ตอนที่ 490 : จินปู้ฮวน

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เซินลั่วรับยันต์มา ซึ่งสลักด้วยอักขระเวทหลายตัวที่(@NameIsNovel)บิดเบี้ยวและ(@NameIsNovel)วกวนซับซ้อน ห่างไกลจากความประณีต คล้ายกับภาพวาดเล่นๆ

เขา(@NameIsNovel)โคจรปราณเต๋า เข้าไปอย่างเงียบๆ แต่ยันต์กลับไม่มี(@NameIsNovel)ปฏิกิริยาใดๆ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

“ข้าจะทำตามคำสั่งอย่างแน่นอน แล้วสิ่งที่(@NameIsNovel)สองเล่า?” เซินลั่วเก็บยันต์ไปหลังจากเงียบไปครู่หนึ่งแล้วถาม

[Source: NameIsNovel] “สำหรับสิ่งที่(@NameIsNovel)สอง หากเจ้าได้(@NameIsNovel)ยินเสียงกระดิ่งทองแดง เจ้าต้องทุบหยกเขียวชิ้นที่(@NameIsNovel)เจ้าพกติดตัวให้แตก” นักพรตเฒ่าในชุดคลุมสีเทากล่าวต่อ

[Source: NameIsNovel] “หยกเขียว...” เซินลั่วตะลึงอีกครั้ง หรือกำลังหมายถึงหยู่อี้หยกเขียวรึ?

[Source: NameIsNovel] ‘ไม่น่าใช่... ถึงจะเรียกอย่างนั้น แต่วัตถุชิ้นนั้นทำมาจากศิลาผลึกเสวียนชิง ไม่ใช่หยก’ เซินลั่วครุ่นคิดในใจ

‘ถ้าอย่างนั้น... หรือว่า(@NameIsNovel)จะเป็น(@NameIsNovel)ของอีกชิ้นหนึ่ง?’ สัมผัสจิตเทวะจึงเข้าสู่แหวนหลินหลาง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ในมุมหนึ่งของแหวนหลินหลาง มี(@NameIsNovel)วัสดุสีเขียวชิ้นหนึ่งอยู่ มันคือหยกที่(@NameIsNovel)ผสมด้วยปราณหยินที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)พบในสุสานโบราณบนภูเขา(@NameIsNovel)หยินหลิง

(ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม) “แล้วสิ่งที่(@NameIsNovel)สามเล่า?” เซินลั่วถาม ความคิดหมุนวนอยู่ในใจ

“สิ่งที่(@NameIsNovel)สาม: หากมี(@NameIsNovel)คนร้องขอความเมตตาแทนบิดาของพวกเขา(@NameIsNovel) อย่าได้(@NameIsNovel)แสดงความสงสารหรือเมตตา” นักพรตเฒ่าในชุดคลุมสีเทากล่าวต่อ [Source: NameIsNovel]

“ข้าเข้าใจแล้ว ขอบคุณท่านอาจารย์สำหรับคำชี้แนะ” เซินลั่วฟังสิ่งที่(@NameIsNovel)สาม สับสนมากกว่า(@NameIsNovel)เมื่อก่อน แต่เขา(@NameIsNovel)ก็พยักหน้าตกลงด้วยความไว้วางใจในนักพรตเฒ่า

“เมื่อคำทำนายจบลงแล้ว ข้าจะขอตัวลา” นักพรตเฒ่าในชุดคลุมสีเทาลุกขึ้นและ(@NameIsNovel)เดินออกไปข้างนอก (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“ข้าขอถามได้(@NameIsNovel)หรือไม่ว่า(@NameIsNovel)ท่านอาศัยอยู่ที่(@NameIsNovel)ไหน ท่านอาจารย์? ข้าจะไปเยี่ยมท่านในภายภาคหน้าอย่างแน่นอน” เซินลั่วรีบตามไป สอบถาม

“ไม่จำเป็น(@NameIsNovel)ต้องถามมากขนาดนั้น ถ้ามี(@NameIsNovel)วาสนาต่อกัน เราก็จะได้(@NameIsNovel)พบกันอีก ถ้าไม่มี(@NameIsNovel) แล้วเราจะพบกันทำไม?” นักพรตเฒ่าในชุดคลุมสีเทาหัวเราะอย่างร่าเริงและ(@NameIsNovel)ก้าวออกจากประตูไป

เซินลั่วหยุดฝีเท้า ตะลึงงัน เมื่อมี(@NameIsNovel)สติกลับมา ชายชราก็หายไปไหนแล้วก็ไม่รู้

เขา(@NameIsNovel)วิ่งออกจากโรงน้ำชา แต่ก็ไม่มี(@NameIsNovel)ร่องรอยของนักพรตเฒ่าอยู่ข้างนอกเช่นกัน (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

ยืนอยู่บนถนนที่(@NameIsNovel)พลุกพล่าน ครุ่นคิดถึงคำพูดสุดท้ายของนักพรตเฒ่า เขา(@NameIsNovel)ดูสับสนอยู่บ้าง

ภัยพิบัติจากอสูรกำลังใกล้เข้ามา ไม่ใช่แค่เมืองฉางอันที่(@NameIsNovel)คึกคัก แต่ทั้งต้าถัง ทวีปหนานซานปู้โจว หรือแม้แต่ทั่วทุกสวรรค์ก็จะถูกดึงเข้าไปพัวพัน โดยไม่มี(@NameIsNovel)ใครรอดพ้น

อา!

เขา(@NameIsNovel)ถอนหายใจ สงสัยว่า(@NameIsNovel)ควรจะทำอะไรในภายภาคหน้า (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เซินลั่วหยุดนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง แล้วรวบรวมสติได้(@NameIsNovel)อย่างรวดเร็ว

ไม่ว่า(@NameIsNovel)ภายภาคหน้าจะเป็น(@NameIsNovel)อย่างไร มาจัดการเรื่องที่(@NameIsNovel)อยู่ตรงหน้าก่อน (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เขา(@NameIsNovel)ปลอมตัวใหม่ เข้าไปในตรอกฉางผิง มาถึงที่(@NameIsNovel)พัก ลับของเซี่ยอวี่ซิน แต่มันกลับว่า(@NameIsNovel)งเปล่า ช่างตีเหล็กชื่อโจวเถี่ย ซึ่งคอยเฝ้ายามอยู่ข้างนอกก็หายไปเช่นกัน

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] แม้จะผิดหวัง แต่เซินลั่วก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก

จากสถานการณ์เช่นนี้ เซี่ยอวี่ซินคงเดินทางกลับถึงเมืองฉางอันโดยปลอดภัย ไม่มี(@NameIsNovel)เหตุร้ายใดเกิดขึ้นระหว่า(@NameIsNovel)งทาง (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

แต่เพราะการจากไปของนางนั้นกะทันหันนัก ความเชื่อมโยงระหว่า(@NameIsNovel)งทั้งสองก็ขาดสะบั้นลงไปในทันที เซินลั่วไม่อาจล่วงรู้ได้(@NameIsNovel)เลยว่า(@NameIsNovel)... พวกเขา(@NameIsNovel)จะมี(@NameIsNovel)โอกาสได้(@NameIsNovel)พบกันอีกครั้งเมื่อใด (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[Source: NameIsNovel] เมื่อหาเซี่ยอวี่ซินไม่พบ เซินลั่วจึงตัดสินใจที่(@NameIsNovel)จะไม่อยู่แถวนั้นอีกต่อไปและ(@NameIsNovel)รีบออกจากตรอกฉางผิงในไม่ช้า

ถัดมา แทนที่(@NameIsNovel)จะกลับบ้าน เขา(@NameIsNovel)ไปยังสถานที่(@NameIsNovel)ที่(@NameIsNovel)เคยพบกับบัณฑิตวัยกลางคนก่อนหน้านี้ หยิบเกล็ดมังกรออกมา และ(@NameIsNovel)ให้แมลงวิญญาณเงาดมกลิ่น

“ตามหาคนผู้นี้” เซินลั่วกล่าวเบาๆ

แมลงวิญญาณเงาร้องสองสามครั้ง สูดอากาศอย่างแรงด้วยจมูกของมัน แล้วก็พุ่งออกไป [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เซินลั่วตามไปอย่างใกล้ชิดพร้อมกับรอยยิ้มเล็กน้อยที่(@NameIsNovel)มุมปาก

ครู่ต่อมา เขา(@NameIsNovel)หยุดอยู่หน้าตรอกที่(@NameIsNovel)เจริญรุ่งเรืองในเมือง นั่นคือจัตุรัสผิงคัง ที่(@NameIsNovel)ทางเข้าร้านอาหารแห่งหนึ่ง

แมลงวิญญาณเงา ส่งเสียงใส่เซินลั่วสองครั้ง แล้วก็กระโดดกลับเข้าไปในถุงสีเขียว

“ที่(@NameIsNovel)นี่รึ? หอพันตำลึง” เซินลั่วมองชื่อร้านอาหาร และ(@NameIsNovel)ดวงตาก็สว่า(@NameIsNovel)งวาบ (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

เขา(@NameIsNovel)เคยได้(@NameIsNovel)ยินชื่อร้านอาหารแห่งนี้ มันมี(@NameIsNovel)ชื่อเสียงมากในเมืองฉางอัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับอาหารจานหนึ่งที่(@NameIsNovel)เรียกว่า(@NameIsNovel) 'ไก่น้ำเต้า'

แม้แต่ท่านเสนาบดีผู้มี(@NameIsNovel)ชื่อเสียงอย่าง ท่านเสนาบดีเว่ยเจิง ก็ยังชื่นชมซ้ำแล้วซ้ำเล่าและ(@NameIsNovel)มักจะมากินที่(@NameIsNovel)นี่ อาหารจานนี้ยังถูกสั่งสำหรับงานเลี้ยงในราชสำนักด้วย (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] เซินลั่วค่อนข้างชอบอาหารและ(@NameIsNovel)อยากจะมาลิ้มลองมาโดยตลอด แต่เขา(@NameIsNovel)ก็ไม่เคยมี(@NameIsNovel)โอกาสเลย ตอนนี้ ด้วยโชคชะตาที่(@NameIsNovel)พลิกผัน ในที่(@NameIsNovel)สุดก็มาถึง

นี่เป็น(@NameIsNovel)เวลามื้ออาหาร ดังนั้นร้านอาหารจึงเต็มไปด้วยลูกค้า นักเล่าเรื่องกำลังแสดงอยู่ในโถงใหญ่บนชั้นหนึ่ง สร้างบรรยากาศที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ชีวิตชีวา

“ลูกค้า เชิญเข้ามาข้างในเลยขอรับ” เสี่ยวเอ้อที่(@NameIsNovel)กระฉับกระเฉงรีบออกมาต้อนรับเขา(@NameIsNovel)

เซินลั่วกวาดสายตาไปรอบๆ และ(@NameIsNovel)พบบัณฑิตนั่งอยู่คนเดียวที่(@NameIsNovel)โต๊ะมุมหนึ่ง ดื่มสุราอยู่คนเดียวอย่างรวดเร็ว

เขา(@NameIsNovel)ไม่ได้(@NameIsNovel)เดินเข้าไปทันที แต่เลือกโต๊ะว่า(@NameIsNovel)งโต๊ะหนึ่งและ(@NameIsNovel)นั่งลง (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “ลูกค้า ท่านต้องการจะรับประทานอะไรขอรับ?” เสี่ยวเอ้อถามอย่างกระตือรือร้น

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] “นำไก่น้ำเต้าที่(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ชื่อเสียงของพวกเจ้ามาให้ข้า กับอาหารจานพิเศษอีกสองอย่าง และ(@NameIsNovel)สุราดีๆ หนึ่งกา” เซินลั่วเคาะโต๊ะขณะที่(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)พูด

ต่อคำพูดนี้ เสี่ยวเอ้อก็แสดงรอยยิ้มที่(@NameIsNovel)น่าอึดอัดใจ

“อะไร กลัวว่า(@NameIsNovel)ข้าจะจ่ายไม่ได้(@NameIsNovel)รึ?” เซินลั่วพ่นลมหายใจและ(@NameIsNovel)วางแท่งเงินลงบนโต๊ะ [Source: NameIsNovel]

“ไม่ ไม่เลยขอรับท่าน มันเป็น(@NameIsNovel)เพียงว่า(@NameIsNovel)หัวหน้าพ่อครัวของเราซึ่งเป็น(@NameIsNovel)ผู้เตรียมไก่น้ำเต้า ล้มป่วยหลังจากพบกับภูตผีเมื่อสองสามวันก่อนและ(@NameIsNovel)ยังไม่หายดี ลูกศิษย์ของเขา(@NameIsNovel)กำลังจัดการครัวอยู่ในขณะนี้ [อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel]

ในขณะที่(@NameIsNovel)อาหารจานอื่นก็ยังดีอยู่ แต่รสชาติของไก่น้ำเต้าก็ด้อยลงไปบ้าง โปรดอภัยให้พวกเราด้วย” เสี่ยวเอ้อรีบขอโทษ (ถ้าบอทดูดไปขอให้เซิร์ฟเวอร์บึ้ม)

“พบกับภูตผีรึ? เกิดอะไรขึ้น?” แววตาของเซินลั่วแข็งกร้าวขึ้น

เขา(@NameIsNovel)มาเพื่อติดตามนักปราชญ์วัยกลางคน เพียงเพื่อจะพบกับเหตุการณ์ภูตผีอีกครั้ง หรือว่า(@NameIsNovel)การรบกวนของภูตผีในเมืองฉางอันรุนแรงถึงขนาดนี้แล้ว?

“ข้าไม่ค่อยแน่ใจนักเกี่ยวกับเรื่องนี้” เสี่ยวเอ้อเกาหัวและ(@NameIsNovel)ตอบ [Source: NameIsNovel]

“ใครในร้านอาหารรู้เรื่องนี้บ้าง? ท่านช่วยไปถามพวกเขา(@NameIsNovel)ให้ข้าได้(@NameIsNovel)หรือไม่?” ด้วยความตั้งใจที่(@NameIsNovel)จะค้นหาเพิ่มเติม เซินลั่วจึงยื่นเงินชิ้นเล็กๆ ให้กับเสี่ยวเอ้อ [Source: NameIsNovel]

[Source: NameIsNovel] “มี(@NameIsNovel)สิ ข้ารู้จักอยู่คนหนึ่ง — จินปู้ฮวน หลานของหัวหน้าพ่อครัว เขา(@NameIsNovel)ลางานไปไม่กี่วัน แต่ข้าเพิ่งเห็นเขา(@NameIsNovel)เมื่อเช้านี้เอง รอสักครู่ ข้าจะไปเรียกมาให้”

เสี่ยวเอ้อรับเงินด้วยรอยยิ้มกว้าง ก่อนรีบหมุนตัววิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ไม่นานหลังจากนั้น เสี่ยวเอ้อก็กลับมา พร้อมกับชายหนุ่มคนหนึ่งอายุราวสิบต้นๆ ถึงสิบกลางๆ สวมชุดสั้นสีน้ำเงิน

“ท่านลูกค้า นี่คือจินปู้ฮวน รู้เรื่องสถานการณ์ภูตผีทั้งหมดมากที่(@NameIsNovel)สุด เชิญถามเขา(@NameIsNovel)ได้(@NameIsNovel)ตามสบายเลย” เสี่ยวเอ้อกล่าว

“ข้าคิดว่า(@NameIsNovel)มี(@NameIsNovel)ปัญหาอื่นเสียอีก แต่นี่อีกแล้วรึ? พวกท่านไม่เบื่อที่(@NameIsNovel)จะถามกันบ้างรึ? เพียงเพราะว่า(@NameIsNovel)ลุงของข้าบังเอิญเป็น(@NameIsNovel)หัวหน้าพ่อครัว ทุกคนก็มาถามข้า

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ข้ามาที่(@NameIsNovel)ร้านอาหารวันนี้เพื่อขอเบิกเงินล่วงหน้าเพื่อเป็น(@NameIsNovel)ค่ารักษาลุงของข้า ไม่ใช่เพื่อมาสนองความอยากรู้ของพวกท่าน” เสี่ยวเอ้อจินปู้ฮวนดูเหมือนจะหมดความอดทน เนื่องจากเขา(@NameIsNovel)ถูกคนจำนวนมากถามเกี่ยวกับเรื่องนี้

“เจ้าพูดกับลูกค้าแบบนั้นได้(@NameIsNovel)อย่างไร” เสี่ยวเอ้อดุอย่างหมดความอดทนอ่านตอนต่อไปฟรี

“ช่างเถอะ ความกตัญญูของเจ้าน่ายกย่องนัก ลุงของเจ้าต้องการเงินเท่าไหร่สำหรับค่ารักษา? นี่เพียงพอหรือไม่?” เซินลั่วไม่โกรธเคือง หยิบแท่งทองคำเล็กๆ ออกมาและ(@NameIsNovel)วางไว้บนโต๊ะ

ดวงตาของเสี่ยวเอ้อแทบจะถลนออกมาเมื่อเห็น แท่งทองคำนี้มี(@NameIsNovel)ค่าอย่างน้อยห้าหรือหกตำลึง ซึ่งเทียบเท่ากับเงินหกสิบตำลึง [Source: NameIsNovel]

[อ่านนิยายฟรีได้ที่ NameIsNovel] ดวงตาของจินปู้ฮวนก็เบิกกว้างเช่นกัน ทว่า(@NameIsNovel)เขา(@NameIsNovel)ก็รีบส่ายหน้าและ(@NameIsNovel)กล่าวว่า(@NameIsNovel)

“ขอบคุณท่านผู้ใจบุญ ท่านช่างใจกว้างนัก ข้ารับเงินของท่านไม่ได้(@NameIsNovel) ทว่า(@NameIsNovel)เกี่ยวกับคำถามของท่าน ข้าจะบอกทุกสิ่งที่(@NameIsNovel)ข้ารู้ให้ท่านฟังอย่างแน่นอน”

---------- (ห้ามคัดลอกเนื้อหาเด็ดขาด)

[Source: NameIsNovel] ขอบพระคุณทุกท่านที่(@NameIsNovel)สนับสนุนและ(@NameIsNovel)ติดตามเรา