ตอนที่ 186 : ประตูศิลา

สีหน้าของเซินลั่วพลันเปลี่ยนไป รีบเบี่ยงกายหลบเลี่ยง พร้อมทั้งรีบร่าย วิชาขับธารา ปกป้องกายา แต่ก็ยังช้ากว่า(@NameIsNovel)ครึ่งก้าว

เสียง “ปุ่ด ปุ่ด” สองครั้งดังขึ้น แขนขวาและ(@NameIsNovel)เท้าซ้ายของเขา(@NameIsNovel)ถูกคมแสงสีเงินเฉือนเฉียด ทิ้งรอยแผลลึกสองรอย เลือดสดกระเซ็นออกมา โชคยังดีที่(@NameIsNovel)บาดแผลไม่ถึงกับร้ายแรงนัก (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ขณะเดียวกัน วงแหวนครึ่งจันทร์ ก็ตกอยู่ท่ามกลางห่าฝนคมแสงสีเงิน สั่นสะท้านรุนแรง ควบคุมมิได้(@NameIsNovel) ลวดลายอาคมบนผิวหายไปกว่า(@NameIsNovel)ครึ่ง ราวกับว่า(@NameIsNovel)ดวงจิตภายในศาสตรานั้นได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บอย่างหนัก

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ส่วนแสงขาวบนบานประตูศิลากลับเพียงสั่นไหวเล็กน้อย ก่อนจะกลับคืนสู่สภาพเดิมในทันที

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เห็นดังนั้น สีหน้าของเซินลั่วก็พลันเคร่งขรึมอย่างถึงที่(@NameIsNovel)สุด

วงแหวนครึ่งจันทร์ นับเป็น(@NameIsNovel)ศาสตราโจมตีที่(@NameIsNovel)ทรงพลังที่(@NameIsNovel)สุดของเขา(@NameIsNovel)แล้ว ทว่า(@NameIsNovel)ไม่คาดคิดว่า(@NameIsNovel)จะมิอาจทำอะไรค่ายกลต้องห้ามบนบานประตูศิลาแห่งนี้ได้(@NameIsNovel)เลย [Source: NameIsNovel]

แม้ระดับบำเพ็ญของเขา(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)อ่อนด้อย แต่ความรู้เกี่ยวกับค่ายกลต้องห้ามกลับตื้นเขินยิ่ง นอกจากใช้กำลังฝืนทำลาย ก็แทบคิดหาวิธีอื่นไม่ออกเลย

“ดูท่าข้าคงไร้บุญวาสนากับ ถ้ำสังเกตเต๋า แห่งนี้แล้วกระมัง” เซินลั่วพึมพำเสียงต่ำ พลางเรียก วงแหวนครึ่งจันทร์ กลับคืน

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) แต่ไม่นาน เขา(@NameIsNovel)ก็ปรับจิตใจให้สงบลงได้(@NameIsNovel) หากไร้บุญวาสนาก็สุดแล้วแต่เถิด มหาคฤหาสน์แห่งนี้กว้างใหญ่ไพศาล สถานที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ยังมิได้(@NameIsNovel)สำรวจย่อมมี(@NameIsNovel)อีกมาก มิมี(@NameIsNovel)ความจำเป็น(@NameIsNovel)ต้องยึดติดอยู่กับที่(@NameIsNovel)แห่งนี้เพียงแห่งเดียว

คิดดังนั้น เซินลั่วจึงหันกาย เตรียมจะจากไป

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] แต่ทว่า(@NameIsNovel)ในห้วงยามนั้นเอง เสียง “ปุ่ด” เบาๆ พลันดังมาจากด้านหลัง

โสตประสาทของเขา(@NameIsNovel)เงี่ยหูรับทันที ร่างที่(@NameIsNovel)หมุนไปครึ่งหนึ่งพลันหันกลับมาทั้งหมด สิ่งที่(@NameIsNovel)เห็นคือบนบานประตูศิลามี(@NameIsNovel)แสงสีแดงเล็กๆ ปรากฏขึ้น เขา(@NameIsNovel)รีบเพ่งมองไปทันที

“หืม!” (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เซินลั่วพบในบัดดลว่า(@NameIsNovel) บริเวณที่(@NameIsNovel)แสงสีแดงนั้นสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นบนบานประตูศิลา คล้ายมี(@NameIsNovel)บางสิ่งถูกละเลงไว้ เมื่อเพ่งมองอย่างถี่ถ้วน ก็พลันเข้าใจได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel) นั่นคือ คราบโลหิต

เขา(@NameIsNovel)ก้มมองมือตนเองที่(@NameIsNovel)ยังมี(@NameIsNovel)บาดแผลอยู่ พลันสว่า(@NameIsNovel)งแจ้งขึ้นมาในใจ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ก่อนหน้านี้ ตอนถูกคมแสงของวงแหวนครึ่งจันทร์เฉือนบาด และ(@NameIsNovel)กำลังถอยหลังกระทันหัน เลือดจากฝ่ามือก็พลันกระเซ็นไปติดบนบานประตูศิลานั่นเอง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) แววตาของเซินลั่วพลันสว่า(@NameIsNovel)งไสวขึ้น ความจริงที่(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)หยาดโลหิตบนบานประตูศิลาสามารถก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเช่นนี้ได้(@NameIsNovel) แม้เขา(@NameIsNovel)ยังมิอาจรู้แน่ว่า(@NameIsNovel)ประโยชน์ของแสงสีแดงนั้นคือสิ่งใด แต่ไม่ว่า(@NameIsNovel)ประการใดก็ดีกว่า(@NameIsNovel)การยืนมองอย่างสิ้นหนทางดังแต่ก่อน

คิดดังนั้น เขา(@NameIsNovel)จึงยกมือขวาขึ้นทันที นำโลหิตจากบาดแผลป้ายลงไปบนบานประตูศิลา

ทว่า(@NameIsNovel)… ประตูศิลากลับไม่เกิดความเปลี่ยนแปลงใดอีก แสงสีแดงก็หาได้(@NameIsNovel)ปรากฏขึ้น

เซินลั่วขมวดคิ้ว มองเปรียบเทียบตำแหน่งที่(@NameIsNovel)ตนเพิ่งป้ายโลหิตกับบริเวณที่(@NameIsNovel)เคยปรากฏแสงแดงอยู่อย่างถี่ถ้วน ในไม่ช้าก็พบความแตกต่างระหว่า(@NameIsNovel)งทั้งสอง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

หยดโลหิตเมื่อครู่ บังเอิญตกลงตรงเส้นสีแดงเร้นรางที่(@NameIsNovel)ลากผ่านจุดที่(@NameIsNovel)เคยสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นนั่นเอง [Source: NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ไม่รอช้า เขา(@NameIsNovel)จึงใช้นิ้วชี้ปาดโลหิตจากฝ่ามือ ป้ายตามแนวเส้นสีแดงบนบานประตูศิลา…

[Source: NameIsNovel] ทันทีที่(@NameIsNovel)โลหิตสัมผัสกับเส้นนั้น จุดแสงสีแดงเล็กๆ ก็สว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นมาทันตา

“เป็น(@NameIsNovel)เช่นนี้นี่เอง!”

ริมฝีปากของเซินลั่วกระตุกยิ้ม เขา(@NameIsNovel)รีบใช้โลหิตที่(@NameIsNovel)เหลือติดอยู่บนมือ ป้ายไปตามเส้นสีแดงเข้มที่(@NameIsNovel)สลักอยู่บนบานประตูศิลา [Source: NameIsNovel]

โลหิตที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)อยู่บนมือพร่องลงอย่างรวดเร็ว เขา(@NameIsNovel)จึงกัดนิ้วให้เลือดไหล แล้วป้ายต่อไปยังเส้นลวดลายอื่นๆ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ไม่นานนัก เส้นสีแดงเร้นรางทั้งหมดก็ถูกโลหิตปกคลุมจนสิ้น ลวดลายประหลาดที่(@NameIsNovel)ประกอบขึ้นจากเส้นสีแดงบนบานประตูศิลาพลันเปล่งแสงแดงวาบ ก่อนจะกระพริบสลับวูบไหวอย่างต่อเนื่อง

พร้อมเสียงหึ่งสะท้าน แผ่นภาพลี้ลับพลันค่อยๆ โผล่ออกมาจากบานประตูศิลา หยุดลอยอยู่กลางสุญญตราเบื้องหน้า ส่องรัศมี(@NameIsNovel)โลหิตจ้า

เซินลั่วรีบถอยหลังหลายก้าว ตกตะลึงต่อภาพอัศจรรย์ตรงหน้า

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ทว่า(@NameIsNovel)เพียงชั่วอึดใจ ลวดลายโลหิตก็พลันแตกสลายเงียบงัน แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)เส้นแสงโลหิตนับไม่ถ้วน หลอมรวมกลับเข้าสู่บานประตูศิลาอีกครั้ง

แสงขาวที่(@NameIsNovel)ปกคลุมอยู่หน้าบานประตูปรากฏขึ้นใหม่ พลันส่องกะพริบแรงยิ่งนัก อักขระขาวนับไม่ถ้วนลอยออกมาจากบานประตู ก่อนจะสลายหายไปในสุญญตรา (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

แสงขาวบนบานประตูค่อยๆ หม่นดับ และ(@NameIsNovel)สลายไปสิ้นในเวลาไม่กี่ลมหายใจ

“แกร๊ก”

เสียงดังเบาๆ ดังขึ้น บานประตูศิลาเขียวเผยรอยแยกเล็กน้อย

บนใบหน้าของเซินลั่วฉายชัดด้วยความตื่นตระหนกยินดี เขา(@NameIsNovel)ก้าวเข้าไปข้างหน้า ผลักบานประตูใหญ่ด้วยแรงทั้งหมดที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)อ่านตอนต่อไปฟรี

ทว่า(@NameIsNovel)บานประตูศิลาที่(@NameIsNovel)สร้างจากวัตถุไม่ทราบชนิดนี้ แม้ไร้ค่ายกลต้องห้ามคุ้มกันแล้ว ก็ยังคงหนักมหาศาล เขา(@NameIsNovel)ต้องระดมแรงทั้งหมด จึงดันให้บานประตูขยับออกได้(@NameIsNovel)เพียงไม่กี่นิ้ว (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เซินลั่วคลายข้อมือที่(@NameIsNovel)ปวดตึง ร่ายมือทำอาคมอีกครั้ง

สุญญตรารอบด้านพลันกระเพื่อมด้วยแสงธาตุน้ำ ก่อร่างเป็น(@NameIsNovel) ฝ่ามือน้ำควบคุม ขึ้นอีกคู่ กดหนักลงไปที่(@NameIsNovel)บานประตูศิลา ทว่า(@NameIsNovel)ประตูกลับไม่ไหวติงแม้แต่น้อย

สีหน้าของเซินลั่วเต็มไปด้วยความฉงนสับสน

บัดนี้เมื่อเข้าสู่ ระดับก่อกำเนิด พลังของ วิชาควบคุมน้ำ ก็ทวีขึ้นอย่างมหาศาลด้วยอานุภาพเส้นลมปราณที่(@NameIsNovel)แกร่งกล้า ฝ่ามือน้ำเหล่านี้นับว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)พลังมหาศาลนับพันจิน หนักหนายิ่งกว่า(@NameIsNovel)พลังของกายเนื้อหลายเท่า

แต่เหตุใดกายเนื้อที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ออกแรงผลักยังพอทำให้ประตูขยับได้(@NameIsNovel)บ้าง กลับเป็น(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)ฝ่ามือน้ำไร้ซึ่งผลลัพธ์ใดๆ?

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “หรือว่า(@NameIsNovel)… ประตูศิลาแห่งนี้ ต้องใช้มือผลักด้วยกายเนื้อเท่านั้น?” ความคิดหนึ่งแล่นผ่านหัวของเซินลั่ว เขา(@NameIsNovel)จึงสลายฝ่ามือน้ำที่(@NameIsNovel)ร่ายไว้ วางสองมือลงบนบานประตูอีกครั้ง กัดฟันออกแรงผลัก

“เอี๊ยด…”

เสียงครืดเบาๆ ดังขึ้น บานประตูศิลาค่อยๆ ถูกดันออกไปอีกสองสามนิ้ว

เซินลั่วถอนหายใจยาว โล่งใจอยู่บ้าง ก่อนจะรวมแรงผลักต่อไป [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เวลาผ่านไปราวหนึ่งเค่อ บานประตูศิลาก็ถูกผลักออกจนกว้างพอให้ร่างมนุษย์แทรกผ่านได้(@NameIsNovel)

แต่ร่างกายของเซินลั่วกลับเหนื่อยล้าสิ้นแรง เขา(@NameIsNovel)ต้องเอนตัวพิงบานประตูใหญ่ หอบหายใจถี่ๆ อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ สงบลมหายใจ แล้วเบนสายตาเพ่งเข้าไปด้านในบานประตู…

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) แต่ทว่า(@NameIsNovel) แม้บานประตูจะเปิดแง้มออกแล้ว แสงจากภายนอกกลับไม่อาจส่องเข้าไปได้(@NameIsNovel) ด้านในยังคงมืดมิดมิดทึบ มองไม่เห็นสิ่งใดเลย…

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) สีหน้าของเซินลั่วฉายแววลังเล เขา(@NameIsNovel)รีบเร่งใช้ สัมผัสจิตเทวะ สอดแทรกเข้าไปในบานประตู ทว่า(@NameIsNovel)ทันทีที่(@NameIsNovel)พลังนั้นลอดผ่านเข้าไป ก็ถูกพลังลี้ลับไร้รูปกีดขวางไว้อย่างสิ้นเชิง มิอาจรุกคืบไปได้(@NameIsNovel)แม้แต่น้อย

“จริงดังที่(@NameIsNovel)คิดไว้ ค่ายกลต้องห้ามอยู่ที่(@NameIsNovel)นี่เอง…” [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

แต่เมื่อเขา(@NameIsNovel)อุตส่าห์ทุ่มแรงเปิดบานประตูออกมาแล้ว ไหนเลยจะยอมล้มเลิกไปง่ายๆ

เขา(@NameIsNovel)ขบคิดอยู่ชั่วครู่ แววตาพลันฉายประกายเด็ดเดี่ยว มือร่ายอาคม วิชาขับธารา ก้าวเท้าอย่างมั่นคง บังคับร่างเบียดแทรกเข้าไปในบานประตูศิลา

ทันทีที่(@NameIsNovel)ผ่านพ้นเข้ามา เซินลั่วก็รู้สึกได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)พื้นที่(@NameIsNovel)รอบกายพลันสั่นไหว คล้ายกับว่า(@NameIsNovel)ตนได้(@NameIsNovel)ก้าวเข้าสู่โลกอีกใบ

ชั่วอึดใจต่อมา แสงสว่า(@NameIsNovel)งก็พวยพุ่งขึ้นรอบกาย เขา(@NameIsNovel)พบว่า(@NameIsNovel)ตนยืนอยู่ภายในถ้ำภูเขา(@NameIsNovel)กว้างใหญ่ ราวสิบกว่า(@NameIsNovel)ฉื่อโดยรอบ บานประตูศิลาที่(@NameIsNovel)ยังปิดแน่นตั้งอยู่เบื้องหลัง หากแต่เมื่อมองออกไปจากภายใน ก็ยังสามารถเห็นทิวทัศน์ด้านนอกได้(@NameIsNovel)อย่างชัดเจน

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เซินลั่วถอนหายใจอย่างเงียบงัน รู้สึกผ่อนคลายขึ้น ก่อนหันไปสำรวจถ้ำอย่างถ้วนถี่ ผนังหินและ(@NameIsNovel)พื้นถ้ำล้วนเป็น(@NameIsNovel)หินขาวแข็งราวหยกชนิดพิเศษ เย็นเยียบเมื่อสัมผัส หากแต่ไม่ถึงขั้นเยือกแข็งจนหนาวกระดูก ตรงกันข้ามกลับกระตุ้นให้จิตใจปลอดโปร่งแจ่มชัด เขา(@NameIsNovel)เองก็ยากที่(@NameIsNovel)จะบอกได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)มันทำจากสิ่งใด

ทั้งถ้ำภูเขา(@NameIsNovel)เวิ้งว้างว่า(@NameIsNovel)งเปล่าเกือบสิ้น เว้นเสียแต่ผนังผลึกขาวที่(@NameIsNovel)ตั้งตระหง่านอยู่ส่วนลึกสุดดั่งฉากกำบัง หน้าผนังนั้นมี(@NameIsNovel)เบาะนั่งสีเหลืองวางอยู่หนึ่งใบ

แววตาของเซินลั่วฉายชัดด้วยความฉงนใจ แต่เขา(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)บุ่มบ่ามเข้าไป กลับสำรวจโดยรอบอย่างถี่ถ้วน พร้อมทั้งปล่อย สัมผัสจิตเทวะ สอดส่องไปทั่ว (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ปรากฏว่า(@NameIsNovel)ผนังหินและ(@NameIsNovel)พื้นถ้ำล้วนแฝงค่ายกลต้องห้ามเช่นเดิม สัมผัสจิตเทวะ มิอาจแทรกซึมผ่านได้(@NameIsNovel)เลย แต่ยกเว้นจากนี้แล้วก็ไม่พบเครื่องหมายค่ายกลต้องห้ามใดๆ เพิ่มเติม

เซินลั่วก้าวเดินวนอยู่ในถ้ำอยู่พักใหญ่ สุดท้ายจึงหยุดลงตรงหน้าผนังผลึกขาว [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ผนังผลึกนั้นสูงเกือบยี่สิบฉื่อ กว้างราวสี่ถึงห้าฉื่อ ผิวเรียบเนียนประหนึ่งกระจกเงาที่(@NameIsNovel)สะท้อนภาพร่างของเขา(@NameIsNovel)กลับมา แสงขาวพลิ้วไหวบางเบาพลันแผ่วออกจากพื้นผิวดุจหมอก

เขา(@NameIsNovel)จับจ้องผนังผลึกอย่างละเอียด แรกเริ่มยังไม่เห็นสิ่งผิดแปลกนัก ทว่า(@NameIsNovel)มองไปเนิ่นนานเข้ากลับพบว่า(@NameIsNovel) แสงขาวนั้นค่อยๆ กลืนกินสายตาจนทั่วทั้งทัศนวิสัยกลายเป็น(@NameIsNovel)สีขาวไปหมด

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น แสงขาวยังค่อยๆ เริ่มหมุนเวียน พร้อมกันนั้น พลังจิตเทวะ ภายในสมองของเขา(@NameIsNovel)ก็พลันโคจรหมุนตาม ทำให้รู้สึกเวียนศีรษะพร่ามัวขึ้นมาทันใด…

---------- [Source: NameIsNovel]