หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 168
ตอนที่ 168 : หนึ่งวันพันลี้
ตอนที่ 168
อิงหลัวมองเห็นคลื่นน้ำมหึมาพุ่งถาโถมเข้ามา ใบหน้านางยิ่งซีดขาวลงทุกที ทว่า(@NameIsNovel)พอเห็นเซินลั่วยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้าไม่ถอยหนี นางก็ขบกรามแน่น ยืนหยัดอยู่ด้านหลังเขา(@NameIsNovel)อย่างไม่หวั่นไหว
เซินลั่วเพียงส่งเสียง “ฮึ่ม” เบาๆ ความเย็นชืดในแววตาแผ่ซ่าน ปราณเต๋าหมุนเวียนภายในกาย พลังอำนาจแกร่งกล้าพวยพุ่งออกไปข้างหน้า รับมือกับแรงปะทะมหาศาลที่(@NameIsNovel)โถมเข้ามา
เสียง “ฉ่ำ!” ดังสะท้อน
มังกรน้ำสองสายที่(@NameIsNovel)สูงหลายฉื่อพลันก่อขึ้นจากแรงน้ำในสระ ปะทะกันกลางอากาศดังกึกก้อง
เสียงคำรามดังก้องไปทั่วบริเวณ ก่อนที่(@NameIsNovel)คลื่นน้ำทั้งสองจะระเบิดสลาย กลายเป็น(@NameIsNovel)ม่านสายฝนถาโถมกระจายทั่วทุกทิศทาง
ดวงตาเซินลั่วหรี่ลง มือทั้งสองร่ายเคล็ดคาถารวดเร็ว สายฝนที่(@NameIsNovel)กำลังหล่นจากเบื้องสูงถูกห่อหุ้มด้วยแสงน้ำเงินราวกับแข็งตัวแน่นหนา มิได้(@NameIsNovel)ร่วงตกลงมาในทันที
“ไป!”
เสียงคราง ต่ำดังออกจากปากเขา(@NameIsNovel) มือทั้งสองกดลงอย่างแรง สายฝนจากเบื้องสูงบีบอัดกลายเป็น(@NameIsNovel)คมดาบน้ำสีฟ้ารูปทรงกรวย กวัดแกว่งหมุนด้วยเสียงหวีดหวิวอย่างบ้าคลั่ง ก่อเป็น(@NameIsNovel)วังวนสีฟ้ากลางอากาศ คล้ายพายุฝนห่าคมมี(@NameIsNovel)ดโถมลงมาอย่างกะทันหัน พุ่งเข้าใส่เสือดาวคลั่ง
แรกเริ่ม เสือดาวคลั่งยังคิดว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)เพียงเคล็ดควบคุมน้ำธรรมดา จึงมิได้(@NameIsNovel)สนใจนัก แต่ทันทีที่(@NameIsNovel)คมดาบน้ำตกกระหน่ำลง มันก็รับรู้ได้(@NameIsNovel)ถึงแรงอำนาจอันเกินต้าน ยากที่(@NameIsNovel)จะประมาททันการณ์ ทุกเส้นขนทั่วร่างมันตั้งชัน เปล่งแสงทองอร่ามเลือนรางออกมาในฉับพลัน
“ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง!”
เสียงแหลมรัวคล้ายลมพายุ ดาบน้ำสีน้ำเงินนับสิบฟาดฟันลงบนร่างเสือดาวคลั่งอย่างต่อเนื่อง แรงกระแทกมหาศาลกดลงจนสันหลังที่(@NameIsNovel)เคยตระหง่านบิดโค้งลงเรื่อยๆ แสงทองที่(@NameIsNovel)ปกคลุมร่างมันเริ่มแปรเปลี่ยนกลายเป็น(@NameIsNovel)กลิ่นอายโลหิตสีแดงหม่น
อิงหลัวเอียงกายมองออกไปด้วยความตกตะลึง ดวงตานางเบิกโพลงเป็น(@NameIsNovel)ประกาย ใบหน้าเผยความเหลือเชื่อออกมา
เสือดาวคลั่ง ผู้บรรลุถึงระดับหลอมวิญญาณ กลับถูกเซินลั่วกดข่มได้(@NameIsNovel)จริงๆ?
“โฮก…”
เมื่อวังวนดาบน้ำสลายลง เสือดาวคลั่งก็คำรามโกรธเกรี้ยว แล้วพุ่งทะยานตรงเข้าหาเซินลั่ว
แต่เซินลั่วกลับไม่ถอย หากก้าวรุกไปข้างหน้าแทน ร่างเขา(@NameIsNovel)เหยียบผิวน้ำพลิ้วไหว คล้ายวิหคเหินเฉี่ยว พุ่งเข้าหาเสือดาวคลั่งอย่างรวดเร็ว
เมื่อทั้งสองใกล้ปะทะ เท้าเซินลั่วกระแทกผิวน้ำดัง “ฉ่า!” งูยักษ์ที่(@NameIsNovel)ก่อขึ้นจากสายน้ำยาวหลายฉื่อพลันทะยานขึ้นพร้อมร่างเขา(@NameIsNovel) สูงกว่า(@NameIsNovel)ตัวเสือดาวคลั่งเสียอีก
จากที่(@NameIsNovel)สูงอันน่าเกรงขาม เขา(@NameIsNovel)กวัดมือออกไปข้างหน้า แขนเสื้อพลันดังเสียง “เคร้ง!” แสงเงินพุ่งออกมาก่อตัวเป็น(@NameIsNovel)เงาจันทร์เสี้ยวกลางอากาศ ฟันกรีดเข้าหาเสือดาวคลั่ง
นั่นคือศาสตราเวท วงแหวนครึ่งจันทร์!
ในดวงตาเสือดาวคลั่งเผยแววตื่นตระหนกเป็น(@NameIsNovel)ครั้งแรก มันรีบอ้าปากกว้าง พ่นลำแสงทองออกนับสาย สาดใส่วงแหวนครึ่งจันทร์เพื่อป้องกัน
แต่ความเร็วของวงแหวนครึ่งจันทร์นั้นรวดเร็วยิ่งนัก แวบไปมาราวสายฟ้ากลางเวหา หลบหลีกลำแสงทองเหล่านั้นได้(@NameIsNovel)หมดสิ้น มิอาจกระทบถูกแม้แต่น้อย…
เมื่อเสือดาวคลั่งสัมผัสได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)วงแหวนครึ่งจันทร์กำลังจะเข้าถึง ร่องรอยตื่นตระหนกในดวงตาพลันหดแคบลง ลวดลายสายฟ้าบนหน้าผากสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นมาในฉับพลัน
สายตาเซินลั่วพลันพร่ามัว ร่างเสือดาวคลั่งหายวับไปจากตรงหน้า วงแหวนครึ่งจันทร์ฟาดออกไปแต่กลับไม่กระทบสิ่งใด
ยังไม่ทันที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จะได้(@NameIsNovel)ตอบสนอง ลมกรรโชกแรงก็พุ่งมาจากทางด้านหลัง
ร่างเสือดาวคลั่งปรากฏขึ้นเบื้องหลังเขา(@NameIsNovel) กรงเล็บหนึ่งข้างห่อหุ้มด้วยแสงทอง ฟาดลงมาอย่างดุร้าย มุ่งตรงสู่ท้ายทอยของเขา(@NameIsNovel)
“ท่านพี่เซิน!” อิงหลัวที่(@NameIsNovel)เห็นเหตุการณ์ตะโกนลั่นด้วยความตกใจ
นางร่ายมืออย่างสิ้นหวัง ปล่อยคาถาลูกไฟออกมา แต่ก็สายเกินไป มิอาจหยุดเสือดาวคลั่งได้(@NameIsNovel)
ในห้วงคับขัน เซินลั่วเปล่งเสียงร่ายคาถาเบาๆ
รอบกายเขา(@NameIsNovel)พลันแผ่แสงสีน้ำเงินออกมา หน้าม่านแสงน้ำเงินที่(@NameIsNovel)แฝงกลิ่นอายน้ำอย่างแรงกล้าห่อหุ้มร่างเขา(@NameIsNovel)เอาไว้
นั่นคือ วิชาขับธารา!
เสียง “บึ้ม!” ดังก้อง กรงเล็บมหึมาของเสือดาวคลั่งกระแทกใส่ม่านแสงสีน้ำเงินอย่างจัง
พื้นผิวม่านแสงพลันสั่นระลอก ราวกับสายลมพัดผ่านผิวน้ำในทะเลสาบ ก่อเกิดระลอกคลื่นส่องแสงระยิบระยับ แทนที่(@NameIsNovel)จะพังทลาย มันกลับดูดซับแรงปะทะแล้วสะท้อนกลับคืน
เสือดาวคลั่งรู้สึกถึงแรงสะท้อนมหาศาล กรงเล็บหน้าชาวูบชาไปทั้งแถบ ร่างยักษ์ของมันพลิกคว่ำปลิวกระเด็นออกไป
ก่อนที่(@NameIsNovel)มันจะทันได้(@NameIsNovel)ตั้งหลัก วงแหวนครึ่งจันทร์ที่(@NameIsNovel)รอจังหวะอยู่ด้านหลังก็คำรามแผดเสียง พุ่งเข้ามา กลายเป็น(@NameIsNovel)เงาจันทร์ครึ่งวงมหึมา ฟันทะลุร่างมันไป เลือดสดพุ่งกระเซ็นดั่งสายฝนกลางอากาศ
เสียง “ตูม!” ดังสนั่น
ร่างเสือดาวคลั่งร่วงกระแทกริมสระ เลือดสดทะลักรินย้อมน้ำในสระเป็น(@NameIsNovel)สีแดงฉาน
“มนุษย์ชั่ว… เหตุใดถึง… เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)!”
มันพยายามฝืนกายลุกขึ้น ร่างโงนเงนเต็มไปด้วยบาดแผลฉกรรจ์จนใกล้สิ้นลม
ในขณะเดียวกัน ร่างเซินลั่วค่อยๆ ลดระดับลงมาพร้อมกับอสรพิษน้ำ เขา(@NameIsNovel)กวาดมือเรียกคืน วงแหวนครึ่งจันทร์ส่งเสียง “เคร้ง” พลันหวนกลับมาวนรอบข้อมือด้วยท่วงท่าอันคาดเดาไม่ได้(@NameIsNovel)
“เดิมทีข้าไม่คิดจะพัวพันกับเจ้า แต่เป็น(@NameIsNovel)เจ้าที่(@NameIsNovel)แสวงหาความตายเอง ก็อย่ามาโทษใครเลย” เซินลั่วเอ่ยเสียงเย็นชา
กล่าวจบ เขา(@NameIsNovel)ก็ตวัดฝ่ามือออกไป วงแหวนครึ่งจันทร์พลันพุ่งออกมาอีกครั้ง มุ่งตรงใส่ศีรษะเสือดาวคลั่ง
ทว่า(@NameIsNovel)ในลมหายใจนั้นเอง เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น!
กลิ่นโลหิตขุ่นมัวปกคลุมรอบกายเสือดาวคลั่งอย่างฉับพลัน ร่างของมันหดเล็กลงสิบเท่า เหลือเพียงห้าฉื่อเท่านั้น
ลวดลายสายฟ้าบนหน้าผากมันสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นอีกครั้ง ก่อนร่างจะหายลับไปจากตำแหน่งเดิม…
การพุ่งทะยานอย่างฉับพลันทำเอาเซินลั่วไม่ทันได้(@NameIsNovel)ตั้งตัว เขา(@NameIsNovel)ยังไม่ทันได้(@NameIsNovel)เร่งใช้ วิชาขับธารา ร่างของเสือดาวคลั่งก็ปรากฏขึ้นเบื้องหลังแล้ว กรงเล็บแหลมคมฉับไวพุ่งทะลวงตรงมาหมายจะเจาะทะลุแผ่นหลัง
ทว่า(@NameIsNovel)ก่อนกรงเล็บนั้นจะฉีกเสื้อผ้าของเซินลั่ว เสียง “แกร๊ก!” ใสกังวานพลันดังออกมาจาก อกของเสือดาวคลั่ง
บาดแผลที่(@NameIsNovel)ถูก วงแหวนครึ่งจันทร์ ฟาดเมื่อครู่ พลันกระจายเกล็ดน้ำแข็งปกคลุม ลามแข็งขึงไปครึ่งร่าง ทำให้มันดิ่งร่วงลงสู่พื้นในทันที
เซินลั่วหันกลับ กรีดนิ้วร่ายเวทอีกครา ใต้ผืนน้ำในสระเกิดเป็น(@NameIsNovel)วังวนมหึมา พลันพุ่งแทงขึ้นเป็น(@NameIsNovel)คมดาบน้ำยาวเกือบสิบฉื่อ หมุนเกลียวสว่า(@NameIsNovel)งวาบด้วยแสงสีฟ้า ทะลวงตรงเข้ากลางร่างเสือดาวคลั่งผ่าเป็น(@NameIsNovel)สองส่วน
บนใบหน้าที่(@NameIsNovel)แข็งทื่อของเสือดาวคลั่ง นอกจากความดุดันแล้ว ยังมี(@NameIsNovel)ทั้งความหวาดกลัวและ(@NameIsNovel)ความไม่ยินยอมเจือปน
อสูรระดับ หลอมวิญญาณ ตัวนี้ ถึงคราวดับสิ้นแล้วจริงๆ
เซินลั่วยืนอยู่เหนือผืนน้ำที่(@NameIsNovel)ยังคงปั่นป่วน ถอนลมหายใจยาวเหยียด เดินตรงเข้าไปค้นร่างของเสือดาวคลั่ง จนกระทั่งพบ แก่นอสูรสีแดงเข้ม อยู่หนึ่งเม็ด
เขา(@NameIsNovel)เดินกลับขึ้นฝั่ง ล้างคราบโลหิตบนกายด้วยน้ำในสระ จนสะอาดเรียบร้อย จึงมี(@NameIsNovel)อิงหลัวที่(@NameIsNovel)ยังอยู่ในอาการสะท้านใจค่อยๆ เดินเข้ามา
ระหว่า(@NameIsNovel)งการต่อสู้นั้น จิตใจนางหวั่นไหวอย่างรุนแรง บัดนี้ยังมิอาจสงบลงได้(@NameIsNovel)ง่าย
“พี่ใหญ่เซิน… เสือดาวคลั่งตัวนั้นเป็น(@NameIsNovel)อสูรระดับหลอมวิญญาณ แล้วระดับการบำเพ็ญของท่าน…” อิงหลัวเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงลังเล
“ข้าก็เป็น(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญในระดับหลอมวิญญญาณเช่นกัน ที่(@NameIsNovel)ก่อนหน้านี้มิได้(@NameIsNovel)บอก ก็เพราะอยากทำให้นางประหลาดใจ ตอนนี้เจ้าตกใจหรือไม่?” เซินลั่วลูบล้างใบหน้าด้วยน้ำในสระ พลางยิ้มเอ่ยตอบ
“ระดับหลอมวิญญาณแล้วหรือ… แค่สองปีเท่านั้น…” อิงหลัวราวกับถูกฟ้าผ่าลงตรงหน้า ยืนชะงักไม่ขยับเขยื้อน
“แม้แต่ข้าเองก็ยังรู้สึกประหนึ่งความฝัน…” เซินลั่วพึมพำเบาๆ น้ำเสียงแฝงความนัย ที่(@NameIsNovel)แท้มี(@NameIsNovel)เพียงเขา(@NameIsNovel)เท่านั้นที่(@NameIsNovel)เข้าใจ
ในความทรงจำของอิงหลัว ระดับบำเพ็ญของเซินลั่วยังหยุดอยู่ที่(@NameIsNovel) ระดับอิงปราณ ขั้นต้น ในศึกปกป้องหมู่บ้านครั้งก่อน
เมื่อเซินลั่วล้างหน้าสำเร็จ หันมาเห็นสีหน้าตกตะลึงของอิงหลัว เขา(@NameIsNovel)ก็ถึงบางอ้อว่า(@NameIsNovel) คำพูดเมื่อครู่ของตนช่างสะท้านใจเกินไปสำหรับนาง
สิ่งที่(@NameIsNovel)อิงหลัวไม่รู้ก็คือ คำกล่าวเลียบเคียงของเขา(@NameIsNovel)นั้นยังสุภาพเกินไปนัก ที่(@NameIsNovel)แท้ระดับของเขา(@NameIsNovel)มิใช่เพียง ระดับหลอมวิญญาณ ขั้นต้น มิใช่แม้แต่ขั้นกลาง หากแต่เป็น(@NameIsNovel)ถึง ระดับหลอมวิญญาณ ขั้นปลาย แล้วต่างหาก!
----------