หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 306
ตอนที่ 306 : สังหารด้วยโทสะ
ตอนที่ 306
แสงสีแดงบนธงหงส์เพลิงพลันสะบัดไหว ขยายใหญ่ขึ้นหลายเท่า กลายเป็น(@NameIsNovel)ม่านเพลิงต้านทานของเหลวสีดำที่(@NameIsNovel)กำลังหล่นลงมา
ผู้บำเพ็ญระดับก่อกำเนิดอีกสองคนก็เร่งรีบรุดขึ้นไปกลางอากาศเช่นกัน ต่างดึงศาสตราเวทออกมา หนึ่งคนถือ คทาหยกหรูอี้ อีกคนถือวงแหวนดินสีเหลืองอ่อน
ทั้งหมดพยายามขวางกั้นของเหลวสีดำแทนเหล่าผู้บำเพ็ญระดับหลอมวิญญาณด้านล่าง
แต่ของเหลวสีดำรวดเร็วเกินไป แม้ทั้งสามจะทุ่มพลังเต็มที่(@NameIsNovel)ก็ยังหยุดมันไม่ได้(@NameIsNovel)ทั้งหมด ส่วนหนึ่งยังเล็ดลอดจากช่องว่า(@NameIsNovel)งระหว่า(@NameIsNovel)งศาสตราเวท พุ่งลงไปหาผู้บำเพ็ญระดับหลอมวิญญาณที่(@NameIsNovel)อยู่ข้างล่าง
ผู้บำเพ็ญที่(@NameIsNovel)เฉลียวฉลาดบางคนรีบเร่งบินเข้าสู่เขตการคุ้มครองของศาสตราเวททั้งสาม
แต่บางคนที่(@NameIsNovel)หลบไม่ทัน หรือคิดว่า(@NameIsNovel)ตนมี(@NameIsNovel)ศาสตราเวททรงพลังอยู่ในมือ จึงชักศาสตราเวทออกมาปกป้องร่าง หวังจะฝืนต้านทานของเหลวสีดำนั้น
“อย่าฝืนรับ! รีบถอยเร็ว!”
ชายชุดแดงร้องเตือนด้วยน้ำเสียงเร่งร้อน ขณะเดียวกันก็ร่ายอาคมด้วยสองมือ แสงแดงบนธงหงส์เพลิงสว่า(@NameIsNovel)งวาบ ลำแสงแดงดั่งหมู่เมฆเพลิงพุ่งกราดไปขวางของเหลวสีดำ ทว่า(@NameIsNovel)ไปช้าเพียงก้าวเดียว
ของเหลวสีดำปะทะเข้ากับศาสตราเวทของเหล่าผู้บำเพ็ญระดับหลอมวิญญาณ
เพียงแค่ “ฉี่” ดังลั่น ศาสตราเวทที่(@NameIsNovel)ดูทรงอานุภาพกลับสั่นไหวอยู่ไม่กี่ครั้ง ก่อนจะมอดไหม้กลายเป็น(@NameIsNovel)ควันเขียวหายไปอย่างไร้ร่องรอย
ผู้บำเพ็ญที่(@NameIsNovel)อยู่ใต้ศาสตราเวทเหล่านั้นยังไม่ทันได้(@NameIsNovel)กรีดร้อง ก็ถูกของเหลวสีดำละลายจนร่างหายสิ้น แม้แต่เสื้อผ้าสักชิ้นก็ไม่เหลือ
หลังสังหารผู้บำเพ็ญเหล่านั้นแล้ว ของเหลวสีดำยังคงร่วงหล่นลงสู่เมืองเบื้องล่าง ยิ่งไปกว่า(@NameIsNovel)นั้น หลังจากเหตุการณ์นี้ มันมิได้(@NameIsNovel)รวมเป็น(@NameIsNovel)สายเดียว แต่กลับแตกกระจายเป็น(@NameIsNovel)หยดเล็กนับไม่ถ้วน ร่วงโปรยดุจสายฝนคลุมพื้นที่(@NameIsNovel)กว้าง
“เจ้าสัตว์ร้าย!” สีหน้าของเซินลั่วมืดคล้ำลง พลันร่ายมือทั้งสองข้าง
บูม!
เสียงดังสนั่นปนเสียง “ฉี่” ดังสะท้อนออกมา หมอกขาวพลุ่งพล่าน ม่านน้ำที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)สร้างขึ้นถูกกัดกร่อนจนเกิดเป็น(@NameIsNovel)รูพรุนราวกับใกล้จะทะลุผ่านได้(@NameIsNovel)
เซินลั่วรีบเปลี่ยนกระบวนมืออีกครั้ง สายน้ำพลันผุดขึ้นจากพื้นดินต่อเนื่องไม่ขาด หยาดน้ำหลั่งไหลเสริมเติมม่านน้ำขึ้นใหม่ ขณะเดียวกันน้ำภายในม่านก็วนไหลอย่างรวดเร็ว หน่วงการกัดกร่อนของพิษสีดำให้นานออกไป
ของเหลวสีดำกัดเซาะม่านน้ำจนบางลงเรื่อยๆ แต่ในที่(@NameIsNovel)สุดเมื่อผ่านไปเพียงไม่กี่ลมหายใจ ของเหลวทั้งหมดก็สลายหายไป ม่านน้ำยังคงอยู่โดยไม่เสียหาย
เมื่อเห็นดังนั้น ผู้บำเพ็ญระดับก่อกำเนิดทั้งสามรวมถึงชายชุดแดงต่างก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก
ขณะเดียวกัน ภูตอสูรแมลงยักษ์กลางเวหากลับส่งเสียงคำรามออกมา ดวงตาทั้งคู่สาดประกายโกรธเกรี้ยว
ทันใดนั้น เบื้องบนเหนือศีรษะของมันกลับมี(@NameIsNovel)แสงเขียววูบขึ้น ร่างหนึ่งที่(@NameIsNovel)เล็กกว่า(@NameIsNovel)มันนักปรากฏออกมาจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า — คือเซินลั่ว!
แขนของเขา(@NameIsNovel)เหยียดออกหมัดหนึ่งส่องประกายทองคำ กระแทกลงไปยังส่วนหนึ่งของหัวแมลงยักษ์นั้น
ภูตอสูรแมลงดำยักษ์ถึงกับตะลึงไปชั่วขณะกับการปรากฏตัวกะทันหันของเซินลั่ว
แต่ก็ไม่คิดใส่ใจนัก กรงเล็บโค้งยาวคล้ายเคียวซึ่งมี(@NameIsNovel)ความยาวนับสิบฉื่อสาดแสงดำสว่า(@NameIsNovel)งวาบ ฟาดขึ้นมาดั่งเส้นหนวดหนาแน่น หวังจะบดขยี้เซินลั่วให้แหลกคามือ
หมัดของเซินลั่วพลันเบี่ยงทิศทางไปตรงกรงเล็บนั้น พุ่งเข้าปะทะอย่างจัง
เหตุการณ์ที่(@NameIsNovel)ไม่น่าเชื่อก็อุบัติขึ้น!
ทันทีที่(@NameIsNovel)กระแทกเข้ากัน กรงเล็บดำแหลมคมขนาดมหึมากลับแตกสลายทีละชิ้น ร่วงกระจายออกเป็น(@NameIsNovel)เศษเสี้ยวนับไม่ถ้วน แต่หมัดของเซินลั่วกลับไร้ร่องรอยบาดเจ็บแม้แต่น้อย!
ภูตอสูรแมลงยักษ์ดำถึงกับตื่นตระหนกหนักหน่วง แต่ก่อนมันจะทันได้(@NameIsNovel)ตอบสนอง หมัดของเซินลั่วก็พุ่งลงมาอีก คราวนี้ประหนึ่งอัสนีสีทองกระแทกเข้าที่(@NameIsNovel)ศีรษะของมันโดยตรง
เสียงแตกร้าวดังลั่น เกราะดำบนกระโหลกของมันปริออก เกิดเป็น(@NameIsNovel)รอยแตกที่(@NameIsNovel)แผ่ขยายออกอย่างรวดเร็ว!
กะโหลกของภูตอสูรแมลงยักษ์นั้นใหญ่โตและ(@NameIsNovel)แข็งแกร่งอย่างยิ่ง แม้จะปรากฏรอยร้าวขึ้น แต่กลับไม่ได้(@NameIsNovel)รับความเสียหายร้ายแรงใดๆ
“กร๊าก... กร๊าก!”
ภูตอสูรแมลงยักษ์เพิ่งตอบสนองในตอนนี้ ท่ามกลางเสียงคำรามต่ำลึก พลันมี(@NameIsNovel)แสงดำพวยพุ่งขึ้นจากส่วนศีรษะ แสงนั้นกระพริบวูบวาบอย่างรุนแรง ก่อนจะก่อร่างเป็น(@NameIsNovel)เกราะผลึกดำหนาทึบหุ้มกะโหลกปกป้องเอาไว้
พร้อมกันนั้น ปากของมันก็เปิดออกอีกครั้ง พ่นของเหลวสีดำระลอกใหม่ออกมา ม้วนตัวหมุนคล้ายสิ่งมี(@NameIsNovel)ชีวิต มี(@NameIsNovel)ชีวิตชีวาดุจสิ่งที่(@NameIsNovel)ยังคงหายใจ พุ่งตรงเข้าหาเซินลั่ว
สามกรงเล็บอันแหลมคมที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่ของมันส่องแสงดำสว่า(@NameIsNovel)งวาบ พริบตาเดียวก็พลันกางออกแล้วตวัดฟาดเข้ามา กลายเป็น(@NameIsNovel)เงาดำสามสายพุ่งเข้าหาเซินลั่วจากสามทิศ ปิดทุกทางหนีไม่ให้เหลือ
ดวงตาของเซินลั่วหดเล็กลง ร่างกายพลันสาดแสงทองเจิดจ้า แปรเปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)วงแหวนทองคำที่(@NameIsNovel)จับต้องได้(@NameIsNovel) ล้อมรอบปกป้องร่างเขา(@NameIsNovel)ไว้
ของเหลวสีดำโจมตีเข้ามาก่อน กระแทกใส่วงแหวนทอง
“ฉี่ๆๆ!”
เสียงกัดกร่อนดังลั่น วงแหวนทองถูกกัดกร่อนจนกลายเป็น(@NameIsNovel)ควันเขียวเลือนหายไป เพียงพริบตาเดียว วงแหวนก็หายไปกว่า(@NameIsNovel)ครึ่ง
ทว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วกลับยังคงสงบ สองมือร่ายกระบวนเวทอันแปลกประหลาด พลันมี(@NameIsNovel)แสงสีฟ้าสว่า(@NameIsNovel)งเจิดจ้าที่(@NameIsNovel)ฝ่ามือ แล้วเขา(@NameIsNovel)ก็สะบัดออกไป กระแทกใส่ของเหลวสีดำ
เหลวสีดำที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ฤทธิ์กัดกร่อนรุนแรงกลับ ไม่อาจกัดกร่อนแสงฟ้านี้ได้(@NameIsNovel)แม้แต่น้อย แถมยังถูกแยกออกอย่างสะอาดพุ่งเฉียงผ่านวงแหวนทองของเซินลั่ว
นี่ก็คือพลังของ วิชาแบ่งสมุทร — เคล็ดวิชาที่(@NameIsNovel)สามารถใช้ออกได้(@NameIsNovel)ก็ต่อเมื่อบำเพ็ญถึงระดับหลอมวิญญาณ ผ่านการฝึกจากเคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นามเท่านั้น!
แม้ของเหลวสีดำจะไม่ใช่น้ำบริสุทธิ์ แต่ก็เต็มไปด้วยพลังธาตุน้ำอย่างเข้มข้น ทำให้ วิชาแบ่งสมุทร มี(@NameIsNovel)ผลกับมันอย่างชัดเจน
เพียงสะบัดแขน เซินลั่วก็แยกของเหลวออกไป จากนั้นหมัดทั้งสองสาดแสงทองเรืองรอง ทะยานตรงเข้าสกัดกรงเล็บสามสายของภูตอสูรแมลงยักษ์ที่(@NameIsNovel)ตามติดมา
เสียงระเบิดดังก้อง!
แสงดำบนกรงเล็บทั้งสามแตกสลาย กลายเป็น(@NameIsNovel)เสี้ยวเศษกระจายไปทั่ว
เซินลั่วบิดเอว หมัดทั้งสองพลันฟาดลงใส่ศีรษะของมัน
เกราะผลึกดำหนาที่(@NameIsNovel)ห่อหุ้มศีรษะถูกทุบจนแตกละเอียดประหนึ่งกระดาษบาง
หมัดทั้งสองยังคงโจมตีต่อเนื่อง กระแทกลงตรงส่วนรอยร้าวบนศีรษะ ขยายรอยแตกให้กว้างออกอย่างรวดเร็ว
“ตึง! ตึง! ตึง!”
หมัดของเซินลั่วฟาดใส่อย่างดุดัน ราวห่าฝนกระหน่ำ เสียงดังก้องสะท้อนออกมาไม่ขาดสาย
ภูตอสูรแมลงยักษ์สะบัดร่างบ้าคลั่งด้วยความเจ็บปวด หวังจะสะบัดเซินลั่วออกจากศีรษะ แต่ไม่ว่า(@NameIsNovel)อย่างไร ร่างของเซินลั่วกลับตรึงแน่นอยู่อย่างมั่นคง ไม่ไหวเอนแม้แต่น้อย
ไม่ไกลนัก ชายกลางคนชุดแดงกับผู้บำเพ็ญระดับก่อกำเนิดอีกสามคนต่างเบิกตาโพลงมองด้วยความตะลึงงัน แต่ไม่นานใบหน้าก็เปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)ยินดี
“บูม!”
ภายใต้ฝนหมัดไม่หยุดยั้งของเซินลั่ว ในที่(@NameIsNovel)สุดศีรษะของมันก็ถูกทุบทะลุ เกิดเป็น(@NameIsNovel)โพรงขนาดใหญ่ เซินลั่วฉวยโอกาสนั้นทะยานเข้าสู่โพรง ก่อนที่(@NameIsNovel)พลังอันมหาศาลจะระเบิดออกจากภายในศีรษะของมัน!
“กร๊าก… กร๊าก…”
เสียงคำรามเจ็บปวดกึกก้องฟ้า ก่อนที่(@NameIsNovel)ภูตอสูรแมลงยักษ์ที่(@NameIsNovel)ดิ้นพล่านอย่างบ้าคลั่งจะหยุดนิ่ง ศีรษะมหึมาทรุดลง
แล้ว “แครก!” แตกออกเป็น(@NameIsNovel)เสี้ยวชิ้น เลือดดำทะลักพร้อมกับเยื่อสมองสีขาวขุ่นพุ่งทะลักออกมา เซินลั่วทะยานออกจากซากโสโครกนั้นลงสู่พื้นดิน
ร่างมหึมาของภูตอสูรแมลงยักษ์สิ้นชีพแล้วโดยสิ้นเชิง แต่กลับยังตั้งตระหง่านอยู่ด้วยขาเสาอันใหญ่โต
แม้การต่อสู้ครั้งนี้ดูราวกับซับซ้อน แต่แท้จริงเกิดขึ้นในเพียงชั่วพริบตาเดียว
ผู้บำเพ็ญระดับหลอมวิญญาณ ที่(@NameIsNovel)เหลือรอดต่างอ้าปากค้างมอง ชายชุดแดงกับผู้บำเพ็ญระดับก่อกำเนิดอีกสามคนก็มองไม่วางตา ราวกับไม่อยากเชื่อสายตาตนเอง
เซินลั่วที่(@NameIsNovel)ยังลอยอยู่กลางอากาศสะบัดมือทีหนึ่ง กระแสน้ำจากเบื้องล่างพลันพุ่งขึ้นรับร่างเขา(@NameIsNovel)อย่างอ่อนโยน เขา(@NameIsNovel)ค่อยๆ รวบรวมปราณเต๋าที่(@NameIsNovel)สับสนกลับมา แล้วหันไปมองเหล่าผู้บำเพ็ญรอบข้าง ตั้งใจจะเอ่ยบางสิ่ง
“ฮึ่ม!”
ทว่า(@NameIsNovel)ในห้วงขณะนั้นเอง เสียงฮึดฮัดเย็นยะเยือกพลันดังสะท้อนมาจากนภา!
----------