึงถอนหายใจโล่งอก ยิ้มให้เฉินกวนเป่าที่(@NameIsNovel)ยังตึงเครียดอยู่ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ดูเหมือนมันฉลาดใช้ได้(@NameIsNovel) มิฉะนั้น ถ้ามันกล้าบุกเข้ามา ข้าจะตัดศีรษะมันในพริบตา” เขา(@NameIsNovel)พูดเสียงเบาเพิ่มเติม แม้จะมั่นใจว่า(@NameIsNovel)อสรพิษประหลาดสีม่วงไปแล้ว แต่คำพูดนั้นก็ยังเย็นอยู่ในน้ำเสียง

เมื่อพูดจบ คราบเลือดแง้มออกมาจากมุมปากของเซินลั่ว ร่างกายของเขา(@NameIsNovel)ยิ่งผอมซีดกว่า(@NameIsNovel)เดิม

----------