ตอนที่ 176 : การค้นพบโดยไม่คาดคิด

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “เราจะลืมได้(@NameIsNovel)อย่างไร ตอนนี้เราสามารถกระจายพลังจิต ออกภายนอกได้(@NameIsNovel)แล้ว ย่อมสามารถใช้พลังจิตนี้เพื่อตรวจสอบสิ่งนี้ได้(@NameIsNovel)อย่างถ่องแท้”

เซินลั่วเอ่ยขึ้น พลางนำแผ่นหยกมาประทับเข้ากับหว่า(@NameIsNovel)งคิ้วของตน [Source: NameIsNovel]

เขา(@NameIsNovel)หลับตาลงเล็กน้อย พลังจิตเทวะก็พลันไหลซึมเข้าสู่แผ่นหยกนั้น (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ทันใดนั้นเอง เขา(@NameIsNovel)รู้สึกราวกับว่า(@NameIsNovel)ดวงตาเบิกโพลงไปด้วยแสงสีขาวสว่า(@NameIsNovel)งเจิด พลังจิตเทวะของเขา(@NameIsNovel)เข้าสู่ห้วงมิติสีขาวโพลนแห่งหนึ่งโดยแท้จริง

เขา(@NameIsNovel)ใช้ดวงจิตกวาดมองไปทั่ว เห็นว่า(@NameIsNovel)ในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าแห่งนั้น มี(@NameIsNovel)อักษรสีทองแตกกระจายลอยเคว้งอยู่กลางอากาศ นับรวมแล้วมี(@NameIsNovel)นับหมื่นตัวอักษร

“นี่มัน…จะไม่ใช่วิชาเซียนสักอย่างหรือ?” ในใจเซินลั่วพลันเอิบอิ่มด้วยความปิติ เขา(@NameIsNovel)เพ่งมองอักษรเหล่านั้นด้วยความกระหายใคร่รู้ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ทว่า(@NameIsNovel)เมื่ออ่านผ่านไปได้(@NameIsNovel)เพียงไม่กี่บรรทัด เขา(@NameIsNovel)ก็ตระหนักได้(@NameIsNovel)ทันทีว่า(@NameIsNovel)ตนเข้าใจผิดอีกแล้ว

[Source: NameIsNovel] “ปีที่(@NameIsNovel)สามแห่งรัชสมัยหลงซู่ ต้นเดือนห้า เพิ่งพ้นเทศกาลตวนหยาง ข้าได้(@NameIsNovel)ออกเดินทางร่วมกับสหายสนิทไปยังภูเขา(@NameIsNovel)ถันจี แห่งทวีปเทววิถีฝ่ายตะวันออก ขณะปีนเขา(@NameIsNovel) ได้(@NameIsNovel)ยินข่าวว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)หยาดน้ำวิญญาณใสปรากฏใกล้สระหุนหยวน ครั้นไปถึงก็เห็นกวางเซียนเจ็ดสีทั้งตัวเปล่งแสงสว่า(@NameIsNovel)งไสว ปราณอสูรพลันเลือนหาย แสดงว่า(@NameIsNovel)มันได้(@NameIsNovel)กลืนกินหยาดน้ำวิญญาณใสเข้าไปแล้ว จึงสำแดงผลวิเศษ ข้าเดิมคิดจะจับมันมาไว้ใช้ ทั้งเพื่อหลอมเป็น(@NameIsNovel)วัตถุ หรือเลี้ยงเป็น(@NameIsNovel)พาหนะ แต่ด้วยอานุภาพของหยาดน้ำวิญญาณใส ระดับพลังของมันพุ่งขึ้นมหาศาล แม้ข้ากับสหายร่วมแรงกันก็ยังมิอาจจับได้(@NameIsNovel) นับเป็น(@NameIsNovel)เรื่องน่าเสียดายยิ่ง…”

“ฤดูใบไม้ผลิ ปีที่(@NameIsNovel)สิบหกแห่งรัชสมัยเป่าหลี่ ข้าเดินทางไปยังแผ่นดินต้าถัง ตะลุยผ่านเขตตะวันตกของเหลยโจว ในทวีปจวี๋ลู่ฝ่ายเหนือ บังเอิญได้(@NameIsNovel)พบชายผู้หนึ่งขายกระบี่อยู่ข้างถนน ข้าประหลาดใจยิ่งนักเมื่อแรกเห็น เพราะในกระบี่นั้นซ่อนกลิ่นอายอัสนีบาตเอาไว้ได้(@NameIsNovel)รางๆ แม้ยืนอยู่ห่างสิบกว่า(@NameIsNovel)จั้งก็ยังได้(@NameIsNovel)ยินเสียงฟ้าคำราม ทว่า(@NameIsNovel)เหล่าชาวบ้านทั่วไปกลับไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)มันเป็น(@NameIsNovel)ของวิเศษ หลังจากข้าซื้อมาด้วยราคาสูง จึงได้(@NameIsNovel)รู้ว่า(@NameIsNovel)กระบี่เล่มนี้หล่อโดยบรรพบุรุษช่างตีเหล็กของเขา(@NameIsNovel) ระหว่า(@NameIsNovel)งการหล่อกลับถูกฟ้าผ่าเสียชีวิตตั้งแต่บรรพกาล จึงถูกมองเป็น(@NameIsNovel)ลางร้ายจนถูกทิ้งให้ฝุ่นจับ นี่มิใช่เรื่องอัศจรรย์ดอกหรือ ที่(@NameIsNovel)แม้ปุถุชน หากสอดประสานกับฟ้าดินได้(@NameIsNovel) ก็ยังอาจสร้างศาสตราเวทขึ้นมาได้(@NameIsNovel)? ข้าได้(@NameIsNovel)ของล้ำค่าเช่นนี้เพราะวาสนาแท้ๆ” [Source: NameIsNovel]

ปรากฏว่า(@NameIsNovel)ข้อความที่(@NameIsNovel)จารึกอยู่ในแผ่นหยกนี้ หาใช่เคล็ดวิชา แต่กลับเป็น(@NameIsNovel) บันทึกการเดินทาง บอกเล่าเหตุการณ์แปลกประหลาดที่(@NameIsNovel)เจ้าของแผ่นหยกเคยเผชิญมาระหว่า(@NameIsNovel)งการท่องยุทธภพ

แม้ในเนื้อหาไม่ได้(@NameIsNovel)เอ่ยนามผู้บันทึก แต่จากร่องรอยถ้อยคำก็มิอาจสงสัยได้(@NameIsNovel)เลยว่า(@NameIsNovel) เจ้าของแผ่นหยกผู้นี้คือ ศิษย์สายในของภูเขา(@NameIsNovel)ฟางชุน

แรกเริ่ม เซินลั่วออกจะผิดหวังเล็กน้อย แต่เมื่ออ่านผ่านไปหลายตอน ความรู้สึกนั้นกลับเลือนหายไป

เขา(@NameIsNovel)เองก็ชอบอ่านพงศาวดารนิทานเซียน และ(@NameIsNovel)บันทึกจิปาถะของนักเดินทางอยู่แล้ว เนื้อหาในแผ่นหยกนี้ยิ่งเต็มไปด้วยความประหลาดวิจิตร ย่อมดึงดูดความสนใจของเขา(@NameIsNovel)โดยธรรมชาติ

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ในช่วงหลังของบันทึก เซินลั่วยังพบเรื่องราวหนึ่งที่(@NameIsNovel)เกิดขึ้นภายในดินแดนต้าถัง แม้จะมิใช่เหตุการณ์ที่(@NameIsNovel)เจ้าของแผ่นหยกประสบด้วยตนเอง แต่ก็ถูกบันทึกไว้โดยละเอียดเช่นกัน

ว่า(@NameIsNovel)กันว่า(@NameIsNovel) ในเมืองเขตถังชิว แห่งต้าถัง ดินแดนต้าจโจว มี(@NameIsNovel)คฤหาสน์ของคหบดีผู้มั่งคั่ง หลังประตูมี(@NameIsNovel)ศิลาก้าวขึ้นก้อนหนึ่ง ภายในนั้นซ่อน “น้ำนมวิญญาณพันปี” เอาไว้ ราชสำนักต้าถังถึงกับใช้เงินมหาศาลซื้อมันกลับไป แล้วส่งมอบให้ปรมาจารย์นักพรตแห่งสำนักสำรวจดารา นำไปกลั่นปรุงเป็น(@NameIsNovel)โอสถวิเศษที่(@NameIsNovel)สามารถ ชุบชีวิตคืนกระดูกได้(@NameIsNovel)

ทว่า(@NameIsNovel)เจ้าของแผ่นหยกกลับไม่เห็นพ้องกับคำเล่าลือเหล่านี้ เขา(@NameIsNovel)เพียงเขียนปิดท้ายไว้ว่า(@NameIsNovel):

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “เมื่อกลับถึงสำนัก จะต้องสอบถามท่านอาจารย์หรือท่านบรรพจารย์ ถึงตอนนั้นคงรู้ว่า(@NameIsNovel)จริงหรือไม่”

ปีศักราชที่(@NameIsNovel)บันทึกไว้ในแผ่นหยกนี้ ช่างสับสนยิ่งนัก แทบจะครอบคลุมไปทั่วทั้งสี่ทวีปใหญ่ เห็นได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)ในแต่ละครั้งเขา(@NameIsNovel)คงใช้ปีนับตามบ้านเมืองที่(@NameIsNovel)ตนไปถึง ทำให้ช่วงเวลาที่(@NameIsNovel)ถูกบันทึกยืดยาวออกไปเกือบหนึ่งร้อยปี

ท่ามกลางบันทึกเรื่องราวแปลกประหลาดและ(@NameIsNovel)เหตุอัศจรรย์เหล่านั้น ยังมี(@NameIsNovel)การกล่าวถึงการพบเจอ อสูรร้าย ในหลายครั้ง ซึ่งส่วนมากถูกเขา(@NameIsNovel)ใช้กระบี่สังหารลงทั้งสิ้น

แม้เจ้าของแผ่นหยกจะมิได้(@NameIsNovel)บอกถึงระดับพลังที่(@NameIsNovel)แท้จริงของตนไว้ แต่จากประสบการณ์การล่าอสูรที่(@NameIsNovel)ถูกบันทึกลงอย่างต่อเนื่องก็พอเดาได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel) ระดับบำเพ็ญของเขา(@NameIsNovel)สูงส่งยิ่งนัก อย่างน้อยที่(@NameIsNovel)สุดก็คือระดับมหาโพธิญาณ

ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น จากถ้อยคำก็เห็นได้(@NameIsNovel)ชัดว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ภาคภูมิใจใน ภูเขา(@NameIsNovel)ฟางชุน สำนักของตนยิ่งนัก ทุกครั้งที่(@NameIsNovel)เอ่ยถึงย่อมเต็มไปด้วยความพึงพอใจและ(@NameIsNovel)ความสำเร็จ ส่วนบรรพจารย์ของสำนักผู้นั้น — ผู้ก่อตั้งสำนักฟางชุนในอดีตกาล — ยิ่งเปี่ยมไปด้วยสรรเสริญ ทุกถ้อยคำเต็มไปด้วยความเคารพยกย่องดุจบูชา

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) บางตอนแม้แต่เซินลั่วเองก็อดตกตะลึงมิได้(@NameIsNovel) เช่นมี(@NameIsNovel)การบันทึกไว้ว่า(@NameIsNovel) ผู้ก่อตั้งสำนักฟางชุนในอดีตกาล คือเซียนแท้ ที่(@NameIsNovel)ก้าวสู่ผลดินแดน ต้าโล่ว แล้ว และ(@NameIsNovel)ยังเปรยไว้ว่า(@NameIsNovel)ท่านผู้นี้คือ “มหาผู้ยิ่งใหญ่” ที่(@NameIsNovel)อยู่ในระดับเดียวกับ ซานชิง และ(@NameIsNovel) สี่ห้องจักรพรรดิ

ต้องรู้ไว้ว่า(@NameIsNovel) — “ซานชิง” และ(@NameIsNovel) “สี่ห้องจักรพรรดิ” นั้น ตามตำนานเล่าขานคือผู้ปกครองสูงสุดแห่งแดนสวรรค์!

“โชคยังดีที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เขียนเอาไว้เพียงในบันทึกการเดินทางของตน หากเรื่องนี้แพร่ออกไป เกรงว่า(@NameIsNovel)จะทำให้ผู้คนหมื่นแสนตกใจตายกันหมดกระมัง”

เซินลั่วแน่นอนว่า(@NameIsNovel)ไม่เชื่อสักนิด พลางยกมือแตะจมูก หัวเราะเย้ยถากถางไปหนึ่งประโยค

เขา(@NameIsNovel)อ่านต่อไปตามลำดับบันทึก ครั้นพอถึงตอนท้ายก็พลันเห็นสิ่งที่(@NameIsNovel)ต่างออกไป แววตาทั้งคู่พลันส่องประกายขึ้นมา [Source: NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “โอ้ ที่(@NameIsNovel)แท้ยังมี(@NameIsNovel)ยันต์โบราณถูกบันทึกไว้ด้วย!”

ที่(@NameIsNovel)ส่วนท้ายของถ้อยความอันยืดยาวนั้น ปรากฏ ยันต์ทองคำห้าดวง ลอยห้อยแขวนอยู่กลางความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า เส้นลายที่(@NameIsNovel)ถูกกลั่นจากพลังปราณอัดแน่นจนเป็น(@NameIsNovel)รูปสัญลักษณ์ส่องประกายทองสดใส แต่ละดวงมี(@NameIsNovel)ลวดลายซับซ้อน แตกต่างกันไป ไม่ซ้ำกันเลยแม้แต่ดวงเดียว

หัวใจของเซินลั่วพลันเปี่ยมล้นด้วยความยินดี เขา(@NameIsNovel)ยกมือถูไปมาอย่างตื่นเต้น ก่อนจะเพ่งพิจารณายันต์เหล่านั้นอย่างละเอียดถี่ถ้วน

เมื่อมองไปก็พบว่า(@NameIsNovel) ลายยันต์ทั้งห้านี้ล้วนซับซ้อนยิ่งนัก นอกจากเพียงดวงหนึ่งที่(@NameIsNovel)ขึ้นต้นด้วยอักษรลม ซึ่งดูคลับคล้ายว่า(@NameIsNovel)ตนเคยเห็นมาก่อน ส่วนที่(@NameIsNovel)เหลือล้วนแปลกประหลาด ไม่เคยพบมาก่อนเลย [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] อ่านตอนต่อไปฟรี

เพ่งดูใกล้ๆ กลับเห็นว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel) คำอธิบายสั้นๆ เขียนประกอบอยู่ใต้ยันต์แต่ละดวง บอกถึงชื่อ เอกลักษณ์ หน้าที่(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)วิธีลอกลายวาดยันต์ไว้โดยสังเขป

ยันต์ที่(@NameIsNovel)ทำให้เซินลั่วรู้สึกคุ้นตาเล็กน้อย มี(@NameIsNovel)นามว่า(@NameIsNovel) “ยันต์เหินบิน” จัดอยู่ในประเภทยันต์เสริมกำลัง โดยเฉพาะคือ ยันต์ธาตุลม (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เมื่อเห็นสรรพคุณของยันต์นี้ หัวใจเขา(@NameIsNovel)ก็อดสั่นสะท้านไม่ได้(@NameIsNovel) [Source: NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] ตามคำบรรยายกล่าวว่า(@NameIsNovel) ยันต์นี้สามารถทำให้ร่างกายมนุษย์เบาดุจกระดาษ ในช่วงเวลาหนึ่งจะเหินลอยไปกับสายลมได้(@NameIsNovel) เดินทางบนเวหาได้(@NameIsNovel)อย่างเสรี

สำหรับสภาพของเขา(@NameIsNovel)ในตอนนี้ นับว่า(@NameIsNovel)ประเสริฐยิ่งนัก!

[Source: NameIsNovel] หากเมื่อสองปีก่อน ตอนที่(@NameIsNovel)พลังบำเพ็ญยังตื้นเขิน มี(@NameIsNovel)ยันต์นี้ไว้ในมือ เกรงว่า(@NameIsNovel)คงไม่ต้องตกอยู่ในสภาพจนตรอกเมื่อเผชิญกับ เสือดาวคลั่ง เช่นครั้งนั้น

“ว่า(@NameIsNovel)ไปแล้ว ก็มิแปลกใจที่(@NameIsNovel)ข้ารู้สึกคุ้นตาอยู่บ้าง ที่(@NameIsNovel)แท้มันคล้ายกับ ยันต์เร้นกาย ของไป๋เสี่ยวเถียน เพียงแต่ไม่รู้ว่า(@NameIsNovel)ยันต์ใดจะแกร่งกว่า(@NameIsNovel)กัน…” เซินลั่วพึมพำกับตนเอง พลางคาดเดา

ว่า(@NameIsNovel)แล้วเขา(@NameIsNovel)ก็เรียกพลังจิตเทวะกลับเข้าสู่กาย ดวงตาจ้องแน่วนิ่งไปยัง ยันต์เหินบิน ก่อนจะรีบประทับลงใน ทะเลจิตวิญญาณ ของตน

หลังจากพยายามอยู่ชั่วครู่ เซินลั่วก็จารึกวิธีการวาดยันต์เหินบินลงในใจสำเร็จ จากนั้นสายตาก็ตกไปที่(@NameIsNovel)ยันต์ดวงแรกสุดทางด้านซ้าย

ยันต์นั้นคล้ายยันต์ทั่วไป เริ่มต้นด้วยอักษรสองคำว่า(@NameIsNovel) “อาญาสวรรค์” ลวดลายเบื้องล่างมิได้(@NameIsNovel)ราบรื่น มี(@NameIsNovel)หลายจุดที่(@NameIsNovel)หยุดและ(@NameIsNovel)ขาดหาย เมื่อนำมาลากเชื่อมกันกลับดูคล้าย ร่างมนุษย์ ตามแต่ละจุดก็คล้าย จุดเส้นลมปราณ บนร่างกายมนุษย์ ดูแล้วประหลาดล้ำยิ่งนัก

“ยันต์ผนึกพันธนาการ” — ใช้พลังปราณที่(@NameIsNovel)สะสมไว้ในยันต์นี้ ผนึกเส้นลมปราณและ(@NameIsNovel)จุดชีพจรของผู้ถูกสะกด ทำให้ร่างกายถูกควบคุม ไม่อาจขยับได้(@NameIsNovel)ตามใจชั่วระยะเวลาหนึ่ง…

[Source: NameIsNovel] “เป็น(@NameIsNovel)ยันต์ที่(@NameIsNovel)น่าสนใจยิ่งนัก ไว้ภายภาคหน้าคงได้(@NameIsNovel)ใช้ประโยชน์แน่แท้” เซินลั่วพยักหน้าพลางยิ้ม เอ่ยออกมาอย่างพอใจ

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ----------