หน้าแรก / จอมราชันย์สุญญตา / ตอนที่ 414
ตอนที่ 414 : ภารกิจแดนยมโลก
ตอนที่ 414
เมื่อเห็นว่า(@NameIsNovel)นางดูจริงใจ เซินลั่วก็รู้สึกเสียใจ
“ในเมื่อเป็น(@NameIsNovel)เช่นนั้น ข้าคงต้องหาหนทางอื่นแล้ว ถึงอย่างไรก็ต้องขอบคุณแม่นางหม่า” เซินลั่วโค้งคำนับ
เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินถ้อยคำเหล่านี้ หม่าซิ่วซิ่วมิได้(@NameIsNovel)ตอบกลับเซินลั่วในทันที แต่นางขมวดคิ้ว ครุ่นคิดอย่างลึกซึ้ง
“แม่นางหม่า…”
“ยังมี(@NameIsNovel)อีกหนทางหนึ่งที่(@NameIsNovel)อาจโน้มน้าวให้ผู้อาวุโสท่านนั้นช่วยท่านปรุงยาได้(@NameIsNovel) ท่านจะลองดูหรือไม่?”
“เป็น(@NameIsNovel)วิธีใดรึ?” เซินลั่วรีบถาม
“คุณชายเซิน ท่านเคยได้(@NameIsNovel)ยินเรื่องภารกิจยมโลกหรือไม่?” หม่าซิ่วซิ่วถามอย่างมี(@NameIsNovel)ลับลมคมนัย
“ข้าอาจจะเคยได้(@NameIsNovel)ยินมาบ้าง เหตุใดรึ? หนทางที่(@NameIsNovel)ท่านกำลังพูดถึงเกี่ยวข้องกับภารกิจยมโลกงั้นรึ?” เซินลั่วตะลึงเล็กน้อย แล้วจึงถามต่อ
“ใช่แล้ว ท่านผู้อาวุโสนักปรุงยาผู้นั้นพยายามจะหลอมโอสถทิพย์หมิงหลิงมาโดยตลอด และ(@NameIsNovel)กำลังตาม หาวัตถุดิบวิญญาณอย่าง ‘ผลึกหวงเฉวียน’ ซึ่งเป็น(@NameIsNovel)ของที่(@NameIsNovel)มาจากแดนยมโลก
น่าเสียดายที่(@NameIsNovel)ของชิ้นนี้เป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)หวงแหนอย่างยิ่งในแดนยมโลก และ(@NameIsNovel)แทบจะไม่ปรากฏในแดนมนุษย์เลย เขา(@NameIsNovel)จึงประสบปัญหาในการตาม หามัน
หากท่านสามารถหาของชิ้นนี้มาได้(@NameIsNovel) เงื่อนไขในการปรุงยาก็จะสามารถต่อรองได้(@NameIsNovel)มากขึ้น” หม่าซิ่วซิ่วพยักหน้า
“ผลึกหวงเฉวียน… ในเมื่อล้ำค่าถึงเพียงนี้ คงมิใช่ของที่(@NameIsNovel)จะหามาได้(@NameIsNovel)ง่ายๆ กระมัง?” เซินลั่วครุ่นคิด
จากที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)เผชิญหน้ากับภูตผีหน้าม้าไม่กี่ครั้ง เซินลั่วก็รู้ดีว่า(@NameIsNovel)ของจากแดนยมโลกนั้นมิใช่สิ่งที่(@NameIsNovel)จะได้(@NameIsNovel)มาโดยง่าย
“เป็น(@NameIsNovel)เช่นนั้น ทว่า(@NameIsNovel)โถงสมบัติของเรามี(@NameIsNovel)แผนจะรับภารกิจแดนยมโลกในเร็วๆ นี้ และ(@NameIsNovel)รางวัลก็มี(@NameIsNovel)ผลึกหวงเฉวียนนี้รวมอยู่ด้วย
หากท่านเต็มใจที่(@NameIsNovel)จะเข้าร่วม ข้าสามารถจัดการให้ท่านเข้าร่วมในฐานะสมาชิกของโถงสมบัติและ(@NameIsNovel)เข้าร่วมภารกิจนี้ได้(@NameIsNovel)” หม่าซิ่วซิ่วกล่าว
“แต่เท่าที่(@NameIsNovel)ข้ารู้ การจะรับภารกิจแดนยมโลกได้(@NameIsNovel) อย่างน้อยต้องเป็น(@NameIsNovel)ผู้บำเพ็ญระดับหลอมวิญญาณมิใช่รึ? เต๋าของข้านั้นต่ำต้อยนัก เกรงว่า(@NameIsNovel)จะไม่ถึงเกณฑ์กระมัง?” เซินลั่วลังเล
“โดยทั่วไปแล้วก็เป็น(@NameIsNovel)เช่นนั้น ทว่า(@NameIsNovel)ภารกิจนี้เปิดให้เข้าร่วมเป็น(@NameIsNovel)กลุ่มได้(@NameIsNovel) ตราบใดที่(@NameIsNovel)หัวหน้ากลุ่มมี(@NameIsNovel)ระดับพลังถึงขั้นหลอมวิญญาณ ระดับพลังบำเพ็ญของคนอื่นก็ไม่เป็น(@NameIsNovel)ปัญหา ขอเพียงอยู่ในระดับอิงปราณก็เพียงพอแล้ว” หม่าซิ่วซิ่วกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
“แม่นางหม่าพอจะบอกรายละเอียดของภารกิจได้(@NameIsNovel)หรือไม่? ข้าไม่อยากจะไปเป็น(@NameIsNovel)ตัวถ่วงของโถงสมบัติเพราะความไม่รู้” เซินลั่วเดินเข้าไปหาหม่าซิ่วซิ่วด้วยรอยยิ้ม โค้งคำนับแล้วถาม
“อย่าถ่อมตนไปเลย คุณชายเซิน… โดยทั่วไปแล้ว ภารกิจจากแดนยมโลกส่วนใหญ่จะเกี่ยวข้องกับการขับไล่ภูติผีปีศาจ
ในเมื่อท่านเชี่ยวชาญในวิถีแห่งยันต์และ(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ยันต์อัสนีอันทรงพลังอยู่ข้างกาย ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)ท่านจะเป็น(@NameIsNovel)ตัวเลือกที่(@NameIsNovel)ดีที่(@NameIsNovel)สุดสำหรับภารกิจนี้” หม่าซิ่วซิ่วโบกมือให้เซินลั่วอย่างไม่ใส่ใจ
“ฟังดูเหมือนแม่นางหม่าได้(@NameIsNovel)วางแผนทุกอย่างไว้ให้ข้าอย่างรอบคอบแล้ว” เซินลั่วยิ้มและ(@NameIsNovel)เอ่ยขึ้น
“อาจจะเป็น(@NameIsNovel)เช่นนั้น แต่ข้าขอเตือนท่านไว้ก่อน ภารกิจประเภทนี้โดยทั่วไปแล้วไม่ง่ายนัก โดยเฉพาะครั้งนี้ที่(@NameIsNovel)รางวัลสูง ผีร้ายที่(@NameIsNovel)เราต้องกำจัดก็คงจะไม่ธรรมดาเช่นกัน
ท่านควรพิจารณาให้ดีก่อนตัดสินใจ ท่านสามารถให้คำตอบข้าได้(@NameIsNovel)ภายในบ่ายวันพรุ่งนี้” สีหน้าของหม่าซิ่วซิ่วพลันจริงจังขึ้นขณะอธิบาย
“ข้ารับภารกิจนี้” เซินลั่วครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ แล้วจึงประกาศออกมา
“ภารกิจจะยังไม่เริ่มจนกว่า(@NameIsNovel)จะถึงอีกครึ่งเดือนนับจากนี้ ยังไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องรีบตัดสินใจ เรายังมี(@NameIsNovel)เวลา” หม่าซิ่วซิ่วเหลือบตามองด้วยความตะลึงงัน มิคาดว่า(@NameIsNovel)ชายผู้นั้นจะเอ่ยถ้อยคำเช่นนั้นออกมา
“ข้าคิดดีแล้ว ข้าจะรับภารกิจนี้ แม่นางหม่าอุตส่าห์คิดเผื่อข้าถึงเพียงนี้ หากข้ายังคงลังเลใจอยู่ ก็เท่ากับทำให้ความเมตตาของท่านต้องเสียเปล่ามิใช่รึ?” เซินลั่วหัวเราะเบาๆ ด้วยความตั้งใจแน่วแน่
“ช่างเป็น(@NameIsNovel)ผู้ที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ความกล้าหาญเป็น(@NameIsNovel)เลิศเสียจริง คุณชายเซิน อย่างไรก็ตาม ท่านไม่ต้องกังวลกับเรื่องนี้มากเกินไป ผู้ที่(@NameIsNovel)นำภารกิจในครั้งนี้คือผู้อาวุโสของโถงสมบัติเราซึ่งอยู่ในระดับหลอมวิญญาณขั้นปลาย
ท่านผู้นั้นผ่านภารกิจในแดนยมโลกมานับครั้งไม่ถ้วน ไม่เคยล้มเหลวแม้แต่คราเดียว อีกทั้งยังควบคุมความสูญเสียไว้ได้(@NameIsNovel)อย่างน่าอัศจรรย์
ตราบใดที่(@NameIsNovel)ท่านปฏิบัติตามคำสั่งของเขา(@NameIsNovel)โดยไม่คลาดเคลื่อน ย่อมปลอดภัยไร้อันตราย — ข้าจะขอให้เขา(@NameIsNovel)ช่วยดูแลท่านด้วยตนเอง”
แววตาของหม่าซิ่วซิ่วสะท้อนประกายชื่นชมอย่างไม่อาจปิดบัง
“ขอบคุณท่านมาก” เซินลั่วโค้งคำนับ
“คุณชายเซิน ไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องเป็น(@NameIsNovel)ทางการกับข้าถึงเพียงนี้” ในที่(@NameIsNovel)สุดหม่าซิ่วซิ่วก็แย้มยิ้มออกมา
หลังจากนั้น นางก็ขอตัวลาจากไป
เมื่อใกล้ถึงเวลาเที่(@NameIsNovel)ยง เซินลั่วก็ออกจากลานเล็กๆ มุ่งหน้าไปยังตลาดตะวันตกซึ่งเป็น(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)รวมของร้านค้าต่างๆ เขา(@NameIsNovel)ซื้อกระดาษยันต์และ(@NameIsNovel)วัตถุดิบวิญญาณสำหรับทำหมึกยันต์มาจำนวนหนึ่ง
เขา(@NameIsNovel)ต้องการใช้เวลาครึ่งเดือนนี้วาดอักขระเวทเพิ่มขึ้นเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับภารกิจยมโลก
เวลาผ่านไปรวดเร็วราวกับติดปีก ครึ่งเดือนก็ผ่านไป
เช้าตรู่วันนี้ ก่อนที่(@NameIsNovel)เซินลั่วจะได้(@NameIsNovel)เดินทางไปยังโถงสมบัติ รถม้าคันหนึ่งก็มาถึงนอกลานเล็กๆ มันถูกส่งมาโดยหม่าซิ่วซิ่วเพื่อพาเขา(@NameIsNovel)ไปยังจุดนัดพบ
หลังจากเก็บยันต์และ(@NameIsNovel)ศาสตราเวททั้งหมดแล้ว เซินลั่วก็ขึ้นไปบนรถม้าและ(@NameIsNovel)มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก
รถม้าวิ่งผ่านถนนและ(@NameIsNovel)ตลาดหลายแห่งอยู่เป็น(@NameIsNovel)เวลานาน เมื่อพวกเขา(@NameIsNovel)ผ่านประตูขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง เซินลั่วก็เปิดม่านมองออกไปและ(@NameIsNovel)ตระหนักว่า(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)มาถึงเขตหย่งซิงทางตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองแล้ว
“เหตุใดพวกเราจึงมาที่(@NameIsNovel)นี่?” เซินลั่วถามอย่างงุนงง
“จุดนัดพบอยู่ในเขตหย่งซิง โปรดอดใจรอสักครู่ ท่านผู้ชาย อีกไม่นานก็จะถึงแล้ว” สารถีอธิบาย
เดิมทีเซินลั่วคิดว่า(@NameIsNovel)ภารกิจจับผีจะเริ่มต้นจากนอกเมือง เขา(@NameIsNovel)ไม่เคยคาดคิดว่า(@NameIsNovel)มันจะอยู่ในเขตหย่งซิงซึ่งอยู่ใกล้กับเมืองหลวง
เมื่อเดินทางต่อไปทางเหนือผ่านตัวเมือง ไม่นานรถม้าก็หยุดลง
เซินลั่วกระโดดลงจากรถม้า มองไปข้างหน้าและ(@NameIsNovel)เห็นอาคารขนาดใหญ่หลังหนึ่ง มี(@NameIsNovel)สิงโตหินแกะสลักขนาดมหึมาสองตัว ดูน่าเกรงขามและ(@NameIsNovel)สง่างาม
“ศาลเจ้าพ่อหลักเมือง…”
เมื่อสังเกตเห็นป้ายที่(@NameIsNovel)แขวนอยู่บนขื่อของอาคาร เซินลั่วก็อดไม่ได้(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)จะรู้สึกประหลาดใจ
ระหว่า(@NameIsNovel)งที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)กำลังครุ่นคิด รถม้าคันหนึ่งปรากฏขึ้นจากด้านหลัง ชายร่างสูงในชุดคลุมสั้นก้าวลงมา สะพายขวานทองสัมฤทธิ์ขนาดใหญ่บนหลัง แล้วเดินเข้ามาหาด้วยฝีเท้าหนักแน่น
เขา(@NameIsNovel)เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเซินลั่วแล้วมองลงมา ถามด้วยท่าทีซื่อๆ ว่า(@NameIsNovel) “เจ้าก็มาที่(@NameIsNovel)นี่เพื่อรวมตัวเหมือนกันรึ?”
เซินลั่วพินิจชายผู้นั้นอยู่ครู่หนึ่ง เห็นหน้าผากกว้าง สันจมูกต่ำ ริมฝีปากหนา ให้ความรู้สึกเรียบง่ายและ(@NameIsNovel)ซื่อสัตย์อย่างประหลาด
แม้จะรู้สึกงุนงงเล็กน้อย แต่เขา(@NameIsNovel)ก็พยักหน้ารับโดยไม่เอ่ยคำ
“ข้าก็เช่นกัน ไปด้วยกันเถอะ” ชายร่างสูงโบกมือใหญ่ของเขา(@NameIsNovel)แล้วนำทางขึ้นบันไดไป
เซินลั่วลังเลเล็กน้อยก่อนจะเดินตามไป
“ข้าชื่อหลู่เหอ แล้วเจ้าล่ะ?” ชายผู้นั้นถามเมื่อสังเกตเห็นว่า(@NameIsNovel)เซินลั่วเดินตามเขา(@NameIsNovel)มา
“ข้าคือเซินลั่ว” เขา(@NameIsNovel)โค้งคำนับ
“ดูเหมือนว่า(@NameIsNovel)นี่จะเป็น(@NameIsNovel)ครั้งแรกที่(@NameIsNovel)เจ้าร่วมภารกิจรึ?” หลู่เหอพิจารณาเซินลั่ว แล้วจึงถาม
“ใช่ นี่เป็น(@NameIsNovel)ครั้งแรกของข้า คงต้องขอคำชี้แนะจากท่านด้วย” เซินลั่วตอบ
“ไม่มี(@NameIsNovel)อะไรให้สอนมากนัก ข้าเองก็เคยเข้าร่วมแค่สามครั้งเท่านั้น อย่างไรก็ตาม แค่อยู่ใกล้ๆ ผู้อาวุโสหูหย่งไว้ก็พอ” หลู่เหอแนะนำ
“ผู้อาวุโสหูหย่งรึ?” เซินลั่วประหลาดใจ
“เจ้าไม่รู้รึ? ผู้ที่(@NameIsNovel)นำภารกิจครั้งนี้คือผู้อาวุโสหูหย่ง ตราบใดที่(@NameIsNovel)เจ้าอยู่ติดกับเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)ทำตามคำสั่งของเขา(@NameIsNovel) เจ้าก็จะไม่เสียชีวิตไปง่ายๆ” หลู่เหอกล่าว แววตาเต็มไปด้วยความชื่นชม
“ผู้อาวุโสหูหย่งผู้นี้เป็น(@NameIsNovel)ใครกัน? เหตุใดจึงเก่งกาจถึงเพียงนั้น?” เซินลั่วถาม
“ไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องถามมากความ สิ่งที่(@NameIsNovel)สำคัญที่(@NameIsNovel)สุดในการทำภารกิจคืออย่าทำตัวอวดฉลาด แค่ฟังคำสั่งของผู้อาวุโสหูหย่งก็พอ” หลู่เหอโบกมืออย่างไม่อดทนขณะพูด
ระหว่า(@NameIsNovel)งการสนทนา พวกเขา(@NameIsNovel)ก็เดินผ่านประตูหน้าเข้าไปในศาลเจ้าพ่อหลักเมือง
----------