ตอนที่ 206 : เคล็ดวิชาเงาพฤกษา

สัมผัสจิตเทวะของเซินลั่วกวาดผ่านไป รวดเร็วพลันก็ตระหนักเนื้อหาของเคล็ดวิชาลี้ลับนั้นจนสิ้น สีหน้าของเขา(@NameIsNovel)ฉายความยินดีอย่างใหญ่หลวงออกมา

เคล็ดวิชาเงาพฤกษานี้ ก็มิผิดกับวิชาอสนีลี้กายที่(@NameIsNovel)พยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าเคยใช้มาก่อน เป็น(@NameIsNovel)วิชาลี้กายที่(@NameIsNovel)แท้จริง หากฝึกสำเร็จย่อมอาศัยพลังแห่งพฤกษาหญ้ารอบกายเพื่อเคลื่อนย้ายในพริบตาได้(@NameIsNovel) อัศจรรย์เหลือจะพรรณนา

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ด้วยว่า(@NameIsNovel)คราอยู่บนภูเขา(@NameIsNovel)ฟางชุน เขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)อ่านตำราล้ำค่ามากมายมาแล้ว ครานี้เซินลั่วหาได้(@NameIsNovel)ไร้เดียงสาในหนทางบำเพ็ญเซียนเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป

วิชาลี้กายและ(@NameIsNovel)เวทวิชาทั้งหลาย แบ่งเป็น(@NameIsNovel)แขนง นานัปการ กระแสที่(@NameIsNovel)ถือว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)สายหลักที่(@NameIsNovel)สุดคือ วิชาลี้กายธาตุทั้งห้า อันสามารถทำให้ผู้ร่ายเดินทางฉับไวไปในสิ่งแวดล้อมต่างๆ ได้(@NameIsNovel)จริง ใช้การได้(@NameIsNovel)โดยตรง โดยเฉพาะยามเผชิญหน้าคู่ศึกที่(@NameIsNovel)เก่งกล้าหรือเมื่อต้องหนีตายก็เป็น(@NameIsNovel)ยอดอาวุธร้าย

ส่วน เคล็ดวิชาเงาพฤกษา นั้น เป็น(@NameIsNovel)วิชาลี้กายธาตุไม้ หากใช้ออกในสถานที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)พลังพฤกษาหญ้าอุดมสมบูรณ์ย่อมแสดงประสิทธิภาพสูงสุด ทว่า(@NameIsNovel)ต่อให้ในทะเลทรายหรือกลางห้วงสมุทรลึก ก็ยังพอใช้ได้(@NameIsNovel)เช่นกัน เพียงแต่ประสิทธิผลย่อมลดลงมากจนไม่เป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)น่าพอใจนัก

นอกจากนี้ยังมี(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญเซียนบางคน หรืออสูรที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)พรสวรรค์พิเศษบางตน ก็สามารถใช้วิชาลี้กายที่(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)อยู่ในห้าธาตุได้(@NameIsNovel) เช่นเดียวกับวิชาอสนีลี้กายที่(@NameIsNovel)พยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าใช้ออกมาก่อนหน้านี้ ก็อยู่ในหมวดนี้อ่านตอนต่อไปฟรี

เซินลั่วข่มใจมิให้ตื่นเต้นเกินควร ค่อยๆ ปิดดวงตาลง เริ่มเพ่งพิจารณาเคล็ดวิชาอย่างสุดกำลัง

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เนื้อหาของเคล็ดวิชาเงาพฤกษานี้ซับซ้อนยิ่งกว่า(@NameIsNovel)วิชาเหินบนน้ำ วิชาแยกธารา และ(@NameIsNovel)พลังเวททั้งหลายที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)เคยสัมผัสมาเสียอีก กระนั้นกลับไม่ปรากฏขอบเขตการฝึกที่(@NameIsNovel)ตายตัว ขอเพียงสามารถเข้าใจได้(@NameIsNovel) ย่อมใช้ออกได้(@NameIsNovel)ทุกระดับพลัง มี(@NameIsNovel)ลักษณะคล้ายกับ วิชาเชื่องอสูรและ(@NameIsNovel)เวทอัญเชิญสัตว์วิญญาณ

ทว่า(@NameIsNovel) ระดับบำเพ็ญยิ่งต่ำ ระยะที่(@NameIsNovel)สามารถก้าวลี้กายย่อมสั้นยิ่งนัก

ครู่หนึ่งต่อมา เซินลั่วลืมตาขึ้น ก่ออักขระเวทบนหน้าอก พลันเอื้อนถ้อยเวทต่ำๆ ออกมา แสงขาวปรากฏขึ้นใต้ฝ่าเท้า และ(@NameIsNovel) เงาจันทร์เอียง ก็ปรากฏอีกครั้ง พร้อมกันนั้น แสงเขียวพลันส่องวาบออกมาจากความว่า(@NameIsNovel)งรอบกาย รวมตัวมาห้อมล้อมเขา(@NameIsNovel) [Source: NameIsNovel]

เมื่อแสงเขียวรวมหนาแน่น ไม่นานก็ปกคลุมร่างครึ่งหนึ่งของเขา(@NameIsNovel) ทำให้ดูคล้ายโปร่งใสอยู่บ้าง

ขณะที่(@NameIsNovel)ถ้อยเวทเอื้อนครบ เขา(@NameIsNovel)ก้าวออกไปหนึ่งก้าว แสงเขียวรอบกายพลันส่องวาบ ร่างทั้งร่างหายวับจากที่(@NameIsNovel)ตรงนั้นในทันใด! [Source: NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เซินลั่วรู้สึกว่า(@NameIsNovel)ร่างกายทั้งหมดตกอยู่ในสภาพพิสดารยิ่ง แขนขาทั้งสี่โปร่งแสงเป็น(@NameIsNovel)สีเขียว ราวหมู่เมฆลอยบนฟ้าไร้น้ำหนัก ทัศนวิสัยเบื้องหน้าก็เต็มไปด้วยเงาเขียวมหาศาล พลังกำลังนับอนันต์พุ่งมาจากทุกทิศทุกทาง ฉุดดึงร่างของเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)ผลักดันให้ทะยานไปอย่างรวดเร็ว!

ทว่า(@NameIsNovel) สภาพแปลกประหลาดนั้นกลับคงอยู่ได้(@NameIsNovel)ไม่นาน ร่างของเขา(@NameIsNovel)ก็ร่วงซบไปข้างหน้า ฝ่าเท้าทั้งสองเหยียบลงบนพื้นหินแข็งแน่น แสงเขียวมากมายที่(@NameIsNovel)กระพริบอยู่เบื้องตาพลันสลายหายไป ทัศนวิสัยกลับคืนเป็น(@NameIsNovel)ปกติอีกครั้ง ร่างของเขา(@NameIsNovel)ปรากฏขึ้น ณ ลำธารภูเขา(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)ไม่คุ้นเคย

[Source: NameIsNovel] เซินลั่วหยุดฝีเท้าลงชั่วครู่ สายตากวาดไปรอบกายอย่างระมัดระวัง ไม่นานก็เห็นภูผาสูงตระหง่านทะยานฟ้าอยู่เบื้องหน้า นั่นก็คือ ภูเขา(@NameIsNovel)ฟางชุน

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ทว่า(@NameIsNovel)ในยามนี้ เขา(@NameIsNovel)ไม่อาจระบุได้(@NameIsNovel)ว่า(@NameIsNovel)ตนอยู่ส่วนใดของภูเขา(@NameIsNovel) ด้วยว่า(@NameIsNovel)พื้นที่(@NameIsNovel)เชิงเขา(@NameIsNovel)กว้างใหญ่ไพศาล เกินกว่า(@NameIsNovel)จะจำแนกตำแหน่งได้(@NameIsNovel)ชัดเจน

สิ่งเดียวที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)มั่นใจได้(@NameIsNovel)ก็คือ ตนหาได้(@NameIsNovel)อยู่ใกล้หมู่บ้านนั้นอีกต่อไป

หลังจากกำหนดทิศทางคร่าวๆ ได้(@NameIsNovel)แล้ว เซินลั่วก็เริ่มเดินเลียบเชิงเขา(@NameIsNovel)ไปตามทาง พลางเผยรอยยิ้มจางๆ บนใบหน้า

ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะนับจากดงไม้ที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ฝึกวิชาเมื่อครู่ หรือจาก หมู่บ้านชั่วนิรันดร์ ระยะทางที่(@NameIsNovel)เคลื่อนย้ายมาก็หาได้(@NameIsNovel)สั้นเลย อย่างน้อยที่(@NameIsNovel)สุดก็ต้องราวสามถึงสี่ลี้

ระยะทางที่(@NameIsNovel) เคล็ดวิชาเงาพฤกษา เคลื่อนย้ายได้(@NameIsNovel)เพียงครั้งเดียวนั้น เกินกว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)จินตนาการไว้มากนัก ย่อมมิใช่สิ่งที่(@NameIsNovel)วิชาอสนีลี้กายของพยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าจะทัดเทียมได้(@NameIsNovel) (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

แน่นอนว่า(@NameIsNovel) นี่คงเกี่ยวพันกับพลังพฤกษาหญ้าที่(@NameIsNovel)เขียวชอุ่มและ(@NameIsNovel)พลังชีวิตที่(@NameIsNovel)หนาแน่นรอบๆ ภูเขา(@NameIsNovel)ฟางชุนด้วยเช่นกัน (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ทว่า(@NameIsNovel) หากพูดถึงความเร็วฉับพลันประดุจสายฟ้าฟาดแล้ว วิชาอสนีลี้กายของพยัคฆ์สวรรค์กลืนฟ้าย่อมเหนือกว่า(@NameIsNovel)อย่างหาที่(@NameIsNovel)เปรียบมิได้(@NameIsNovel) ต่างฝ่ายต่างก็มี(@NameIsNovel)ข้อเด่นของตนเอง

เซินลั่วปรับลมหายใจให้สงบ จากนั้นก็ร่ายเคล็ดวิชาเงาพฤกษาอีกครั้ง

แสงเขียวพลันส่องวาบขึ้นใต้ฝ่าเท้าอย่างรวดเร็ว ล้อมรอบร่างทั้งร่างไว้ ครั้นส่องวูบหนึ่งก็หายลับไปอีกหน [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ทัศนวิสัยของเขา(@NameIsNovel)เต็มไปด้วยแสงเขียวพร่างพราย ก่อนจะค่อยๆ แจ่มชัดขึ้นอีกครั้ง ครานี้กลับพบว่า(@NameIsNovel)ตนยืนอยู่บนทุ่งกว้างที่(@NameIsNovel)หมอกควันปกคลุมทั่วทุกทิศ รอบกายไม่ห่างนัก ลำธารหมอกสีขาวพลันลอยระเหยจากพื้นดิน ผนึกตัวกันเป็น(@NameIsNovel)กำแพงหมอกขาวตระการตา (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) กำแพงหมอก นั้นล้อมรอบทั้งภูเขา(@NameIsNovel)ฟางชุนไว้อย่างแน่นหนา ยังคงตระหง่านดังเดิม สูงชะลานจนไม่เห็นยอด ราวกับเป็น(@NameIsNovel)หุบเหวขวางกั้นติดต่อจากโลกภายนอกทั้งหมด

“ไม่คาดคิดว่า(@NameIsNovel)จะมาถึงที่(@NameIsNovel)นี่ในพริบตา ดีแล้วที่(@NameIsNovel)ยังหยุดทัน ไม่อย่างนั้นคงพุ่งทะลุเข้าสู่กำแพงหมอกนี้ไปแล้ว!” เซินลั่วถอนหายใจด้วยความโล่งอก

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ตามคำอธิบายในคัมภีร์ เคล็ดวิชาเงาพฤกษาสามารถทำให้ผู้บำเพ็ญกลมกลืนเข้ากับพลังแห่งพฤกษาในชั่วคราว แล้วเคลื่อนไปข้างหน้าโดยไร้อุปสรรค ข้าไม่รู้เลยว่า(@NameIsNovel)จะสามารถผ่านกำแพงหมอกนี้ไปได้(@NameIsNovel)หรือไม่?” เขา(@NameIsNovel)พึมพำในใจ สายตาเพ่งมองกำแพงหมอกสีขาวเบื้องหน้า ความคิดหนึ่งพลันผุดขึ้น

หมอกสีขาวนี้ทำให้มองทิศทางไม่ออก และ(@NameIsNovel)ง่ายที่(@NameIsNovel)จะพลัดหลง แต่ในยามที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)เคล็ดวิชาเงาพฤกษาอยู่ในมือ สิ่งเหล่านี้กลับดูไม่เป็น(@NameIsNovel)อุปสรรคอีกต่อไป

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เซินลั่วพลันระลึกถึง โพรงเวิ้งนภา ที่(@NameIsNovel)เคยนำไปสู่ แดนยมโลก ขึ้นมาโดยพลัน ว่า(@NameIsNovel)มันยังคงอยู่หรือไม่

ตลอดหลายปีที่(@NameIsNovel)ผ่านมา ใจของเขา(@NameIsNovel)มุ่งมั่นหาทางออกจากภูเขา(@NameIsNovel)ฟางชุน อีกทั้งหมกมุ่นอยู่กับการบำเพ็ญวิชา จนลืมเลือนสถานที่(@NameIsNovel)นั้นไปสิ้น

แต่เมื่อพิจารณาตามสภาพการณ์ในตอนนี้ นอกจาก ซากถ้ำซานซิง กับฝูงอสูรนับไม่ถ้วนบนภูเขา(@NameIsNovel)ฟางชุนแล้ว ดูเหมือนจะไม่มี(@NameIsNovel)สถานที่(@NameIsNovel)สำคัญอื่นใดอีกเลย จึงไม่อาจคาดหวังว่า(@NameIsNovel)จะหาทางออกจากภูเขา(@NameIsNovel)ลูกนี้ได้(@NameIsNovel)

ด้วยระดับบำเพ็ญ ระดับก่อกำเนิด ของเขา(@NameIsNovel)ในตอนนี้ ก็น่าจะสามารถย้อนกลับไปยัง แดนยมโลก ผ่านความเวิ้งว่า(@NameIsNovel)งบนชั้นฟ้าแห่งนั้นได้(@NameIsNovel)แล้ว เพียงแต่เขา(@NameIsNovel)ไม่คิดว่า(@NameIsNovel)ตนเองจะสามารถรับมือกับ มหาอสูรเฒ่าเขา(@NameIsNovel)ดำ อันน่าสะพรึงกลัวได้(@NameIsNovel) [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“ช่างเถอะ ก่อนอื่นลองดูว่า(@NameIsNovel) เคล็ดวิชาเงาพฤกษา จะสามารถฝ่ากำแพงหมอกนี้ไปได้(@NameIsNovel)หรือไม่ ถ้าไม่ได้(@NameIsNovel)ผล ค่อยไปตรวจสอบที่(@NameIsNovel)นั่น” เซินลั่วขบคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตัดสินใจในใจ

เขา(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)รีบร้อนร่ายเคล็ดหลบหนีในทันที แต่กลับเพ่งพิจารณากำแพงหมอกเบื้องหน้าก่อนอย่างถี่ถ้วน จากนั้นเพียงคิดในใจ สัมผัสจิตเทวะ ก็แผ่ขยายออกไปยังผนังหมอก พยายามตรวจสอบสภาพภายใน

ทว่า(@NameIsNovel)พอสัมผัสจิตเทวะเพิ่งจะแทรกซึมเข้าไป ก็พลันรู้สึกถึงแรงต้านทานที่(@NameIsNovel)มองไม่เห็น ทำให้ความรู้สึกยากจะก้าวหน้าไปได้(@NameIsNovel) [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เซินลั่วรวบรวมสมาธิ เพิ่มความเข้มข้นของ พลังสัมผัสจิตเทวะ บีบทะลวงลึกเข้าไปในกำแพงหมอก

[Source: NameIsNovel] แต่แรงต้านทานที่(@NameIsNovel)ซ่อนอยู่ภายในผนังหมอกก็กลับทวีขึ้นอย่างรวดเร็ว ทุกครั้งที่(@NameIsNovel)สัมผัสจิตเทวะพยายามรุกคืบ

หลังจากแผ่ขยายได้(@NameIsNovel)เพียงยี่สิบถึงสามสิบฉื่อ ก็ไม่สามารถก้าวลึกเข้าไปได้(@NameIsNovel)อีก กำแพงหมอกนี้อัดแน่นไปด้วยละอองหมอกหนาแน่น ยากจะหยั่งรู้ความลึก

คิ้วของเซินลั่วขมวดเข้าหากันทันที เขา(@NameIsNovel)มิได้(@NameIsNovel)วิตกกังวลนักเรื่องความหนาของผนังหมอก หลังจากทั้งหมด ระยะเคลื่อนย้ายของ เคล็ดวิชาเงาพฤกษา นั้นคำนวณกันเป็น(@NameIsNovel)ลี้ คุ้มค่าที่(@NameIsNovel)จะลองดู

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) เพียงแต่สิ่งที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ไม่แน่ใจคือ ข้อห้ามที่(@NameIsNovel)แฝงอยู่ในกำแพงหมอกนี้ จะไปจำกัดอานุภาพของเคล็ดหลบหนีหรือไม่

“คิดมากไปเองหรือเปล่า จะเป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)หรือไม่ได้(@NameIsNovel) ข้าลองดูสักครั้งก็รู้เอง!” สีหน้าของเซินลั่วคลายลงในบัดดล เขา(@NameIsNovel)เร่งกระตุ้น เคล็ดวิชาเงาพฤกษา อีกครั้ง แสงสีเขียวพลันส่องประกายขึ้นใต้ฝ่าเท้า แล้วโอบล้อมทั้งร่าง

เพียงก้าวออกไป รัศมี(@NameIsNovel)สีเขียวที่(@NameIsNovel)ห่อหุ้มพลันสว่า(@NameIsNovel)งวาบ ร่างของเขา(@NameIsNovel)หายลับไปจากที่(@NameIsNovel)เดิมในทันที [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

อีกครา เซินลั่วเข้าสู่สภาวะอัศจรรย์นั้น ร่างกายกลายเป็น(@NameIsNovel)สีเขียวโปร่งใส ล่องลอยราวกับเงาพรายเร้น ทะยานไปข้างหน้าในโลกสีเขียวอันกว้างใหญ่

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ทว่า(@NameIsNovel) ครั้งนี้กลับยากลำบากอย่างยิ่ง ทันทีที่(@NameIsNovel)เคลื่อนไป พลันปรากฏเส้นควันสีขาวบางๆ นับไม่ถ้วน คล้ายใยแมงมุมพันธนาการห่อหุ้มทั้งร่าง ขัดขวางมิให้หลบหนีไปได้(@NameIsNovel)

---------- [Source: NameIsNovel]