ตอนที่ 489 : พบกับนักพรตเฒ่าอีกครั้ง

“ท่านผู้มี(@NameIsNovel)เกียรติ มือที่(@NameIsNovel)เอื้อเฟื้อของท่านนั้นช่างเมตตากรุณาโดยแท้” เซินลั่ว หากเขา(@NameIsNovel)ซื้อปลาตัวนี้ ก็ตั้งใจจะปล่อยเช่นกัน

เขา(@NameIsNovel)จึงก้าวไปข้างหน้าและ(@NameIsNovel)โค้งคำนับ แสดงความชื่นชมต่อบัณฑิตผู้นั้น [Source: NameIsNovel]

“ครั้งหนึ่ง ข้าก็เคยเป็น(@NameIsNovel)เหมือนปลาบนเขียง อยู่ในกำมือของผู้อื่น มันเป็น(@NameIsNovel)เพียงการกระทำที่(@NameIsNovel)เกิดจากความเห็นอกเห็นใจ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ท้ายที่(@NameIsNovel)สุดแล้ว... มันเป็น(@NameIsNovel)ความรับผิดชอบ... ที่(@NameIsNovel)มิอาจปฏิเสธได้(@NameIsNovel)ของข้า” บัณฑิตวัยกลางคนกล่าวเบาๆ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ใบหน้าของเซินลั่วตกตะลึง บัณฑิตผู้นี้หมายความว่า(@NameIsNovel)อย่างไร?

บัณฑิตวัยกลางคนดูเหมือนจะไม่ต้องการอธิบายอะไรเพิ่มเติมกับเซินลั่ว เขา(@NameIsNovel)ถอนหายใจ หันหลัง และ(@NameIsNovel)เดินจากไป

ชาวประมงหนุ่มมองแผ่นหลังของบัณฑิตวัยกลางคน ดวงตากะพริบและ(@NameIsNovel)รีบเดินจากไปพร้อมกับอุปกรณ์หาปลาของเขา(@NameIsNovel)

เมื่อไม่มี(@NameIsNovel)ความตื่นเต้นใดๆ ผู้คนก็แยกย้ายกันไปทีละคน

เซินลั่วไม่ได้(@NameIsNovel)ขยับตัว เมื่อฝูงชนแยกย้ายกันไปหมดแล้ว ก็นำมือที่(@NameIsNovel)ซ่อนไว้ด้านหลังออกมา

ระหว่า(@NameIsNovel)งปลายนิ้ว มี(@NameIsNovel)เกล็ดทองคำชิ้นหนึ่งหมุนอยู่เบาๆ — เป็น(@NameIsNovel)ของบัณฑิตวัยกลางคนผู้ซื้อปลานั่นเอง [Source: NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เซินลั่วอาศัยปราณเต๋าแอบดึงมันออกมาจากอ้อมแขนของชาวประมงอย่างแนบเนียน

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ทว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ก็ได้(@NameIsNovel)ใส่เงินสิบตำลึงเข้าไปแทน ดังนั้นเขา(@NameIsNovel)จึงไม่ได้(@NameIsNovel)หยิบมาเปล่าๆ

“นี่ต้องไม่ผิดแน่ นี่คือเกล็ดมังกร!”

เขา(@NameIsNovel)แนบเกล็ดทองไว้ที่(@NameIsNovel)กลางหน้าผาก ลมหายใจแผ่วลง ขณะจิตสัมผัสไหลผ่านพื้นผิวอย่างระมัดระวัง แววคมวาบขึ้นในดวงตา พร้อมเสียงพึมพำแผ่วต่ำ

นี่ไม่ใช่แค่เกล็ดมังกรเท่านั้น แต่ยังมี(@NameIsNovel)ร่องรอยของปราณหยินจางๆ พันอยู่บนเกล็ดด้วย [Source: NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] “บัณฑิตผู้นี้ค่อนข้างแปลกประหลาด ตามไปดูหน่อยว่า(@NameIsNovel)เกิดอะไรขึ้น” เซินลั่วมองขึ้นไปในทิศทางที่(@NameIsNovel)บัณฑิตกำลังไป ร่างของเขา(@NameIsNovel)วาบหายและ(@NameIsNovel)ตามไป

[Source: NameIsNovel] ร่างหนึ่งพุ่งทะยานออกมาจากตรอกใกล้ๆ — หากไม่ขยับทัน เซินลั่วคงถูกชนเข้าเต็มแรง

เขา(@NameIsNovel)เหลือบตามอง ใช้ปลายเท้าแตะพื้นหมุนตัวเบาๆ หลบออกด้านข้าง ทว่า(@NameIsNovel)ขณะหลบพ้นร่างนั้นอย่างเฉียดฉิว กลับชนเข้ากับสิ่งของที่(@NameIsNovel)อีกฝ่ายถืออยู่เข้าอย่างจัง

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) ด้วยเสียงดัง “เพล้ง” ขวดสุราในมือของคนผู้นั้นก็ตกลงบนพื้น แตกเป็น(@NameIsNovel)ชิ้นๆ และ(@NameIsNovel)กลิ่นหอมของสุราก็ฟุ้งกระจายออกมา

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “สุราหมักร้อยวันของข้า! เจ้าบัดซบ ไม่ดูทางเลยรึอย่างไร กล้าดียังไงมาชนนักพรตผู้นี้!” บุคคลในชุดคลุมสีเทาเป็น(@NameIsNovel)นักพรตเฒ่า เมื่อเห็นขวดสุราแตก เขา(@NameIsNovel)ก็ชี้หน้าเซินลั่วและ(@NameIsNovel)ด่าทออย่างโกรธเกรี้ยว

เซินลั่วขมวดคิ้ว กำลังจะพูด แต่ดวงตาก็พลันสว่า(@NameIsNovel)งขึ้นและ(@NameIsNovel)โค้งคำนับ “ท่านอาจารย์ เป็น(@NameIsNovel)ท่านเองรึ! ไม่ได้(@NameIsNovel)พบกันนานเลย” [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) นักพรตเฒ่าผู้นี้ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากพระ หมอดูที่(@NameIsNovel)เคยชี้แนะให้เขา(@NameIsNovel)ไปหาน้ำนมวิญญาณพันปีที่(@NameIsNovel)ตีนเขา(@NameIsNovel)ไป๋ฮวา

เมื่อเห็นพฤติกรรมในตอนนี้ หมอดูผู้เป็น(@NameIsNovel)อาจารย์ท่านนี้คงจะสวมบทบาทอื่นอีกแล้ว (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“เจ้าเป็น(@NameIsNovel)ใครกัน?” นักพรตชราผู้สวมชุดคลุมสีเทาถามขึ้นด้วยสีหน้าฉงน มองท่าทางของเซินลั่วอย่างไม่เข้าใจ

ครั้งนั้นในเมืองถังชิว เขา(@NameIsNovel)ใช้เวลาตามหานักพรตชราผู้นี้อยู่นาน แต่กลับไม่พบ จนได้(@NameIsNovel)แต่ผิดหวังกลับไป ทว่า(@NameIsNovel)ไม่คาดคิดเลยว่า(@NameIsNovel)จะได้(@NameIsNovel)เจอกันที่(@NameIsNovel)นี่อีกครั้งในวันนี้ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ความรู้สึกในใจพลันพลิกจากความสงสัยเป็น(@NameIsNovel)ความยินดีปนตื่นเต้น เขา(@NameIsNovel)ลืมแม้กระทั่งเรื่องการติดตามบัณฑิตวัยกลางคนไปโดยสิ้นเชิง [Source: NameIsNovel]

“โอ้ ข้าจำได้(@NameIsNovel)แล้ว เป็น(@NameIsNovel)เจ้านี่เอง คำทำนายที่(@NameIsNovel)ข้าให้เจ้าในวันนั้นเป็น(@NameIsNovel)จริงหรือไม่?” นักพรตเฒ่ามองเซินลั่วด้วยสายตาที่(@NameIsNovel)พินิจพิเคราะห์ และ(@NameIsNovel)จำได้(@NameIsNovel)อย่างรวดเร็ว

“คำทำนายของท่านอาจารย์แม่นยำยิ่งนัก ด้วยคำชี้แนะอันเมตตาของท่าน ข้าจึงสามารถตามหาของที่(@NameIsNovel)ข้าต้องการพบได้(@NameIsNovel)” เซินลั่วกล่าวขอบคุณ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“วิชาทำนายของข้าสืบทอดมาจากความสามารถโบราณของกุ่ยกู่จื่อ มันแม่นยำและ(@NameIsNovel)ยอดเยี่ยมอย่างแท้จริง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ทว่า(@NameIsNovel)ใบหน้าของเจ้าดูไม่ค่อยสบายเมื่อเทียบกับครั้งล่าสุดที่(@NameIsNovel)เราพบกัน หรือว่า(@NameIsNovel)ของที่(@NameIsNovel)เจ้าพบนั้นไม่ได้(@NameIsNovel)ผลรึ?”

นักพรตเฒ่าในชุดคลุมสีเทาหัวเราะอย่างภาคภูมิใจกับตนเอง จากนั้นก็มองใบหน้าของเซินลั่วและ(@NameIsNovel)อุทานด้วยความประหลาดใจ

“ท่านอาจารย์มี(@NameIsNovel)สายตาที่(@NameIsNovel)แหลมคม มองเห็นสภาพของข้าได้(@NameIsNovel)ในพริบตาเดียว” เซินลั่วกล่าวด้วยเสียงถอนหายใจ

จากนั้นเขา(@NameIsNovel)ก็เหลือบมองนักพรตเฒ่าในชุดคลุมสีเทาอย่างตั้งใจ กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

ชายร่างใหญ่สองสามคนพร้อมกับไม้พลองในมือ พุ่งออกมาจากตรอก (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) อ่านตอนต่อไปฟรี

“เจอแล้ว! โจรขโมยสุราอยู่ตรงนี้!”

“ล้อมมันไว้เร็ว! อย่าให้มันหนีไปได้(@NameIsNovel)”

ชายเหล่านั้นตะโกนและ(@NameIsNovel)ล้อมรอบนักพรตเฒ่า

“บัดซบ มัวแต่คุยจนลืมหนีไปเลย! เจ้าหนู ข้าเคยทำนายให้เจ้าครั้งหนึ่ง ข้าต้องการให้เจ้าช่วยข้าครั้งนี้” นักพรตเฒ่าในชุดคลุมสีเทาตบหน้าผากของตนอย่างรำคาญและ(@NameIsNovel)ซ่อนตัวอยู่หลังเซินลั่ว (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “พวกเจ้ากำลังทำอะไรกัน?” เซินลั่วมี(@NameIsNovel)เรื่องจะขอนักพรตเฒ่าและ(@NameIsNovel)รีบก้าวไปข้างหน้าและ(@NameIsNovel)พูดกับชายร่างใหญ่เหล่านั้น

“เจ้าเป็น(@NameIsNovel)ใคร? นักพรตเฒ่าผู้นี้อุกอาจและ(@NameIsNovel)ขโมยสุราของเราในตอนกลางวันแสกๆ เราจะจับเขา(@NameIsNovel)และ(@NameIsNovel)พาไปให้ทางการ คนอื่นไม่ต้องมายุ่งเรื่องนี้” ชายร่างกำยำและ(@NameIsNovel)แข็งแรงคนหนึ่งพูดอย่างโกรธเคือง

“เอ๊ะ ขโมยกับโจรฟังดูแย่จัง สุราไม่ได้(@NameIsNovel)หมักไว้ให้คนดื่มรึ? อีกอย่าง พวกเจ้าทิ้งสุราดีๆ ทั้งหมดไว้กลางแดดในลานบ้าน มันหอมขนาดนั้น ใครจะอดใจไหว?” (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) นักพรตเฒ่าในชุดคลุมสีเทายื่นศีรษะออกมาจากหลังของเซินลั่วและ(@NameIsNovel)เถียงเสียงดัง

“บัดซบ! กล้าดียังไงมาเถียง!” ชายร่างกำยำโกรธจัดและ(@NameIsNovel)ต้องการจะจับนักพรตเฒ่า

“ท่านสุภาพบุรุษ นี่มันก็แค่เรื่องสุราไหเดียวไม่ใช่รึ? อย่าใช้ความรุนแรงเลย บอกข้ามาว่า(@NameIsNovel)สุรานั้นราคาเท่าไหร่ ข้าจะจ่ายให้เขา(@NameIsNovel)เอง” เซินลั่วซึ่งขบขันกับนักพรตเฒ่า หยุดชายร่างกำยำไว้

“ใครจะจ่ายให้เขา(@NameIsNovel)รึ? นักพรตเฒ่าผู้นี้ขโมยสุราไปหนึ่งไห หมักไว้ร้อยวัน และ(@NameIsNovel)ทำสุราไหอื่นในร้านของเราแตกไปอีกสามไห รวมทั้งหมดเป็น(@NameIsNovel)สิบห้าตำลึงเงิน” ชายร่างกำยำมองเซินลั่วและ(@NameIsNovel)กล่าว

“เอาไปสิ” เซินลั่วหยิบเงินก้อนหนึ่งออกมาและ(@NameIsNovel)โยนไปให้ ซึ่งมี(@NameIsNovel)น้ำหนักไม่ต่ำกว่า(@NameIsNovel)ยี่สิบตำลึง

[Source: NameIsNovel] “คุณชายผู้นี้ใจกว้าง เพื่อเห็นแก่ท่าน ครั้งนี้พวกเราจะปล่อยไป ไปกันเถอะ” ชายร่างกำยำชั่งน้ำหนักเงินก้อนนั้น โบกมือ และ(@NameIsNovel)เดินจากไปพร้อมกับคนของเขา(@NameIsNovel)

“เจ้าหนุ่ม ขอบใจนะสำหรับเรื่องนี้ ข้าบังเอิญผ่านร้านสุรานั้นและ(@NameIsNovel)ถูกดึงดูดด้วยกลิ่นหอมของสุรา ตอนนั้นข้าไม่มี(@NameIsNovel)เงินติดตัวเลย และ(@NameIsNovel)ไม่มี(@NameIsNovel)ทางเลือกอื่นนอกจากเข้าไปหยิบมาหนึ่งไห

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ข้าไม่คาดคิดว่า(@NameIsNovel)พวกเขา(@NameIsNovel)จะรู้ตัว! ฮ่าฮ่า ข้าโชคดีที่(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)เจอเจ้า” นักพรตเฒ่าในชุดคลุมสีเทาถอนหายใจอย่างโล่งอกและ(@NameIsNovel)ขอบคุณเซินลั่ว

“ไม่เป็น(@NameIsNovel)ไรเลย ในเมื่อท่านอาจารย์การเงินฝืดเคือง รับเงินก้อนนี้ไปใช้ก่อนเถอะ” เซินลั่วหยิบเงินก้อนหนึ่งซึ่งมี(@NameIsNovel)น้ำหนักห้าสิบตำลึงออกมาและ(@NameIsNovel)ยื่นให้นักพรตเฒ่า

“ถ้าเช่นนั้นข้าก็จะไม่เกรงใจ แต่ข้าจะรับเงินของเจ้าไปเฉยๆ ไม่ได้(@NameIsNovel) เจ้ากำลังป่วย ให้ข้าทำนายให้เจ้าอีกครั้ง ถือว่า(@NameIsNovel)เงินก้อนนี้เป็น(@NameIsNovel)ค่าทำนายได้(@NameIsNovel)หรือไม่?” นักพรตเฒ่าในชุดคลุมสีเทาตอบ

“ข้ายินดีตามท่านทุกอย่าง โปรดกรุณาด้วยเถิด ท่านอาจารย์” เซินลั่วตอบอย่างกระตือรือร้น

ทว่า(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)นี่ไม่เหมาะที่(@NameIsNovel)จะทำนายโชคชะตา นักพรตเฒ่าจึงรีบดึงเซินลั่วไปยังโรงน้ำชาที่(@NameIsNovel)เงียบสงบใกล้ๆ หยิบกระบอกไม้ไผ่และ(@NameIsNovel)เหรียญทำนายออกมา และ(@NameIsNovel)เริ่มคำนวณ

นักพรตเฒ่าวาดภาพและ(@NameIsNovel)ขมวดคิ้วเล็กน้อยโดยไม่พูดอะไร เขา(@NameIsNovel)ดูเหมือนจะพบกับความยากลำบากบางอย่าง และ(@NameIsNovel)เขย่ากระบอกอีกครั้งเพื่อทำนายครั้งที่(@NameIsNovel)สอง [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

เมื่อเห็นเช่นนี้ เซินลั่วก็ไม่ได้(@NameIsNovel)รบกวนเขา(@NameIsNovel) (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

แต่หลังจากทำนายครั้งนี้เสร็จ นักพรตเฒ่าก็ยังคงเงียบ และ(@NameIsNovel)จากนั้นก็คำนวณอีกครั้งหนึ่ง หลังจากนั้นเขา(@NameIsNovel)จึงหยุด

“ผู้อาวุโส ชะตาของข้าเป็น(@NameIsNovel)อย่างไรบ้าง?” เมื่อเห็นนักพรตเฒ่าหยุด เซินลั่วก็รีบถาม

“แปลก! ข้าไม่เคยพบคำทำนายที่(@NameIsNovel)แปลกประหลาดเช่นนี้มาหลายปีแล้ว การคำนวณเทพเทียนกังของข้าไม่สามารถกำหนดชะตาของเจ้าได้(@NameIsNovel)” นักพรตเฒ่าในชุดคลุมสีเทาแสดงสีหน้าประหลาดใจ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] เมื่อได้(@NameIsNovel)ยินเช่นนี้ คิ้วของเซินลั่วก็กระตุกด้วยความกังวล

(ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด) “คุณชาย อย่ากังวลไปเลย แม้ว่า(@NameIsNovel)ข้าจะไม่สามารถคำนวณความเป็น(@NameIsNovel)ความตายของเจ้าได้(@NameIsNovel)

แต่เมื่อครู่นี้ จากการสังเกตสามครั้ง ข้าก็ได้(@NameIsNovel)ล่วงรู้ความลับบางอย่าง เจ้าเพียงแค่ทำตามที่(@NameIsNovel)ข้าบอก และ(@NameIsNovel)เจ้าจะสามารถเปลี่ยนเคราะห์ร้ายให้กลายเป็น(@NameIsNovel)พร

และ(@NameIsNovel)ทะลวงผ่านทางตันในปัจจุบันได้(@NameIsNovel)อย่างแน่นอน” นักพรตเฒ่าในชุดคลุมสีเทากล่าว [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“โปรดชี้แนะข้าด้วย” เซินลั่วโค้งคำนับ

“จากคำทำนาย ในภายภาคหน้าเจ้าจะต้องทำสามสิ่ง สิ่งแรกคือพบกับสตรีที่(@NameIsNovel)กำลังร้องไห้ และ(@NameIsNovel)เจ้าต้องติดยันต์นี้ไว้ที่(@NameIsNovel)หลังของนาง” [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

นักพรตเฒ่าในชุดคลุมสีเทาหยิบยันต์วิญญาณสีเหลืองออกมาจากแขนเสื้อและ(@NameIsNovel)ยื่นให้เซินลั่ว

---------- (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)