ตอนที่ 346 : หนทางตีบตัน

ทันทีที่(@NameIsNovel)คำพูดของเขา(@NameIsNovel)จบลง เซินลั่ว ที่(@NameIsNovel)อยู่กลางอากาศก็ก้าวเท้าออกไป ประกายแสงสีเขียวสว่า(@NameIsNovel)งวาบขึ้นรอบกาย และ(@NameIsNovel)ร่างของเขา(@NameIsNovel)ก็พร่าเลือน (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เขา(@NameIsNovel)รับรู้ได้(@NameIsNovel)อย่างชัดเจนว่า(@NameIsNovel) ตนเองกำลังเข้าสู่สภาวะลึกลับของการท่องผ่านความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าอีกครั้ง

ทัศนวิสัยเต็มไปด้วยเงาแสงสีเขียวนับไม่ถ้วน และ(@NameIsNovel)คลื่นพลังอันทรงพลังกำลังผลักดันเขา(@NameIsNovel)ไปข้างหน้าจากทุกทิศทาง ทว่า(@NameIsNovel)แรงดึงอันรุนแรงจากด้านหลังยังคงอยู่ไม่เปลี่ยนแปลง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ทันใดนั้น ร่างของเขา(@NameIsNovel)ก็พุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว และ(@NameIsNovel)เท้าของเขา(@NameIsNovel)ก็สัมผัสกับพื้นดินที่(@NameIsNovel)มั่นคง แสงสีเขียวนับไม่ถ้วนเบื้องหน้าพลันสลายหายไป และ(@NameIsNovel)ทัศนวิสัยของเขา(@NameIsNovel)ก็กลับสู่ปกติ [Source: NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เขา(@NameIsNovel)เห็นกองทัพอสูรหมาป่าขนาดมหึมากำลังพุ่งเข้าหาจากระยะหลายสิบจั้งในทันที

เซินลั่วหันกลับไป และ(@NameIsNovel)เห็นกำแพงเมืองที่(@NameIsNovel)สูงตระหง่านอยู่ด้านหลัง เขา(@NameIsNovel)เพิ่งจะพุ่งตัวออกมานอกด่านเจี้ยนเหมินเท่านั้น (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ในเวลานี้ วังวนโลหิตบนท้องฟ้าสูงยิ่งทวีความทรงพลังมากขึ้นเรื่อยๆ ร่างของพระพุทธรูปทั้งหกองค์เกือบจะจมหายไปในนั้น ไป๋เซียวหยุน ผู้กำลังควบคุมลูกประคำพุทธอยู่ หน้าซีดเผือดราวกับภูตผี ไร้สีเลือด

“ไม่ว่า(@NameIsNovel)จะอย่างไรก็ตาม ลองทำลายความสมดุลระหว่า(@NameIsNovel)งพวกมันก่อน” ความคิดของเซินลั่วหมุนวนอย่างรวดเร็ว และ(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)พึมพำกับตนเอง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เมื่อตัดสินใจได้(@NameIsNovel)แล้ว เขา(@NameIsNovel)ก็ไม่ลังเลอีกต่อไป เซินลั่วก้าวเท้าด้วยท่าเท้าพิสดารอยู่กับที่(@NameIsNovel)ในทันที ประสานอินด้วยมือทั้งสองข้าง ชี้ไปยังท้องฟ้าสูง ดวงตาของเขา(@NameIsNovel)เป็น(@NameIsNovel)ประกาย และ(@NameIsNovel)ร่างกายก็สว่า(@NameIsNovel)งไสวด้วยแสงดาว

“เคล็ดลับสามดารากำราบอสูร!” [Source: NameIsNovel]

ด้วยเสียงตะโกนแผ่วเบาจากปากของเซินลั่ว ปราณเต๋าเกือบทั้งหมดจากตันเถียนและ(@NameIsNovel)เส้นลมปราณของเขา(@NameIsNovel)พลันไหลทะลักออกไป

แสงสีขาวระยิบระยับสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นบนมือของเขา(@NameIsNovel) แล้วดึงลงมาจากความว่า(@NameIsNovel)งเปล่าอย่างกะทันหัน

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ในแม่น้ำดวงดาวอันไกลโพ้น พลังลึกลับพลันตอบสนองทันที ภาพดวงดาวสีทองกะพริบขึ้นในส่วนลึกของท้องฟ้าสูงนับพันจั้ง ราวกับดาวตกที่(@NameIsNovel)ลากเส้นแสงไว้บนฟ้า ร่วงหล่นลงมายังวังวนโลหิต

เมื่อดวงดาวสีทองปรากฏรูปร่างเต็มที่(@NameIsNovel) มันอยู่เหนือพื้นดินเพียงสามร้อยจั้ง ขนาดของมันยาวกว่า(@NameIsNovel)ร้อยจั้ง ใหญ่กว่า(@NameIsNovel)ตอนที่(@NameIsNovel)เซินลั่วอัญเชิญออกมาครั้งก่อนเกือบสิบเท่า

แสงสีทองที่(@NameIsNovel)แผ่ออกมาจากดวงดาวนั้นร้อนแรงและ(@NameIsNovel)สว่า(@NameIsNovel)งไสว เมื่อมันสัมผัสกับวังวนโลหิต ก็เกิดการปะทะกันอย่างรุนแรง เช่นเดียวกับที่(@NameIsNovel)เกิดขึ้นกับพระพุทธรูป

ทว่า(@NameIsNovel)ภายใต้การเสียดสีซึ่งกันและ(@NameIsNovel)กัน แสงของดวงดาวสีทองกลับละลายเร็วกว่า(@NameIsNovel) [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ร้อยฉื่อ เจ็ดสิบฉื่อ ห้าสิบฉื่อ สามสิบฉื่อ สิบฉื่อ…

ดวงดาวสีทองยังไม่ทันได้(@NameIsNovel)สัมผัสพื้นดิน พลังของมันก็เกือบจะหมดสิ้นไปแล้ว ในที่(@NameIsNovel)สุด แสงสีทองของมันก็แผ่กระจายออกไปและ(@NameIsNovel) “ตูม” มันก็ระเบิดออก (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

แสงดาวบนร่างของเซินลั่วหายไป และ(@NameIsNovel)ร่างทั้งร่างของเขา(@NameIsNovel)ก็พลันล้มลงกับพื้น ไม่สามารถแม้แต่จะยืนขึ้นได้(@NameIsNovel)

เมื่อเงยหน้าขึ้น เขา(@NameIsNovel)ก็เห็นลูกไฟสีทองระเบิดออกที่(@NameIsNovel)ส่วนบนสุดของวังวนโลหิต คลื่นระลอกคลื่นสีทองยังคงซัดสาดไปทุกทิศทาง ทำให้วังวนโลหิตเกิดความโกลาหลโดยสิ้นเชิง

ในความว่า(@NameIsNovel)งเปล่า ที่(@NameIsNovel)ซึ่งแสงสีทองแผ่กระจายออกไป ปรากฏภาพสีทองที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ดวงดาวสีทองอยู่ภายในและ(@NameIsNovel)ลวดลายเมฆอยู่ภายนอก ซึ่งคงอยู่เป็น(@NameIsNovel)เวลานาน

ความสมดุลระหว่า(@NameIsNovel)งวังวนโลหิตและ(@NameIsNovel)พระพุทธรูปทั้งหกองค์ก็ถูกทำลายลงโดยพลังนี้ในทันที ไป๋เซียวหยุนรีบประสานอินด้วยมือทั้งสองข้างอยู่หน้ากายและ(@NameIsNovel)ตะโกน “ตูม” หกครั้งติดต่อกัน

พร้อมกับเสียงของเขา(@NameIsNovel) สัจจธรรมที่(@NameIsNovel)สลักอยู่บนลูกประคำพุทธหกเม็ดบนหน้าผากของพระพุทธรูปก็สว่า(@NameIsNovel)งขึ้นทีละเม็ดและ(@NameIsNovel)ระเบิดออก [Source: NameIsNovel]

“ตูม ตูม ตูม”

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) การระเบิดครั้งใหญ่ดังก้องไปทั่วฟ้าดิน วังวนระเบิดขนาดใหญ่หกแห่งปะทะกัน ระเบิดวังวนโลหิตทั้งมวลจนสิ้น แสงสีแดงและ(@NameIsNovel)สีทองพันกันไปมา กลืนกินครึ่งหนึ่งของกำแพงเมืองเบื้องล่าง

ในเวลานั้นเอง ร่างหนึ่งก็โฉบลงมาจากกลุ่มควันของการระเบิด คว้าจับเซินลั่วที่(@NameIsNovel)ไร้เรี่ยวแรง แล้วทะยานไปยังทิศตะวันออกทันที

“ท่านเป็น(@NameIsNovel)อะไรหรือไม่?” เซินลั่ว มองไปยัง ไป๋เซียวหยุน ซึ่งเสื้อผ้าฉีกขาดและ(@NameIsNovel)อาบไปด้วยเลือด แล้วเอ่ยถาม

“ไม่เป็น(@NameIsNovel)ไร แล้วท่านเล่า? การใช้พลังเทวะเช่นนี้ การสูญเสียคงไม่น้อย?” ไป๋เซียวหยุนส่ายหน้าและ(@NameIsNovel)ถามกลับ

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “ข้าฝืนเร่งพลังของเคล็ดวิชาเทวะ ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร เพียงแค่เผาผลาญปราณเต๋าไปบ้าง” เซินลั่วหัวเราะและ(@NameIsNovel)กล่าวอ่านตอนต่อไปฟรี

“หากท่านต้องต่อสู้ตามลำพังกับผู้ใด ท่านจะประมาทเช่นนี้ไม่ได้(@NameIsNovel)” ไป๋เซียวหยุนอดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะตำหนิ [Source: NameIsNovel]

“เมื่อครู่สถานการณ์คับขัน ข้าจะไปคิดเรื่องอื่นได้(@NameIsNovel)อย่างไร อสูรวายุตนนั่น…” เซินลั่วถามอย่างลังเล

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “พลังของการสลายปราณของลูกประคำพุทธสัจจธรรมนั้นไม่ธรรมดา มันบาดเจ็บอยู่แล้ว ย่อมทำให้บาดแผลของมันทรุดหนักลงไปอีก

ข้าเดาว่า(@NameIsNovel)มันคงไม่ตามมาแล้ว แต่เราจะประมาทไม่ได้(@NameIsNovel) ต้องรีบหนีไปให้เร็วที่(@NameIsNovel)สุด แค่กๆ” เมื่อกล่าวเช่นนี้ ไป๋เซียวหยุนก็อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะไอเป็น(@NameIsNovel)เลือดสดๆ ออกมาคำใหญ่

“ท่านควรจะดูแลอาการบาดเจ็บของท่านก่อนดีกว่า(@NameIsNovel)” เมื่อเห็นใบหน้าของเขา(@NameIsNovel)ซีดเผือดราวกับกระดาษ เซินลั่วก็อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะเร่งเร้า

หลังจากลังเลเล็กน้อย ไป๋เซียวหยุนก็นำเขา(@NameIsNovel)ไปยังลำธารบนภูเขา(@NameIsNovel) และ(@NameIsNovel)ร่อนลงที่(@NameIsNovel)นั่น [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

หลังจากร่อนลง เขา(@NameIsNovel)หยิบโอสถทิพย์สีเหลืองออกมากลืนลงไป หลับตา นั่งขัดสมาธิ และ(@NameIsNovel)รักษาอาการบาดเจ็บของตน

จากนั้นเซินลั่วก็หยิบยันต์ข้ามขุนเขา(@NameIsNovel)ออกมาวางไว้ข้างๆ จมร่างของตนลงในน้ำลำธารของภูเขา(@NameIsNovel) โคจรเคล็ดวิชาบำเพ็ญไร้นาม ดูดซับพลังงานวิญญาณแห่งฟ้าดิน และ(@NameIsNovel)ฟื้นฟูปราณเต๋าของตน

ทั้งสองคนไม่กล้าที่(@NameIsNovel)จะเสียเวลานานเกินไป และ(@NameIsNovel)หลังจากเวลาผ่านไปเพียงชั่วจิบชา พวกเขา(@NameIsNovel)ก็ออกเดินทางอีกครั้ง

[Source: NameIsNovel] เมื่อพวกเขา(@NameIsNovel)ตามทันคนอื่นๆ ก็ผ่านไปครึ่งชั่วยามแล้ว

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) ผู้คนที่(@NameIsNovel)เหลืออยู่ของเมืองเจี้ยนเย่ยังคงวิ่งไปทางตะวันออก แม้ว่า(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)จะออกจากอาณาเขตของด่านเจี้ยนเหมินแล้ว แต่พวกเขา(@NameIsNovel)ก็ยังคงอยู่ใกล้กับเทือกเขา(@NameIsNovel)อูซานและ(@NameIsNovel)เสี่ยงที่(@NameIsNovel)จะพบกับอสูรได้(@NameIsNovel)ทุกเมื่อ

เมื่อเห็นเซินลั่วและ(@NameIsNovel)ไป๋เซียวหยุนกลับมาอย่างปลอดภัย ทุกคนก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “ผู้อาวุโสไป๋ ผู้อาวุโสเซิน ดีเหลือเกินที่(@NameIsNovel)ท่านกลับมาอย่างปลอดภัย” เซินอวี่กล่าวอย่างจริงใจ

ก่อนหน้านี้ นางได้(@NameIsNovel)นำตระกูลเซินไปข้างหน้า การเดินทางเต็มไปด้วยความกลัวและ(@NameIsNovel)วิกฤต เมื่อเห็นทั้งสองคนตอนนี้ นางก็รู้สึกโล่งใจในที่(@NameIsNovel)สุด (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

เพื่อสร้างความมั่นใจให้กับคนอื่นๆ ทั้งไป๋เซียวหยุนและ(@NameIsNovel)เซินลั่วได้(@NameIsNovel)ทำความสะอาดเลือดออกจากร่างกาย และ(@NameIsNovel)เปลี่ยนเป็น(@NameIsNovel)เสื้อผ้าที่(@NameIsNovel)สะอาดก่อนที่(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)จะกลับมา

เซินลั่วกวาดสายตามองและ(@NameIsNovel)เห็นผู้คนที่(@NameIsNovel)เหนื่อยล้ากำลังนั่งอยู่รอบๆ บางคนดูหวาดกลัว บางคนเฉยเมย บางคนสูญเสียสมาชิกในครอบครัวและ(@NameIsNovel)ไม่กล้าร้องไห้เสียงดัง ทำได้(@NameIsNovel)เพียงกลั้นเสียงร้องไห้และ(@NameIsNovel)สะอื้นเบาๆ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “จำนวนผู้เสียชีวิตเป็น(@NameIsNovel)อย่างไรบ้าง?” ไป๋เซียวหยุนถาม

“ไม่มี(@NameIsNovel)ใครในตระกูลเซินได้(@NameIsNovel)รับบาดเจ็บ ตระกูลไป๋และ(@NameIsNovel)ตระกูลหลินเสียผู้บำเพ็ญไปคนละหนึ่งคนและ(@NameIsNovel)สมาชิกในครอบครัวหกคน [Source: NameIsNovel]

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) สำหรับตระกูลอื่นๆ… มากกว่า(@NameIsNovel)ครึ่งหนึ่งเสียชีวิตหรือบาดเจ็บ รอดชีวิตไม่ถึงหนึ่งในสาม” ไป๋ปี้กล่าว สายตาของเขา(@NameIsNovel)จับจ้องอยู่ที่(@NameIsNovel)พื้น

“และ(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญอิสระสี่คนไม่ฟังคำแนะนำของเราก่อนหน้านี้ ละทิ้งคนอื่นๆ และ(@NameIsNovel)หนีไปเอง” เซินอวี่กล่าวผ่านไรฟันที่(@NameIsNovel)ขบกัน

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “เขา(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)หนีไปคนเดียวรึ?” เซินลั่วถาม ดูประหลาดใจเล็กน้อย

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) เขา(@NameIsNovel)เห็นหลู่หย่งกำลังนั่งยองๆ อยู่ใต้ต้นไม้โบราณริมถนน รายล้อมด้วยผู้บำเพ็ญอิสระจำนวนมาก ซึ่งกำลังพูดคุยกันอย่างเงียบๆ

[Source: NameIsNovel] “ทุกคนมาทางนี้” ไป๋เซียวหยุนตะโกน

เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเสียงของเขา(@NameIsNovel) ผู้บำเพ็ญทุกคนก็ค่อยๆ มารวมตัวกัน และ(@NameIsNovel)ทุกคนก็จับจ้องมาที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ด้วยสายตาที่(@NameIsNovel)สงสัย

“ทุกคน ด่านเจี้ยนเหมินแตกแล้ว เส้นทางที่(@NameIsNovel)ปลอดภัยเพียงเส้นทางเดียวไปยังฉางอันไม่มี(@NameIsNovel)อยู่อีกต่อไป พวกท่านมี(@NameIsNovel)แผนอะไรกันบ้าง?” ไป๋เซียวหยุนกวาดสายตามองฝูงชนและ(@NameIsNovel)ถาม (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

---------- (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)