หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 305
ตอนที่ 305 : ภัยพิบัติแมลง
ตอนที่ 305
พลังจิตเทวะของเซินลั่วไม่สามารถแผ่ไปถึงพื้นที่(@NameIsNovel)นั้นได้(@NameIsNovel) เขา(@NameIsNovel)ทำได้(@NameIsNovel)เพียงตัดสินจากการเคลื่อนไหวของพวกเขา(@NameIsNovel)เท่านั้น และ(@NameIsNovel)สิ่งที่(@NameIsNovel)เห็นกลับทำให้ตกตะลึง — ทุกคนล้วนอยู่ใน ระดับหลอมวิญญาณ ทั้งสิ้น
ทว่า(@NameIsNovel)ฝ่าเท้ายักษ์ที่(@NameIsNovel)โผล่ออกมาจากกลุ่มเมฆกลับแข็งแกร่งอย่างหาที่(@NameIsNovel)เปรียบมิได้(@NameIsNovel) การโจมตีของเหล่าพระและ(@NameIsNovel)นักบวชที่(@NameIsNovel)อยู่ด้านล่างไม่สามารถทิ้งร่องรอยใดๆ ได้(@NameIsNovel)เลย มิหนำซ้ำยังไม่อาจทำให้มันบาดเจ็บแม้เพียงน้อยนิด
ฝ่าเท้าสีดำมหึมานั้นเหวี่ยงไปมา ปล่อยแสงสีดำเป็น(@NameIsNovel)คมดาบรูปเขี้ยวหมาป่า พุ่งใส่เหล่าผู้บำเพ็ญที่(@NameIsNovel)ลอยอยู่กลางอากาศ
แสงดาบรูปเขี้ยวหมาป่าดูหนักหน่วงเป็น(@NameIsNovel)พิเศษ แฝงพลังอำนาจที่(@NameIsNovel)สามารถผ่าภูเขา(@NameIsNovel) แยกทะเลได้(@NameIsNovel) ผู้บำเพ็ญทั้งหลายต่างรวมพลังกันตั้งรับอย่างเต็มกำลัง จึงสามารถต้านทานไว้ได้(@NameIsNovel)อย่างยากลำบาก
นอกจากฝ่าเท้าสีดำมหึมานั้นแล้ว ใต้กลุ่มเมฆมืดดำยังมี(@NameIsNovel)ภูตอสูรแมลงสีดำขนาดใหญ่ราวยี่สิบถึงสามสิบตัวบินวนอยู่
แมลงเหล่านี้มี(@NameIsNovel)ขนาดใหญ่กว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)อยู่บนพื้นหลายเท่า และ(@NameIsNovel)กลิ่นอายภูตอสูรของมันก็รุนแรงยิ่งกว่า(@NameIsNovel) อยู่ใน ระดับหลอมวิญญาณ เช่นกัน หลังยังมี(@NameIsNovel)ปีกแผ่กว้าง โจมตีใส่ผู้บำเพ็ญที่(@NameIsNovel)อยู่ด้านล่างอย่างไม่หยุดหย่อน
แม้ฝ่ายผู้บำเพ็ญจะมี(@NameIsNovel)จำนวนมากกว่า(@NameIsNovel) แต่กลับยังคงเสียเปรียบอย่างเห็นได้(@NameIsNovel)ชัด
เสียงระเบิดดังสะท้านออกมาไม่ขาดสายจากกลางเวหา ก่อให้เกิดพายุหมุนโหมกระหน่ำ เมืองทั้งเมืองจึงตกอยู่ในความโกลาหล
“นี่มัน…ราวกับปลายทางของโลก ข้าหลับฝันทะลุข้ามกาลเวลามาหลายพันปีอีกแล้วหรือ?” เซินลั่วพึมพำในใจเมื่อเห็นภาพตรงหน้า
“แร๊ง!”
ภูตอสูรแมลงสีดำสองตัวที่(@NameIsNovel)อยู่ไม่ไกลนักเห็นเขา(@NameIsNovel)เข้าพอดี แววตาแฝงด้วยความกระหายโลหิต พุ่งเข้าใส่อย่างบ้าคลั่ง
แววตาเซินลั่วเย็นเยียบ เขา(@NameIsNovel)ดีดนิ้วเบาๆ สองครั้ง เส้นแสงทองสองสายพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว หายวับเข้าไปในร่างแมลงทั้งคู่
“ปัง! ปัง!”
ร่างภูตอสูรแมลงทั้งสองระเบิดแตกกระจายกลางอากาศในทันที
เซินลั่วแหงนหน้ามองกลุ่มเมฆดำบนท้องฟ้า ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหยิบยันต์เหินบินจากพู่กันเจ็ดดาราออกมา เตรียมเหาะขึ้นไปช่วยผู้บำเพ็ญทั้งหลาย
แม้ยังไม่เข้าใจสถานการณ์ทั้งหมด แต่ในฐานะคนเผ่าพันธุ์มนุษย์ เขา(@NameIsNovel)ย่อมไม่อาจทนเห็นเพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์ต้องทุกข์ทรมานต่อหน้าได้(@NameIsNovel)
ทว่า(@NameIsNovel)ขณะนั้นเอง พื้นดินใต้เท้าสะเทือนอย่างรุนแรง เสียงระเบิดดังสนั่นมาจากบ้านใกล้เคียง
เสาเพลิงสีชาดหนาเกือบสิบจั้งพุ่งทะลุขึ้นจากกลางอาคาร เผาทำลายสิ่งปลูกสร้างให้แหลกสลายในพริบตา
ความร้อนจากเปลวไฟแพร่กระจายออกมาอย่างรุนแรง กวาดทุกสิ่งรอบตัวจนพังพินาศ
แรงคลื่นความร้อนผลักเซินลั่วถอยไปหลายก้าว แต่เขา(@NameIsNovel)รีบตั้งหลักได้(@NameIsNovel)อย่างมั่นคง
แสงทองสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นรอบกาย ก่อเป็น(@NameIsNovel)แสงวงกลมปกป้องร่างทั้งหมดไว้
เสาเพลิงมหึมานั้นทะยานขึ้นฟ้าอย่างรวดเร็ว แทงทะลุเมฆดำในพริบตา
“ฉ่า”
เมฆดำสั่นสะเทือน ถูกไฟแผดเผาจนสลายหายไปเป็น(@NameIsNovel)บริเวณกว้าง
ร่างบุรุษในชุดแดงปรากฏอยู่ข้างเสาเพลิง รูปร่างหน้าตาเป็น(@NameIsNovel)ชายวัยกลางคน หน้าสี่เหลี่ยม คิ้วหนา ดวงตาโต รอบกายลอยธงแดงเพลิงหลายสิบผืน หมุนวนรวมเป็น(@NameIsNovel)ค่ายกลขนาดใหญ่
ภายในเสาเพลิง ปรากฏค่ายกลสีชาดสะท้อนรับกับธงเพลิงรอบกายชายชุดแดงผู้นั้น
เมื่อเห็นเซินลั่วอยู่ใกล้ๆ ใบหน้าของชายชุดแดงพลันเผยสีหน้าประหลาดใจ
เซินลั่วเองก็มองเขา(@NameIsNovel)เช่นกัน กลิ่นอายวิญญาณที่(@NameIsNovel)แผ่ซ่านออกมาลึกล้ำมั่นคง ชัดเจนว่า(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญใน ระดับก่อกำเนิด
ทันใดนั้น เสียงระเบิดใหญ่สองครั้งก็ดังขึ้นจากอีกสองทิศในเมือง เสาเพลิงยักษ์อีกสองต้นพุ่งทะยานขึ้นสู่ฟ้า
ทั้งสามเสาเพลิงเรียงตัวเป็น(@NameIsNovel)รูปสามง่าม แทงทะลุเมฆดำกลางนภา
เมฆดำพลันพลุ่งพล่านประหนึ่งน้ำเดือด และ(@NameIsNovel)ค่อยๆ สลายตัวไป
เสียงคำรามต่ำๆ ดังออกมาจากกลางเมฆดำ กลุ่มเมฆที่(@NameIsNovel)กำลังสลายพลันหยุดนิ่ง แล้วรวมตัวกันใหม่อย่างช้าๆ
ชายชุดแดงหาได้(@NameIsNovel)สนใจเซินลั่วไม่ มือทั้งสองรวดเร็วราวสายฟ้า จัดรูปแบบวิชา เปิดใช้งานค่ายกลรอบกายทันที
ณ ตำแหน่งเสาเพลิงอีกสองต้น ปรากฏผู้บำเพ็ญอีกสองคน คนหนึ่งคือเฒ่าชราผมขาวใบหน้าสลด อีกคนคือสตรีร่างอวบในชุดเขียว กลิ่นอายที่(@NameIsNovel)ทั้งสองแผ่ออกมาก็อยู่ใน ระดับก่อกำเนิด เช่นกัน และ(@NameIsNovel)ล้อมรอบด้วยค่ายกลเช่นกัน
ทั้งสามผู้บำเพ็ญระดับก่อกำเนิดเปล่งเสียงร่ายเวทพร้อมกัน เปลวไฟสีชาดบนเสาเพลิงพลันทวีความรุนแรง ก่อนสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้น ดาบแสงสีชาดนับไม่ถ้วนพุ่งออกจากเสาเพลิง แทงเข้าใส่เมฆดำ พลันหมุนบิดทำลาย
“บูม! บูม! บูม!”
เมฆดำบนท้องฟ้าถูกฉีกกระชากจนแหลกสลาย กลายเป็น(@NameIsNovel)หมอกดำไร้รูปกระจายไปทั่ว
ร่างส่วนหัวของแมลงยักษ์สีดำยาวร้อยจั้งปรากฏออกมา กลางลำตัวด้านหน้าคล้ายมดเกราะแข็งสีดำมันเงา แต่บริเวณหัวกลับมี(@NameIsNovel)กรงเล็บยักษ์สี่ข้างโค้งงอราวเคียว เสริมด้วยตะขอแหลม น่าสะพรึงยิ่งกว่า(@NameIsNovel)ภูตอสูรแมลงทั่วไป
ส่วนลำตัวด้านหลังกลับเป็น(@NameIsNovel)รูปร่างดักแด้ ท้องเต็มไปด้วยรูขนาดต่างๆ นับไม่ถ้วนดั่งรังผึ้ง มี(@NameIsNovel)ภูตอสูรแมลงสีดำบินออกมาอย่างต่อเนื่อง ทะยานลงสู่เบื้องล่างไม่หยุด
กลิ่นอายอำมหิตรุนแรงพวยพุ่งจากแมลงยักษ์สีดำเพียงแค่เหลือบมองก็ทำให้หัวใจสั่นสะท้าน
“แท้จริงแล้วเจ้าสัตว์ร้ายตัวยักษ์นี้เป็น(@NameIsNovel)ต้นกำเนิดของเหล่าแมลงภูตอสูรงั้นหรือ แต่ที่(@NameIsNovel)แท้เจ้าคืออสูรแมลงประหลาดชนิดใดกันแน่?” เซินลั่วเพียงยืนมองตะลึง ยังไม่รีบร้อนลงมือ
“เร็วเข้า!”
ทั้งสามผู้บำเพ็ญระดับก่อกำเนิดร่ายคาถาสะกดอีกครั้ง
เสาเพลิงทั้งสามสว่า(@NameIsNovel)งไสวอีกครา แสงดาบสีชาดหนาใหญ่พุ่งออกมาอีกหน แต่คราวนี้มี(@NameIsNovel)จำนวนลดลง ทว่า(@NameIsNovel)ทุกเส้นกลับคมกริบยิ่งกว่า(@NameIsNovel) ฟันใส่ร่างแมลงยักษ์อย่างดุดัน
“เก๊ง!”
เสียงโลหะกระทบกันดังก้อง แต่เกราะสีดำบนร่างแมลงกลับไม่บอบช้ำแม้แต่น้อย ไม่ปรากฏแม้รอยขีดข่วน
บริเวณส่วนท้องคล้ายดักแด้พลันปรากฏแสงดำห่อหุ้ม แสงดาบสีชาดที่(@NameIsNovel)โจมตีลงมากลับสะท้อนออกไปอย่างง่ายดาย
“เป็น(@NameIsNovel)ไปได้(@NameIsNovel)อย่างไร!” ทั้งสามอุทานขึ้นพร้อมกันด้วยความตกใจ
เซินลั่วเห็นดังนั้นก็ขมวดคิ้วแน่น
“เพียงค่ายกลเล็กน้อย เจ้าก็คิดจะทำร้ายข้าได้(@NameIsNovel)รึ!” เสียงหงุดหงิดแหลมสูงดังออกมาจากปากแมลงยักษ์สีดำ มันสะบัดกรงเล็บยักษ์ด้านหน้าสามข้างออกไปทันที
คมดาบรูปจันทร์เสี้ยวสามสายพุ่งออกมาตัดเสาเพลิงทั้งสามลงในพริบตา
ไม่เพียงเท่านั้น คมดาบยังแม่นยำยิ่งนัก ตัดผ่านค่ายกลในเสาเพลิงทั้งหมดจนพังทลาย
ค่ายกลรอบกายชายชุดแดงแตกสลายทันที เสาเพลิงข้างกายปั่นป่วนหนัก พองบวมเป็น(@NameIsNovel)กระเปาะ
“บูม!”
เสาเพลิงทั้งหมดระเบิดแตกกระจาย เปลวเพลิงสาดกระจายหายไปในอากาศ
ชายชุดแดงทั้งสามถูกแรงระเบิดซัดกระเด็นไปคนละทิศ
“เจ้าสัตว์ร้ายช่างทรงพลังยิ่งนัก” แม้เซินลั่วจะอยู่ใกล้เสาเพลิง แต่เพราะเตรียมตัวไว้ เขา(@NameIsNovel)จึงทรงตัวอยู่ท่ามกลางคลื่นสะเทือนได้(@NameIsNovel)โดยไม่ขยับ
หลังแมลงยักษ์ทำลายเสาเพลิงเสร็จ มันยังไม่หยุดเพียงเท่านั้น อ้าปากพ่นของเหลวสีดำพุ่งลงใส่เหล่าผู้บำเพ็ญระดับหลอมวิญญาณด้านล่าง กลิ่นเน่าบูดคละคลุ้งทำเอาแทบอาเจียน ชัดเจนว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)พิษร้ายแรง
ชายชุดแดงผู้หนึ่งที่(@NameIsNovel)อยู่บนพื้นหน้าเปลี่ยนสีทันที เขา(@NameIsNovel)โคจรวิชา แสงสีแดงพุ่งห่อหุ้มร่าง ก่อนทะยานขึ้นกลางเวหา
ในมือเขา(@NameIsNovel)ปรากฏคทาธงสีเพลิง ลำธงปักด้วยลายหงส์เพลิง กลิ่นอายวิญญาณพวยพุ่งอย่างมหาศาล เกินกว่า(@NameIsNovel)เครื่องรางหรือศาสตราเวทใดๆ ที่(@NameIsNovel)เซินลั่วเคยพบเห็นมาก่อน…
----------