หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 202
ตอนที่ 202 : ทดสอบยันต์
ตอนที่ 202
พยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าที่(@NameIsNovel)ถอยห่างออกไป สีหน้ามิได้(@NameIsNovel)ดีนัก มันจ้องมองเซินลั่วซึ่งไร้แม้แต่รอยขีดข่วน ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น
จนบัดนี้มันจึงตระหนักว่า(@NameIsNovel) ชายหนุ่มตรงหน้านี้ หาใช่ศิษย์ผู้บำเพ็ญขั้นต่ำที่(@NameIsNovel)มันเคยไล่ล่าให้หนีเอาตัวรอดอีกต่อไปแล้ว
ครั้นคิดได้(@NameIsNovel)ดังนั้น มันก็พลันหันหลังวิ่งหนีออกไปนอกหมู่บ้านอย่างรวดเร็ว
พลังอสนีภายในร่างมันได้(@NameIsNovel)ถูกใช้ไปกว่า(@NameIsNovel)ครึ่งแล้วจากการโจมตีครั้งก่อน จนไม่อาจใช้ วิชาหลบหนีอสนี ได้(@NameIsNovel)อีก ถึงอย่างนั้น ในฐานะอสูรระดับก่อกำเนิด แม้หนึ่งขาจะบาดเจ็บ แต่มันยังคงว่องไวฉับพลัน
แต่แล้วเงาร่างหนึ่งก็ตามมาอยู่เบื้องหลัง แม้ท่วงท่าไม่ปราดเปรียวเท่า แต่ความเร็วกลับเหนือกว่า(@NameIsNovel)หลายช่วงก้าว เพียงสองจังหวะก็มาปรากฏขวางหน้าพยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าไว้ — นั่นคือ เซินลั่ว
“ท่านเพิ่งมาถึงแท้ๆ เหตุใดจึงรีบร้อนจากไปนัก?”
เซินลั่วเอ่ยเสียงสงบ
“สหายเต๋า ข้าเข้าใจผิดเอง ครานี้ข้ายินดีจะพาเหล่าอสูรกลับไปทันที จะมิย่างกรายขึ้น ภูเขา(@NameIsNovel)ฟางชุน อีกตลอดกาล ขอเพียงท่านโปรดเมตตาปล่อยข้าไปเถิด”
สีหน้าของพยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าเปลี่ยนไป มันก้มหัววิงวอน
เห็นท่าทีเช่นนั้น แววตาของเซินลั่วก็ฉายประกายแปลกใจ
แต่ในฉับพลันที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เผลอแสดงความแปลกใจ สีหน้าของพยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้ากลับแปรเปลี่ยน มันอ้าปากเผยแววอำมหิต
พลันพ่นลูกแก้วสีขาวขนาดเท่าศีรษะมนุษย์ออกมา รอบกายห้อมล้อมด้วยสายอสนีเจิดจ้าแสบตา ยิ่งกว่า(@NameIsNovel)สายฟ้าที่(@NameIsNovel)มันควบคุมมาก่อนหน้า เสียงกึกก้องน่าสะพรึงดังสะท้อนสะเทือน พุ่งตรงเข้าหาเซินลั่วในพริบตา
เซินลั่วสะบัดกายถอยหลัง ร่างพุ่งวูบไปด้วยความเร็วเหนือการคาดคิด ดึงระยะห่างออกไปจากลูกแก้วนั้น
ในขณะเดียวกัน แสงทองก็ปะทุขึ้นจากกายอีกครั้ง หมัดของเขา(@NameIsNovel)แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)รูปกรงเล็บ ยื่นออกไปคว้ากลางอากาศ
พลันเงา กรงเล็บพญามังกรทอง ปรากฏขึ้นในอากาศเบื้องหน้า สี่นิ้วอยู่เบื้องบน หนึ่งนิ้วอยู่เบื้องล่าง เล็บอันคมกริบแลดูทำลายล้างได้(@NameIsNovel)ทุกสิ่ง มันคว้าลงตรงลูกแก้วขาวนั้น รวบมันไว้ได้(@NameIsNovel)สำเร็จ
ลูกแก้วขาวพลันสั่นสะท้าน ปะทุสายอสนีรุนแรง ทว่า(@NameIsNovel)กลับไม่อาจดิ้นรนหนี เหมือนนกที่(@NameIsNovel)ติดอยู่ในกรง ไร้เรี่ยวแรงต่อต้าน
เมื่อคว้าลูกแก้วไว้ได้(@NameIsNovel)แล้ว กรงเล็บมังกรทองก็พุ่งทะยานไปดุจดาวตก ปรากฏเบื้องหน้าพยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าในพริบตา ฟาดลงมาอย่างรุนแรง
เสียงฉีกขาดดังก้อง พลันบาดแผลยาวลึกจนถึงกระดูกหลายรอยปรากฏบนร่างเสือมหึมา ส่งมันกลิ้งกระแทกพื้น ร่างกระแทกจมเป็น(@NameIsNovel)หลุมใหญ่
“ในเมื่อเจ้าไม่ยอมสำนึก ข้าก็จะใช้เจ้าเป็น(@NameIsNovel)เพียงเครื่องทดสอบ”
เซินลั่วหัวเราะหยัน เสียงเย็นเยือก ขณะเดียวกันแสงสีม่วงพลันปรากฏบนฝ่ามือ เผยให้เห็นยันต์สีม่วงสองแผ่น — นั่นคือ ยันต์ทลายพล และ(@NameIsNovel) ยันต์ผนึกพันธนาการ!
เซินลั่วขานร่ายคาถาแผ่วเบา ทั้งสองมือที่(@NameIsNovel)กุมยันต์พลันถูกห่อหุ้มด้วยแสงขาวนุ่มนวล แล้วแสงนั้นก็ค่อยๆ แผ่คลุมไปทั่วยันต์ทั้งสอง
“จงไป!”
เซินลั่วยกมือขึ้น ยันต์สองแผ่นพลันเปล่งแสงขาวเรืองรอง ก่อนพุ่งออกจากมือด้วยความเร็วเหนือความคาดคิด พลันระเบิดกลางอากาศ แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)แสงทองหนึ่งสาย และ(@NameIsNovel)แสงขาวอีกหนึ่งสาย พุ่งตรงเข้าหาพยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้า!
พยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าที่(@NameIsNovel)บาดเจ็บสาหัส อีกทั้งแก่นอสูรถูกชิงไป ทำให้หลบเลี่ยงได้(@NameIsNovel)เชื่องช้า แสงสองสายพลันแทรกซึมเข้าสู่ร่างมันในพริบตา
ทันใดนั้น ร่างมหึมาก็เปล่งแสงขาวเจิดจ้า ปกคลุมทั้งร่างกาย แสงนั้นมิได้(@NameIsNovel)คงอยู่ยาวนานนัก ก่อนจะกระจายหาย กลายเป็น(@NameIsNovel)ประกายเรืองแสงขาวแน่นหนา แทรกซึมเข้าไปทั่วร่างราวสิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิตนับพัน เปลือกหนาของมันแตกเป็น(@NameIsNovel)รอยปริ เผยบาดแผลเล็กนับไม่ถ้วนที่(@NameIsNovel)ทะลักเลือดแดงฉานออกมา
พยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าสั่นสะท้านทั้งร่าง ราวถูกฝูงมดนับหมื่นกัดกิน ความเจ็บปวดสาหัสยากทนรับ มันคำรามก้อง ฟ้าแลบพุ่งวาบทั่วร่าง คล้ายกำลังจะตอบโต้สิ่งใด
แต่ในฉับพลัน แสงทองก็สาดวาบจากร่างมัน อักขระยักษ์คำว่า(@NameIsNovel) “ผนึก” ปรากฏขึ้นอย่างชัดเจน ก่อนแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ลำแสงทองหลายสาย หมุนวนรอบกายเสือมหึมานั้น
ร่างของพยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าพลันแข็งทื่อ ไม่อาจขยับแม้เพียงกรงเล็บเดียว ราวร่างกายไม่ใช่ของตนเองอีกต่อไป ดวงตาเบิกกว้างเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น
“ไม่เลวเลย เช่นนั้นลองนี่บ้าง”
เซินลั่วลูบคาง เอียงมือสะบัดเบาๆ พลันปรากฏยันต์สีเขียววาบขึ้นเหนือศีรษะพยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้า
แสงขาววูบหนึ่งแลบขึ้น ยันต์นั้นก็แตกสลาย
“เปรี้ยง!!”
เสียงอสนีคำรามสนั่นก้อง พลันสายฟ้าสีขาวหนาเท่าแขนเสือปรากฏออกมาจากยันต์ที่(@NameIsNovel)ระเบิด แตกซ่านพร้อมแสงฟ้าพร่างพราย ทะยานฟาดลงตรงร่างมหึมานั้น
พยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าไม่อาจขยับได้(@NameIsNovel)แม้แต่น้อย จึงทำได้(@NameIsNovel)เพียงเบิกตาจ้องขณะสายอสนีฟาดลงบนร่างตน
“กรร!!”
เสียงคำรามสะท้อนสะท้าน พยัคฆ์ผู้เคยมี(@NameIsNovel)ร่างกายแกร่งกล้าไร้เทียมทาน บัดนี้กลับกลายเป็น(@NameIsNovel)เปราะบางเพราะอานุภาพของ ยันต์ทลายพล บาดแผลเล็กทั่วร่างถูกฉีกขยายกว้างออกในบัดดล บริเวณที่(@NameIsNovel)ถูกสายอสนีฟาดลงก็ไหม้เกรียมเป็น(@NameIsNovel)ปื้นกว้างหลายฉื่อ กลิ่นไหม้คละคลุ้งไปทั่วอากาศ
“โง่เขลา! ข้าเป็น(@NameIsNovel)อสูรที่(@NameIsNovel)สืบสายฟ้าโดยตรง เจ้ากล้าใช้ยันต์อัสนีใส่ข้าอย่างนั้นหรือ! แม้มันจะทำร้ายข้าได้(@NameIsNovel)บ้าง แต่ก็สามารถหล่อเลี้ยงพลังอสนีในกายข้าด้วยเช่นกัน!”
แม้สีหน้าพยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าจะบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด แต่มันกลับลอบยินดี พลังอสูรภายในกำลังแอบดูดซับพลังอสนีเข้าไปอย่างเงียบงัน ทำให้ฤทธิ์ของ ยันต์ผนึกพันธนาการ สั่นคลอน
“เพียงยันต์อัสนีแผ่นเดียวดูเหมือนยังไม่พอ เช่นนั้นข้าจะโปรยอสนีให้เจ้าลิ้มรสมากกว่า(@NameIsNovel)นี้อีก!”
เซินลั่วหัวเราะเบาๆ ยกสองมือขึ้น พลันมี(@NameIsNovel)ยันต์อัสนีสีเขียวนับสิบแผ่นปรากฏ แสงเขียวเจิดจ้าพุ่งสว่า(@NameIsNovel)ง เมื่อเขา(@NameIsNovel)หลั่งปราณเต๋าเข้าไป
“อะไรนะ!”
พยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าจ้องมองยันต์อัสนีสวรรย์นับมหาศาลในมือเซินลั่ว แววหวาดหวั่นแลบผ่านในดวงตาของมัน มันมิอาจปกปิดอีกต่อไป พลันเร่งพลังอสนีทั่วร่างให้สว่า(@NameIsNovel)งพลุ่งพล่าน สานประสานกับแสงทองจนเกิดเสียง ฮึ่มฮัม ไม่หยุด ร่างที่(@NameIsNovel)เชื่องช้าก่อนหน้าเริ่มฟื้นกลับคืน
ในชั่วขณะนั้น เซินลั่วสะบัดมือทั้งสอง ยันต์อัสนีสวรรค์ยี่สิบแผ่นพลันแปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)แสงเขียวยี่สิบสาย พุ่งทะยานตรงไปยังพยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้า
“เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!”
เสียงอสนีคำรามสะท้านฟ้าดังก้อง สายฟ้าหนาเท่าต้นไม้ใหญ่ยี่สิบสายตกกระหน่ำลงมา พุ่งกระแทกร่างพยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้า
ท่ามกลางสายฟ้าอสนีสะท้านปฐพี ร่างอสูรทั้งร่างประหนึ่งท่อนไม้ผุ ถูกฉีกสลายกลางมหาสมุทรอสนีสีขาว แหลกเป็น(@NameIsNovel)เศษเนื้อกระจายปลิวไปทั่วฟ้า
พลันมี(@NameIsNovel)เงาเสือขาวโปร่งใสสูงราวหนึ่งฉื่อ พุ่งพรวดออกมาจากร่าง ดวงหน้ามี(@NameIsNovel)แต่ความหวาดผวา กรงเล็บทั้งสี่กระเสือกกระสนวิ่งหนีออกไปภายนอก
แต่เซินลั่วราวกับคาดการณ์ไว้อยู่แล้ว มือหนึ่งสะบัดออก ยันต์อัสนีสวรรค์อีกแผ่นพลันพุ่งวาบ กลายเป็น(@NameIsNovel)สายอสนีขาวฟาดตรงลงยังเงาเสือขาวนั้น
“กรร!”
เสียงคำรามโหยหวนดังขึ้น เงาเสือพลันสลายสิ้นไปทันที
มหาสมุทรอสนีมิได้(@NameIsNovel)สงบลงหลังทำลายพยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้า กลับขยายอาณาเขตกว้างขึ้นหลายเท่าตัว ที่(@NameIsNovel)เดิมพยัคฆ์ยืนอยู่ บัดนี้กลายเป็น(@NameIsNovel)แดนแห่งอสนี ฟ้าฟาด ทุกสิ่งรอบข้างสั่นสะท้านเพียงสบตาให้เกิดความหนาวสั่นชา แม้ชาวบ้านหนุ่มสาวหลายคนยังหวาดหวั่นจนต้องหลับตาปี๋
ผ่านไปครู่ใหญ่ มหาสมุทรอสนีจึงค่อยๆ สลาย เผยให้เห็นหลุมไหม้ขนาดใหญ่เกือบสิบฉื่อดำทะมึนอยู่บนพื้น
สีหน้าเซินลั่วพลันซีดเผือด ร่างสั่นไหวเล็กน้อยก่อนจะทรงตัวมั่นคงได้(@NameIsNovel)อีกครั้ง
ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel) ยันต์อัสนีสวรรค์, ยันต์ทลายพล หรือ ยันต์ผนึกพันธนาการ ล้วนเป็น(@NameIsNovel)ยันต์ระดับสูงที่(@NameIsNovel)กลืนพลังปราณเต๋ามหาศาล หากมิใช่เพราะเส้นลมปราณทั้งยี่สิบเปิดกว้าง และ(@NameIsNovel)ระดับบำเพ็ญของเขา(@NameIsNovel)ทะลวงถึง ระดับก่อกำเนิด แล้วไซร้ คงมิอาจใช้งานยันต์ระดับสูงพร้อมกันมากมายถึงเพียงนี้ได้(@NameIsNovel)เลย
----------